شکستن قولنج بسیار خطرناک است!!

به گزارش آفتاب نیوز،

گردن درد می‌تواند در هر حالتی - دراز کشیدن، نشستن، ایستادن یا راه رفتن - شما را آزار دهد و این ناراحتی می‌تواند ناتوان‌کننده باشد. این درد ممکن است ناشی از مشکلات ساختاری گردن مانند آرتروز (غضروف ساییده شده در مفاصل گردن) یا دیسک‌های دژنره شده (بالشتک‌های ساییده شده بین مهره‌های گردن) باشد.

اما اغلب علت آن مربوط به کشیدگی عضلات گردن است که توسط چیزی نامحسوس در روال روزانه شما ایجاد می‌شود. در اینجا برخی از عوامل شگفت‌انگیز پشت درد و کشیدگی گردن، به علاوه راه‌حل‌های سریع برای احساس بهتر، آورده شده است.

تماشای مداوم تلویزیون

بسیاری از افراد هنگام تماشای تلویزیون به عقب خم می‌شوند و گردن را به عقب خم می‌کنند. یا به پهلو خم می‌شوند و گردن را بیش از حد به طرفین فشار می‌دهند. هر دو حالت می‌توانند عضلات گردن را تحت فشار قرار دهند.

راه حل: یک بالش مسافرتی نعل اسبی شکل استفاده کنید که هنگام خم شدن برای تماشای تلویزیون، دور گردنتان قرار می‌گیرد. اگر به پهلو خم می‌شوید، از بالش‌های بیشتری برای پر کردن فاصله بین سر و شانه‌هایتان استفاده کنید؛ و هر ۱۵ یا ۲۰ دقیقه موقعیت خود را تغییر دهید تا به گردنتان استراحت دهید و سفت نشود.

خم شدن طولانی‌مدت به جلو

ممکن است در طول روز به جلو خم شوید، چه به سمت مانیتور کامپیوتر که دیدن آن دشوار است و چه به سمت شخص دیگری در حین مکالمه. اگر هر بار گردن خود را دراز کنید، این می‌تواند عضلات را تحت فشار قرار دهد و باعث درد شود.

راه حل‌: اگر می‌خواهید خم شوید، کمر خود را صاف نگه دارید و از ناحیه لگن به جلو خم شوید. اگر نمی‌توانید مانیتور کامپیوتر خود را به خوبی ببینید، آن را به خود نزدیک‌تر کنید یا اندازه فونت را افزایش دهید. اگر عینک برای مطالعه یا دید دور دارید، ببینید که آیا کمکی می‌کنند یا خیر. اگر به اندازه کافی کمک نمی‌کنند، می‌توانید فقط برای استفاده از کامپیوتر عینک تهیه کنید. اگر از عینک استفاده نمی‌کنید، معاینه چشم انجام دهید

خوابیدن در وضعیت نامناسب

برخی از موقعیت‌های خوابیدن مشکلاتی برای گردن ایجاد می‌کنند. به عنوان مثال، وقتی روی شکم می‌خوابید، سر خود را به پهلو می‌چرخانید. خوابیدن به پهلو بدون پشتیبانی مناسب، گردن شما را به سمت شانه‌تان هل می‌دهد. ماندن در این موقعیت‌ها برای ساعت‌ها می‌تواند باعث کشیدگی و درد عضلات گردن شود.

راه حل‌: از خوابیدن روی شکم خودداری کنید؛ و اگر به پهلو می‌خوابید، تکیه‌گاه زیر گردن خود را بررسی کنید. به پهلو دراز بکشید و سرتان را روی بالش بگذارید. اگر می‌توانید به راحتی دست خود را در فضای بین سر و شانه‌هایتان قرار دهید، در شب تکیه‌گاه کافی دریافت نمی‌کنید. یک بالش جدید برای پر کردن این فاصله تهیه کنید.

