اعتماد
رحمتالله دریجانی در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت: سالها تصور میکردیم مهمترین دارایی انرژی ایران، چاههای نفت و میدانهای گاز است. هنوز هم هر گاه از قدرت انرژی کشور سخن گفته میشود، حجم ذخایر زیرزمینی، ظرفیت صادرات یا موقعیت ایران در بازار جهانی نفت و گاز در مرکز بحث قرار میگیرد. اما جهان بیسروصدا وارد دورهای شده که در آن، قدرت کشورها فقط با مقدار انرژی نهفته در زیر خاک سنجیده نمیشود؛ معیار مهمتر، توان تبدیل مطمئن و پیوسته آن انرژی به برق است. این تغییر شاید در نگاه نخست فنی به نظر برسد، اما پیامد آن کاملا سیاسی و اقتصادی است. کارخانه، بیمارستان، شبکه حملونقل، بانک، دانشگاه، سامانه ارتباطی و حتی امنیت شهری بدون برق پایدار از کار میافتد. اکنون باید مرکز داده، پردازش ابری، رباتیک و هوش مصنوعی را نیز به این فهرست اضافه کرد. جهان به سرعت در حال ورود به «عصر برق» است؛ عصری که در آن، برق نه یکی از نهادههای توسعه، بلکه زیرساخت مشترک تقریبا تمام اشکال قدرت خواهد بود. آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی کرده است مصرف برق مراکز داده در جهان تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۹۴۵ تراواتساعت برسد؛ یعنی بیش از دو برابر میزان سال ۲۰۲۴. رشد مصرف برق این مراکز نیز چند برابر سریعتر از رشد سایر بخشها خواهد بود. بخش مهمی از این جهش به گسترش هوش مصنوعی مربوط است؛ فناوریای که برای آموزش و اجرای مدلهای بزرگ، به تراشههای پیشرفته، سامانههای خنککننده و برق شبانهروزی نیاز دارد.
مسابقهای که پیش از الگوریتمها آغاز میشود
بحث درباره هوش مصنوعی معمولا از دانشگاه، نیروی انسانی، داده، تراشه و سرمایهگذاری آغاز میشود. همه این عوامل ضروریاند، اما پیش از آنها مساله سادهتری قرار دارد: آیا شبکه برق میتواند بار سنگین و متمرکز مراکز داده را تحمل کند؟ کشورهایی که امروز برای جذب شرکتهای هوش مصنوعی رقابت میکنند، فقط بستههای حمایتی یا زمین ارزان پیشنهاد نمیدهند. آنها نیروگاه، پست برق، خطوط انتقال، باتریهای ذخیرهساز و حتی منابع اختصاصی انرژی برای مراکز داده طراحی میکنند. در برخی مناطق پیشرفته نیز رشد سریع این مراکز به افزایش قیمت برق و فشار بر شبکه منجر شده است. این تجربه نشان میدهد حتی اقتصادهایی که از شبکههای نیرومند برخوردارند، نمیتوانند زیرساخت …
شرق
علیرضا دقیقی-وکیل پایه یک دادگستری در یادداشتی در روزنامه شرق نوشت:
تا همین چند سال پیش، وقتی از نظارت و نقض حریم خصوصی صحبت میکردیم، ذهنمان معمولاً به سمت دوربین، میکروفون، GPS یا حتی ردیابی گوشی میرفت. اما حالا فناوریای در حال شکلگیری است که میتواند معادله را تغییر دهد: استفاده از امواج وایفای برای تشخیص و شناسایی انسانها، بدون دوربین و حتی بدون اینکه فرد دستگاه شخصی همراه خود داشته باشد. موضوع از فناوریهای مرتبط با IEEE 802.11bf و روشهایی مانند BFI و CSI ناشی میشود؛ فناوریهایی که در اصل با هدف توسعه قابلیت «حسگری» شبکههای وایفای طراحی شدهاند، اما در کنار کاربردهای مفیدشان، یک پرسش جدی ایجاد میکنند: اگر یک روتر بتواند از تغییرات امواج بفهمد چه کسی در اتاق است، چگونه راه میرود یا حتی چه زمانی وارد یا خارج شده است، آیا دیگر وایفای صرفا یک ابزار ارتباطی است؟ پژوهشهایی که از جمله در مؤسسه فناوری «کارلسروهه» انجام شدهاند، نشان میدهند که مرز میان «حسگری مفید» و «نظارت پنهان» میتواند بسیار باریک باشد.
1- مسئله اصلی کجاست؟
نخستین نگرانی، این است که برای شناسایی یک انسان لزوما دیگر به دوربین یا حتی تلفن همراه او احتیاج نداریم. امواج وایفای در محیط حرکت میکنند و حضور و حرکت انسان میتواند مسیر و ویژگیهای این امواج را تغییر دهد. اگر این تغییرات با الگوریتمهای مناسب و یادگیری ماشین تحلیل شوند، میتوان از آنها اطلاعاتی درباره افراد استخراج کرد. در برخی پژوهشها حتی دقت بسیار بالایی برای تشخیص هویت افراد گزارش شده است؛ بهگونهای که تشخیص میتواند تا حد زیادی مستقل از زاویه دید یا شیوه راهرفتن فرد باشد. نکته مهمتر این است که این نوع نظارت برخلاف دوربین، معمولا دیده نمیشود. وقتی دوربین در یک مکان نصب شده باشد، دستکم امکان دیدن آن و اطلاع از وجودش وجود دارد. اما کسی که وارد یک اتاق، فروشگاه، اداره یا فضای عمومی میشود، معمولا نمیداند روتر یا تجهیزات وایفای آن محیط ممکن است از امواج موجود در فضا برای حسگری استفاده کنند. اینجاست که مسئله از یک قابلیت فنی به یک مسئله جدی حقوقی و اجتماعی تبدیل میشود. از سوی دیگر، استانداردسازی 802.11bf در سپتامبر ۲۰۲۵ به این معناست که قابلیتهای حسگری وایفای دیگر …
رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان با تشریح تازهترین دستاوردهای المپیادهای علمی کشور، از کسب نخستین مدال طلای المپیاد جهانی هوش مصنوعی و افزایش تعداد مدالهای طلای بینالمللی ایران خبر داد.
