اگر به بادام زمینی آلرژی دارید حتما بخوانید!

به گزارش اینتیتر به نقل از مهر، یک مطالعه جدید می‌گوید که آلرژی به بادام زمینی ممکن است با استفاده از پیوند مدفوع با هدف وارد کردن باکتری‌های «خوب» به دستگاه گوارش فرد قابل درمان باشد.

محققان گزارش دادند که برخی از بزرگسالان جوان مبتلا به آلرژی به بادام زمینی، ماه‌ها پس از دریافت پیوند مدفوع از یک اهداکننده سالم بدون آلرژی غذایی، تحمل بیشتری نسبت به بادام زمینی پیدا کردند.

دکتر «ریما رشید»، محقق اصلی و مدیر برنامه آلرژی غذایی و برنامه ایمونوتراپی آلرژن در بیمارستان کودکان بوستون، در یک بیانیه خبری گفت: «این مطالعه برجسته اولین مطالعه‌ای بود که نشان داد یک درمان مبتنی بر میکروبیوم ممکن است آلرژی غذایی را در افراد بهبود بخشد و در عین حال نشان داد که چگونه باکتری‌های روده، متابولیت‌های آنها و سیستم ایمنی با هم کار می‌کنند تا بر پاسخ به درمان تأثیر بگذارند.»

رشید گفت: «مطالعات بزرگتر در مورد پیوند مدفوع و میکروبیوم ها اکنون برای تأیید این یافته‌ها، شناسایی بیمارانی که به احتمال زیاد از آن سود می‌برند و کشف باکتری‌های مفیدی که می‌توانند به درمان‌های پروبیوتیک هدفمند برای آلرژی غذایی تبدیل شوند، ضروری است.»

وی در ادامه افزود: «افراد مبتلا به آلرژی غذایی می‌خواهند از اضطراب مداوم و هوشیاری شدید رهایی یابند و مجبور نباشند هر بار که از خانه خارج می‌شوند، مراقب مواجهه با مواد بالقوه خطرناک باشند. بیماران درمان‌هایی را که باید به طور نامحدود مصرف شوند، نمی‌خواهند و در عوض به دنبال اصلاح یا درمان دائمی بیماری هستند.»

مطالعات آزمایشگاهی قبلی نشان داده‌اند که پیوند مدفوع می‌تواند موش‌ها را از واکنش‌های آلرژیک محافظت کند. محققان تصور می‌کردند که باکتری‌های «خوب» موجود در روده‌های سالم مسئول این محافظت هستند.

برای این آزمایش جدید در مقیاس کوچک، تیم تحقیق از «قرص‌های مدفوع» منجمد برای انتقال سویه‌های باکتریایی خوب به ۱۰ بزرگسال جوان مبتلا به آلرژی شدید به بادام زمینی استفاده کرد.

پس از یک دوره درمان با ۳۶ قرص که طی چند ساعت مصرف شد، سه نفر از شرکت‌کنندگان توانستند چهار ماه بعد خوردن چندین بادام زمینی را در یک چالش آلرژی تحمل کنند.

در مرحله بعد، آزمایش بررسی کرد که آیا آنتی‌بیوتیک‌های مصرف‌شده قبل از انتقال مدفوع می‌توانند به بدن در پذیرش بهتر باکتری‌های اهداکننده کمک کنند یا خیر. در این مرحله، از هر ۵ شرکت‌کننده، ۳ نفر در تحمل بادام‌زمینی بهبود یافتند و قبل از بروز واکنش آلرژیک، بیش از چهار بادام‌زمینی مصرف کردند.

محققان گفتند تجزیه و تحلیل نمونه‌های خون نشان داد افرادی که به درمان پاسخ دادند، سطح نمک صفراوی بالاتری نسبت به افرادی که پاسخ ندادند، داشتند.

نمک‌های صفراوی در کبد ساخته می‌شوند، در کیسه صفرا ذخیره می‌شوند و برای کمک به تجزیه چربی‌ها برای هضم، در روده کوچک آزاد می‌شوند.

به نظر می‌رسد باکتری‌های خوب حاصل از پیوند مدفوع در استفاده از نمک‌های صفراوی بهتر عمل می‌کنند. محققان گفتند که با استفاده از نمک‌های صفراوی، باکتری‌های جدید سطح سلول‌های تنظیم‌کننده ایمنی را که در برابر واکنش‌های آلرژیک محافظت می‌کنند، افزایش دادند.

