چرا بعضی افراد کمتر بیمار می‌شوند؟ ۱۰ راز علمی برای تقویت سیستم ایمنی بدن

به گزارش آفتاب نیوز،

سیب حاوی فیبر، ویتامین‌ها، آب و ترکیبات گیاهی مختلف است. بخش قابل توجهی از فیبر این میوه در پوست آن قرار دارد؛ بنابراین اگر سیب به‌خوبی شسته شده باشد، مصرف آن با پوست می‌تواند انتخاب مناسبی باشد.

سیب چه فوایدی برای بدن دارد؟

کمک به سلامت دستگاه گوارش: فیبر موجود در سیب می‌تواند به عملکرد طبیعی دستگاه گوارش کمک کند و در کنار مصرف آب کافی، بخشی از نیاز روزانه بدن به فیبر را تأمین کند.

کمک به احساس سیری: سیب به دلیل داشتن آب و فیبر می‌تواند میان‌وعده‌ای نسبتاً سیرکننده باشد و به مدیریت بهتر گرسنگی در طول روز کمک کند.

کمک به دریافت مواد مغذی: قرار دادن میوه‌هایی مانند سیب در برنامه غذایی، تنوع مواد مغذی دریافتی را افزایش می‌دهد.

سیب را چگونه مصرف کنیم؟

بهتر است سیب تازه و کامل مصرف شود و تا حد امکان به جای آب‌سیب، خود میوه انتخاب شود؛ زیرا آب‌گیری میوه معمولاً بخش زیادی از فیبر آن را کاهش می‌دهد.

همچنین افزودن سیب به میان‌وعده همراه با مقداری مغز‌ها یا ماست ساده می‌تواند یک انتخاب متعادل و مغذی باشد.

آیا مصرف زیاد سیب مفیدتر است؟

نه. حتی مواد غذایی سالم نیز باید در حد متعادل مصرف شوند. تنوع در مصرف میوه‌ها و سبزیجات اهمیت بیشتری دارد و بهتر است رژیم غذایی تنها به یک نوع میوه محدود نشود.

جمع‌بندی: سیب یک میان‌وعده ساده، در دسترس و مغذی است که با داشتن فیبر و آب می‌تواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشد. مصرف میوه کامل، در کنار تغذیه متنوع و فعالیت بدنی، انتخابی مناسب برای حفظ سلامت عمومی بدن است.

چگونه هورمون شادی را بدون خوردن قرص و به طور طبیعی افزایش دهیم؟

احتمالاً برای شما هم پیش آمده است که پس از خوردن یک تکه شکلات تلخ، شنیدن یک آهنگ موردعلاقه یا پیاده روی در هوای آزاد، احساس سبکی و شادی بی دلیلی داشته باشید. اما آیا تا به حال به این فکر کرده اید که پشت پرده این احساسات خوشایند، چه اتفاقی در بدن شما می افتد؟ پاسخ در گروهی از مواد شیمیایی به نام هورمون شادی نهفته است.

بسیاری از افراد تصور می کنند برای رسیدن به شادی پایدار باید به داروهای ضدافسردگی یا مکمل های پیچیده روی بیاورند. اما واقعیت این است که شما می توانید با استفاده از روش های طبیعی، ساده و روزمره، ترشح این انتقال دهنده های عصبی را به میزان قابل توجهی افزایش دهید.  ۱. آشنایی با چهار هورمون اصلی شادی

برای آنکه بتوانید به طور هدفمند اقدام کنید، باید بدانید چه ماده ایی در بدن شما مسئول ایجاد حس خوب هستند. به دنبال یک «قرص جادویی» نباشید؛ بلکه با شناخت این چهار هورمون، سبک زندگی خود را اصلاح کنید.

دوپامین (Dopamine): به عنوان هورمون «پاداش و انگیزه» شناخته می شود. زمانی که به یک هدف کوچک می رسید یا حتی در حال تلاش برای رسیدن به آن هستید، دوپامین ترشح می شود. این هورمون شما را به حرکت، یادگیری و کارآفرینی ترغیب می کند. کمبود دوپامین باعث بی حوصلگی، بی انگیزگی و عدم تمرکز می شود.

سروتونین (Serotonin): این هورمون نقش حیاتی در تنظیم خلق وخو، خواب، اشتها و حتی حافظه دارد. کاهش سطح سروتونین ارتباط مستقیمی با بروز افسردگی و اضطراب دارد. نور خورشید و رژیم غذایی مناسب، اصلی ترین عوامل تحریک آن هستند.

اندورفین (Endorphins): به عنوان «ضد درد طبیعی» بدن شناخته می شود. هنگام ورزش، خنده یا حتی خوردن غذاهای تند، این هورمون ترشح شده و مانند یک مسکن قوی عمل می کند و احساس سرخوشی و آرامش به شما می دهد.

