انسان‌ها میتوانند برای بار سوم دندان دربیاورند

جهان صنعت نیوز ، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که میکروب‌های زمینی می‌توانند در سطح خشن ماه زنده بمانند، البته در حالت تعلیق این اتفاق برای آنها رخ می‌دهد.

تحقیقات قبلی نشان داده بود که سطح ماه برای زنده ماندن میکروب‌ها بسیار خشن است. به طور خاص، یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که اشعه فرابنفش و گرمای خورشید بزرگترین موانع برای حیات میکروبی در سطح ماه هستند.

با این حال، این مطالعه پناهگاهی را که تپه‌ها و دره‌ها ممکن است در ماه فراهم کنند، در نظر نگرفته بود. این مکان‌ها می‌توانند به ویژه در قطب‌های ماه، جایی که خورشید هرگز بر آنها نمی‌تابد، قابل توجه باشند و منجر به مناطقی شوند که دائماً در سایه هستند و می‌توانند میزبان یخ و شاید موارد دیگری باشند.

اکنون در یک مطالعه جدید، محققان سه نوع باکتری و دو نوع قارچ را تجزیه و تحلیل کرده‌اند. همه اینها معمولاً در ماموریت‌های فضایی سرنشین‌دار یافت می‌شوند و شامل میکروارگانیسم‌هایی هستند که مطالعه قبلی کشف کرده بود که به ویژه در شرایط سخت فضا طاقت می‌آورند. تحقیقات قبلی نشان داد که این اشکال حیات در برابر خلأ، سرما و ذرات پرانرژی مقاوم هستند.

دانشمندان داده‌های جمع‌آوری‌شده‌ قبلی از بقای این میکروب‌ها را با نقشه‌های قمری که خوانش‌های فرابنفش و گرما را روی سطح ماه ثبت کرده بودند، مقایسه کردند و دریافتند که هر دو قطب ماه احتمالاً مناطقی دارند که میکروب‌ها می‌توانند در آنها زنده بمانند، البته در حالتی از حیات معلق که به عنوان کریپتوبیوز(cryptobiosis) شناخته می‌شود و در آن نمی‌توانند حرکت یا رشد کنند، مگر اینکه شرایط مساعدتری ایجاد شود.

میکروب‌ها ممکن است به پناهگاه زیادی در ماه نیاز نداشته باشند. پرابال ساکسنا(Prabal Saxena)، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشمند سیاره‌ای در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا در گرینبلت مریلند گفت: حتی رد پای یک ماه‌نورد می‌تواند یک منطقه قابل سکونت ایجاد کند.

ماموریت «آرتمیس ۳» ناسا قرار است اولین باری باشد که انسان‌ها قطب جنوب ماه را کاوش خواهند کرد. هدر گراهام(Heather Graham)، یکی از نویسندگان این مطالعه و متخصص ژئوشیمی آلی در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا می‌گوید: یافته‌های ما نشان می‌دهد که باید در مورد موادی که ممکن است ناخواسته هنگام کاوش در فضا با خود ببریم و تأثیراتی که ممکن است داشته باشیم، بیشتر فکر کنیم.

منبع: ایسنا دانش و فناوری برچسب هازمین ماه میکروب

شناسه : 606913

لینک کوتاه : لینک کپی شد

به گزارش آفتاب نیوز،

ستاره‌شناسان سریع‌ترین ستاره شناخته شده در کهکشان راه شیری را پیدا کرده‌اند؛ یک جرم کم‌نور که به دور ابرسیاهچاله «کمان ای*»، ابرسیاه‌چاله مستقر در قلب کهکشان ما می‌چرخد.

این ستاره که S301 نام دارد، در سریع‌ترین حالت خود به سرعت حدود ۲۵ هزار کیلومتر در ثانیه می‌رسد، این یعنی این ستاره با سرعتی بیش از ۸ درصد سرعت نور حرکت می‌کند.

فلیکس مانگ(Felix Mang)، نویسنده این مطالعه و دانشجوی دکترا در موسسه فیزیک فرازمینی ماکس پلانک در آلمان در بیانیه‌ای گفت: نکته خاص در مورد این ستاره این است که در مداری بسیار نزدیک به «کمان ای*» می‌چرخد و تنها ۸.۷ سال طول می‌کشد تا یک دور کامل به دور آن بچرخد.

وی افزود: این ستاره با فاصله تنها ۱۲ برابر فاصله زمین تا خورشید به این ابرسیاه‌چاله نزدیک می‌شود که بی‌سابقه است.

این کشف به ستاره‌شناسان روش جدیدی برای بررسی سیاه‌چاله‌ای با جرم تقریبی ۴.۳ میلیون خورشید می‌دهد.

نظریه «نسبیت عام» پیش‌بینی می‌کند که یک سیاه‌چاله چرخان، فضا-زمان را به همراه خود می‌کشد؛ اثری که به عنوان کشش چارچوب یا حرکت تقدیمی لنز-تیرینگ شناخته می‌شود.

این اعوجاج باید به تدریج مدار S301 را تغییر دهد. از آنجایی که این ستاره بسیار به ابرسیاهچاله «کمان ای*» نزدیک می‌شود، این تغییرات ممکن است ظرف حدود یک دهه قابل اندازه‌گیری شوند.

استفان گیلسن(Stefan Gillessen)، یکی از نویسندگان این مطالعه از موسسه ماکس پلانک می‌گوید: برای اولین بار، ما واقعاً قادر خواهیم بود چرخش یک سیاه‌چاله عظیم را به طور مستقیم اندازه‌گیری کنیم که یک آزمایش کلیدی برای نظریه اینشتین خواهد بود.