به گزارش آفتاب نیوز،

بر اساس مطالعه‌ای که پنجم اوت در مجله Science Translational Medicine منتشر شده است، ۶ فرد مبتلا به حساسیت شدید غذایی به بادام زمینی پس از دریافت پیوند مدفوع توانستند این ماده غذایی را تحمل کنند.

به نقل از نیچر، این کارآزمایی کوچک که روی ۱۵ نفر انجام شده، نخستین شواهدی را ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد پیوند مدفوع یعنی انتقال باکتری‌های روده که از نمونه مدفوع اهداکنندگان سالم استخراج شده‌اند به فرد دارای حساسیت غذایی، می‌تواند یک آلرژی غذایی را درمان کند. تا امروز، این موضوع فقط در مدل‌های موش بررسی شده بود. حالا انسان‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند و این هیجان‌انگیز است.

پیش از شرکت در این مطالعه، شرکت‌کنندگان نمی‌توانستند بدون اینکه دچار واکنش ایمنی شوند، بیش از ۱۰۰ میلی‌گرم پروتئین بادام‌زمینی مصرف کنند. این مقداری است که در کمتر از نصف یک بادام زمینی وجود دارد. چهار ماه پس از پیوند، یک نفر توانست ۳۰۰ میلی‌گرم پروتئین بادام زمینی مصرف کند و پنج نفر نیز توانستند ۶۰۰ میلی‌گرم یا بیشتر مصرف کنند که معادل حدود دو و نیم عدد بادام زمینی است. دیدن هر نوع اثربخشی در انسان‌ها قابل توجه است.

درمان‌های حساسیت غذایی محدود هستند و توصیه استاندارد برای افراد مبتلا این است که از ماده حساسیت‌زا دوری کنند و در صورت مواجهه با آن و بروز واکنش ایمنی، یک دوز آدرنالین برای تزریق به همراه داشته باشند.

پزشکان می‌گویند مشاهده اثر پایدار درمان در برخی از شرکت‌کنندگان این کارآزمایی اهمیت زیادی دارد. ادوین کیم، متخصص آلرژی در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل، می‌گوید: پتانسیل این نوع درمان برای ایجاد یک مزیت پایدار واقعا هیجان‌انگیز است. این همان چالشی بوده که با سایر درمان‌های فعلی داشته‌ایم. اثر درمان کاهش می‌یابد و برای حفظ آن، فرد به درمان و مواجهه مداوم نیاز دارد.

سرنخ‌های اولیه

برخی پژوهش‌ها حساسیت‌های غذایی را با سطح پایین برخی باکتری‌های روده مرتبط دانسته‌اند.

تحقیقات انجام شده روی موش‌ها نیز نشان داده است که درمان این حیوانات با مجموعه‌ای از چندین گونه باکتری روده می‌تواند آلرژی‌های غذایی را کنترل کند. همین یافته‌ها باعث شده است پژوهشگران پیشنهاد کنند که پیوند مدفوع از افرادی که به آلرژی غذایی مبتلا نیستند و حاوی طیف گسترده‌ای از باکتری‌های روده هستند، ممکن است بتواند واکنش سیستم ایمنی را در افراد مبتلا به آلرژی کاهش دهد.

در یک کارآزمایی جدید، پژوهشگران به شرکت‌کنندگان قرصی بدون بو و بدون مزه دادند که حاوی باکتری‌های روده افراد سالم فاقد آلرژی به بادام زمینی بود. بیشتر شرکت‌کنندگان ۳۶ قرص را در یک روز دریافت کردند و این درمان عوارض جانبی شدیدی ایجاد نکرد. پنج نفر از شرکت‌کنندگان نیز پیش از دریافت پیوند، به مدت چهار روز آنتی‌بیوتیک مصرف کردند.

نویسندگان مطالعه می‌گویند که ممکن است باکتری‌ها در بدن ۹ فردی که به درمان پاسخ ندادند، مستقر نشده باشند. آنها احتمال می‌دهند تفاوت‌های مرتبط با جنسیت یا اینکه باکتری‌ها فقط در یک روز به بدن منتقل شدند، در این موضوع نقش داشته باشد. همچنین بیشتر افرادی که به درمان پاسخ ندادند، پیش از درمان آنتی‌بیوتیک دریافت نکرده بودند. پنج نفر از ۶ فرد پاسخ دهنده به درمان مرد بودند.

پژوهشگران همچنین باکتری‌های روده را از نمونه‌های مدفوع شرکت‌کنندگان به موش‌ها منتقل کردند و دریافتند باکتری‌های افرادی که به درمان پاسخ داده بودند، از موش‌ها در برابر ایجاد آلرژی به پروتئین تخم‌مرغ محافظت ایجاد می‌کند.