قوز کردن در هنگام نشستن

برای بسیاری از افراد، نشستن راحت به معنای قوز کردن است که برای گردن و کمر شما مضر است. وضعیت نامناسب بدن، فشار غیرطبیعی بر ستون فقرات، از جمله گردن و رباط‌هایی که آن را در کنار هم نگه می‌دارند، وارد می‌کند و این می‌تواند باعث درد شود.

راه حل: صاف بنشینید؛ چانه خود را به عقب بکشید، شانه‌های خود را پایین بیاورید و کمر خود را قوس دهید. اگر این کار در ابتدا چالش برانگیز است، چند دقیقه روی لبه صندلی خود بنشینید که نشستن صاف را کمی آسان‌تر می‌کند و بعد عقب‌تر بنشینید. اگر بودجه شما اجازه می‌دهد، یک صندلی اداری ارگونومیک با تکیه‌گاه کمر، ارتفاع قابل تنظیم و یک بالشتک ضخیم تهیه کنید.

به گزارش آفتاب نیوز،

عطر زدن روی گردن یکی از عادت‌های رایج هنگام استفاده از عطر است؛ اما نگرانی درباره تماس مستقیم برخی ترکیبات موجود در عطر با پوست، بحث‌هایی درباره اختلالات هورمونی، سلامت باروری و حتی خطرات احتمالی سرطان ایجاد کرده است. با این حال، میزان خطر به نوع ماده، مقدار و مدت مواجهه بستگی دارد و نمی‌توان صرفاً از روی وجود این ترکیبات، عطر زدن روی گردن را عامل سرطان یا ناباروری دانست. در ادامه گزارش «روزیاتو» را می‌خوانید:

عطر زدن روی گردن برای بسیاری از افراد بخشی عادی از آماده شدن روزانه است؛ اما اخیراً ویدیویی پربازدید این سؤال را مطرح کرده که آیا این عادت ساده می‌تواند خطر ابتلا به سرطان یا مشکلات باروری را افزایش دهد؟

این بحث پس از آن بالا گرفت که آنا کاناداس، پژوهشگر حوزه سرطان، در ویدیویی در شبکه‌های اجتماعی به مخاطبانش توصیه کرد در صورت امکان عطر را مستقیماً روی گردن اسپری نکنند. استدلال او این بود که عطر‌ها مخلوط‌های پیچیده‌ای از مواد شیمیایی هستند و ممکن است ده‌ها یا حتی صد‌ها ترکیب مختلف در آنها وجود داشته باشد.

برخی از این ترکیبات می‌توانند شامل فتالات‌ها، ترکیبات آلی فرار یا VOC‌ها و مواد نگهدارنده یا ترکیباتی باشند که در شرایط خاص فرمالدهید آزاد می‌کنند. پژوهش‌های علمی برخی از این مواد را، بسته به نوع ماده و میزان مواجهه، با اختلالات هورمونی، مشکلات تولیدمثل، حساسیت‌های پوستی و در بعضی موارد نگرانی‌های بالقوه درباره سرطان مرتبط دانسته‌اند.

اما نکته مهم این است که وجود ماده‌ای با پتانسیل زیان‌آور در یک محصول، به‌تنهایی به این معنا نیست که استفاده معمول از آن محصول باعث بیماری می‌شود.

کاناداس نیز در همان ویدیو تأکید کرده بود که این هشدار به معنای خطرناک بودن همه عطر‌ها یا اثبات ارتباط مستقیم میان استفاده از عطر و بروز بیماری نیست. نگرانی اصلی او بیشتر درباره «مواجهه تجمعی» با ترکیبات مختلف موجود در محصولات آرایشی و بهداشتی در طول سال‌های متمادی بود.

او همچنین می‌گوید پوست گردن نسبتاً نازک است و رگ‌های خونی زیادی دارد و غده تیروئید نیز در نزدیکی این ناحیه قرار گرفته است. با این حال، خودش صراحتاً اذعان کرد که در حال حاضر شواهدی وجود ندارد که نشان دهد اسپری کردن عطر روی گردن به‌طور مشخص به تیروئید آسیب می‌زند.