اکسی توسین (Oxytocin): هورمون «عشق و اعتماد» یا همان هورمون نوازش. این ماده هنگام معاشرت با عزیزان، در آغوش گرفتن، یا حتی ارتباط چشمی با یک دوست صمیمی ترشح می شود. اکسی توسین احساس پیوند اجتماعی را تقویت کرده و استرس را کاهش می دهد.

در ادامه، به سراغ راهکارهای عملی برای تنظیم هر یک از این هورمون ها می رویم.

چرا همیشه احساس خستگی و بی حوصلگی دارم؟

آیا تا به حال پیش آمده که صبح با احساس سنگینی از خواب بیدار شوید، در حالی که شب قبل ساعت ها خوابیده اید؟ یا در وسط روز، بی آنکه کار سنگینی انجام داده باشید، حس کنید انرژی تان تخلیه شده و هیچ میلی به انجام کارهای روزمره ندارید؟ این احساس خستگی و بی حوصلگی، به یکی از رایج ترین شکایت های انسان مدرن تبدیل شده است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا (CDC)، حدود ۱۵.۷ درصد از بزرگسالان این کشور خستگی مزمن را تجربه می کنند و این آمار در سراسر جهان رو به افزایش است.

نکته مهم این است که خستگی مداوم را نباید با تنبلی یا ضعف اراده اشتباه گرفت. در بسیاری از موارد، این حالت یک سیگنال هشدار از سوی بدن است که نشان می دهد چیزی در سیستم فیزیولوژیک یا روانی شما درست کار نمی کند. متأسفانه، بسیاری از افراد به جای ریشه یابی، با مصرف بی رویه قهوه، نوشیدنی های انرژی زا یا استراحت های بی برنامه، سعی در پنهان کردن این مشکل دارند.

۱. کم خونی و فقر آهن؛ قاتل خاموش انرژی

یکی از شایع ترین و در عین حال نادیده گرفته شده ترین علل خستگی مزمن، کم خونی است. کم خونی به معنای کاهش توانایی خون در حمل اکسیژن به بافت های بدن است. این مشکل اغلب به دلیل فقر آهن، کمبود ویتامین B12 یا اسید فولیک رخ می دهد. آهن برای ساخت هموگلوبین ضروری است؛ پروتئینی که در گلبول های قرمز خون مسئول انتقال اکسیژن است. وقتی سطح آهن پایین باشد، اکسیژن کافی به عضلات و مغز نمی رسد و شما احساس ضعف، بی حالی و خستگی مفرط خواهید کرد.

نکته جالب این است که بسیاری از افراد حتی با داشتن هموگلوبین نرمال، دچار فقر ذخایر آهن (فریتین پایین) هستند. فریتین پروتئینی است که آهن را در بدن ذخیره می کند. اگر سطح فریتین زیر ۳۰ نانوگرم در میلی لیتر باشد، حتی با هموگلوبین طبیعی، احتمال تجربه خستگی و کاهش تمرکز وجود دارد. به همین دلیل، اگر احساس خستگی مداوم دارید، حتماً باید سطح فریتین و همچنین ویتامین B12 خود را بررسی کنید. کمبود B12 علاوه بر خستگی، می تواند باعث بی حسی اندام ها، مشکلات حافظه و تغییرات خلقی شود. ۲. کمکاری تیروئید؛ متابولیسمی که کند کار می کند

غده تیروئید، هورمون هایی تولید می کند که سرعت متابولیسم …

مضرات سس مایونز : سس مایونز چه عوارضی دارد؟

سس مایونز دارای مقدار زیادی کلسترول و انواع چربی های دیگه است که در واقع بسیار مساعد برای رشد باکتریه. از اونجایی که سرعت رشد میکروب توی سس مایونز خیلی زیاده، این ماده حاوی مواد نگهدارنده مثل سربات پتاسیم و بنزوات سدیمه که سرطانزا هستن.تحقیقات ثابت کرده هیچ خوراکی ای به اندازه سس مایونز باعث صدمه به پوست صورت و جوش صورت نمی شه، به علاوه استفاده طولانی مدت از سس مایونز باعث بروز سنگ های صفراوی، ناراحتی های کبدی، آلرژی، چرب شدن سریع پوست و مو، گرفتگی عروق و… می شود. 1. ابتلا به آلزایمر با مصرف زیاد سس مایونز

تحقیقات نشون داده، سس مایونز چون هنگام تولید در درجه حرارت زیادی قرار می گیره به همین دلیل چربی های اون مستقیما توی دیواره های قلبی عروقی قلب و مغز رسوب می کنن و خطر سکته قلبی و مغزی رو افزایش می دن؛ همچنین توی روند تهیه سس مایونز ماده ای به نام پراکسید استفاده می شه که این ماده توی کاهش قدرت یادگیری و فراموشی تاثیر خیلی زیادی داره و در بین سالمندان باعث ایجاد آلزایمر می شه. 2. اسید های چرب از مضرات سس مایونز است

