جوان آنلاین: در شرایطی که تداوم خشکسالی، افزایش دما و برداشتهای فزاینده، سفرههای زیرزمینی سمنان را با افت شدید سطح آبخوان روبهرو کرده است، عبور از تنش آبی دیگر تنها با تأمین مقطعی و مدیریت روزمره ممکن نیست. واقعیت آن است که منابع زیرزمینی این استان، که سالها ستون اصلی تأمین آب شرب و پشتیبان زیست و توسعه بودهاند، اکنون زیر فشار فزاینده روبه تهیشدن رفتهاند. در چنین وضعیتی، کاهش هدررفت، ارتقای بهرهوری، اصلاح الگوی مصرف و جلب مشارکت عمومی، اجزای جداییناپذیر نجات منابع آبی به شمار میروند و حکمرانی هوشمند آب، بیش از هر زمان دیگری، به ضرورتی فوری و راهبردی تبدیل شده است.
سمنان در زمره مناطق خشک و کمبارش کشور قرار دارد و افت بارندگی در سالهای اخیر، همزمان با افزایش دما و تشدید تبخیر منابع سطحی، فشار سنگینی بر منابع تأمین آب این استان وارد کرده است. بخش عمده آب شرب شهرها و روستاهای سمنان از منابع زیرزمینی تأمین میشود که برداشت مداوم از آنها، بدون تغذیه مؤثر و پایدار سفرهها، به کاهش محسوس سطح آبخوانها انجامیده است. این روند، نهتنها پایداری تأمین آب را با تهدید روبهرو کرده، بلکه لزوم اتخاذ رویکردی علمی، مسئولانه و بلندمدت در مدیریت منابع آبی را بیش از گذشته آشکار ساخته است.
بازنگری در شیوه اداره آب
سمنان امروز در برابر یکی از جدیترین چالشهای زیستی و زیرساختی خود ایستاده است که نشانههای آن را میتوان هم در افت سطح منابع زیرزمینی دید و هم در کاهش فشار آب در برخی مناطق شهری و روستایی. استانی که اقلیم خشک و کمبارش، سالها سرنوشت منابع آبی آن را تعیین کرده، اکنون زیر تأثیر همزمان خشکسالیهای پیدرپی، افزایش دمای هوا، تبخیر بالا و رشد برداشت از منابع زیرزمینی، با شرایطی روبهرو شده که دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک هشدار دانست؛ بلکه واقعیتی جاری است که نیازمند تصمیمگیری فوری و عالمانه است.
سفرههای زیرزمینی سمنان، که در دهههای گذشته پشتوانه اصلی تأمین آب شرب و بخشی از نیازهای حیاتی این استان بودهاند، امروز با کاهش توان تجدیدپذیری مواجه شدهاند. وقتی بارش کمتر میشود، تغذیه طبیعی آبخوانها نیز کاهش مییابد و در مقابل، برداشت مستمر و گاه فزاینده از این ذخایر ادامه پیدا میکند. حاصل این عدم توازن، افت سطح آب زیرزمینی، …
