در سال ۱۹۸۲، بنیامین نتانیاهو مدیر بازاریابی یک تولیدکننده مبلمان مستقر در اورشلیم بود که سفیر اسرائیل در واشنگتن تشخیص داد این مرد ۳۲ ساله کالای اشتباهی را عرضه میکند. بهجای فروش کمد به اسرائیلیها، او باید اسرائیل را به آمریکاییها میفروخت. سفیر، که چند سال پیشتر در یک کنفرانس با نتانیاهو آشنا شده بود، او را بهعنوان معاون خود به واشنگتن آورد. تقریباً بلافاصله، نتانیاهو به چهره اسرائیل در تلویزیون آمریکا بدل شد؛ حضوری ثابت در برنامههایی، چون *Nightline* و *Larry King Live*، جدلی، بلیغ، و مسلط به انگلیسیِ بیلهجهای که در کودکی در حومه فیلادلفیا آموخته بود.
در چهار دهه بعد، در تقریباً هر سمتی که بر عهده داشت، حوزه مأموریت نتانیاهو هرگز تغییر نکرد: او نگهبان جایگاه اسرائیل در آمریکا بود؛ کاری که هرگز آن را واگذار نکرد، زیرا باور داشت هیچکس بهتر از او آن را درک نمیکند؛ و این همان کاری است که نتانیاهو، بهعنوان طولانیترین نخستوزیر تاریخ اسرائیل، در آن بهشکلی فاحش شکست خورده است. …
