طرز تهیه خورش آلو گشنیز

به گزارش سلامت نیوز به نقل از فرارو، سرطان سلول پایه‌ای شایع‌ترین نوع سرطان در جهان است و اگرچه به‌ندرت جان بیمار را تهدید می‌کند، تشخیص زودهنگام آن می‌تواند از آسیب بیشتر به بافت‌های اطراف جلوگیری کند.

 یک لکه کوچک روی بینی، زخمی که خوب نمی‌شود یا یک برجستگی‌ که شبیه جوش به نظر می‌رسد، ممکن است چیزی فراتر از یک مشکل پوستی ساده باشد؛ متخصصان پوست می‌گویند شناخت علائم سرطان سلول پایه‌ای و محافظت در برابر نور خورشید، نقش مهمی در پیشگیری و درمان این بیماری دارد.

سرطان سلول پایه‌ای (Basal Cell Carcinoma) شایع‌ترین نوع سرطان است و بر اساس آمار ارائه‌شده، از هر پنج بزرگسال، یک نفر در طول زندگی خود به این نوع سرطان پوست مبتلا می‌شود. با وجود شیوع بالا، تشخیص آن همیشه ساده نیست؛ زیرا این بیماری در مراحل اولیه می‌تواند ظاهری بسیار شبیه به خشکی پوست، جای جوش، اگزما یا زخمی معمولی داشته باشد.

این سرطان چگونه ظاهر می‌شود؟

سرطان سلول پایه‌ای معمولاً به شکل یک برجستگی کوچک هم‌رنگ پوست، زخم، لکه پوسته‌پوسته یا ناحیه‌ای شبیه پوست خشک ظاهر می‌شود. همین ویژگی باعث می‌شود بسیاری از افراد آن را جدی نگیرند. این نوع سرطان بیشتر در قسمت‌هایی از بدن دیده می‌شود که بیشتر در معرض نور خورشید هستند؛ از جمله صورت، بینی، گوش‌ها و پوست سر، گردن، شانه‌ها، دست‌ها و بازوها از نواحی شایع ابتلا هستند.

سرطان سلول پایه‌ای برخلاف برخی سرطان‌های دیگر، به‌ندرت به قسمت‌های دور بدن گسترش پیدا می‌کند، اما می‌تواند در بافت‌های اطراف رشد کند و به ساختارهای مهم آسیب بزند. به گفته متخصصان، هرچه ضایعه مدت بیشتری باقی بماند و بزرگ‌تر شود، درمان آن می‌تواند پیچیده‌تر شود؛ به‌ویژه اگر در نزدیکی چشم، بینی یا سایر ساختارهای حساس قرار داشته باشد.

این سرطان ممکن است به شکل یک برجستگی گره‌ای همراه با رگ‌های خونی بسیار ریز، لکه‌ای سطحی شبیه پوست خشک یا ضایعه‌ای صاف، سفت و شبیه جای زخم دیده شود. نوعی از این ضایعات می‌تواند به عمق پوست نفوذ کند و همین مسئله درمان آن را دشوارتر می‌کند.

یکی از روش‌های پیشنهادی متخصصان برای بررسی پوست، توجه به «نشانه جوجه اردک زشت» است؛ یعنی فرد به دنبال خال، لکه یا ضایعه‌ای بگردد که از نظر ظاهر با سایر لکه‌های روی پوستش تفاوت محسوسی دارد. چنین ضایعه‌ای باید توسط متخصص پوست بررسی شود.

همچنین ایجاد یک برجستگی سفت و صورتی‌رنگ که قبلاً وجود نداشته، زخم جدید، یا لکه‌ای که مرتب خونریزی می‌کند و طی چند هفته بهبود نمی‌یابد، از مواردی است که نباید نادیده گرفته شود.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند؟

سرطان سلول پایه‌ای می‌تواند هر فردی را درگیر کند، اما خطر ابتلا در افراد بالای ۴۰ سال، افرادی با پوست روشن، کسانی که سابقه سرطان پوست دارند و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر است. با این حال، سن پایین به معنای مصونیت در برابر این بیماری نیست. حتی جوانان نیز ممکن است به سرطان پوست مبتلا شوند.