از آنجا که در مطالعات روی موش‌ها یک ماده حساسیت‌زای متفاوت آزمایش شد، احتمالا درمان با پیوند مدفوع فقط برای آلرژی به بادام زمینی موثر نیست و می‌تواند برای آلرژی‌های غذایی دیگر نیز کاربرد داشته باشد.

گروه پژوهشی همچنین گونه‌ای از باکتری‌ها را شناسایی کردند که در موش‌ها از بروز آلرژی جلوگیری می‌کرد. شناسایی یک باکتری مشخص که بتواند سیستم ایمنی را به گونه‌ای تغییر دهد که واکنش‌پذیری کمتری داشته باشد، جام مقدس درمان حساسیت غذایی است.

با این حال، پژوهشگران تاکید می‌کنند که پیوند باکتری‌های روده برای درمان آلرژی‌های غذایی هنوز فاصله زیادی با استفاده بالینی دارد. با تامین بودجه کافی، مشارکت سرمایه‌گذاران خطرپذیر و وجود انگیزه کافی، حدود ۱۰ سال طول می‌کشد تا این باکتری‌ها مجوز‌های لازم از نهاد‌های نظارتی را دریافت کنند.

نویسندگان مطالعه در آستانه تکمیل ثبت‌نام شرکت‌کنندگان برای دومین کارآزمایی که بزرگ‌تر از کارآزمایی پیشین است، هستند. آنها امیدوارند این مطالعه اطلاعات بیشتری درباره اینکه کدام باکتری‌ها می‌توانند اثر مثبتی داشته باشند و این ترکیب باکتریایی احتمالا به چه افرادی کمک می‌کند، ارائه دهد.

مضرات سس مایونز : سس مایونز چه عوارضی دارد؟

سس مایونز دارای مقدار زیادی کلسترول و انواع چربی های دیگه است که در واقع بسیار مساعد برای رشد باکتریه. از اونجایی که سرعت رشد میکروب توی سس مایونز خیلی زیاده، این ماده حاوی مواد نگهدارنده مثل سربات پتاسیم و بنزوات سدیمه که سرطانزا هستن.تحقیقات ثابت کرده هیچ خوراکی ای به اندازه سس مایونز باعث صدمه به پوست صورت و جوش صورت نمی شه، به علاوه استفاده طولانی مدت از سس مایونز باعث بروز سنگ های صفراوی، ناراحتی های کبدی، آلرژی، چرب شدن سریع پوست و مو، گرفتگی عروق و… می شود. 1. ابتلا به آلزایمر با مصرف زیاد سس مایونز

تحقیقات نشون داده، سس مایونز چون هنگام تولید در درجه حرارت زیادی قرار می گیره به همین دلیل چربی های اون مستقیما توی دیواره های قلبی عروقی قلب و مغز رسوب می کنن و خطر سکته قلبی و مغزی رو افزایش می دن؛ همچنین توی روند تهیه سس مایونز ماده ای به نام پراکسید استفاده می شه که این ماده توی کاهش قدرت یادگیری و فراموشی تاثیر خیلی زیادی داره و در بین سالمندان باعث ایجاد آلزایمر می شه. 2. اسید های چرب از مضرات سس مایونز است

از میان سس ها، نوع چربی ای که مخصوصا در سس مایونز وجود دارد، مقدار قابل توجهی اسیدچرب اشباع قرار گرفته. هرچند که ممکن است مقداری از آنها توسط چربی های گیاهی جایگزین شده باشد. از بین چربی ها، چربی های اشباع مضر ترین هستند و سس هایی که حاوی این نوع چربی باشند از بد ترین سس ها هستند. 3. رشد میکروب در سس مایونز

رشد میکروب در سس مایونز بسیار بالاست از این رو این ماده حاوی مواد نگهدارنده (سربات پتاسیم وبنزوات سدیم) است که سرطان زا هستند. به تجربه ثابت شده است که در اقلام غذایی هیچ چیز به اندازه سس مایونز موجب صدمه به پوست صورت و جوش صورت نمی شود.

ترکیبات سس مایونز چرا برای زنان باردار خطرناک است؟

مایونز یکی از سس های بسیار شایع است که اساسا از تخم مرغ ساخته می شود. دستور های بدون تخم مرغ نیز موجود است. زنان باردار در  طول دوره  بارداری به شدت در خطر ابتلا به عفونت ها هستند. شایع ترین نسخه های مایونز حاوی تخم مرغ خام یا نیمه پخته هستند.این نسخه از سس به شدت در معرض باکتری های خطرناکی مثل سالمونلا قرار می گیرید. سالامونلا می تواند داخل و خارج تخم مرغ زندگی کند، و توسط چشم های غیر مسلح قابل مشاهده نیست. سس مایونز اشتباه است !

