مهمترین خطری که افراد دیابتی را تهدید میکند چیست؟

به گزارش آفتاب نیوز،

زرد شدن ناخن دست یا پا همیشه نشانه یک بیماری جدی نیست. گاهی تغییر رنگ ناخن تنها به دلیل استفاده مداوم از لاک یا سیگار ایجاد می‌شود، اما در مواردی نیز می‌تواند ناشی از عفونت قارچی یا برخی بیماری‌های زمینه‌ای باشد.

به ویژه اگر زردی ناخن همراه با ضخیم شدن، شکننده شدن، تغییر شکل، جدا شدن ناخن از بستر یا درد باشد، بهتر است علت آن بررسی شود. عفونت قارچی از شایع‌ترین دلایل تغییر رنگ و ضخیم شدن ناخن، به خصوص ناخن‌های پا، است.

شایع‌ترین علت زرد شدن ناخن چیست؟

یکی از شایع‌ترین دلایل زرد شدن ناخن، عفونت قارچی ناخن یا اونیکومایکوزیس است.

این عفونت بیشتر ناخن‌های پا را درگیر می‌کند و معمولا ابتدا به صورت لکه یا تغییر رنگ سفید یا زرد در قسمت انتهایی ناخن دیده می‌شود. با پیشرفت عفونت، ناخن ممکن است ضخیم، شکننده و خردشونده شود و حتی از بستر خود جدا شود.

محیط گرم و مرطوب احتمال ابتلا به قارچ ناخن را افزایش می‌دهد. تعریق زیاد پا، پوشیدن طولانی مدت کفش‌های بسته و گرم، استفاده از رختکن و دوش‌های عمومی و ابتلا به قارچ پوست پا از عوامل افزایش دهنده خطر هستند.

لاک هم می‌تواند ناخن را زرد کند

استفاده مداوم از لاک، به ویژه لاک‌های تیره، می‌تواند باعث ایجاد لکه و تغییر رنگ سطح ناخن شود.

این نوع زردی معمولا با عفونت قارچی تفاوت دارد و لزوما به معنی بیمار بودن ناخن نیست. پاک کردن لاک و گذشت زمان می‌تواند باعث شود رنگ طبیعی ناخن به تدریج برگردد؛ بنابراین اگر زردی پس از استفاده طولانی از لاک ایجاد شده و هیچ ضخیم شدن، خرد شدن یا جدا شدن ناخن وجود ندارد، ممکن است علت صرفا تغییر رنگ سطحی باشد.

سیگار می‌تواند ناخن‌ها را تغییر رنگ دهد

مصرف سیگار نیز می‌تواند باعث ایجاد لکه‌های زرد یا قهوه‌ای روی ناخن‌ها شود. این تغییر رنگ بیشتر به دلیل تماس ناخن‌ها با دود و مواد موجود در آن ایجاد می‌شود.

در چنین شرایطی، تغییر رنگ به خودی خود به معنای عفونت یا بیماری داخلی نیست؛ اما ادامه مصرف سیگار می‌تواند سلامت عمومی بدن را تحت تاثیر قرار دهد.

آیا کمبود ویتامین باعث زرد شدن ناخن می‌شود؟

کمبود بعضی مواد مغذی می‌تواند باعث تغییرات مختلف ناخن شود، اما نباید هر ناخن زردی را به کمبود ویتامین یا آهن نسبت داد.

برخی بیماری‌های تغذیه‌ای و کمبود‌های مواد مغذی می‌توانند ظاهر ناخن را تغییر دهند، اما تشخیص علت زردی ناخن تنها بر اساس رنگ آن امکان پذیر نیست؛ بنابراین مصرف خودسرانه مکمل‌های آهن، روی یا ویتامین‌ها برای درمان زردی ناخن توصیه نمی‌شود.

بیماری‌های زمینه‌ای هم می‌توانند روی ناخن اثر بگذارند

تغییرات ناخن گاهی با برخی بیماری‌های مزمن ارتباط دارد. بیماری‌هایی مانند پسوریازیس، دیابت، اختلالات تیروئید و بعضی بیماری‌های قلبی، ریوی یا کبدی می‌توانند با تغییرات ناخن همراه باشند.