این سرطان معمولاً به‌آرامی رشد می‌کند و به طور متوسط تنها حدود ۲ تا ۳ میلی‌متر در سال گسترش می‌یابد. بنابراین اگر فرد در معاینه شخصی متوجه آن نشود، انجام معاینات منظم پوست می‌تواند به تشخیص آن پیش از ایجاد آسیب جدی کمک کند. درمان سرطان سلول پایه‌ای چگونه است؟

تشخیص قطعی سرطان سلول پایه‌ای معمولاً با نمونه‌برداری یا بیوپسی انجام می‌شود. نوع درمان به عواملی مانند نوع سرطان، اندازه و محل ضایعه و همچنین این موضوع بستگی دارد که سرطان برای نخستین بار ایجاد شده یا عود کرده است.

برای ضایعاتی که خطر بیشتری دارند، جراحی موس (Mohs) یکی از روش‌های ترجیحی درمان است. در این روش، متخصص پوست لایه‌های بسیار نازکی از بافت سرطانی را به‌تدریج خارج می‌کند و هر لایه را زیر میکروسکوپ بررسی می‌کند. این روند تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که دیگر سلول سرطانی در نمونه مشاهده نشود. سپس محل جراحی، در صورت نیاز، توسط متخصص پوست یا جراح پلاستیک ترمیم می‌شود.

در برخی موارد، سرطان سلول پایه‌ای را می‌توان با روش‌های کم‌تهاجمی‌تر درمان کرد؛ از جمله برداشتن ضایعه با ابزارهای مخصوص و استفاده از جریان الکتریکی یا به‌کارگیری برخی کرم‌های تجویزی.

میزان درمان موفقیت‌آمیز برخی انواع این سرطان به حدود ۹۸ تا ۹۹ درصد می‌رسد. با این حال، افرادی که یک بار به سرطان پوست غیرملانومی مبتلا شده‌اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به نوع دیگری از آن قرار دارند؛ زیرا ابتلا می‌تواند نشانه‌ای از میزان بالای مواجهه با پرتو فرابنفش و آسیب واردشده به دی‌ان‌ای سلول‌های پوست باشد. چگونه از سرطان سلول پایه‌ای پیشگیری کنیم؟

متخصصان پوست توصیه می‌کنند از ضدآفتاب‌های طیف‌گسترده، چه شیمیایی و چه مینرال، با اس‌پی‌اف حداقل ۳۰ استفاده شود. ضدآفتاب باید تقریباً هر دو ساعت یک بار تمدید شود و در صورت تعریق یا شنا، دفعات استفاده افزایش یابد.

در افراد پرخطر، به‌ویژه کسانی که چندین بار به سرطان پوست مبتلا شده‌اند، ممکن است پزشک مکمل نیکوتینامید، نوعی از ویتامین ب ۳، را نیز پیشنهاد کند. برخی پژوهشگران معتقدند این ماده می‌تواند به بازسازی انرژی سلولی و ترمیم آسیب دی‌ان‌ای ناشی از پرتو فرابنفش کمک کند. با این حال، مصرف آن باید با نظر پزشک باشد، زیرا ممکن است با برخی داروها، از جمله بعضی داروهای ضدتشنج، رقیق‌کننده‌های خون و داروهای دیابت تداخل داشته باشد.

در برخی موارد نیز پزشکان از «فتودینامیک‌تراپی» استفاده می‌کنند؛ روشی که در آن داروهای خاص همراه با نور برای از بین بردن سلول‌های پیش‌سرطانی و برخی سلول‌های سرطانی پوست به کار می‌روند.

به گزارش فرتاک نیوز،

لک‌های پیری که در اصطلاح پزشکی «لنتیگو خورشیدی» نامیده می‌شوند، لکه‌هایی صاف و هم‌سطح پوست هستند که بر اثر تجمع رنگدانه ملانین در برخی نواحی ایجاد می‌شوند.

ملانین رنگ طبیعی پوست، مو و چشم را تعیین می‌کند و وظیفه محافظت از پوست در برابر اشعه فرابنفش را بر عهده دارد.

قرار گرفتن مکرر در معرض نور خورشید طی سال‌ها تولید ملانین را در برخی نقاط افزایش می‌دهد و لکه‌های تیره ظاهر می‌شوند. این لکه‌ها معمولاً پس از ۴۰ سالگی بیشتر دیده می‌شوند.

نقش نور خورشید و افزایش سن

مهم‌ترین عامل ایجاد لک‌های پیری تماس طولانی‌مدت با اشعه فرابنفش خورشید است. پوست برای محافظت از خود ملانین بیشتری تولید می‌کند که در درازمدت به تجمع نامنظم رنگدانه و ایجاد لکه‌های تیره می‌انجامد.

