ورزش منظم چگونه به سلامت جنسی کمک می‌کند؟

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از سلامت نیوز، یک بررسی جدید نشان می‌دهد یوگا می‌تواند به کاهش علائم گوارشی، اضطراب و افسردگی در مبتلایان به سندرم روده تحریک‌پذیر کمک کند.

سندرم روده‌ تحریک‌پذیر باعث درد شکم، نفخ و تغییر در عادات روده می‌شود.

یک بررسی بالینی جدید از ۱۰ مطالعه‌ی منتشر شده نشان داد افرادی که مبتلا به این بیماری هستند و یوگا تمرین می‌کنند، علائم گوارشی کلی کمتری را همراه با سطوح پایین‌تر اضطراب و افسردگی تجربه می‌کنند.

این مزایا ممکن است در محور روده-مغز- شبکه‌ی ارتباطی که مغز و سیستم گوارش را به هم متصل می‌کند- نهفته باشد.

در افراد مبتلا به IBS، سیگنال‌های آن می‌توانند حساس شوند و به استرس اجازه دهند علائم گوارشی را تحریک یا بدتر کند.

محققان فکر می‌کنند یوگا، که ترکیبی از حرکت، تنفس کنترل‌شده و ذهن‌آگاهی است، به فعال کردن پاسخ "استراحت و هضم" بدن کمک می‌کند.

و با کاهش سطح استرس، هضم ممکن است راحت تر انجام شود.

دکتر «فرانچسکو پاوان»، نویسنده‌ اول مقاله از دانشگاه میلان ایتالیا، می‌گوید: «برخی از حرکات یوگا و تمرینات تنفسی ممکن است مفید باشند. به عنوان مثال، خم شدن به جلو در حالت نشسته ممکن است به آرام کردن سیستم عصبی کمک کند.»

اگرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، یافته‌ها نشان می‌دهد که یوگا ممکن است یک رویکرد مکمل امیدوارکننده برای مدیریت سندرم روده تحریک‌پذیر باشد.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید

به کانال بله هم میهن بپیوندید

به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

معنی فوت فتیش چیست و آیا باید آن را برطرف کرد؟

فوت فتیش یکی از انواع انحرافات جنسی است که فرد علاقه زیادی به پا و متعلقات آن مانند جوراب و کفش دارد تا جایی که حتی بدون حضور آن ها دچار برانگیختگی جنسی می شود. در واقع افراد با این اختلال در روابط جنسی به جای تمرکز روی نواحی جنسی، به شکل بیمارگون و غیرعادی به پا و متعلقات آن توجه می کنند.

علل فوت فتیش می تواند ریشه در کودکی داشته باشد و در صورتی که زندگی فرد و زناشویی را با مشکل مواجه کند هرچه سریع تر باید درمان صورت گیرد. همچنین علاوه بر پیامدهای روانی و خانوادگی این موضوع می تواند فرد را در مسائل بهداشتی نیز دچار مشکل کند.

فتیش (Fetish) در زبان پرتغالی به معنای علاقه و جاذبه وسواس گونه است تا حدی که فرد به موضوع مورد علاقه تا حد پرستش آن جذب می شود. کسی که نسبت به موضوعی فتیش دارد الزاما به این معنی نیست که دارای اختلال عجیب و غریبی است، صرفا علایق او با بقیه متفاوت است اما اگر این علاقه فراتر از حالت عادی باشد مشکل ساز می شود. گاه در بعضی افراد برخی اعضای غیرجنسی یا اشیای شریک مقابل مانند پا لذت جنسی ایجاد می کند.

فوت فتیش یکی از انواع فتیش است که فرد علاقه مبرمی به پا و متعلقات آن مانند جوراب و کفش دارد تا جایی که حتی بدون حضور آن ها دچار برانگیختگی جنسی خواهد شد. اغلب این علاقه از دوران کودکی و بدون داشتن میل جنسی شروع می شود اما با ورود به نوجوانی شدت می یابد. هر چه شدت این فتیش بیشتر شود، علاقه شخص تبدیل به اختلال شده و در تمام ابعاد زندگی وی تاثیر می گذارد تا جایی که فعالیت های روزمره نیز مختل می شود.