سید رضا حسینی، رئیس باشگاه دانشپژوهان جوان در گفتگو با خبرنگار مهر در رابطه با نتایج المپیاد هوش مصنوعی توضیحاتی داد و گفت: در مورد هوش مصنوعی، امسال تیم ملی المپیاد هوش مصنوعی کشور برای سومین بار در المپیاد جهانی شرکت کرد. ما در دو دوره قبلی توانسته بودیم در مجموع دو مدال نقره و شش مدال برنز کسب کنیم و کسب مدال طلای المپیاد جهانی به یک تابو و سد برای دانشآموزان ما تبدیل شده بود.
وی افزود: متأسفانه تنشهایی که کشور ما در سال گذشته با آن مواجه شد، آسیب جدی به بچههای ما زد. این تنشها باعث شد نتوانیم بسیاری از کلاسهایی را که بچهها به آن نیاز داشتند، به صورت عملی و حضوری برگزار کنیم. همچنین در باشگاه، بسیاری از آزمونهایی که باید در شرایط آزمونی شبیهساز المپیاد جهانی برگزار میشد، به دلیل اینکه عملاً امکان جمع کردن بچهها وجود نداشت، برگزار نشد.
حسینی ادامه داد: در کنار این موضوع، مسئله قطعی اینترنت نیز بچههای ما را با چالش جدی مواجه کرد؛ چراکه منابع قالب آزمون و بسیاری از منابع مورد نیاز آنها در دسترس جهانی است و بچهها نیاز دارند به منابع روز و بهلحظه دنیا دسترسی داشته باشند.
وی اظهار کرد: حمله دشمن به زیرساخت هوش مصنوعی دانشگاه شریف که یکی از زیرساختهای ملی کشور نیز بود، باعث شد دسترسی بچههای ما به بسیاری از دادههایی که در آنجا داشتند و بسیاری از کارهایشان، بهویژه امور مربوط به پردازش در حوزه هوش مصنوعی، از بین برود و همین مسئله ضربه جدی به تیم ما زد.
حسینی گفت: با وجود همه این چالشها، اتفاقاتی که افتاد و حتی دلسردیها و ناامیدیهایی که در مقاطعی شکل گرفت، بچهها عزم خود را جزم کردند و مصممتر شدند که به هر شکل ممکن امسال تلاش کنند و اجازه ندهند دشمن به هدفی که دنبال میکند، برسد.
وی افزود: ممکن است برای رسیدن به این هدف لازم باشد چندین برابر تلاش کنیم و چندین برابر کار کنیم. به عقیده من، این جنگ از این جهت باعث شد بچههای ما مصممتر شوند و این خوبی را داشت که به هر شکل ممکن به آن چیزی که تاکنون …
برنا: رسانههای مختلف امروز نامهای منتسب به فسخ قرارداد یاسر آسانی با استقلال را منتشر کردند؛ موضوعی که مدیر برنامه این بازیکن آن را تکذیب کرد.
حمید مریخ، مدیر برنامه یاسر آسانی، در این خصوص گفت: نامهای که تحت عنوان فسخ قرارداد آسانی توسط مشاور حقوقی او منتشر شده، با هوش مصنوعی دستکاری شده و اصلاً امضای وکیل نیست.
وی افزود: ما پیش از بازگشت مجدد آسانی به ایران، اخطار فسخ قرارداد را برای باشگاه استقلال ارسال کرده بودیم. پس از آن، باشگاه نامهای ارسال کرد و متعهد شد مطالبات آسانی را پرداخت کند. به همین دلیل بازیکن به ایران بازگشت و قرارداد جدیدی نیز منعقد نشد، بلکه طرفین همچنان به همان قرارداد قبلی با همان رقم پایبند بودند.
مدیر برنامه هافبک آلبانیایی استقلال در واکنش به شایعه انتشار این نامه از سوی خودش گفت: اگر قصد چنین کاری داشتم، چرا بازیکن را به ایران برگرداندم؟ آسانی از باشگاه رقیب پیشنهادی حدود ۲ میلیون دلار در سال، به همراه آپشنها، دریافت کرده بود. اگر قصد فسخ قرارداد داشتیم، هم مطالبات بازیکن را از استقلال میگرفتیم و هم با تیم رقیب قرارداد میبستیم که در مجموع حدود ۶ میلیون دلار برای ما رقم میخوردو به هر حال ما به دنبال کمک به استقلال بودیم و هستیم.
مریخ در پایان تصریح کرد: حتی اگر نتیجه بازیها ۳ بر صفر اعلام شود، اعتراض خود را به دادگاه CAS خواهیم برد و از حق استقلال و آسانی دفاع خواهیم کرد.
