حزب‌الله: لبنان هرگز تحت‌الحمایه آمریکا یا شهرک رژیم صهیونیستی نخواهد شد

به گزارش برنا، «رابرت مالی» مذاکره‌کننده ارشد آمریکا در توافق برجام و فرستاده ویژه دولت «جو بایدن» در امور ایران، در واکنش به تهدید‌های اقتصادی تازه «دونالد ترامپ» علیه ایران، راهبرد افزایش فشار اقتصادی بر تهران را زیر سوال برد و هشدار داد تشدید این سیاست ایران را به تسلیم وادار نخواهد کرد.

ترامپ در پستی در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» مدعی شده بود: «کوبنده‌ترین عملیات اقتصادی را که تاکنون علیه هر کشوری انجام شده، (علیه ایران) اعلام می‌کنم! این یک جنگ اقتصادی و انزوا در مقیاسی بی‌سابقه خواهد بود.»

در واکنش به این اظهارات، مالی نوشت: «کمتر چیزی به اندازه این تصور فریبنده و مغالطه‌آمیز است که اگر فشار اقتصادی شکست خورده، فشار اقتصادی بیشتر موفق خواهد شد.»

او سپس ۲ سناریو را درباره واکنش احتمالی تهران مطرح کرد و نوشت: «ایران ممکن است تلاش کند این وضعیت را تحمل کند و امیدوار باشد ترامپ یک چرخش ۱۸۰ درجه‌ای دیگر انجام دهد؛ یا ممکن است واکنش تندی نشان دهد و تلاش کند درد و هزینه را گسترش دهد.»

مالی در پایان تأکید کرد فارغ از اینکه کدام سناریو رخ دهد، بی‌شک مردم ایران رنج خواهند کشید، اما تسلیم نخواهند شد.

انتهای پیام/

به گزارش جماران،  اسرائیل کاتز وزیر جنگ رژیم صهیونیستی، رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه را به «کشاندن ترکیه به ماجراجویی‌های خطرناک در سوریه» متهم کرد.

وی گفت: «بهتر است اردوغان به ایراد سخنرانی‌های توخالی و خیال‌پردازانه علیه اسرائیل ادامه دهد و عزم ما را برای دفاع از خودمان محک نزند».

این در حالی است که رژیم صهیونیستی سه‌شنبه پیش، با ۸ حمله هوایی، باند فرودگاه نظامی «ابوظهور» را در حومه شرقی ادلب هدف قرار داد.

دفتر نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی بنیامین نتانیاهو نیز ساعتی پس از این حمله، ادعا کرد که «سوریه در آستانه نقض وضعیت موجود در مسائل امنیتی و اجازه دادن به استقرار نیروهای ترکیه در یک پایگاه هوایی در نزدیکی حلب بوده است».

در بیانیه دفتر نتانیاهو آمده است: «اسرائیل بارها به سوریه هشدار داده بود که چنین استقرار نیروهایی تهدیدی برای امنیت آن محسوب می‌شود، اما سوریه این هشدارها را نادیده گرفت».

از سوی دیگر، تام باراک فرستاده آمریکا در سوریه، نیز در توجیه این حمله گفت که «حمله‌های اسرائیل در ادلب نشان‌دهنده این ارزیابی است که ترکیه ممکن است در آینده نزدیک حضور خود را در آن منطقه افزایش دهد».

وی افزود که تنها یک قدم با رویارویی نظامی مستقیم میان ترکیه و اسرائیل فاصله داشتیم و حمله هوایی اسرائیل به فرودگاه «ابوالظهور» در سوریه، زنگ خطری جدی برای شعله‌ور شدن یک درگیری نظامی مستقیم میان تل‌آویو و آنکارا محسوب می‌شود.

پایگاه ابوالظهور در حدود ۷۰ کیلومتری مرز ترکیه قرار دارد و از سال ۲۰۱۳ دیگر به‌عنوان یک فرودگاه نظامی اختصاصی فعال نیست.

  واکنش وزیر خارجه دولت الجولانی

«اسعد الشیبانی» وزیر امور خارجه دولت شورشیان حاکم بر دمشق نیز در گفت‌وگو با «اکسیوس» اظهار داشت: ما تلاش کردیم با اسرائیل به توافق برسیم، اما اسرائیل از تعهدات خود عقب‌نشینی کرد. ما همچنان به دستیابی به توافق با اسرائیل برای کاهش تنشها علاقه‌مند هستیم و باب مذاکره با اسرائیل را نبسته‌ایم.

