دونالد ترامپ ماههاست پیشبینی میکند که کوبا در آستانه فروپاشی است. او در ۴ ژانویه، یک روز پس از آنکه جریان نفت ونزوئلا ــ شریان حیاتی انرژی کوبا ــ قطع شد، به خبرنگاران گفت: «این کشور سقوط خواهد کرد.» او سپس یک محاصره نفتی اعمال کرد که این جزیره را به بدترین بحران انرژی تاریخ خود کشاند و خاموشیهای گستردهای ایجاد کرد که اکنون تقریبا سراسر روز را در بر میگیرد. با این حال، شش ماه بعد، دولت و مردم کوبا همچنان سرپا هستند.
ما این ماه برای فهمیدن دلیل این وضعیت به کوبا سفر کردیم. پس از یک هفته حضور در محل، به این نتیجه رسیدیم که کوباییها، در حالی که رنج میکشند، مشغول انجام کاری هستند که شاید بیش از هر چیز در آن مهارت دارند: سازگار شدن. آنها خودروهای آمریکایی پرمصرف دهه ۱۹۵۰ را با موتورسیکلتها و سهچرخههای برقی چینی جایگزین کردهاند؛ باتریهای سنگین لیتیومی وارد میکنند تا تلویزیونها و پنکهها را در زمان خاموشی روشن نگه دارند؛ ژنراتورها را برای کار با گاز طبیعی که در دسترستر است تغییر میدهند؛ و پنلهای خورشیدی را روی پشتبامها و حتی روی وسایل نقلیه نصب میکنند. این اقدامات در مجموع به شکلگیری یک شبکه انرژی جدید در کوبا انجامیده که بیش از گذشته در اختیار مردم است و در زمانی که برق قطع میشود و خطوط تأمین سوخت خشک میشوند، جامعه را سرپا نگه میدارد.
این راهحلها به دولت کوبا اجازه دادهاند تا با روشن نگه داشتن برق تنها برای چند ساعت در روز، سوخت اندک باقیمانده را سهمیهبندی کند و در برابر کارزار فشار حداکثری واشینگتن مقاومت نشان دهد. در نتیجه، کوبا بسیار بیش از آنچه دولت ترامپ انتظار داشت، بدون محمولههای سوختی دوام آورده است. طی حدود هفت دهه فشار آمریکا، کوبا با بداههسازی برای بقا، بارها معادلات را بر هم زده است. اکنون نیز به نظر میرسد ترامپ مانند بسیاری از روسایجمهور پیشین آمریکا دریافته است که سرنگون کردن حکومتی که فیدل کاسترو بنیان گذاشت، آنقدرها هم ساده نیست.
مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، هفته گذشته به خبرنگاران گفت که دولت ترامپ همچنان خواهان سقوط حکومت کوباست. او گفت: «ما آمادهایم درباره نحوه انجام آن بسیار واقعبین و صبور باشیم. اینها مسائل پیچیدهای هستند که زمان میبرند.» دولت کوبا در مقابل، بهدنبال توافق …