اما این نکته مهم است که زرد شدن ناخن به تنهایی به معنی ابتلا به بیماری کبد، کلیه یا ریه نیست.

برای مثال، بیماری‌های کبدی ممکن است باعث زرد شدن پوست و سفیدی چشم‌ها در اثر افزایش بیلی روبین شوند؛ اما نمی‌توان صرفا با مشاهده ناخن زرد، بیماری کبدی را تشخیص داد.

سندروم ناخن زرد چیست؟

یک بیماری نادر به نام سندروم ناخن زرد نیز وجود دارد که با زرد و ضخیم شدن ناخن‌ها شناخته می‌شود.

در این بیماری، ناخن‌ها ممکن است به تدریج ضخیم، خمیده و زرد یا سبز شوند و رشد آن‌ها کند شود. این بیماری می‌تواند همراه با تورم پا‌ها و مشکلات تنفسی مانند تجمع مایع اطراف ریه‌ها یا سرفه مزمن باشد.

سندروم ناخن زرد بسیار نادر است و نباید هر تغییر رنگ ناخن را به آن نسبت داد. وجود همزمان تغییرات ناخن، تورم پا‌ها و علائم تنفسی است که اهمیت بررسی پزشکی را بیشتر می‌کند.

چگونه بفهمیم زردی ناخن احتمالا قارچی است؟

زرد شدن ناخن به تنهایی برای تشخیص قارچ کافی نیست. احتمال عفونت قارچی زمانی بیشتر می‌شود که چند علامت با هم وجود داشته باشند، از جمله:

زرد یا سفید شدن ناخن

ضخیم شدن ناخن

شکننده و خرد شدن ناخن

جدا شدن ناخن از بستر

تغییر شکل ناخن

درگیری چند ناخن، به ویژه ناخن‌های پا

وجود همزمان قارچ یا پوسته ریزی بین انگشتان پا

از آنجا که بیماری‌هایی مانند پسوریازیس نیز می‌توانند ظاهری شبیه قارچ ایجاد کنند، در موارد مشکوک ممکن است پزشک نمونه‌ای از ناخن را برای بررسی آزمایشگاهی بگیرد.

درمان زردی ناخن چگونه است؟

درمان کاملا به علت زرد شدن ناخن بستگی دارد.

اگر علت، لاک یا لکه سطحی باشد، معمولا با قطع عامل ایجادکننده و رشد تدریجی ناخن، ظاهر ناخن بهتر می‌شود.

اگر علت عفونت قارچی باشد، درمان ضدقارچ مورد نیاز است. برخی دارو‌های موضعی به صورت لاک یا محلول روی ناخن استفاده می‌شوند، اما درمان آن‌ها طولانی است و ممکن است چندین ماه زمان ببرد. برای بعضی عفونت‌ها نیز پزشک داروی ضدقارچ خوراکی تجویز می‌کند.

درمان قارچ ناخن را نباید پس از چند روز به دلیل برطرف نشدن ظاهر ناخن قطع کرد. ناخن به کندی رشد می‌کند و حتی پس از از بین رفتن عفونت، مدتی طول می‌کشد تا ناخن سالم جایگزین بخش آسیب دیده شود. بعضی درمان‌های موضعی ممکن است ۶ تا ۱۲ ماه مورد استفاده قرار بگیرند.

آیا آبلیمو و جوش شیرین قارچ ناخن را درمان می‌کنند؟

روش‌هایی مانند آبلیمو، جوش شیرین، خمیردندان، آب نمک یا پراکسید هیدروژن در نسخه‌های اینترنتی به عنوان درمان خانگی زردی ناخن پیشنهاد می‌شوند، اما نباید آن‌ها را جایگزین درمان اثبات شده عفونت قارچی دانست.

برخی از این مواد ممکن است به طور موقت ظاهر سطح ناخن را تغییر دهند یا باعث تحریک پوست اطراف ناخن شوند، اما درمان یک عفونت قارچی واقعی به تشخیص علت و استفاده از درمان مناسب نیاز دارد؛ بنابراین اگر ناخن ضخیم، شکننده و زرد شده یا تغییرات آن در حال گسترش است، بهتر است به جای سفید کردن ظاهری ناخن، علت اصلی مشخص شود.