از میان سس ها، نوع چربی ای که مخصوصا در سس مایونز وجود دارد، مقدار قابل توجهی اسیدچرب اشباع قرار گرفته. هرچند که ممکن است مقداری از آنها توسط چربی های گیاهی جایگزین شده باشد. از بین چربی ها، چربی های اشباع مضر ترین هستند و سس هایی که حاوی این نوع چربی باشند از بد ترین سس ها هستند. 3. رشد میکروب در سس مایونز

رشد میکروب در سس مایونز بسیار بالاست از این رو این ماده حاوی مواد نگهدارنده (سربات پتاسیم وبنزوات سدیم) است که سرطان زا هستند. به تجربه ثابت شده است که در اقلام غذایی هیچ چیز به اندازه سس مایونز موجب صدمه به پوست صورت و جوش صورت نمی شود.

ترکیبات سس مایونز چرا برای زنان باردار خطرناک است؟

مایونز یکی از سس های بسیار شایع است که اساسا از تخم مرغ ساخته می شود. دستور های بدون تخم مرغ نیز موجود است. زنان باردار در  طول دوره  بارداری به شدت در خطر ابتلا به عفونت ها هستند. شایع ترین نسخه های مایونز حاوی تخم مرغ خام یا نیمه پخته هستند.این نسخه از سس به شدت در معرض باکتری های خطرناکی مثل سالمونلا قرار می گیرید. سالامونلا می تواند داخل …

به گزارش آفتاب نیوز،

در زمانی که بحث پیرامون خطرات فناوری برای سلامت کودکان رواج دارد، یک مطالعه جدید فنلاندی با خرد متعارف فاصله می‌گیرد و یافته غیرمنتظره‌ای را ارائه می‌دهد که ممکن است دیدگاه بسیاری از مردم را در مورد رابطه فرزندانشان با صفحات نمایش تغییر دهد.

تحقیقات انجام شده توسط دانشگاه ییواسکیلا نشان داد کودکانی که در مراحل رشد خود زمان بیشتری را در مقابل صفحات نمایش می‌گذرانند، در مقایسه با همسالان خود که کمتر از آنها استفاده می‌کنند، توانایی‌های شناختی بهتری در نوجوانی نشان می‌دهند. این یافته، باور دیرینه مبنی بر مضر بودن صفحات نمایش برای مغز در حال رشد را رد می‌کند.

این نتایج تصادفی نیستند؛ آنها اوج یک مطالعه پیگیری هشت ساله و دقیق هستند که شامل ۱۲۴ دختر و ۱۳۶ پسر با میانگین سنی ۱۵.۵ سال می‌شود. محققان الگو‌های فعالیت بدنی، رفتار کم‌تحرک و استفاده از صفحه نمایش آنها را از اوایل کودکی پیگیری کردند و آنها را با آزمون‌های دقیقی که توانایی‌های یادگیری، توجه و حافظه کاری آنها را اندازه‌گیری می‌کرد، مقایسه کردند - عملکرد‌های اساسی مغز که موفقیت آینده فرد را در آموزش و زندگی حرفه‌ای تعیین می‌کنند.

نتایج حتی تیم تحقیقاتی را نیز شگفت‌زده کرد. در حالی که انتظار می‌رفت فعالیت بدنی با بهبود عملکرد شناختی مرتبط باشد - و در واقع همینطور بود، البته به روشی پیچیده - همبستگی مثبت بین زمان استفاده از صفحه نمایش و عملکرد شناختی طیف گسترده‌ای از سوالات را در مورد ماهیت رابطه بین فناوری و مغز در حال رشد ایجاد کرد.

محققان معتقدند که کلید ممکن است در میزان زمانی که کودکان در مقابل صفحه نمایش می‌گذرانند، نباشد، بلکه در نوع فعالیتی است که در آن زمان انجام می‌دهند. بازی‌های آموزشی، ویدیو‌های تعاملی و برنامه‌هایی که حل مسئله و تفکر خلاق را تحریک می‌کنند، می‌توانند عوامل حیاتی در تبدیل زمان استفاده از صفحه نمایش از سرگرمی صرف به ابزاری باشند که از رشد شناختی پشتیبانی می‌کند.

دکتر پیترو یالانکو، محقق اصلی این مطالعه، این نکته را توضیح می‌دهد و می‌گوید: «ما نباید صرفاً زمان استفاده از صفحه نمایش را مضر بدانیم. در عوض، باید برای ایجاد تعادل بین فعالیت بدنی و زمان استفاده از صفحه نمایش که تفکر فعال و خلاقیت را تقویت …