محققان ستاره S301 را در سال ۲۰۲۳ با استفاده از ابزار GRAVITY در تداخل‌سنج تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی مشاهده کردند، سپس آن را از طریق مشاهدات سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۱۷ ردیابی کردند.

مدار بسیار کشیده آن نشان می‌دهد که S301 ممکن است زمانی متعلق به یک سیستم دوتایی بوده باشد که بیش از حد به «کمان ای*» نزدیک شده است. این سیاه‌چاله احتمالا S301 را در حالی که همراه خود را با سرعت فوق‌العاده‌ای به بیرون پرتاب می‌کرده، به دام انداخته است.

پژوهشگران مؤسسه ملی استانداردها و فناوری آمریکا (NIST) موفق شدند ذرات درهم‌تنیده نور یا همان فوتون‌ها را در یک آزمون دشوار، از میان ۶۲ کیلومتر کابل فیبر نوری هوایی و معمولی عبور دهند؛ دستاوردی که ثبات اینترنت کوانتومی در شرایط پرنوسان دنیای واقعی را به اثبات می‌رساند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد فناوری شبکه‌های کوانتومی را می‌توان روی زیرساخت‌های مخابراتی فعلی نیز پیاده‌سازی کرد.

به گزارش دیجیاتو، توسعه شبکه‌های مبتنی بر فیزیک کوانتوم پتانسیل عظیمی دارد و می‌تواند امنیت داده‌ها را متحول کند، توان رایانه‌های کوانتومی را به یکدیگر پیوند دهد و به خلق نسل بعدی ابزارهای علمی منجر شود. بااین‌حال، چالش اصلی در این مسیر، پدیده درهم‌تنیدگی کوانتومی است؛ ویژگی خاصی که دو ذره مستقل را بدون در نظر گرفتن فاصله به هم متصل نگه می‌دارد و سنجش وضعیت یکی، بلافاصله وضعیت ذره دیگر را مشخص می‌کند.

 ارسال چنین ذرات حساسی از بسترهای فیبر نوری کنونی کار بسیار دشواری است، زیرا حالت‌های کوانتومی خارج از شرایط ایزوله آزمایشگاهی به‌سرعت دچار آشفتگی و نابودی می‌شوند.

به گفته «ییچنگ شی»، فیزیک‌دان این مرکز پژوهشی، این آزمایش در حقیقت یک آزمون تنش و استرس کامل در محیطی پر از نویز و اختلال بوده که توانست عملکرد موفق خود را حفظ کند. تثبیت سیگنال‌های اینترنت کوانتومی در شرایط پرنوسان شهری

هرچند انتقال در مسافت ۶۲ کیلومتری رکورد بیشترین فاصله محسوب نمی‌شود، اما ارزش اصلی این آزمایش به موقعیت کابل‌ها مربوط است. بر خلاف شبکه‌های معمول زیرزمینی، بخش عمده کابل‌های این آزمایش روی تیرهای برق خیابانی میان مؤسسه ملی استانداردها و فناوری و دانشگاه مریلند کشیده شده بودند. این بستر هوایی پیوسته در معرض باد، تغییرات دما و لرزش‌های ناشی از ترافیک خودروها یا عبور و نشستن پرندگان قرار دارد.

در اینترنت معمولی، تماشای آنلاین فیلم یا تماس‌های ویدیویی تحت‌تأثیر باد و لرزش کابل‌ها قرار نمی‌گیرند، اما این نوسانات جهت فوتون‌ها و اطلاعات حساس کوانتومی را کاملاً به‌هم می‌ریزند. محققان برای رفع این مشکل، از یک نور لیزری به‌عنوان شاخص و راهنما استفاده کردند؛ آنها با سنجش میزان انحراف این لیزر، خطاهای فوتون‌ها را بلافاصله اصلاح کردند. این فرایند اصلاح تنها حدود ۷ درصد از زمان پژوهش را به خود اختصاص داده و بیش از ۹۲ درصد باقی‌مانده صرف انتقال بدون نقص داده‌ها شده است.

اگرچه رکورد انتقال در فیبرهای محافظت‌شده آزمایشگاهی به ۴۲۰ کیلومتر می‌رسد، اما این آزمایش ثابت کرد در صورت تثبیت فعال خطوط، ارسال پایدار اطلاعات کوانتومی روی کابل‌های آسیب‌پذیر هوایی نیز امکان‌پذیر است. نرخ تبادل فعلی این آزمایش بین ۲۰۰ تا ۱۵۰۰ فوتون در ثانیه ثبت شده که برای کاربرد گسترده اینترنت کوانتومی باید با ارتقای سخت‌افزارها و الگوریتم‌های نرم‌افزاری افزایش پیدا کند. تثبیت این بستر علاوه‌بر ایجاد ارتباطات غیرقابل نفوذ، امکان شبکه‌سازی میان تلسکوپ‌های دوردست را هم فراهم می‌کند تا مانند یک ابزار رصدی یکپارچه در سطح زمین عمل کنند.

نتایج این تحقیق در نشریه Journal of Optical Communications and Networking منتشر شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر استقبال مشاور هنری احمدی‌نژاد از طرح مقابله با نفوذ نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : سرعت جنگنده آمریکایی F-35 Lightning II چقدر است؟ + مقایسه با سایر جنگنده‌ها بیشتر بخوانید: تفاوت سرعت اینترنت فیبر نوری با اینترنت عادی (فیلم) تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران