اینک برای همگان، چه نظامیون، چه سیاسیون و جناحهای سیاسی و نهادهای مختلف و حتی عموم مردم آشکار شده است که آمریکا به بهانه هدف قرار دادن یک کشتی عربستان حامل نفت و یک کشتی قطری حامل گاز و مورد دیگری در روز شانزدهم تیرماه و به نقل از منابع خبری معتبر داخلی و خارجی، حملات هوایی تخریبی و انهدامی گستردهای در نوار مرزی استانهای هرمزگان، خوزستان، بوشهر و بنادر مختلف ایران همچنین خطوط مواصلاتی و بسیاری از پلهای ارتباطی و جادهای در منطقه جنوب بهویژه در اطراف بندرعباس را آغاز کرد و همچنان و تا هنگام درج این مطلب یعنی ده شبانهروز متوالی ادامه داده است گر چه اخیراً گفته است این دور حملات متوقف شده است که البته نمیتوان گفت دیگر انجام نمیدهد.
این حملات عمدتاً برای قطع ارتباط جادهای، انهدام آمادگاههای نظامی و پشتیبانیهای رزمی و تعلل و کاهش حملونقل و انتقال کالا از بنادر به شهرهای مرکزی با هدف تأثیر تخریبی بر فعالیتهای اقتصادی و بازرگانی بهعنوان یک شیوه متداول نظامی با هدف تصرف قسمتهایی از خاک ایران و یا جزایر مؤثر برای کنترل تنگه هرمز مانند سیری، کنارک، خارک یا هنگام صورت میگیرد تا امکان کمک برای ارسال تسهیلات تهاجمی یا دفاعی، اعزام نیروهای رزمی پیاده یا زرهی و تأمین جیره غذایی نیروهای نظامی در خط مقدم ایران را منقطع یا دشوار سازد.
این شیوه تخریبی یا انهدامی خطوط مواصلاتی یا پلهای مهم ارتباطی از دیرباز یکی از روشهای جنگ جبههای کلاسیک برای حفظ تصرفات و مواضع روی زمین بوده و همچنان هست. این تاکتیک نظامی شناخته شده، برای مواقعی است که یک دشمن متجاوز قصد دارد با عملیات نظامی، مواضعی را روی زمین تسخیر و تصرف بخشی از خاک را در برنامه تهاجمی خود داشته باشد؛ مانند آنچه به نظر میرسد آمریکا در حملات بعد از شانزده تیرماه دنبال میکند.
از آنجا که حملات هوایی غیر موشکی برای بمباران سنگین مواضع تصرف شده متجاوز، توسط نیروهای نظامی کشور تا حد خیلی زیادی کاهش یافته یا غیرممکن است لذا آمریکا میخواهد در صورت تصرف خاک ایران در این یا آن جزیره و یا حتی بنادر و سواحل جنوبی استانهای …