فتیشیسم، دسته ای از اختلالات روانی هستند که در آن فرد دارای فتیش با نگاه کردن به شی مورد علاقه یا قسمت مورد علاقه اش از بدن، دست به خودارضایی می زند و تحریک جنسی خود را از آن می جوید. در روابط جنسی، به جای تمرکز روی نواحی جنسی، به شکل بیمارگون و غیرعادی به نواحی غیرجنسی توجه می کند.

این توجه می تواند به صورت دیداری، بوییدن، لمس و لیسیدن باشد. فرد با اختلال فوت فتیش به پای جنس مخالف علاقه وافری دارد. پا، انگشتان پا، قوزک پا، لاک زدن ناخن های پا و حتی جوراب و وسایل تزئینی پا برای یک فوت فتیش تحریک کننده است. تنها موقعی یک فوت فتیش برچسب اختلال فتیشیسم دریافت می کند که در زندگی روزمره او مشکلاتی ایجاد شود. علت فوت فتیش چیست؟

طبق جدیدترین تحقیقات، همانند دیگر انحرافات روانی-جنسی هنوز علت قطعی فوت فتیش مشخص نیست. اما محققین معتقدند که این موضوع ریشه در کودکی افراد دارای فوت فتیش داشته است. لمس بیش از حد کودک با پا

بسیاری والدین یا اطرافیان کودک، با پای خود کودک را لمس کرده یا با او بازی می کنند. این مورد می تواند عاملی برای علاقه زیاد کودک به پا شود. کودک آزاری

در بسیاری فوت فتیش ها سابقه تجربه آزار جنسی به صورت تجاوز یا مشاهده رابطه جنسی یا لذت جویی جنسی از طریق پا وجود داشته است. از دست دادن یکی از عزیزان در دوره ای از زندگی

در برخی فوت فتیش ها دیده شده است که با از دست دادن یکی از عزیزان چه به دلیل مرگ چه به دلیل دوری با یک یا چند وسیله فرد شروع به لذت جویی می کند تا غم از دست دادن او را از یاد ببرد. در فوت فتیش ها این وسایل مربوط به پای شخص موردنظر یا عکس از پای او است. جنبه تحقیر

یکی از نظریات روانشناسی معتقد است که پا به دلیل آنکه پایین ترین عضو بدن می باشد، یکی از اعضای تحقیر به شمار می رود. از این رو، افراد دارای فوت فتیش با تحقیر شدن از جانب شریک جنسی خود می خواهند به لذت برسند. آن ها دوست دارند که پای فرد رویشان قرار بگیرد تا احساس اختلاف قدرت را به آن ها القا کند. جنبه سلطه

عموما یک فوت فتیش تمایل دارد کاری کند تا تحت سلطه جنس مخالف خود در رابطه باشد. این مورد، در پوزیشن های تحقیرآمیزی که در رابطه جنسی انتخاب می کند کاملا مشهود است.

پیامدهای فوت فتیش چیست؟

مشکلات بهداشت جسمی

پا یکی از اعضای بدن است که همیشه در فضای گرم و مرطوب کفش و جوراب قرار دارد. همین مسئله سبب می شود وقتی یک فوت فتیش به لذت جویی مداوم از طریق لمس پا می پردازد، دچار انواع بیماری های عفونی شود.

عدم برقراری رابطه جنسی سالم

در صورتی که فوت فتیش درمان نشود، فرد هیچ گاه نمی تواند یک رابطه جنسی سالم و از طریق اعضای جنسی برقرار کند چراکه تنها از طریق پا به ارگاسم می رسد.

پدیده میسترس و اسلیو

در صورتی که فوت فتیش در فرد درمان نشود و شدت یابد، ممکن است پدیده میسترس و اسلیو رخ دهد. میسترس (mistress) به معنای ارباب و اسلیو (slave) به معنای برده است. در رابطه جنسی که یک طرف فوت فتیش است، شخصی که پای او پرستیده می شود میسترس و طرف دیگر که پا را می پرستد، اسلیو نامیده می شود.

این تمایلات تاحدی زیاد می شود که فرد برده خواهان کتک خوردن از ارباب است و از این شکنجه لذت می برد. ارباب هم از شکنجه دادن لذت می برد. باز هم اگر این شکل از رابطه شدت یابد، فرد برده دچار اختلال مازوخیسم و ارباب دچار اختلال سادیسم خواهد شد. درمان اختلال فتیش چگونه است؟

فانتزی های مرتبط با فتیش بسیار رایج اند و در اکثر مواقع ضرری ندارند. طبق تعریف DSM-5 فتیش ها فقط زمانی درمان می شوند که به عنوان اختلال باعث پریشانی و مشکل در عملکرد روزانه شوند.بر اساس شواهد، ترکیب دارودرمانی و رویکرد شناختی-رفتاری می تواند موثر باشد.