وی توضیح داد که اسرائیل باید سیاستهای خود را در قبال سوریه بازنگری کند. ما به ایالات متحده گفته‌ایم که به نیتهای اسرائیل نسبت به سوریه اعتماد نداریم.

سوریه کشوری مستقل است و حق دارد با هر کشوری از جمله ترکیه، روابط همکاری و ائتلاف برقرار کند.

الشیبانی درباره حمله صورت گرفته به پایگاه الظهور  فاش کرد که به اسرائیل اطلاع داده بود که دولت سوریه با ترکیه بر سر تقویت حضور نظامی در پایگاه هوایی «ابوظهور» در شمال غرب سوریه همکاری نمی‌کند، با این حال اسرائیل علی‌رغم این توضیحات، به این پایگاه حمله کرد.

وی افزود: «هیچ قصدی برای ایجاد پایگاه ترکیه‌ای در این مکان، برقراری حضور نظامی دائمی ترکیه یا استقرار نیروهای ترک در آن وجود نداشت» و این پیام به‌وضوح به طرف اسرائیلی منتقل شده بود و اسرائیل هیچ توجیه مشروعی برای بمباران این پایگاه ندارد.

وزیر خارجه دولت الجولانی گفت که فعالیتهای انجام‌شده در این مکان «محدود به بازسازی فرودگاه و تأسیسات آن بود که در طول جنگ آسیب دیده بودند» تا توسط نیروی هوایی سوریه مورد استفاده قرار گیرد و هیچگونه تجمع نظامی ترکیه‌ای در پایگاه به هیچ شکلی که بتواند چنین حمله‌ای را توجیه کند، وجود نداشت.

الشیبانی ادامه داد که این پایگاه در زمان حمله «تقریباً خالی» بوده و هنوز در مرحله بازسازی قرار دارد و به یک تأسیسات عملیاتی کامل تبدیل نشده است.

  نگرانی تل‌آویو از گسترش نفوذ دریایی ترکیه در سواحل سوریه

با افزایش تنش میان رژیم صهیونیستی و ترکیه بر سر سوریه، رسانه‌های اسرائیلی از نگرانی تل‌آویو در قبال گسترش حضور نیروی دریایی ترکیه در سواحل سوریه و احتمال رویارویی دو طرف در شرق مدیترانه خبر دادند.

شبکه ۱۲ رژیم صهیونیستی امروز گزارش داد که فرمانده نیروی دریایی ترکیه در ژوئیه گذشته با مقامات ارشد دریایی سوریه دیدار کرده که توجه نهادهای امنیتی اسرائیل را برانگیخته است و مقامات اسرائیلی نگران تعمیق همکاریهای نظامی–دریایی میان آنکارا و دمشق هستند.

این شبکه مدعی شد که در ماه‌های اخیر چندین مورد نزدیک شدن شناورهای ترکیه به کشتیهای اسرائیلی در آبهای بین‌المللی ثبت شده که پیام روشنی مبنی بر آگاهی ترکیه از حضور اسرائیل در منطقه دارد. هرچند این رویارویی‌ها تاکنون به درگیری منجر نشده، اما افزایش حضور ترکیه در شرق مدیترانه، احتمال برخورد مستقیم را افزایش داده است.

 

صفحه سیاست-

فرماندهی مرکزی آمریکا اعلام کرد ناو هواپیمابر جورج واشنگتن به همراه کشتی‌های نظامی همراه خود وارد منطقه خاورمیانه شده است.

سنتکام با انتشار تصویری در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد ملوانان آمریکایی روز پنجشنبه ۲۰ اوت، هم‌زمان با عبور این ناو از دریای عرب، در حال انجام فعالیت‌های عملیاتی روی عرشه آن بوده‌اند.

گروه ضربت ناو هواپیمابر جورج واشنگتن پس از ورود به حوزه مسئولیت سنتکام، فعالیت‌های خود را طبق برنامه آغاز کرده است.

این ناو هفته گذشته ویتنام را ترک کرد و برای جایگزینی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن به سمت خاورمیانه حرکت کرد. معمولاً در زمان جابه‌جایی ناوهای هواپیمابر، میان مأموریت ناو قدیمی و ناو جایگزین، مدتی هم‌پوشانی وجود دارد و احتمال می‌رود آبراهام لینکلن پس از ۹ ماه استقرار، طی هفته‌های آینده به بندر اصلی خود در سن‌دیگو بازگردد.

انتقال جورج واشنگتن به خاورمیانه موجب شده است حضور نظامی آمریکا در منطقه هند و اقیانوس آرام، از جمله اطراف چین، برای نخستین‌بار از سال ۲۰۲۴ با خلأیی مواجه شود.