در شبکه‌های اجتماعی گاهی چنین ادعا می‌شود که عطر به دلیل نزدیکی محل اسپری به تیروئید یا غدد لنفاوی، مستقیماً وارد این اندام‌ها می‌شود. از نظر فیزیولوژیک، چنین برداشتی ساده‌سازی بیش از حد ماجراست. مواد جذب‌شده از پوست ابتدا وارد جریان خون می‌شوند و صرفاً نزدیک بودن یک بخش از پوست به یک اندام داخلی به معنای دریافت دوز بیشتر توسط آن اندام نیست.

بخشی از نگرانی‌های مطرح‌شده درباره عطر‌ها به فتالات‌ها مربوط می‌شود. برخی فتالات‌ها به‌عنوان حلال یا تثبیت‌کننده در محصولات عطری استفاده شده‌اند و دسته‌ای از آنها به‌دلیل احتمال اثر بر سیستم هورمونی و تولیدمثل مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته‌اند. با این حال، همه فتالات‌ها یکسان نیستند و مقررات مربوط به انواع مختلف آنها نیز متفاوت است.

یک مقاله منتشرشده در سال ۲۰۲۵ در نشریه Frontiers in Toxicology نیز مجموعه‌ای از مطالعات حدود دو دهه گذشته درباره ترکیبات موجود در عطر‌ها و محصولات آرایشی را بررسی کرده است. نویسندگان گزارش کردند که برخی مواد مصنوعی موجود در این محصولات در مطالعات مختلف با حساسیت، مشکلات تنفسی، اختلالات غدد درون‌ریز، مشکلات تولیدمثل و «احتمالاً» برخی خطرات سرطانی مرتبط بوده‌اند.

اما همین مقاله تأکید می‌کند که اثرات بلندمدت و تجمعی مواجهه هم‌زمان با چندین ترکیب شیمیایی هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است و برای روشن شدن خطر واقعی استفاده روزانه از محصولات آرایشی و عطری، تحقیقات بیشتری لازم است.

یکی از مشکلات مطرح‌شده در این زمینه، نحوه درج ترکیبات رایحه روی برچسب محصولات است. در بسیاری از محصولات، ترکیب عطری ممکن است به‌صورت کلی با واژه‌هایی مانند fragrance یا parfum درج شود و مصرف‌کننده الزاماً نام تک‌تک مواد تشکیل‌دهنده رایحه را روی بسته‌بندی نبیند. همین مسئله باعث شده برخی پژوهشگران خواستار شفافیت بیشتر در اعلام مواد تشکیل‌دهنده شوند.

در مقابل، متخصصان پزشکی می‌گویند میان یافته‌های آزمایشگاهی درباره یک ماده شیمیایی و خطر واقعی ناشی از استفاده معمول از عطر تفاوت زیادی وجود دارد.

در بسیاری از مطالعات سم‌شناسی، سلول‌ها یا حیوانات آزمایشگاهی در معرض غلظت‌هایی قرار می‌گیرند که ممکن است بسیار بیشتر از میزان مواجهه معمول یک فرد در زندگی روزمره باشد؛ بنابراین مشاهده اثر زیان‌آور در آزمایشگاه الزاماً به این معنا نیست که چند اسپری عطر در روز همان پیامد را در انسان ایجاد خواهد کرد.

همچنین اگرچه برخی مواد شیمیایی، از جمله بعضی فتالات‌ها، در تحقیقات با اثرات هورمونی و تولیدمثلی مرتبط شده‌اند، این مسئله با اثبات اینکه استفاده عادی از عطر روی گردن موجب ناباروری می‌شود تفاوت دارد.