دارو های آنتی آندروژن با کاهش میزان تستوسترون، تمایل جنسی در مردان و تصویرسازی برای رسیدن به تحریک جنسی را کمتر می کنند؛ ممکن است روان پزشکان برای درمان اختلال فتیش از این دست دارو ها بهره ببرنند. چگونه درباره ی فوت فتیش با پارتنرمان حرف بزنیم؟

راه کارهای زیر به شما کمک می کنند تا مکالمه ی مستقیمی درباره ی سلایق و علایق جنسی یکدیگر داشته باشید.

1-اگر پارتنرتان گفت که فوت فتیش دارد.

اگر شریک جنسی تان اخیراً بحث علاقه به پا را پیش کشیده، ممکن است سوال برای تان به وجود آید که چگونه باید دربرابرشان واکنش نشان دهید.گوش دهید و سوال بپرسید. همه وقتی شریک جنسی شان درباره ی علاقه اش از پا می گوید، واکنش مثبتی بروز نمی دهند. اگر پارتنرتان صادقانه درباره ی این موضوع صحبت کرد، بدانید که این نشانه ی خوبی است.

آنها ممکن است بگویند که پای تان جذاب است، یا بخواهند که کفش خاصی بپوشید. شاید با پیشنهاد ماساژ دادن پای تان بعد از یک روز طولانی، علاقه ی شان را ابراز کنند. هر کسی علایق متفاوتی دارد؛ بنابراین از پاتنرتان درباره ی سلایقش پرس و جو کنید.

حس تان را مشخص کنید. شما یک واکنش سریع و در لحظه به شریکتان بدهکار نیستید. از آنها بخواهید که کمی زمان بدهند تا درباره ی حرف هایشان فکر کنید.اگر پا برای شما منطقه ای ناپسند در حین رابطه ی جنسی است، بسیار مهم است که آن را برای خود و پارتنرتان مشخص کنید.

2-اگر می خواهید به پارتنر خود بگویید که فوت فتیش دارید.

صادق باشید. اگر در روابط قبلی با اظهار علاقه تان به فوت فتیش، واکنش منفی ای دریافت کرده اید، احتمالاً برای گفتن این قضیه به پارتنر جدیدتان دودل و مردد خواهید بود.برای رابطه تان حیاتی است که خود واقعی تان باشید، کنجکاوی ها، و ترجیحات تان را ابراز کنید.زمان مناسب را بیابید.

در عوض دنبال فرصت های دیگری باشید مثلاً وقتی هر دو تان در حال ریلکس کردن یا خرید هستید. عنوان اینکه از لمس کردن پا لذت می برید یا ظاهر پا را در یک سری کفش های خاص می پسندید، می تواند راه خوبی برای باز کردن صحبت باشد.

آماده باشید. احتمالاً پارتنرتان کلی سوال در ذهنش ایجاد خواهد شد. برای مکالمه و صحبت ای صادقانه در این باره آماده باشید.صحبت درمورد اینکه چه زمانی و چگونه متوجه علاقه ی تان شدید می تواند خوب باشد. مثال هایی از فعالیت های مربوط به فوت فتیش بزنید. اگر فعالیت های مذکور برای پارتنرتان ناراحت کننده بود یا معذب شان کرد از انجام آن صرف نظر کنید.

جام جم آنلاین - سندرم مرگ ناگهانی بزرگسالان (SADS) به مواردی از مرگ ناگهانی و غیرقابل توضیح گفته می‌شود که معمولاً به دنبال یک اختلال خطرناک در ریتم قلب رخ می‌دهد؛ اختلالی که ممکن است در بررسی‌های معمول پس از مرگ نیز اثری از خود بر جای نگذارد.

این موضوع زمانی پیچیده‌تر می‌شود که فرد پیش از مرگ، کاملاً سالم و فعال به نظر برسد و هیچ سابقه مشخصی از بیماری قلبی نداشته باشد. در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که چگونه ممکن است قلب فرد ظاهراً سالم، ناگهان از کار بیفتد؟

پاسخ را باید تا حدی در سیستم الکتریکی قلب جست‌وجو کرد.