چگونه از قارچ ناخن پیشگیری کنیم؟

برای کاهش احتمال ابتلا به عفونت قارچی می‌توان چند نکته ساده را رعایت کرد:

پا‌ها را تمیز و کاملا خشک نگه دارید.

جوراب را روزانه تعویض کنید.

از کفش‌های بسیار تنگ و گرم استفاده نکنید.

در استخر، حمام و رختکن عمومی دمپایی بپوشید.

حوله، جوراب، کفش و وسایل مربوط به ناخن را با دیگران مشترک استفاده نکنید.

اگر قارچ پوست پا دارید، آن را درمان کنید تا به ناخن‌ها گسترش پیدا نکند.

ناخن‌ها را کوتاه و مرتب نگه دارید.

چه زمانی برای زردی ناخن باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر علت تغییر رنگ مشخص نیست، بهتر است آن را نادیده نگیرید؛ به ویژه اگر ناخن تغییر شکل داده، ضخیم شده، درد دارد، از بستر جدا می‌شود یا تغییر رنگ به ناخن‌های دیگر نیز گسترش پیدا کرده است.

افراد مبتلا به دیابت یا کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند نیز بهتر است تغییرات ناخن را جدی‌تر پیگیری کنند، زیرا عفونت‌های پا در این افراد می‌تواند اهمیت بیشتری داشته باشد.

زردی ناخن در بیشتر موارد نشانه یک مشکل قابل درمان است، اما درمان درست زمانی امکان پذیر است که علت تغییر رنگ مشخص شود. به همین دلیل، به جای تلاش برای سفید کردن ناخن با مواد خانگی، شناسایی علت اصلی مهم‌ترین قدم برای درمان است.

منبع: عصر ایران

به گزارش آفتاب نیوز،

دکتر مجید امتیازی متخصص طب ایرانی با اشاره به جایگاه پیشگیری در طب ایرانی افزود: حفظ سلامت و پیشگیری از بیماری‌ها، از گذشته در طب ایرانی مورد توجه بوده و در قالب «اصول شش‌گانه حفظ‌الصحه» بر رعایت عواملی تأکید شده است که به حفظ سلامت کمک می‌کنند.

وی اظهار داشت: در میان این اصول، تغذیه مناسب، فعالیت بدنی منظم و خواب کافی و منظم اهمیت ویژه‌ای دارند؛ موضوعی که در سبک زندگی امروزی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد و می‌تواند زمینه‌ساز افزایش بیماری‌های مزمن از جمله دیابت شود.

این متخصص طب ایرانی در یزد تصریح کرد: شواهد پزشکی نوین نیز نشان می‌دهد اختلال در تغذیه، کم‌تحرکی و خواب نامناسب می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش داده و کنترل بیماری را دشوارتر کند. از این رو، اصلاح سبک زندگی یکی از مهم‌ترین راهکار‌های پیشگیری و کنترل دیابت به شمار می‌رود.

امتیازی خاطرنشان کرد: رعایت اصول تغذیه سالم، داشتن فعالیت بدنی منظم و خواب کافی در کنار درمان‌های پزشکی می‌تواند به کنترل بهتر قند خون و افزایش اثربخشی درمان کمک کند و در برخی بیماران، با نظر پزشک، حتی نیاز به برخی دارو‌های کاهنده قند خون را کاهش دهد.

وی تأکید کرد: حتی در بیمارانی که به دلیل قند خون بالا نیازمند درمان دارویی یا انسولین هستند، رعایت سبک زندگی سالم در کنار درمان پزشکی اهمیت زیادی دارد و می‌تواند به بهبود وضعیت بیمار کمک کند.

این متخصص طب ایرانی خاطر نشان کرد: اصلاح سبک زندگی، تنها یک توصیه عمومی نیست، بلکه یکی از ارکان اصلی پیشگیری و کنترل دیابت است؛ اصلی که هم در طب ایرانی و هم در پزشکی نوین بر آن تأکید می‌شود.

