روش نوین درمانی که می‌تواند به بهبود رشد مغزی و کاهش عوارض عصبی در نوزادان نارس کمک کند!

به گزارش هم‌میهن و به نقل از ایسنا، دکتر بابک زمانی، رئیس انجمن سکته مغزی ایران، در حاشیه هفدهمین کنگره کشوری و بین‌المللی سکته مغزی و نورواینترونشن ایران با انتقاد از وضعیت زنجیره درمان سکته مغزی در کشور گفت: ایران هنوز یک زنجیره کامل برای اقدامات درمانی این بیماری ندارد و حتی در مقایسه با کشورهایی مانند ترکیه نیز به‌شدت عقب هستیم، بنابراین تکمیل این زنجیره باید مورد توجه جدی نظام سلامت قرار گیرد.

وی افزود: در مرحله حاد سکته مغزی، بیماران باید هرچه سریع‌تر به بیمارستان منتقل شوند و امکان دسترسی بیماران واجد شرایط به درمان‌های پیشرفته‌ای مانند ترومبکتومی و خارج کردن لخته از عروق مغزی فراهم باشد. همچنین ایجاد واحدهای تخصصی سکته مغزی و توسعه آمبولانس‌های مجهز به  سی‌تی‌ اسکن و واحدهای سیار سکته مغزی از نیازهای مهم کشور است.

زمانی با اشاره به خلأ موجود در مراقبت از بیماران پس از مرحله حاد اظهار کرد: بیمار مبتلا به سکته مغزی پس از عبور از مرحله حاد در بسیاری از موارد نباید مستقیماً به منزل منتقل شود، بلکه باید مدتی در مراکز توانبخشی تحت نظر باشد و پس از فراهم شدن شرایط لازم به منزل منتقل شود، چرا که برخی بیماران ممکن است سال‌ها با درجاتی از ناتوانی زندگی کنند.

وی تأکید کرد: برای کارایی درمان سکته مغزی، هیچ‌یک از اجزای این زنجیره را نمی‌توان به تنهایی در نظر گرفت و ایجاد واحدهای سکته مغزی، تأمین امکانات، تهیه آمبولانس‌های مجهز، دسترسی به درمان‌های مداخله‌ای و فراهم کردن خدمات توانبخشی همگی در کنار یکدیگر ضروری هستند.

در ادامه، دکتر مهدی فرهودی - نایب‌رئیس انجمن سکته مغزی ایران، با تأکید بر اهمیت زمان در درمان این بیماری گفت: در سکته مغزی هر دقیقه اهمیت دارد و هرچه بیمار سریع‌تر به مرکز درمانی مناسب برسد، شانس نتیجه بهتر و کاهش ناتوانی بیشتر خواهد بود. زمان معمول برای درمان ترومبولیز حدود ۴.۵ ساعت است، اما هرچه درمان زودتر انجام شود، نتیجه بهتر خواهد بود.

وی افزود: اختلال ناگهانی تعادل، اختلال دید، انحراف صورت، ضعف یک‌طرفه بدن و اختلال تکلم پنج علامت مهم سکته مغزی هستند و با بروز حتی یکی از این علائم باید سریعاً با ۱۱۵ تماس گرفته شود تا بیمار به مرکز درمان سکته مغزی منتقل شود.

فرهودی با هشدار نسبت به روش‌های غیرعلمی گفت: اقداماتی مانند سوزن‌زدن به نوک انگشتان و لاله گوش، استفاده از زالو و اقدامات مشابه جایگاهی در درمان سکته مغزی ندارند و انجام آنها موجب از دست رفتن زمان طلایی درمان می‌شود.

وی با اشاره به اجرای برنامه ملی سکته مغزی یا برنامه ۷۲۴ اظهار کرد: طی سال‌های اخیر این برنامه موجب بهبود درمان سکته مغزی در کشور شده و اکنون بیش از ۱۴۰ مرکز مراقبت از سکته مغزی در کشور وجود دارد، اما با توجه به حجم بیماری و وسعت کشور، توسعه این مراکز همچنان ضروری است.