 

به گزارش جماران، مصر، قطر و ترکیه در بیانیه‌ای مشترک، حملات اخیر رژیم صهیونیستی به نوار غزه که به شهادت شمار جدیدی از غیرنظامیان منجر شد، به شدت محکوم کردند.

در این بیانیه آمده است: ما به شدت از نقضهای مستمر آتش‌بس در نوار غزه نگرانیم و تاکید می‌کنیم که تشدید حملات اسرائیل، تلاشهای منطقه‌ای و بین‌المللی را در این مرحله حساس تضعیف می‌کند.

این سه کشور بار دیگر بر لزوم پایبندی اسرائیل به تمام تعهدات خود بر اساس توافقنامه آتش‌بس در غزه و ضرورت اجتناب آن از هرگونه اقدامی که ممکن است آتش‌بس را تضعیف کند یا به تشدید تنش منجر شود، تأکید کردند.

 در خاتمه این بیانیه آمده است: ما بار دیگر از جامعه بین‌المللی و شورای صلح به رهبری رئیس‌جمهور ترامپ می‌خواهیم که بر پایبندی به آتش‌بس در غزه نظارت کنند.

وزارت بهداشت فلسطین امروز نیز اعلام کرد که در سایه تداوم حملات رژیم صهیونیستی به نوار غزه، در ۲۴ ساعت گذشته، ۱۰ نفر دیگر شهید و ۲۵ تن زخمی شده‌اند.

 

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

کیلی گریکو، عضو ارشد برنامه «بازتصور راهبرد کلان ایالات متحده» در مرکز استیمسون و ماکسیمیلیان برمر که پیش‌تر مدیریت بخش «برنامه‌های پیشرفته» نیروی هوایی آمریکا را بر عهده داشته،در الجزیره نوشتند: تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز خسارت‌های قابل‌توجهی به اقتصاد جهانی وارد کرده است.

به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: پس از گذشت پنج ماه از آغاز جنگ میان آمریکا و ایران، نشانه‌های آینده امنیت خلیج فارس در حال آشکار شدن است. رفت‌وآمد کشتی‌های تجاری بر اساس ترتیباتی که هم‌اکنون میان عمان و ایران در حال مذاکره است، از سر گرفته شده؛ ترتیباتی که بر اساس قواعد جدید، نقش مستمر تهران در تنگه هرمز را به رسمیت می‌شناسد.

صرف‌نظر از شروط نهایی این توافق، تقریباً قطعی است که ایران از این جنگ با نفوذی پایدار و مستمر بر تنگه هرمز خارج خواهد شد.

این واقعیت جدید، هم‌زمان فرصت مناسبی را در اختیار کشورهای خلیج فارس قرار می‌دهد؛ زیرا نظام پس از جنگ، که در آن ایران این نفوذ را حفظ می‌کند، مستلزم اتخاذ رویکردی متفاوت نسبت به امنیت منطقه‌ای است؛ رویکردی که بر ایجاد توانمندی‌هایی برای کشورهای خلیج فارس متمرکز باشد تا بتوانند منافع راهبردی خود را بر اساس شرایط و الزامات خودشان تأمین کنند.

این تحول، گسستی بنیادین با راهبردی خواهد بود که طی دهه‌های گذشته چارچوب امنیت خلیج فارس را شکل داده است. بیش از سه دهه، امنیت منطقه بر قدرت نظامی آمریکا برای بازداشتن تهدیدها و تضمین باز ماندن تنگه هرمز استوار بوده است.

اگرچه سامانه‌های پیشرفته پدافند هوایی و دفاع موشکی همچنان برای مقابله با موشک‌های بالستیک و موشک‌های کروز بسیار پیچیده اهمیت زیادی خواهند داشت، اما این سامانه‌ها باید تنها یک لایه از یک منظومه دفاعی گسترده‌تر باشند، نه اینکه بار اصلی مقابله با تهدید مستمر پهپادها بر دوش آنها گذاشته شود.

با این حال، روند جنگ با ایران محدودیت‌های این راهبرد و کاستی‌های آن را آشکار کرد. آمریکا اگرچه بیش از ۱۳ هزار هدف را مورد حمله قرار داد، اما پهپادها و موشک‌های ایران عملاً تنگه هرمز را بسته نگه داشتند و خسارت‌های سنگینی به پایگاه‌های نظامی، زیرساخت‌های بخش انرژی و فرودگاه‌های سراسر خلیج فارس وارد کردند.