قلب تنها یک پمپ عضلانی نیست؛ هر ضربان آن با یک سیگنال الکتریکی آغاز می‌شود. این سیگنال باید با نظم مشخصی در بخش‌های مختلف قلب منتشر شود تا عضله قلب منقبض شده و خون را در بدن به جریان بیندازد.

اگر این فعالیت الکتریکی دچار اختلال شود، ممکن است آریتمی یا بی‌نظمی ضربان قلب ایجاد شود. بیشتر آریتمی‌ها خطرناک نیستند، اما برخی اختلالات ریتم، به‌ویژه آریتمی‌هایی که از بطن‌های قلب آغاز می‌شوند، می‌توانند مرگبار باشند. وقتی اختلال الکتریکی قلب به ایست قلبی منجر می‌شود

یکی از خطرناک‌ترین حالت‌ها فیبریلاسیون بطنی است. در این وضعیت فعالیت الکتریکی قلب به‌شدت آشفته می‌شود و بطن‌ها به جای انقباض مؤثر، دچار لرزش می‌شوند.

در نتیجه، قلب دیگر نمی‌تواند خون کافی را به مغز و سایر اندام‌ها برساند و فرد هوشیاری خود را از دست می‌دهد. اگر در چنین شرایطی احیای قلبی-ریوی (CPR) و در صورت نیاز شوک الکتریکی با دفیبریلاتور انجام نشود، ایست قلبی می‌تواند در مدت کوتاهی به مرگ منجر شود. تفاوت حمله قلبی با ایست قلبی

حمله قلبی و ایست قلبی یکسان نیستند.

در حمله قلبی، معمولاً یک شریان مسدود شده و جریان خون به بخشی از عضله قلب کاهش می‌یابد یا متوقف می‌شود.

اما در ایست قلبی، مشکل اصلی توقف ناگهانی عملکرد مؤثر قلب در پمپاژ خون است.

البته حمله قلبی می‌تواند در برخی موارد باعث ایست قلبی شود، اما هر ایست قلبی ناشی از حمله قلبی نیست. در بسیاری از موارد SADS، مسئله اصلی یک اختلال الکتریکی و آریتمی خطرناک است. چرا تشخیص SADS دشوار است؟

یکی از ویژگی‌های مهم این سندرم، دشواری شناسایی علت آن پس از مرگ است.

کالبدشکافی می‌تواند مشکلات ساختاری قلب مانند انسداد عروق، آسیب عضله قلب یا بزرگ‌شدن غیرطبیعی قلب را آشکار کند؛ اما اختلالات الکتریکی قلب لزوماً اثری قابل مشاهده در بافت قلب باقی نمی‌گذارند.

به همین دلیل ممکن است قلب در بررسی پس از مرگ ظاهری طبیعی داشته باشد، در حالی که پیش از مرگ، یک اختلال خطرناک در سیستم الکتریکی آن رخ داده باشد.

در چنین شرایطی بررسی‌های تخصصی‌تر و در برخی موارد آزمایش‌های ژنتیکی می‌توانند به یافتن علت احتمالی کمک کنند. نقش ژنتیک در مرگ ناگهانی

بخشی از موارد SADS می‌تواند با بیماری‌های ارثی مرتبط باشد. برخی از این بیماری‌ها بر کانال‌های یونی سلول‌های قلب اثر می‌گذارند؛ کانال‌هایی که در ایجاد و انتقال سیگنال‌های الکتریکی قلب نقش دارند.

از جمله بیماری‌های شناخته‌شده در این زمینه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: سندرم QT طولانی سندرم بروگادا تاکی‌کاردی بطنی پلی‌مورفیک کاتکول‌آمینرژیک یا CPVT

وجه مشترک این اختلالات آن است که می‌توانند ریتم قلب را به شکل خطرناکی تغییر دهند، بدون اینکه الزاماً تغییر واضحی در ساختار قلب ایجاد کنند.

در موارد خاص، بررسی DNA فرد فوت‌شده می‌تواند برای شناسایی جهش‌های مرتبط با بیماری‌های ارثی قلبی انجام شود؛ روشی که از آن با عنوان کالبدشکافی مولکولی نیز یاد می‌شود. علائم هشداردهنده SADS چیست؟

برخی افراد مبتلا به اختلالات زمینه‌ای ممکن است تا پیش از وقوع حادثه هیچ علامت واضحی نداشته باشند. با این حال، در برخی موارد علائمی وجود دارد که نباید نادیده گرفته شوند.