دلایل سردی پاها چیست؟

گاهی اوقات پوشیدن چند جفت جوراب هم موجب نمی شود تا سردی پاها از بین برود که این حالت می تواند نشانه ای از وجود بیماری های جدی در بدن باشد.

گاهی اوقات پوشیدن چند جفت جوراب هم موجب نمی شود تا سردی پاها از بین برود که این حالت می تواند نشانه ای از وجود بیماری های جدی در بدن باشد.

در صورتی که از وضعیت سلامت جسم خود مطمئن هستید، سرد بودن پاها و حس سرما در آن ها نگران کننده نیست اما در برخی موارد وجود مشکلات جسمی، علت سرد بودن همیشگی پاهاست.

ساده ترین دلیل سرد بودن پاها از وضعیت هوا ناشی می شود. همچنین علت رایج دیگر آن وجود مشکل در سیستم گردش خون است به گونه ای که خون کافی برای گرم نگه داشتن پاها در آن جریان ندارد.

این وضعیت از سبک زندگی کم تحرک و نشستن های طولانی مدت پشت میز به وجود می آید که می توان با افزایش تحرک و جابه جایی در طول روز آن را برطرف کرد. هر چند باید توجه کرد مشکلات مربوط به گردش خون می تواند نشانه ای از یک عارضه جسمی نهفته باشد. دلایل جدی سرد بودن همیشگی پاها

تجربه پا های سرد در فصول پاییز و زمستان معمول و طبیعی است. تغییرات دما و همچنین تغییر در سلامتی و انتخاب شیوه زندگی، بعضی از شایع ترین علت های پای سرد است و تنظیم این عوامل معمولا به کاهش علائم کمک می کند.

در ادامه این مطلب به دلایل جدی و خطرناک سرد بودن همیشگی پاها می پردازیم. با ما در مجله دلگرم همراه باشید. بیماری رینود دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

بیماری رینود: این بیماری به طور معمول موجب می شود انگشت ها و پاها احساس سردی و بی حسی داشته باشند. این وضعیت زمانی رخ می دهد که فرد در معرض سرما قرار دارد یا تحت استرس است.

این بیماری باعث می شود رگ های کوچک که خون را به پوست می رسانند باریک شده و در نتیجه گردش خون در برخی بخش ها محدود شود. بیماری رینود بیشتر در زنان و افراد ساکن در مناطق سرد شایع است.

در این بیماری علاوه بر سرد شدن پاها معمولا پوست تغییر رنگ می دهد. بخش های آسیب دیده ابتدا سفید رنگ شده، بعد رنگ آبی گرفته و پس از گرم شدن به رنگ قرمز در می آیند.

همچنین با گرم شدن پوست، فرد احساس درد و سوزش خواهد داشت. در موارد خفیف تر بیماری می توان با گرم نگه داشتن پاها این عارضه را برطرف کرد. در برخی موارد پزشک داروهایی را تجویز می کند تا به گردش خون کمک کند. کم کاری تیروئید دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

کم کاری تیروئید: در این بیماری غده تیروئید میزان کافی هورمون ترشح نمی کند و در نتیجه بسیاری از سیستم های بدن عملکرد طبیعی خود را از دست می دهند.

علائم این بیماری خفیف هستند و به آهستگی ظاهر می شوند و در نتیجه احتمال دارد با استرس یا فرآیند افزایش سن اشتباه گرفته شود.

از جمله علائم کم کاری تیروئید احساس سرما، خستگی، بالا رفتن وزن و مشکلات حافظه است. همچنین فرد در پوست خود احساس سرما، خشکی و حساسیت دارد.

پزشکان این بیماری را با انجام تست خون تشخیص می دهند و با مصرف روزانه هورمون مصنوعی تیروئید درمان می شود.

کم خونی (آنمی) دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

کم خونی (آنمی): این بیماری زمانی در بدن ظاهر می شود که میزان کافی گلبول قرمز سالم در خون برای رساندن اکسیژن به تمام نقاط بدن وجود ندارد.