البته اصطلاح سس مایونز اشتباه است و درست آن سس سفید است. در ایران آنرا با برندی می شناسند که وارد ایران شده دقیقا همان اشتباهی که مدتها در مورد مایع ظرفشویی و ریکا میشد. 4. باعث جوش و آکنه پوستی می شود

افرادی که مستعد جوش و آکنه هستند باید همیشه از چربی های مضر دوری کنند. سس مایونز باعث تجمع چربی غیر مفید در پوست می شود، منافذ پوست را میبندد و عامل جوش زدن  آکنه است. 5. سس مایونز باعث ایجاد مشکلات شدید قلب می شود

زندگی ماشینی امروز غذاهای فست فودی را به ارمغان آورده و لازمه غذاهای فست فودی هم استفاده از سس های چرب و مضر مثل مایونز است. مصرف مداوم و زیاد سس مایونز باعث بسته شدن رگهای خونی و افزایش احتمال ابتلا به حمله قلبی می شود.

همچنین بخوانید: سس مایونز را چطور در منزل درست کنیم؟ 6. عامل ایجاد سنگ صفرا است

شاید برایتان جالب باشد بدانید بیشتر افرادی که از مشکل سنگ صفرا رنج میبرند و هیچ سابقه ژنتیکی ندارند در طول زندگی خود مدام سس مایونز مصرف کرده اند. این سس باعث تجمع مواد اضافی و مصنوعی و در نتیجه تشکیل سنگ در کیسه صفرا می شود.

7. باعث بروز انواع آلرژی می شود

مواد نگهدارنده و طعم دهنده به سس مایونز برای بسیاری از افراد ایجاد حساسیت و آلرژی می کند و در بسیاری از افراد منجر به بروز معده درد شدید و اسهال و استفراغ می شود. 8. چرا سس مایونز چاق کننده است؟

دوران کودکی از نظر علم تغذیه بسیار مهم است زیرا اگر عادت های غذایی نادرست در این سنین در وجود کودک نهادینه شود، تغییر آن در بزرگسالی بسیار مشکل خواهد بود. معمولا بیشتر کودکان علاقه خاصی به مصرف انواع سس ها از جمله سس مایونز دارند در حالی که این ماده خوراکی، علاوه بر چربی بالا، مواد شیمیایی نگهدارنده ای دارد که مصرف زیاد آنها مضر است.با توجه به اینکه بسیاری از موادغذایی پرکالری هستند و چگالی انرژی در آنها بالاست یعنی به نسبت وزنشان کالری فراوانی دارند، سس مایونز هم از این قاعده مستثنی نیست و جزو این گروه از موادغذایی محسوب می شود و افراط در مصرف آن در دوران کودکی از یک سو باعث تجمع چربی و بروز چاقی صددرصد در بزرگسالی و از سوی دیگر باعث بروز اختلال در عملکرد مکانیسم های سیری و گرسنگی و افزایش کالری دریافتی می شود.به عبارت دیگر، اگر در حالت عادی کودکی با خوردن 8 قاشق غذا سیر می شود.

با مصرف سس مایونز که ترکیب های موجود در آن تاثیر منفی روی مرکز سیری می گذارد، مقدار حجم غذای مصرفی به 12 قاشق افزایش می یابد.با توجه به اینکه متخصصان تغذیه معتقدند باید در زمان کودکی ذائقه و وزن کودک کنترل شود، اگر کودکتان به مصرف سس مایونز علاقه دارد، حتما برای کاهش میزان چربی موجود در سس به آن ماست کم چرب یا بدون چربی اضافه کنید. علاوه بر این افزودن ماست باعث افزایش ارزش تغذیه ای و محتوای کلسیم موجود در آن می شود.

اگر کودک با افزودن ماست به سس، از خوردن آن امتناع می کند و بهانه می گیرد، می توان از سس های مایونز کم چرب که در تولید آنها، عوامل حجم دهنده طبیعی جایگزین چربی شده اند، استفاده کرد.این حجم دهنده ها قوام خاصی به سس می دهند و درضمن کالری کمتری هم در مقایسه با سس های مایونز معمولی دارند. فراموش نکنید افراط در مصرف سس مایونز در کودکان باعث چاقی مفرط می شود اما مصرف تفننی آن تغییر ذائقه کودک را به دنبال خواهد داشت.