تفاوت کانتور و کانتینر: از آرایش صورت تا حمل کالا

کانتور چیست؟

کانتور کردن به معنای سایه زدن است و یک تکنیک آرایشی است که برای آن لوازم آرایشی خاصی وجود دارد، از کانتورینگ برای تقویت و برجسته سازی اجزای صورت و یا بدن مانند سینه ها استفاده می شود.

کانتورینگ معمولا به صورت سرد و گرم رنگ بندی شده است، که می توان از آن برای ایجاد یک یا دو سایه تیره تر و یا روشن تر از رنگ پوست در مناطق مختلف صورت مانند گونه ها، کنار بینی، حاشیه صورت، فک، نقطه T شکل (خط روی بینی و بالای ابروها) که مایلیم به شکل برجسته و یا ریز نشان داده شوند، استفاده کرد.

در واقع کانتورینگ با ایجاد خطای دید ، قسمت هایی از صورت را که مد نظر ماست، برجسته (گونه ها) و یا کوچک (بینی) نشان میدهد.

تاریخچه کانتور

کانتورینگ اولین بار در قرن شانزدهم توسط بازیگران استیج الیزابت مورد استفاده قرار گرفت، آن ها برای اینکه به تماشاچیان کمک کنند که متوجه حالت چهره اشان شوند از گچ و دوده روی صورت خود استفاده می کردند.

در اواخر دهه 1800 میلادی زمانی که برق اختراع شد و چراغ ها به طور وسیع مورد استفاده قرار گرفت، دوده (دود سیاه حاصل از آتش زدن مواد خاص که بر روی صورت نقش می بست و در واقع صورت را تیره نشان می داد.) دیگر راهکار خوبی نبود.

از آن پس بازیگران بجای دوده از رنگ روغن (گریس) برای نشان دادن احساسات خود استفاده می کردند.

در سال های 1800 تا 1900 میلادی ملکه ویکتوریا آرایش را چیزی عجیب و غریب دانست، زیرا فقط بازیگران صحنه و روسپی ها از آن استفاده می کردند. و در آن زمان موارد آرایشی فقط در فروشگاه های لوازم آرایشی قابل تهیه بود.

در سال 1920 تا 1930 میلادی، کانتورینگ در فیلم ها مورد استفاده قرار گرفت. بازیگر آلمانی، مارلین دیتریش چهره اش را برای فیلم هایش کانتور می کرد. او اجزا و خطوط طبیعی صورتش را با سایه زدن برجسته نشان می داد.

در سال 1934، مکس فکتور آرایشگر، برای اعمال آرایش هایی زیبا بر روی صورت بازیگران مشهور بود. او سایه هایی را به صورت بازیگران اضافه می کرد تا طبیعی به نظر برسند. او در سال 1945 برای اولین بار آموزش کانتور کردن برای حالت های مختلف صورت را منتشر کرد.

در سال 1944 میلادی، بن لی یک آرایشگر معروف، آرایش را برای بازیگران فیلم های Gone with the Wind و Planet of …