مهم‌ترین موارد عبارتند از: غش یا بیهوشی بدون علت مشخص غش هنگام ورزش یا فعالیت شدید تپش قلب‌های مکرر یا غیرعادی سرگیجه‌های قابل توجه برخی حملات شبیه تشنج که ممکن است در واقع ناشی از اختلال ریتم قلب باشند سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی، به‌ویژه در سنین پایین

البته وجود تپش قلب یا سرگیجه به‌تنهایی به معنای ابتلا به بیماری خطرناک نیست و این علائم علل بسیار متنوع و اغلب کم‌خطر دارند. با این حال، غش هنگام ورزش یا ترکیب این علائم با سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی، نیازمند ارزیابی پزشکی است. سابقه خانوادگی چرا اهمیت دارد؟

یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها در بررسی مرگ ناگهانی بدون علت مشخص، سابقه خانوادگی است.

اگر یکی از بستگان نزدیک مانند والدین، خواهر، برادر یا فرزند در سن پایین و به شکل غیرمنتظره فوت کرده باشد، پزشک ممکن است احتمال وجود یک بیماری ارثی قلبی را بررسی کند.

به همین دلیل، بررسی یک مورد مرگ ناگهانی در خانواده نباید لزوماً با فرد فوت‌شده پایان یابد و ممکن است بستگان نزدیک نیز نیاز به ارزیابی داشته باشند. اعضای خانواده چگونه بررسی می‌شوند؟

با توجه به شرایط فرد و سابقه خانوادگی، پزشک ممکن است آزمایش‌ها و بررسی‌هایی مانند موارد زیر را درخواست کند: نوار قلب یا ECG اکوکاردیوگرافی تست ورزش پایش طولانی‌مدت ریتم قلب آزمایش‌های ژنتیکی

هدف این بررسی‌ها شناسایی اختلالاتی است که ممکن است در فرد بدون علامت باقی مانده باشند اما در شرایط خاص خطر ایجاد کنند. آیا می‌توان از مرگ ناگهانی پیشگیری کرد؟

در برخی موارد، شناسایی افراد در معرض خطر پیش از وقوع حادثه می‌تواند نقش مهمی در پیشگیری داشته باشد.

نوع درمان به بیماری زمینه‌ای بستگی دارد و ممکن است شامل دارو، توصیه یا محدودیت‌های ورزشی، پرهیز از برخی داروهای خاص و در افراد منتخب استفاده از دفیبریلاتور قابل کاشت (ICD) باشد.

ICD می‌تواند ریتم قلب را به‌طور مداوم پایش کند و در صورت شناسایی برخی ریتم‌های خطرناک، با ارسال شوک الکتریکی مناسب به بازگرداندن ریتم قلب کمک کند. نام دقیق‌تر این سندرم چیست؟

اصطلاح Sudden Arrhythmic Death Syndrome یا «سندرم مرگ ناگهانی ناشی از آریتمی» در ادبیات تخصصی قلب، توصیف دقیق‌تری از این وضعیت ارائه می‌دهد.

این نام بر نکته مهمی تأکید می‌کند: در برخی مرگ‌های ناگهانی، مشکل اصلی نه یک نقص قابل مشاهده در ساختار قلب، بلکه اختلالی خطرناک در سیستم الکتریکی و ریتم قلب است.

بنابراین، SADS صرفاً یک عنوان برای مرگ‌های ناشناخته نیست؛ بلکه یادآور این واقعیت است که برخی بیماری‌های الکتریکی و ارثی قلب ممکن است با بررسی‌های معمول شناسایی نشوند.

ترکیب بررسی تخصصی پزشکی، ارزیابی سابقه خانوادگی و در موارد لازم آزمایش‌های ژنتیکی می‌تواند به شناسایی برخی از این خطرهای پنهان کمک کند و در صورت وجود بیماری ارثی، امکان بررسی و مراقبت از سایر اعضای خانواده را فراهم آورد.

توجه پزشکی: این مطلب آموزشی است و جایگزین تشخیص یا توصیه پزشک نیست. غش بدون علت، به‌ویژه هنگام ورزش، یا سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی باید با نظر پزشک بررسی شود.