بیانیه جبهه اصلاحات بعد از جنگ ۱۲ روزه، ننگ‌نامه‌ی ترک تخاصم بود | گسست از واقعیت، جریان اصلاحات را غیرمولد کرده است | اصلاح‌طلبان در دور تحلیل‌های غلط افتاده‌اند | نگاه غالب این است که اگر بچه‌ی خوبی باشیم، کسی کاری به کار ما ندارد | هدف جریان استعمار، سلطه است | جنگ رمضان، بر مواضع برخی اصلاح‌طلبان تاثیر گذاشته است | در زمان جنگ وجودی، زمان رایزنی با حکومت نیست!

فیلم سینمایی «لباس شخصی» به کارگردانی و نویسندگی امیرعباس ربیعی، محصول سال ۱۳۹۸، پس از حدود هفت سال سرانجام راهی پرده سینماها شده است. این فیلم که نخستین تجربه بلند سینمایی ربیعی محسوب می‌شود، در قالب یک تریلر سیاسی و جاسوسی، سراغ یکی از پرونده‌های امنیتی سال‌های ابتدایی پس از انقلاب رفته و فعالیت حزب توده و مسئله نفوذ را دستمایه روایت خود قرار داده است.

داستان فیلم در فضایی پرتنش و امنیتی شکل می‌گیرد و ۲ خط اصلی را دنبال می‌کند؛ از یک سو فعالیت‌های نورالدین کیانوری‌ دبیر حزب توده و از سوی دیگر تلاش نیروهای امنیتی برای شناسایی جاسوسی با نام مستعار «آرش» که در سطوح بالای نظامی نفوذ کرده است. همین بخش دوم، مهم‌ترین عامل پیش‌برنده داستان است و فیلم تلاش می‌کند تا مدت زیادی هویت فرد نفوذی را از مخاطب پنهان نگه دارد.

«لباس شخصی» بیش از هر چیز بر پایه ایجاد معما و تعلیق پیش می‌رود. مخاطب از همان ابتدا می‌داند که در میان شخصیت‌های داستان فردی وجود دارد که اطلاعات را منتقل می‌کند، اما نمی‌داند این فرد چه کسی است. فیلمساز نیز با ارائه تدریجی اطلاعات، تفتیش‌ها، عملیات‌های امنیتی و برخی خرده‌پیرنگ‌ها تلاش می‌کند تماشاگر را در موقعیت حدس و گمان قرار دهد.

با این حال فیلم در استفاده از تمام ظرفیت‌های ژانر جاسوسی چندان موفق نیست. در چنین آثاری، ضدقهرمان معمولا باید حضوری محسوس داشته باشد تا مخاطب احساس کند قهرمان و دشمن در یک بازی اطلاعاتی پیچیده مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. در «لباس شخصی» اما شخصیت‌های مقابل تا حد زیادی در حاشیه باقی می‌مانند و همین مسئله باعث شده تقابل روانی میان ۲ سوی ماجرا به اندازه ظرفیت داستان شکل نگیرد. این فیلم می‌توانست بدون افشای هویت ضدقهرمان، نشانه‌هایی از حضور و فعالیت او در طول داستان ارائه کند. چنین رویکردی می‌توانست فضای تعقیب و گریز را پررنگ‌تر کرده و حس خطر را تا پایان افزایش دهد.

پایان‌بندی نیز یکی دیگر از نقاط قابل بحث فیلم است. معمای اصلی سرانجام به پاسخ می‌رسد، اما روایت پس از شناسایی جاسوس چندان ادامه پیدا نمی‌کند. در حالی که دستگیری، بازجویی، دفاع متهم و روند محاکمه می‌توانست بخش مهم دیگری از داستان را شکل دهد و به سرنوشت شخصیت نفوذی عمق بیشتری ببخشد. به همین دلیل، پایان فیلم از یک سو با حفظ غافلگیری، تعلیق ایجادشده را به نتیجه می‌رساند و از سوی دیگر بخشی از ظرفیت دراماتیک پرونده را ناتمام می‌گذارد.

