636م:درپي كشته شدن رستم فرخزدا يكي از ژنرالهاي ايران به دست اعراب مسلمان و افتادن درفش كاويان ــ پرچم ارتش ــ به دست آنان، 28 ژوئيه سال 636 ميلادي يزدگرد سوم آخرين شاه ساساني ايران به اصرار بزرگان كشور جلسه مشورتي درعمارت سلطنتي (طاق كسري) تشكيل داد تا پيشنهادهاي تازه شنيده شود. در اين جلسه پيشنهاد شد كه راه حل، انتقال فوري پايتخت از تيسفون (36 کيلومتري جنوب شهر بغداد و هشت قرن پايتخت ايران) به استخر (شيراز) است. تا آن زمان اين نخستين بار بود که پرچم کاويان تصرف شده بود. ارتش ايران در دوران خسرو پرويز و در نتيجه جنگهاي غير ضروري او با روميان و لشکر کشي به مصر و تصرف اين سرزمين و پيش از همه اينها درگيري اش با بهرام چوبين سردار نامدار ايراني (که سامانيان از نسل او هستند) و رنجانيدن ژنرالهاي ديگر، خسته و فرسوده شده بود و به علاوه حمله وسيع اعراب پيش بيني نمي شد که يزدگرد سوم با همه امکانات خود برضد آنان وارد عمليات شود. پس از برکناري خسرو پرويز و قتل او در زندان به تصويب سران كشور، اقتدار دولت ساساني در زمان جانشينان وي که هرکدام مدت کوتاهي حکومت اسمي داشتند تضعيف و ادامه اختلاف طبقاتي در جامعه ايران مزيد برعلت شده بود - همان اختلاف طبقاتي که قبلا مزدک براي ازميان بردنش بپاخاسته بود.
664م:طبق اسناد موجود، 28 ژوئيه سال 964 ميلادي (مرداد 343 خورشيدي) احمد بويه ديلمي (معزالدوله) كه از زمان تصرف بغداد در سال 945 ميلادي و تعويض خليفه عباسي، قدرت حكومت را به عناصر ايراني بازگردانده بود دستور داد كه از آن پس هر سال در ده روز اول ماه قمري محرم مراسم عزاداري حسين ابن علي (ع) برگزار شود كه گفته اند هدف وي از اين عمل عمدتا سياسي بود. اين دستور در زماني صادر شد كه شيعيان در قلمرو ديليميان كه از شمال ايران بپا خاسته بودند تا حاكميت را به ايرانيان بازگردانند در اقليت بودند.