اشعه فرابنفش همچنین روند پیری پوست را تسریع می‌کند. با افزایش سن، توانایی پوست برای ترمیم آسیب‌های ناشی از نور خورشید کاهش می‌یابد و آثار آسیب‌های انباشته‌شده به شکل لک‌های پیری نمایان می‌شود.

ژنتیک و سولاریوم؛ عوامل مؤثر

عوامل ژنتیکی نیز در ایجاد لک‌های پیری نقش دارند. برخی افراد به‌طور ارثی مستعد تولید بیشتر ملانین هستند و پوست‌های روشن معمولاً حساسیت بیشتری به آسیب‌های ناشی از نور خورشید دارند.

استفاده از سولاریوم نیز خطر ایجاد لک‌های پیری، پیری زودرس و حتی برخی سرطان‌های پوستی را افزایش می‌دهد و متخصصان پوست نسبت به آن هشدار داده‌اند.

نواحی درگیر و روش تشخیص

لک‌های پیری بیشتر در بخش‌هایی از بدن دیده می‌شوند که در معرض نور خورشید قرار دارند؛ مانند صورت، پشت دست‌ها، ساعدها، شانه‌ها، گردن و قسمت بالایی سینه.

این لکه‌ها معمولاً گرد یا بیضی‌شکل، صاف و هم‌سطح پوست هستند و بدون درد، خارش یا التهاب ظاهر می‌شوند. با این حال، هر لکه تیره‌ای الزاماً لک پیری نیست و برخی ضایعات پوستی ممکن است نیاز به بررسی پزشکی داشته باشند. زمان مراجعه به پزشک

اگر لکه‌ای پوستی به‌تدریج نامتقارن شود، رنگ آن تغییر کند یا چند رنگ در آن دیده شود، باید توسط پزشک بررسی شود.

رشد سریع، خارش، خونریزی، پوسته‌ریزی یا زخم روی لکه و همچنین قطر بیش از ۶ میلی‌متر همراه با تغییرات ظاهری از نشانه‌هایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. روش‌های درمان پزشکی

روش‌های مختلفی برای کاهش یا حذف لک‌های پیری وجود دارد؛ از جمله لیزر درمانی که رنگدانه‌های اضافی را هدف قرار می‌دهد و کرایوتراپی یا سرمادرمانی با نیتروژن مایع که برای لکه‌های محدود کاربرد دارد.

پیلینگ شیمیایی و میکرودرم ابریژن با لایه‌برداری پوست به بهبود ظاهر لک‌ها کمک می‌کنند. در برخی موارد نیز پزشکان کرم‌های تجویزی مانند هیدروکینون را برای کاهش تولید ملانین تجویز می‌کنند. مراقبت‌های پوستی و پیشگیری

ترکیباتی مانند ویتامین C، رتینول، آلفاهیدروکسی اسیدها، کوجیک اسید، آزلائیک اسید و عصاره شیرین‌بیان می‌توانند در کاهش تدریجی لک‌های پوستی مؤثر باشند.

مهم‌ترین اقدام پیشگیرانه استفاده روزانه از ضدآفتاب با SPF حداقل ۳۰ و تمدید آن هر دو ساعت است، حتی در روزهای ابری.

پرهیز از حضور در معرض نور مستقیم خورشید در ساعات ۱۰ صبح تا ۴ بعدازظهر، استفاده از کلاه لبه‌دار، عینک آفتابی استاندارد و لباس‌های محافظ نیز توصیه می‌شود. محافظت امروز، سلامت فردا

لک‌های پیری معمولاً خطر جدی برای سلامت ندارند اما نشانه‌ای از تأثیر سال‌ها قرار گرفتن در معرض نور خورشید هستند.

آگاهی از عوامل ایجادکننده، توجه به تغییرات پوستی و رعایت اصول مراقبت از پوست می‌تواند از بروز بسیاری از این لکه‌ها جلوگیری کند.