در واقع، شایع‌ترین مشکلاتی که متخصصان درباره استفاده مستقیم از عطر روی پوست با آن مواجه می‌شوند، بسیار ساده‌تر از سرطان یا ناباروری و شامل تحریک پوست و واکنش‌های آلرژیک هستند.

عطر‌ها و مواد معطر از عوامل شناخته‌شده حساسیت تماسی هستند و در تست‌های پوستی آلرژی نیز در میان مواد رایجی قرار می‌گیرند که متخصصان پوست آنها را بررسی می‌کنند.

افرادی که اگزما، پوست بسیار حساس یا حساسیت شناخته‌شده به رایحه‌ها دارند، بیشتر ممکن است پس از استفاده مستقیم از عطر دچار قرمزی، خارش یا التهاب شوند. منابع NHS نیز اشاره می‌کنند که محصولات حاوی عطر می‌توانند در افراد مبتلا به درماتیت تماسی باعث تحریک یا واکنش پوستی شوند.

در چنین شرایطی، اسپری کردن عطر روی لباس به‌جای پوست می‌تواند برای برخی افراد انتخاب عملی‌تری باشد، البته باید به احتمال لک شدن یا آسیب دیدن برخی پارچه‌ها نیز توجه کرد.

برخی ترکیبات عطری همچنین می‌توانند در حضور نور خورشید باعث واکنش‌های پوستی شوند؛ پدیده‌ای که به آن حساسیت یا واکنش نوری گفته می‌شود. به همین دلیل افرادی که پوست حساسی دارند ممکن است ترجیح دهند عطر را روی بخش‌هایی از پوست که مستقیماً در معرض آفتاب قرار می‌گیرند استفاده نکنند.

نکته دیگر این است که محصولات آرایشی و بهداشتی در بازار‌های مختلف تحت مقررات ایمنی قرار دارند و برخی مواد که نگرانی جدی‌تری درباره آنها وجود داشته، محدود یا ممنوع شده‌اند؛ بنابراین ترکیبات موجود در یک عطر مدرن الزاماً با محصولاتی که چند دهه پیش تولید می‌شدند یکسان نیستند.

با این حال، بحث درباره مواد مختل‌کننده غدد درون‌ریز همچنان ادامه دارد و پژوهشگران به‌ویژه درباره اثر مواجهه هم‌زمان و طولانی‌مدت انسان با تعداد زیادی از مواد شیمیایی موجود در محصولات روزمره خواستار تحقیقات بیشتری هستند.

با این حال، شیوه زندگی مدرن و گسترش مشاغل اداری باعث شده‌اند که انسان امروزی بخش عمده‌ای از ساعات بیداری خود را در وضعیت نشسته بگذراند. رفتارهای بی‌تحرک به یک وضعیت غالب در فعالیت‌های روزمره تبدیل شده‌اند و اکثر افراد هنگام کار، تحصیل، رانندگی یا تفریح در حالت نشسته قرار دارند. این بی‌تحرکی مزمن نه‌تنها متابولیسم عمومی بدن را دچار اختلال می‌کند، بلکه فشارهای بیومکانیکی شدیدی به ستون فقرات و دیسک‌های بین‌مهره‌ای وارد ساخته و زمینه را برای آسیب‌های ساختاری جبران‌ناپذیر فراهم می‌آورد. الگوهای تحرک در گروه‌های سنی مختلف و روند افزایشی بی تحرکی

کاهش سطح فعالیت بدنی و پدیده بی‌تحرکی، مسئله‌ای است که تمامی گروه‌های سنی را از خردسالی تا سالمندی تحت تأثیر قرار داده است. بررسی‌های رفتاری نشان می‌دهند که کودکان نوپا و پیش‌دبستانی (بین ۲ تا ۴ سال) به طور میانگین حدود ۶ ساعت از روز خود را به بازی‌ها و فعالیت‌های بدنی اختصاص می‌دهند و سهم استفاده آن‌ها از صفحات نمایش بسیار محدود است. اما با ورود به مقاطع سنی بالاتر و بازه ۵ تا ۱۷ سال، تغییر چشمگیری در این آمار رخ می‌دهد؛ به طوری که زمان صرف‌شده برای فعالیت‌های بدنی به شدت افت کرده و در مقابل، زمان ماندن در برابر تلویزیون، رایانه و گوشی‌های هوشمند افزایش پیدا می‌کند. حضور روزافزون دستگاه‌های الکترونیکی در اتاق خواب کودکان و نوجوانان نیز بر شدت این پدیده افزوده و پیاده‌روی روزانه آن‌ها را به میزان زیادی کاهش داده است.