کنترل آسمان در ارتفاعات بالا هیچ‌گاه به کنترل «سواحل هوایی» ــ یعنی فضای هوایی کم‌ارتفاع بر فراز پهنه‌های آبی ــ منجر نشد؛ جایی که پهپادها و موشک‌های ارزان‌قیمت ایران به تهدیدی فوری برای کشتیرانی تجاری تبدیل شدند.

ایران خود را به شکلی چشمگیر با تغییرات روش‌های جنگ تطبیق داد، در حالی که آمریکا در این زمینه ناکام ماند. با کاهش هزینه پهپادها و موشک‌ها، افزایش کارایی آنها و بیشتر شدن بردشان، ایران به‌سرعت راهبرد خود را بر این تسلیحات بنا کرد؛ در حالی که آمریکا همچنان بر تلاش برای از بین بردن آنها با روش‌های سنتی اصرار داشت؛ یعنی نابودی مواضع و سکوهای پرتاب از مبدأ.

اما این رویکرد دیگر در برابر تسلیحاتی که ارزان، پرتعداد و به‌طور گسترده پراکنده هستند، کارآمد نیست. سکوهای پرتاب متحرک را می‌توان به‌راحتی جابه‌جا، پنهان و در تأسیسات زیرزمینی مستقر کرد؛ همچنین پهپادهای ارزان‌قیمت را می‌توان تقریباً با همان سرعتی که سرنگون می‌شوند، جایگزین کرد. بنابراین، حملات آمریکا توانستند این تهدید را به‌طور موقت محدود کنند، اما نتوانستند آن را به‌طور کامل از بین ببرند.

این ضعف آشکار، ضرورت اتخاذ رویکردی متفاوت برای دفاع از خلیج فارس را نشان می‌دهد. کشورهای خلیج فارس نمی‌توانند با اتکا به قدرت تهاجمی متعارف، نفوذ ایران در تنگه را خنثی کنند و تحولات این جنگ نیز نشان می‌دهد که آمریکا قادر به انجام این کار نیست.

این کشورها می‌توانند با تأمین امنیت خطوط کشتیرانی و زیرساخت‌های حیاتی ــ تهدیدات را محدود کنند.

هرچه قابلیت کشورهای خلیج فارس برای حفاظت از این اهداف با هزینه‌ای پایدار و قابل‌تحمل، قابل‌اعتمادتر باشد، میزان نفوذی که تهران می‌تواند از طریق تهدیدهای خود به دست آورد، کاهش خواهد یافت.

بدون تردید، چنین راهبردی به ترکیبی کاملاً متفاوت و بنیادین از توانمندی‌ها در مقایسه با آنچه منطقه تاکنون بر آن تمرکز کرده، نیاز دارد. این امر مستلزم آن است که توجه از خرید جنگنده‌های پیشرفته و تعداد محدودی سامانه‌های گران‌قیمت دفاع هوایی و موشکی، به سمت استفاده از شمار زیادی سامانه‌های کم‌هزینه و قابل‌تداوم برای دفاع از «سواحل هوایی» تغییر کند.

اگرچه سامانه‌های پیشرفته دفاع هوایی و موشکی همچنان برای مقابله با موشک‌های بالستیک و کروز پیچیده اهمیت حیاتی خواهند داشت، اما آنها باید تنها یک لایه از یک منظومه دفاعی جامع‌تر باشند و نه اینکه مسئولیت اصلی مقابله با حملات مستمر پهپادی بر عهده آنها گذاشته شود.

کشورهایی که با سرعت بیشتری از جنگ اخیر درس بگیرند و منظومه دفاعی چندلایه مورد نیاز شرایط کنونی را ایجاد کنند، در خط مقدم پیشگامی در حوزه مقابله با تهدیدها قرار خواهند گرفت؛ آن هم در شرایطی که ارتش‌های سراسر جهان در حال تطبیق خود با جنگ‌های مبتنی بر استفاده گسترده از پهپادهای ارزان‌قیمت و انبوه هستند.

منظومه دفاعی چندلایه

نخستین گام در چنین دفاعی، شناسایی تهدید است؛ از طریق استقرار شبکه‌های زمینی چندلایه متشکل از حسگرهای راداری، صوتی و بصری که با پهپادهای خودمختار تقویت می‌شوند. این پهپادها در آسمان گشت‌زنی می‌کنند تا پهپادهایی را که در ارتفاع پایین پرواز می‌کنند، شناسایی و ردیابی کنند.

پس از آن، تهدیدهای شناسایی‌شده به لایه‌های متعدد دفاعی با هزینه معقول سپرده می‌شوند:

جنگ الکترونیک: برای ایجاد اختلال در پهپادها یا از کار انداختن آنها پیش از رسیدن به اهداف.

