علیرضا معراجی
آرمان امروز : قرن هاست که از قصه ی پر راز و رمز آدم و حوا می گذرد و هر روز جمعیت بشر رو به فزونی است و به تبع آن هابیل ها و قابیل ها در حال افزایش…هر چند در ظاهر تعداد قابیل ها از هابیل ها بیشتر است.
دوره ها می گذرند، آدمها می آیند و می روند و دنیا همچنان پا برجاست و کار خود را می کند و ما در مسیر بی خیالی در حال گذران اموریمبه قول حضرت حافظ؛جهان پیر است و بی بنیاد از این فرهاد کش فریاد…
فرقی ندارد متعلق به کدام جغرافیایی و یا از چه نژاد و صاحب کدامین اندیشه و چه دین و مسلکی داری هر چه هستی فرزند آدم و حوایی، و از این گریزی نیست یا هابیلی یا قابیلی…!!!
روزگار به سرعت می گذرد و عمر ما آدمای هزاره سوم همچون میلیارد ها انسان های روزگار پیشین در حال گذار است و خیلی ها به فکر این نیستند که ناگهان باز به قول حضرت لسان الغیب ناگهان؛جرس فریاد می دارد که بربندیدمحمل ها
همچنانیکی بعنوان کار فرما در قالب شرکتی که استعمارگران عصر حاضرند، چهار ماه چهار ماه مثلاً در فلان بیمارستان حقوق اندک کارگران را نمی دهد، تنها بخاطر اینکه با سود بانکی ش فرزندش چند روزی مثلا در کیش آخرت پدرش را مات کند !!!
تاریخ، با تمامِ شکوه و عظمتش، تنها تکرارِ یک چرخه است. هر روز، آدمها و حواهای جدیدی به این جهان پا میگذارند و به دنبال آنها، هابیلها و قابیلهای بیشماری نیز پدید میآیند. فرقی نمیکند کی هستی، خاصی یا عام، اربابی یا رعیت، پولداری یا بی پول، صاحب نفوذی یا بی دست و پا، زور داری یا بی زور، تو در این صحنه فرزندِ آدم و حوا هستی و یا میراثدارِ هابیلی یا قابیل. در این میان، حد وسطی وجود ندارد؛ یا در پهنه حق ایستادهای یا در سایهی ناحق. دنیا، با همان رسمِ دیرینهی خود، بیوقفه می چرخد و ما بدون شک یا هابیلیم …