استفاده منظم از ضدآفتاب، دوری از سولاریوم و مراجعه به پزشک در صورت مشاهده تغییرات مشکوک، گام‌های مهمی برای حفظ سلامت پوست در سال‌های آینده هستند. حتما بخوانید: اصول صحیح نوشیدن آب در فصل گرما؛ جرعه‌جرعه بنوشید پف و تیرگی زیر چشم؛ دلایل و راهکارهای ساده برای داشتن چشم‌هایی شاداب قیمت لیر ترکیه امروز سه‌شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ + جدول

احتمالا می‌دانید که چه زمانی باید از ضدآفتاب استفاده کنیم؟ استفاده از ضدآفتاب یکی از مهم‌ترین بخش‌های مراقبت روزانه از پوست است، به‌خصوص زمانی که پوست در معرض نور خورشید قرار می‌گیرد. اشعه فرابنفش (UV) می‌تواند در طول زمان باعث آفتاب‌سوختگی، لک و پیری زودرس پوست شود و خطر ابتلا به سرطان پوست را نیز افزایش دهد.

نکته مهم این است که ابری بودن هوا به معنای حذف اشعه UV نیست. بخشی از پرتوهای فرابنفش می‌توانند از میان ابرها عبور کنند؛ بنابراین در روزهای ابری نیز، به‌ویژه هنگام حضور در فضای باز، استفاده از ضدآفتاب توصیه می‌شود.

  چند روز در هفته باید ضدآفتاب بزنیم؟

بهتر است ضدآفتاب را به یک عادت روزانه تبدیل کنید، نه محصولی که فقط در روزهای آفتابی یا هنگام رفتن به ساحل استفاده می‌شود. اگر قرار است بیرون از خانه باشید، ضدآفتاب را پیش از قرار گرفتن در معرض نور خورشید روی قسمت‌های در معرض پوست استفاده کنید.

برای بسیاری از ضدآفتاب‌ها، استفاده حدود ۱۵ دقیقه پیش از بیرون رفتن می‌تواند به ایجاد پوشش مناسب کمک کند. در هنگام انتخاب محصول نیز بهتر است ضدآفتابی با محافظت وسیع‌الطیف (Broad Spectrum) انتخاب کنید.

  ضدآفتاب را هر چند وقت یک‌بار تمدید کنیم؟

ماندگاری ضدآفتاب به شرایط مختلفی مانند میزان تعریق، تماس با آب و مدت زمان قرار گرفتن در فضای باز بستگی دارد. اگر مدت زیادی بیرون از خانه هستید، معمولاً توصیه می‌شود ضدآفتاب را حدود هر دو ساعت یک‌بار تمدید کنید.

در شرایطی مانند ورزش، تعریق زیاد، شنا یا پاک شدن ضدآفتاب بر اثر تماس با حوله، تمدید آن باید زودتر انجام شود. حتی محصولات مقاوم در برابر آب نیز برای مدت نامحدود روی پوست باقی نمی‌مانند و پس از شنا یا تعریق شدید باید دوباره استفاده شوند.

  چه عواملی زمان تمدید ضدآفتاب را تغییر می‌دهند؟

زمان مناسب استفاده مجدد از ضدآفتاب برای همه افراد یکسان نیست و شرایط محیطی و نوع فعالیت اهمیت زیادی دارد. تعریق زیاد: هنگام ورزش یا فعالیت در هوای گرم، ضدآفتاب سریع‌تر از سطح پوست پاک می‌شود. شنا و تماس با آب: پس از شنا یا خشک کردن بدن با حوله، ضدآفتاب را مجدداً استفاده کنید. قرار گرفتن طولانی‌مدت در فضای باز: اگر چند ساعت در معرض نور خورشید هستید، تمدید منظم اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. نوع محصول: دستورالعمل درج‌شده روی بسته‌بندی را درباره میزان مقاومت در برابر آب و نحوه تمدید محصول بررسی کنید. مقدار مصرف: استفاده کم از ضدآفتاب می‌تواند میزان محافظت واقعی پوست را کاهش دهد. یک نکته مهم

ضدآفتاب به‌تنهایی جایگزین سایر روش‌های محافظت در برابر نور خورشید نیست. در ساعات پرتابش، تا حد امکان در سایه بمانید و از لباس مناسب، کلاه و عینک آفتابی نیز استفاده کنید. همچنین بهتر است برای صورت و نواحی در معرض نور، مقدار کافی ضدآفتاب استفاده شود تا پوشش محافظتی مناسبی ایجاد شود.