پهپادهای دفاعی: پهپادهایی که برای برخورد با تهدیدها یا درگیری با آنها با استفاده از موشک‌های هدایت‌شونده و ارزان‌قیمت طراحی شده‌اند.

سامانه‌های متحرک پدافند هوایی زمینی و توپ‌های سریع‌الطراحی: که آخرین لایه حفاظت پیرامون اهداف حیاتی را تشکیل می‌دهند.

چنین منظومه دفاعی چندلایه‌ای می‌تواند حملات مکرر پهپادی را تحمل کند، بدون آنکه ذخایر موشک‌های رهگیر گران‌قیمت را تحلیل ببرد.

علاوه بر این، چنین توانمندی‌هایی می‌توانند از خلیج فارس در برابر طرف‌هایی غیر از ایران نیز محافظت کنند. در واقع، ایران نخستین طرفی نبود که از پهپادها به‌عنوان ابزاری برای حمله کردن منطقه استفاده کرد. حملات انصارالله به فرودگاه‌ها، زیرساخت‌های انرژی و کشتی‌های تجاری نشان داد که پهپادهای ارزان‌قیمت چگونه اجازه می‌دهند زیرساخت‌های منطقه‌ای را تهدید و تجارت را مختل کنند.

از آنجا که این حملات نیز بر همان تاکتیک پرواز در ارتفاع پایین مبتنی هستند که در کارزار پهپادی ایران به کار گرفته می‌شود، تأمین امنیت «سواحل هوایی» می‌تواند مصونیتی مؤثر در برابر تهدیدها نیز فراهم کند.

هیچ طرفی بیش از خود کشورهای خلیج فارس در ایجاد چنین منظومه‌های دفاعی منافعی ندارد. تاب‌آوری اقتصادهای آنها، رفاه مردمشان و امنیت زیرساخت‌های حیاتی‌شان همگی به باز ماندن تنگه هرمز و امن بودن منطقه وابسته است. این امر مستلزم توسعه توانایی تولید، نگهداری و بومی‌سازی مستمر این سامانه‌ها و در صورت لزوم استفاده از شرکای خارجی است.

برخلاف جنگنده‌های پیشرفته یا دیگر سامانه‌های پیچیده، بسیاری از قابلیت‌های مورد نیاز برای دفاع از «سواحل هوایی» را می‌توان در داخل تولید، نگهداری و به‌روزرسانی کرد؛ موضوعی که به کشورهای خلیج فارس امکان می‌دهد زرادخانه دفاعی خود را نوسازی کرده و در گذر زمان آن را با شرایط جدید تطبیق دهند.

در واقع، منطقه از هم‌اکنون حرکت در این مسیر را آغاز کرده است. شرکت‌هایی مانند گروه ایدج (EDGE Group) در حال توسعه سامانه‌های بومی ضدپهپاد و تجهیزات جنگ الکترونیک هستند و مشارکت‌های شکل‌گرفته با شرکت‌های دفاعی منطقه‌ای و بین‌المللی نیز به گسترش تولید داخلی و ادغام فناوری‌های پدافند هوایی کمک می‌کنند.

گام بعدی، تکیه بر این تلاش‌های اولیه و هدایت سرمایه‌گذاری‌ها به سمت تقویت ظرفیت‌های تولیدی، ارتقای مهارت‌های نیروی انسانی و تحکیم همکاری‌های منطقه‌ای لازم برای تداوم این رویکرد دفاعی جدید است.

با گذشت زمان، کشورهای خلیج فارس باید برنامه‌های ملی خود را در قالب یک پایگاه صنعتی دفاعی مشترک منطقه‌ای ادغام کنند؛ پایگاهی که بتواند این توانمندی‌ها را در مقیاس گسترده تولید، مستقر و با شرایط جدید تطبیق دهد.

این الگو، تصویری از ویژگی‌های امنیت خلیج فارس در مرحله آینده ارائه می‌دهد. کشورهایی که با سرعت بیشتری از جنگ اخیر درس بگیرند و منظومه دفاعی چندلایه مورد نیاز شرایط کنونی را ایجاد کنند، در خط مقدم پیشگامی در حوزه مقابله با تهدیدها قرار خواهند گرفت؛ در شرایطی که ارتش‌های سراسر جهان در حال تطبیق خود با جنگ‌های مبتنی بر استفاده گسترده از پهپادهای ارزان‌قیمت و انبوه هستند.

مهم‌تر از همه، این کشورها در موقعیت بهتری قرار خواهند گرفت تا از منافع راهبردی خود محافظت کنند و امنیت منطقه را بر اساس شرایط و الزامات خودشان بازتعریف کنند.