در صدر اسلام و پس از امضای پیمان صلح حدیبیه، مشرکان مکه با خطدهی و حمایت از قبیله بنیبکر علیه قبیله بنیخزاعه که همپیمان مسلمانان بود، بند اول صلحنامه یعنی ترک مخاصمه را نقض کردند. در آن مقطع حساس، پیامبر گرامی اسلام(ص) فریب لفاظیها و عذرخواهیهای دیپلماتیک ابوسفیان را نخوردند. ایشان مذاکرات بیفایده را ادامه ندادند، بلکه با تکیه بر اقتدار نظامی و ایمان راسخ مجاهدان، پاسخی قاطع در میدان دادند و حرکت به سمت مکه را رقم زدند که به «فتح مبین» و سقوط دژ مستکبران منجر شد.
