آخرین عملیات ایران در جنگ
سوم مردادماه که خبر رسید چند واحد ناشناس از نیروهای دشمن از مرزهای سرپلذهاب و مناطقی، چون قصرشیرین وارد کشور میشوند، رزمندگان ایرانی خود را آماده انجام آخرین عملیاتی کردند که چند روز پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ انجام میگرفت. عملیات مرصاد در پاسخ به عملیات فروغ جاویدان منافقین بود که میخواستند ۲۴ساعته تهران را فتح کنند. اما در سوی دیگر ماجرا، حمله عراق بعثی به مرزهای جنوب کشور که در نقض پذیرش قطعنامه ۵۹۸ صورت میگرفت، باعث شده بود حضرت امام پیامی تاریخی مبنی بر خالی نگذاشتن جبههها صادر کنند و پس از این پیام، تعداد زیادی از مردم با وسایل شخصی خود را به مرزهای غرب و جنوب کشور رساندند تا در برابر دشمن ایستادگی کنند. برادران مظفر نیز از جمله این رزمندگان بودند که خود را به مناطق عملیاتی رساندند.
خانوادهای که همگی جبههای شدند
پس از حمله منافقین، نه تنها شش برادر مظفر، که حتی داماد خانواده نیز راهی جبهه میشود. پدر شهیدان مظفر به هر شش پسرش گفته بود که اگر امروز جبههها را خالی کنید و به عملیات مرصاد نروید، شما را حلال نمیکنم. به این ترتیب شش پسرش راهی جبهه میشوند و داماد خانواده هم آنها را همراهی میکند. از میان این شش پسر، سه پسر یعنی نیمی از پسران خانواده مظفر به شهادت میرسند تا امر امام بر زمین نماند و ستونهای نفاق نیز همانند ارتش بعث عراق شکست را پذیرا باشد و با خفت و خواری خاک مقدس ایران را ترک کند.
علی، رضا و حسن آسمانی شدند
در عملیات مرصاد، حاج حسن، حاج علی و حاج رضا که در یک محل قرار داشتند، هر سه و به فاصله زمانی کمی از هم به شهادت میرسند. شهید حاج حسن مظفر متولد سال ۱۳۳۴ در مامازن پاکدشت بود. او در سال ۱۳۵۶ در رشته ریاضی کامپیوتر دانشگاه تهران قبول شد و ادامه تحصیل داد. اما پس از انقلاب و شروع فتنه کردستان، مسیر زندگی او تغییر کرد. حاج حسن یکی از نفرات اصلی تشکیلدهنده سازمان پیشمرگان مسلمان کرد بود. در عملیات مختلف دفاع مقدس حضور یافت و در عملیات خیبر به شدت شیمیایی شد. شهید مظفر به دلیل مسئولیتها و فعالیتهایی که در زندانهای قصر و اوین داشت، ماهیت منافقین را به خوبی میشناخت، لذا وقتی که ستون نفاق در آخرین روزهای جنگ تحمیلی به ایران ورود کرد، او به همراه برادرانش به مصاف آنها رفت و در تاریخ ۱۳۶۷/۰۵/۰۶ در عملیات مرصاد در کنار دو برادرش علی و رضا به شهادت رسید.
شهید حاجعلی مظفر نیز سال ۱۳۳۷ به دنیا آمده بود. علی بعد از پیروزی انقلاب، مثل حسن فعالیتهای بسیاری داشت. از حضور در کمیته گرفته تا رفتن به سیستان و بلوچستان و مبارزه با گروهکها در آن خطه، حاج علی یک لحظه آرام نمیگرفت و در هر زمانی در یک کسوت و جایگاه به انقلاب خدمت میکرد. شهید حاجعلی مظفر، شغل معلمی داشت؛ معلمی که درس عشق را به دانشآموزانش یاد میداد و عاقبت در تاریخ ۶/۵/۱۳۶۷ به شهادت رسید.
شهید حجتالاسلام حاج رضا مظفر نیز متولد سال ۱۳۴۰ در مامازن پاکدشت بود. چون علاقه به دروس حوزوی داشت، از سال ۱۳۵۲ به قم رفت و طلبه شد. او در سال ۱۳۶۴ فارغالتحصیل رشته علوم قضایی از مدرسه عالی قضایی قم شد. رضا هم مثل دو برادرش، قبل از انقلاب فعالیتهای سیاسی داشت و بعد از انقلاب نیز رزمنده بود. عاقبت حاج رضا نیز به همراه دو یار همیشگیاش حسن و علی در مرصاد آسمانی شد.