  میزان مصرف کرم ضد آفتاب

برای اعمال اثر محافظتی ضد آفتاب، باید به اندازه ای آن را استفاده کنید که لایه ای نازک روی پوست تان تشکیل دهد. برای پوشش صورت به اندازه دو انگشت و برای کل بدن یک شات کوچک (معادل یک لیوان کوچک) از این محصول کافی است. با توجه به نوع محصول، نکات زیر را در مورد میزان مصرف رعایت کنید: کرم های ضد آفتاب با سری کوچک و باریک: طول دو انگشت کامل (از بالا تا پایین)  کرم های ضد آفتاب با سری بزرگ و گشاد: دو بند از دو انگشت بافت فلوئیدی ضد آفتاب: طول دو انگشت کامل

  نکات مهم قبل از استفاده از ضدآفتاب

برای اینکه ضدآفتاب عملکرد مناسبی داشته باشد، تنها نحوه استفاده اهمیت ندارد؛ انتخاب درست و نگهداری مناسب محصول نیز مهم است. پیش از مصرف، چند نکته ساده را در نظر بگیرید: تاریخ انقضا را بررسی کنید و از محصولی که تغییر بو، رنگ یا بافت داده است استفاده نکنید. ضدآفتاب را مطابق دستور درج‌شده روی بسته‌بندی و دور از گرمای شدید و تابش مستقیم نور خورشید نگهداری کنید. در کنار ضدآفتاب، از روش‌های فیزیکی محافظت مانند لباس پوشیده، کلاه و عینک آفتابی نیز کمک بگیرید. محصولی را انتخاب کنید که با نوع پوست و نیازهای شما سازگار باشد.

  روش صحیح استفاده از ضدآفتاب برای پوست حساس و مستعد آکنه

افرادی که پوست حساس یا مستعد جوش دارند، بهتر است هنگام انتخاب ضدآفتاب دقت بیشتری داشته باشند. برای پوست‌های حساس، محصولی ملایم و بدون عطر می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد. پیش از استفاده گسترده، مقدار کمی از محصول را روی بخش کوچکی از پوست امتحان کنید. اگر پوستتان مستعد آکنه است، بهتر است به سراغ ضدآفتاب‌های غیرکومدون‌زا (Non-Comedogenic) بروید. در صورت ایجاد قرمزی، خارش، سوزش یا تحریک قابل‌توجه، مصرف محصول را متوقف کنید.

پس از انتخاب محصول مناسب، ضدآفتاب را به مقدار کافی روی پوست تمیز استفاده و در صورت نیاز در طول روز تمدید کنید.

  چگونه از ماسیده شدن ضدآفتاب جلوگیری کنیم؟

ماسیده شدن ضدآفتاب می‌تواند به دلایل مختلفی مانند استفاده بیش از حد از محصولات، ناسازگاری لایه‌های مختلف مراقبت از پوست یا مالش زیاد ایجاد شود.

برای کاهش این مشکل: ابتدا پوست را تمیز کنید. در صورت نیاز، مقدار مناسبی مرطوب‌کننده بزنید. اجازه دهید محصولات قبلی به‌خوبی روی پوست بنشینند. سپس ضدآفتاب را به‌آرامی و در لایه‌ای یکنواخت روی پوست پخش کنید. از ترکیب هم‌زمان تعداد زیادی محصول روی پوست خودداری کنید.

انتخاب ضدآفتابی که با نوع پوست و سایر محصولات روتین شما سازگار باشد نیز می‌تواند به جلوگیری از گلوله‌شدن یا ماسیده شدن کمک کند.

  نکات تکمیلی برای استفاده بهتر از ضدآفتاب ضدآفتاب را به‌عنوان آخرین مرحله روتین مراقبت از پوست و پیش از آرایش استفاده کنید. برای قسمت‌هایی مانند صورت، گوش‌ها، گردن و دست‌ها که در معرض نور هستند، از پوشش مناسب ضدآفتاب غافل نشوید. اگر از ضدآفتاب اسپری استفاده می‌کنید، دستورالعمل محصول را رعایت کنید و مطمئن شوید تمام قسمت‌های موردنظر به اندازه کافی پوشش داده شده‌اند. در روزهای آفتابی، علاوه بر ضدآفتاب از لباس مناسب، کلاه لبه‌دار و عینک آفتابی نیز استفاده کنید. برای صورت بهتر است محصولی را انتخاب کنید که برای پوست صورت طراحی شده و با نیازهای پوستی شما سازگار باشد. پس از شنا، تعریق زیاد یا خشک کردن پوست با حوله، در صورت نیاز ضدآفتاب را مجدداً استفاده کنید.