شایع ترین نشانه کم خونی احساس خستگی و ضعف در بدن است اما علائم دیگر آن شامل سردی پاها و دست ها، احساس گیجی، تنگی نفس، سردرد و رنگ پریدگی پوست هستند.

درمان این بیماری به نوع آن، علت و شدت کم خونی بستگی دارد اما در اغلب موارد می توان با تغییر در رژیم غذایی و مصرف مکمل هایی همچون آهن، اسیدفولیک، ویتامین C و ویتامین B12 آن را برطرف کرد. بیماری عروق محیطی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

بیماری عروق محیطی: سفت شدن رگ ها یا بیماری عروق محیطی زمانی اتفاق می افتد که کلسترول، چربی یا مواد دیگر در جداره رگ ها انباشته می شوند.

وجود این پلاک ها در جداره رگ ها به باریک شدن آن ها می انجامد. چندین سال طول می کشد تا جداره رگ ها سفت شوند و بروز علائم آن نیز زمان بر است.

معمولا اولین علائم آن شامل احساس ناراحتی در پاها، درد و گرفتگی می شود. علائم دیگر آن سردی پوست در پاها، درد و قرمز شدن آن هاست.

درمان این بیماری به میزان پیشرفت بیماری بستگی دارد و می تواند تغییر در سبک زندگی و مصرف دارو را شامل شود. هیپرهیدروز دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

هیپرهیدروز: این بیماری با عنوان تعرق غیر طبیعی شناخته می شود که به طور معمول در دست ها و پاها اتفاق می افتد.

به نظر تعرق زیاد نمی تواند با سرد شدن پاها ارتباط داشته باشد اما هیپرهیدروز فعالیت بیش از حد دستگاه عصبی سمپاتیک است.

این عارضه تنگ شدن رگ ها را به همراه دارد بنابراین در حالیکه دست ها و پاها عرق می کنند خون در آنها کمتر جریان دارد و موجب سرد شدن آنها می شود. اغلب برای درمان این عارضه دارو تجویز می شود. آسیب عصب دیابتی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

آسیب عصب دیابتی: نوروپاتی محیطی دیابتی نوعی از آسیب دیدگی عصب است که در افراد مبتلا به بیماری دیابت بروز می یابد.

علائم این بیماری شامل بی حسی، گزگز شدن، سوزش، درد و احساس سرما در پاها و دست ها می شود. همچنین شدت این نشانه ها در شب بیشتر است.

پزشکان به افراد توصیه می کنند از قرار دادن پاهای خود در آب داغ برای گرم کردن آن ها خودداری کنند. به جای این کار استفاده از پتوهای برقی یا پوشیدن جوراب های گرم توصیه می شود. همچنین انجام مرتب حرکات بدنی و تکان دادن انگشت ها و پاها برای کمک به گردش خون ضروری است. دیگر آسیب های عصبی دلیل جدی سرد بودن همیشگی پاها

دیگر آسیب های عصبی: علاوه بر آسیب های عصبی ناشی از دیابت، صدمه دیدن یا دیگر مشکلات پزشکی نهفته نیز می تواند نوروپاتی محیطی را به دنبال داشته باشد.

این درد عصبی که احساس سردی در پاها را به دنبال دارد، می تواند در نتیجه کمبود ویتامین، بیماری های کبدی یا کلیوی، عفونت، مشکلات متابولیک یا قرار گرفتن در معرض برخی انواع مواد سمی به وجود آید. همچنین عامل ژنتیکی در این زمینه موثر است و در برخی موارد دلیل بروز آن هیچ گاه مشخص نمی شود.

استعمال سیگار: مشکلات گردش خون که از استعمال سیگار به وجود می آید سردی پاها را به همراه دارد. در یک مورد نادر اما جدی که بیماری بورگر یا ترومبوآنژئیت انسدادی نام دارد، رگ های خون در دست ها و پاها تحت تاثیر قرار می گیرند.

رگ های خون متورم می شود در نتیجه جریان خون مسدود شده و به لختگی خون منجر می شود. نشانه های اولیه شامل سرد شدن دست ها و پاها می شود اما می تواند به آسیب دیدگی بافت، درد و زخم نیز منجر شود.