فرهودی تأکید کرد: درمان‌های حاد سکته مغزی از جمله ترومبولیز و ترومبکتومی علاوه بر نجات‌بخشی بیماران، از نظر اقتصاد سلامت نیز مقرون‌به‌صرفه هستند و می‌توانند با کاهش ناتوانی، از تحمیل هزینه‌های سنگین بعدی به خانواده‌ها و نظام سلامت جلوگیری کنند.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید

به کانال بله هم میهن بپیوندید

به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

به گزارش آفتاب نیوز،

 بنابر اعلام انجمن سکته مغزی ایران، دکتر بابک زمانی، رئیس انجمن سکته مغزی ایران، در حاشیه هفدهمین کنگره کشوری و بین‌المللی سکته مغزی و نورواینترونشن ایران با انتقاد از وضعیت زنجیره درمان سکته مغزی در کشور گفت: ایران هنوز یک زنجیره کامل برای اقدامات درمانی این بیماری ندارد و حتی در مقایسه با کشور‌هایی مانند ترکیه نیز به‌شدت عقب هستیم، بنابراین تکمیل این زنجیره باید مورد توجه جدی نظام سلامت قرار گیرد.

وی افزود: در مرحله حاد سکته مغزی، بیماران باید هرچه سریع‌تر به بیمارستان منتقل شوند و امکان دسترسی بیماران واجد شرایط به درمان‌های پیشرفته‌ای مانند ترومبکتومی و خارج کردن لخته از عروق مغزی فراهم باشد. همچنین ایجاد واحد‌های تخصصی سکته مغزی و توسعه آمبولانس‌های مجهز به سی‌تی اسکن و واحد‌های سیار سکته مغزی از نیاز‌های مهم کشور است.

زمانی با اشاره به خلأ موجود در مراقبت از بیماران پس از مرحله حاد اظهار کرد: بیمار مبتلا به سکته مغزی پس از عبور از مرحله حاد در بسیاری از موارد نباید مستقیماً به منزل منتقل شود، بلکه باید مدتی در مراکز توانبخشی تحت نظر باشد و پس از فراهم شدن شرایط لازم به منزل منتقل شود، چرا که برخی بیماران ممکن است سال‌ها با درجاتی از ناتوانی زندگی کنند.

وی تأکید کرد: برای کارایی درمان سکته مغزی، هیچ‌یک از اجزای این زنجیره را نمی‌توان به تنهایی در نظر گرفت و ایجاد واحد‌های سکته مغزی، تأمین امکانات، تهیه آمبولانس‌های مجهز، دسترسی به درمان‌های مداخله‌ای و فراهم کردن خدمات توانبخشی همگی در کنار یکدیگر ضروری هستند.

در ادامه، دکتر مهدی فرهودی - نایب‌رئیس انجمن سکته مغزی ایران، با تأکید بر اهمیت زمان در درمان این بیماری گفت: در سکته مغزی هر دقیقه اهمیت دارد و هرچه بیمار سریع‌تر به مرکز درمانی مناسب برسد، شانس نتیجه بهتر و کاهش ناتوانی بیشتر خواهد بود. زمان معمول برای درمان ترومبولیز حدود ۴.۵ ساعت است، اما هرچه درمان زودتر انجام شود، نتیجه بهتر خواهد بود.

وی افزود: اختلال ناگهانی تعادل، اختلال دید، انحراف صورت، ضعف یک‌طرفه بدن و اختلال تکلم پنج علامت مهم سکته مغزی هستند و با بروز حتی یکی از این علائم باید سریعاً با ۱۱۵ تماس گرفته شود تا بیمار به مرکز درمان سکته مغزی منتقل شود.

فرهودی با هشدار نسبت به روش‌های غیرعلمی گفت: اقداماتی مانند سوزن‌زدن به نوک انگشتان و لاله گوش، استفاده از زالو و اقدامات مشابه جایگاهی در درمان سکته مغزی ندارند و انجام آنها موجب از دست رفتن زمان طلایی درمان می‌شود.

وی با اشاره به اجرای برنامه ملی سکته مغزی یا برنامه ۷۲۴ اظهار کرد: طی سال‌های اخیر این برنامه موجب بهبود درمان سکته مغزی در کشور شده و اکنون بیش از ۱۴۰ مرکز مراقبت از سکته مغزی در کشور وجود دارد، اما با توجه به حجم بیماری و وسعت کشور، توسعه این مراکز همچنان ضروری است.

فرهودی تأکید کرد: درمان‌های حاد سکته مغزی از جمله ترومبولیز و ترومبکتومی علاوه بر نجات‌بخشی بیماران، از نظر اقتصاد سلامت نیز مقرون‌به‌صرفه هستند و می‌توانند با کاهش ناتوانی، از تحمیل هزینه‌های سنگین بعدی به خانواده‌ها و نظام سلامت جلوگیری کنند.

به گزارش آفتاب نیوز،

این مطالعه نشان داد که خوابیدن بیش از ۸.۵ ساعت در شب با نشانگر‌های زیستی خون پروتئین تاو مرتبط است، که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشان دهنده تخریب عصبی زودرس باشد.

هرچه زوال عقل- که بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع آن است- زودتر تشخیص داده شود، پیش‌آگهی برای فرد مبتلا بهتر است.