مسئله نفوذ، جاسوسی و شناسایی فردی که در ساختارهای حساس حضور دارد، از آن دست مضامینی است که ظرفیت ایجاد کنجکاوی و تعلیق را دارد. به همین دلیل، «لباس شخصی» را می‌توان اثری دانست که با وجود ضعف در برخی بخش‌های فیلمنامه و شخصیت‌پردازی، در طراحی معما و ایجاد کشش داستانی عملکرد موفقی دارد.

مهدی نصرتی، توماج دانش‌بهزادی، مجید پتکی، میلاد افواج، عماد درویشی و مهیار شاپوری بازیگران این فیلم هستند.

صفحه سیاست-

به گزارش بامداد جمعه  رویترز، حزب تحریک انصاف پاکستان اعلام کرد که عمران خان برای انجام آزمایش‌های پزشکی به بیمارستانی در اسلام آباد منتقل شده است. بر اساس این گزارش، این اقدام در پاسخ به درخواست دیرینه هوادارانش صورت گرفته است که می‌گویند سلامت او در طول بیش از سه سال زندان رو به وخامت گذاشته است.

به نوشته رویترز، این اقدام پس از حکمی که این هفته توسط دیوان عالی پاکستان صادر شد، صورت گرفته است و به عنوان اولین اقدامی تلقی می‌شود که ممکن است تنش‌ها بین حزب عمران خان و نهاد قدرتمند نظامی را که از زمان برکناری از سمت خود در سال ۲۰۲۲ با آنها اختلاف داشته است، کاهش دهد.

رویترز روز سه شنبه به نقل از رسانه‌های محلی پاکستان گزارش داده بود که دادگاه عالی این کشور دستور انتقال عمران خان نخست‌وزیر سابق از زندان به بیمارستان را صادر کرده است.

جلسه نهایی رسیدگی به پرونده مبارزه با فساد در پاکستان مرتبط با پرونده فساد مالی «عمران‌خان» نخست وزیر برکنار شده این کشور و همسرش، ۲۹ آذر ۱۴۰۴ در زندان شهر راولپندی جایی که عمران خان و همسرش «بُشری بیگم» زندانی هستند، برگزار شد و نخست‌وزیر برکنار شده پاکستان به تحمل ۱۰ و ۷ سال حبس و همسرش به ۱۷ سال حبس محکوم شدند.

جنبش عدالت پاکستان که عمران خان بنیانگذار آن بوده، مدعی است که ماهیت همه پرونده‌های علیه عمران خان سیاسی و انتقام‌جویی دولت و حاکمیت نظامی است.

قاضی شاهرخ ارجمند رئیس دادگاه با تایید جرم عمران خان و همسرش مبنی بر خیانت به خزانه ملی و دریافت رشوه حکم جدید حبس را علیه آنان صادر کرد.

یک روز قبل از آن نیز رای نهایی پرونده های قضایی علیه برخی اعضای ارشد حزب عمران خان در شهر لاهور اعلام شد که بسیاری از آنان به چندین سال حبس محکوم شدند.

عمران خان نخست وزیر برکنار شده پاکستان که از تابستان ۲۰۲۳ در زندان بسر می برد، اوایل آذرماه ۱۴۰۴ طی پیامی خطاب به هوادارانش در شبکه اجتماعی ایکس، فرمانده وقت ارتش کشورش را به قانون‌شکنی و سرکوب خونین مخالفان متهم کرد.

وی در ادامه‌ مدعی مداخله حاکمیت نظامی در بازداشت های سیاسی از جمله پرونده سازی علیه مسئولان حزب جنبش عدالت شده بود؛ اتهامی که سخنگوی ارتش پاکستان نیز در جریان نشست خبری روز ۱۴ آذر ۱۴۰۴ خود آن را رد کرد.

ژنرال احمد شریف چودری سخنگوی ارتش پاکستان در اظهارات بی سابقه خود، «عمران‌خان» نخست وزیر برکنار شده این کشور را تهدیدی علیه امنیت ملی خوانده بود.