در رده‌های سنی بزرگسال، میزان فعالیت بدنی رابطه معکوسی با افزایش سن دارد. بیشترین سطح تحرک در میان بزرگسالان جوان مشاهده می‌شود، اما با افزایش سن و قرار گرفتن در گروه‌های سنی بالاتر، تمایل به تحرک به طور مداوم کاهش می‌یابد. کمترین میزان فعالیت روزانه مربوط به افراد بالای ۶۵ سال است که بخش عمده‌ای از روز را در حالت بی‌تحرک می‌گذرانند و تنها درصد کمی از آن‌ها برنامه‌های حرکتی استاندارد را اجرا می‌کنند. عواملی نظیر وضعیت اقتصادی، شاخص توده بدنی مناسب و عدم دخانیات نیز بر میزان تحرک افراد تأثیرگذارند، اما ساختار شغلی مدرن غالب افراد را به سمت نشستن‌های طولانی‌مدت سوق داده است.

پیامدهای گسترده نشستن مداوم بر سیستم های حیاتی بدن

پیش از بررسی آسیب‌های مستقیم ستون فقرات، درک این نکته اهمیت دارد که نشستن‌های طولانی‌مدت چگونه تمام ارگان‌های بدن را تحت تأثیر قرار داده و کارایی آن‌ها را تنزل می‌دهند. بدن انسان در حالت ایستاده و فعال، انرژی را به شکل کارآمدتری می‌سوزاند و سیستم قلبی عروقی با بازدهی بالاتری جریان خون را به تمام بافت‌ها می‌رساند. تحلیل عضلات پایینی و افت ثبات بدن

عضلات بزرگ پا و ناحیه باسن نقش کلیدی در حفظ تعادل، ایستایی و قدرت حرکتی انسان ایفا می‌کنند. وقتی برای ساعات طولانی روی صندلی می‌نشینید، این عضلات در حالت استراحت مطلق و بی‌فعالی قرار می‌گیرند. به مرور زمان، این غیرفعال بودن منجر به ضعف شدید، کاهش حجم و آتروفی عضلانی می‌شود. اختلال در هضم، متابولیسم و افزایش وزن

حرکت مداوم عضلات به بدن کمک می‌کند تا قندها و چربی‌های دریافتی از مواد غذایی را به طور مؤثر هضم و تجزیه کند. در حالت نشسته، نرخ متابولیسم پایه به حداقل می‌رسد و انزیم‌های مسئول تجزیه چربی‌ها از کار می‌افتند. این امر باعث می‌شود قند و چربی اضافی به جای مصرف در سلول‌ها، به شکل بافت چربی در بدن ذخیره شوند. حتی افرادی که در طول روز زمان مشخصی را به ورزش اختصاص می‌دهند، اگر مابقی ساعات روز را به صورت نشسته بگذرانند، همچنان در معرض خطرات جدی نظیر سندرم متابولیک، افزایش مقاومت به انسولین و ابتلا به دیابت نوع دو قرار دارند. عوارض قلبی، عروقی و آسیب‌ های عروق پا