اگرچه هیچ درمانی وجود ندارد، اما تشخیص زودهنگام آلزایمر می‌تواند به تأخیر در پیشرفت بیماری کمک کند، امکان استفاده از درمان‌های اصلاح‌کننده بیماری، مانند لکانماب و دونانماب را در صورت لزوم فراهم کند و به بیماران و مراقبان زمان دهد تا مراقبت‌های مناسب را ترتیب دهند.

چندین مطالعه، تغییرات خواب را با ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط دانسته‌اند و اکنون یک مطالعه، مکانیسم فیزیولوژیکی احتمالی زیربنایی این ارتباط را پیشنهاد کرده است.

این مطالعه جدید نشان داد افرادی که به طور متوسط بیش از ۸.۵ ساعت در شب می‌خوابند، سطح بالاتری از نشانگر زیستی خون p-tau ۱۸۱ دارند که نشان می‌دهد خواب طولانی ممکن است نشانه اولیه تغییرات عصبی باشد.

محققان داده‌های ۲۴۱۰ شرکت‌کننده در مطالعه قلب فرامینگهام را تجزیه و تحلیل کردند.

همه شرکت‌کنندگان داده‌های مربوط به مدت زمان خواب و نتایج سنجش حداقل یکی از چهار نشانگر زیستی مبتنی بر خون را که توسط خودشان گزارش شده بود، داشتند: p-tau ۱۸۱، کل تاو (t-tau)، زنجیره سبک نوروفیلامنت (NfL) یا پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP).

شرکت‌کنندگان مدت زمان معمول خواب را در طول ویزیت‌های کلینیکی به تکنسین‌ها گزارش دادند، آنها همچنین نمونه‌های خون ناشتا را برای تجزیه و تحلیل نشانگر زیستی ارائه دادند.

محققان عوامل متعددی را که ممکن است بر خواب و نشانگر‌های زیستی تأثیر بگذارند، در طول تجزیه و تحلیل در نظر گرفتند:

- سن در زمان معاینه بالینی

- وضعیت APOE e ۴ - این ژن خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می‌دهد

- جنسیت بیولوژیکی

- آپنه انسدادی خواب گزارش شده توسط خود فرد

- وضعیت افسردگی

- عملکرد کلیه

محققان پی بردند همه نشانگر‌های زیستی با افزایش مدت خواب افزایش داشتند، اما این افزایش فقط برای p-tau ۱۸۱ قابل توجه بود.

P-tau ۱۸۱ منحنی J شکل داشت، به طوری که افراد کم‌خواب، خواب بیشتری نسبت به افراد معمولی داشتند. سپس با خواب بیش از ۸.۵ ساعت، به طور پیوسته افزایش یافت و برای افرادی که ۱۰ ساعت یا بیشتر خواب گزارش می‌کردند، به شدت افزایش یافت.

«ونسا‌ام. یانگ»، محقق ارشد و پژوهشگر فوق دکترا در موسسه‌ی گلن بیگز برای آلزایمر و بیماری‌های عصبی در مرکز سلامت دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو، در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی گفت: «بسیاری از مردم نگران این هستند که آیا عادات خوابشان بر سلامت مغزشان تأثیر می‌گذارد یا خیر.»

یانگ خاطرنشان کرد: «از آنجا که این یک مطالعه‌ی مقطعی است و نه یک مطالعه‌ی طولانی مدت، نمی‌توانیم بگوییم که خواب طولانی باعث آلزایمر می‌شود، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که ممکن است ارزش نظارت داشته باشد و خواب بیشتر همیشه برای سلامت مغز بهتر نیست.»

بیماری آلزایمر ۱۵ تا ۲۰ سال قبل از بروز علائم، به طور خاموش در مغز آغاز می‌شود و اولین تغییرات پاتولوژیک ممکن است بر نواحی دخیل در تنظیم چرخه خواب و بیداری تأثیر بگذارد. در نتیجه، افراد ممکن است به تدریج قبل از اینکه متوجه هرگونه مشکل حافظه شوند، شروع به خوابیدن طولانی‌تر کنند.

یانگ در ادامه افزود: «زوال عقل تحت تأثیر رابطه پیچیده‌ای از ژنتیک، سلامت عروق، سبک زندگی و پیری قرار دارد. خواب یک قطعه از این پازل است و حفظ بهداشت خواب خوب، در کنار فعالیت بدنی معمول، کاهش خطر قلبی عروقی و تحریک شناختی، همچنان یکی از معقول‌ترین استراتژی‌ها برای ارتقای سلامت طولانی مدت مغز است.»