نشستن طولانی‌مدت گردش خون را در اندام‌های پایینی کند می‌کند و باعث تجمع خون در وریدهای پا می‌شود. این مسئله در مرحله اول زمینه را برای ایجاد رگ‌های واریسی و مویرگ‌های عنکبوتی فراهم می‌سازد. در شرایط شدیدتر، مانند نشستن‌های طولانی در مسافرت‌های هوایی یا پشت میز کار، خطر بروز ترومبوز سیاهرگی عمقی یا همان تشکیل لخته‌های خونی در رگ‌های عمقی پا وجود دارد. بیومکانیک تخریب دیسک کمر و گردن در اثر نشستن

اصلی‌ترین و مستقیم‌ترین ضربه‌ای که نشستن‌های مداوم به بدن وارد می‌کند، متوجه ستون فقرات و دیسک‌های بین‌مهره‌ای است. دیسک‌ها بالشتک‌های غضروفی انعطاف‌پذیری هستند که میان مهره‌ها قرار گرفته‌اند و وظیفه پخش نیرو، جذب شوک‌های حرکتی و امکان خم و راست شدن ستون فقرات را بر عهده دارند. فشار مضاعف بر ستون فقرات و انحطاط دیسک کمر

در حالت ایستاده، وزن بدن به طور متوازن روی مهره‌ها، دیسک‌ها و عضلات نگهدارنده تقسیم می‌شود. اما به محض نشستن، فشار مکانیکی وارد بر دیسک‌های کمری تا دو برابر حالت ایستاده افزایش پیدا می‌کند. نشستن‌های مداوم باعث کوتاه شدن و سفت شدن شدید عضلات خم‌کننده ران می‌شود. این سفت شدن، لگن را به سمت جلو می‌کشد و انحنای طبیعی ستون فقرات را از بین می‌برد. از طرفی، دیسک‌های بین‌مهره‌ای فاقد رگ‌های خونی مستقیم هستند و تغذیه آن‌ها صرفاً از طریق فرایند انتشار و هنگام حرکت و تغییر وضعیت بدن انجام می‌شود. در این شرایط، مداخله علمی و بهره‌گیری از روش‌های تخصصی مانند درمان دیسک کمر جهت بازگرداندن بیومکانیک صحیح به ستون فقرات و کاهش فشار از روی ریشه‌های عصبی کاملاً ضروری است. فشار بر گردن و عارضه سر به جلو

خم شدن طولانی‌مدت روی صفحه کلید، لپ‌تاپ یا گوشی همراه، فشاری غیرطبیعی به مهره‌ها و دیسک‌های گردنی وارد می‌کند. در حالت عادی، وزن سر روی مهره‌های گردن توزیع می‌شود، اما با هر سانتی‌متری که سر به سمت جلو متمایل می‌شود، نیروی وارد بر مهره‌های گردن چند برابر می‌شود. این وضعیت که به عارضه سر به جلو معروف است، موجب گرفتگی و اسپاسم مزمن در عضلات شانه و گردن، فشردگی دیسک‌های گردنی و در نهایت بروز فتق دیسک می‌شود. آسیب‌های گردنی معمولاً با دردهای تیرکشنده به دست‌ها، بی‌حسی و سوزش همراه هستند. برای مدیریت این عوارض و جلوگیری از پیشرفت آسیب، برنامه‌های بازتوانی تخصصی و ارزیابی‌های بیومکانیکی شامل فیزیوتراپی گردن می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در کاهش التهاب و اصلاح ساختار عضلانی داشته باشد.

کلام‌آخر

نشستن‌های طولانی‌مدت یک تهدید خاموش اما جدی برای سلامت عمومی و به‌ویژه ساختار حرکتی بدن است. آگاهی از مکانیسم‌های آسیب و ایجاد تغییرات کوچک اما مداوم در سبک زندگی روزمره—از استراحت‌های کوتاه حین کار تا پیگیری درمان‌های تخصصی فیزیوتراپی در صورت بروز دردهای اولیه، به شما کمک می‌کند تا از تخریب دیسک‌های کمر و گردن جلوگیری کرده و سلامت و شادابی جسمانی خود را حفظ کنید.