رازهای مگویی که طی ساعات اخیر از جنگ فاش شد

یکی از مهم‌ترین ابزارهای آمریکا در جنگ با ایران، زمینه‌سازی ناآرامی‌های داخلی بر اثر وضع نامطلوب معیشتی و مدیریت اعتراض مردم به سمت آشوب است.

مسأله چگونگی تسری توفیقات عرصه نظامی به حوزه تاب‌آوری، ایجاد توفیقات اقتصادی و عدالت اجتماعی در کنار مسأله فشار محیط بیرونی و نیز چالش های درونی متوجه جامعه، دو روی یک سکه‌اند.

سخنگوی وزارت امور خارجه نوشت:اعلام تحریم‌های اقتصادی جدید آمریکا علیه ایران، بسیار فراتر از ادامهٔ «جنگ اقتصادی» غیرقانونی علیه یک کشور واحد است. این اقدام، به منزله تلاش برای اعمال حاکمیت فراسرزمینی آمریکا بر کلیه دولت‌های مستقل عضو سازمان ملل متحد به شمار می‌رود.

سیدحسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران سازندگی ایران ازفعالان اصلاح طلب که هر چند وقت یک‌بارحاشیه ای به همراه دارد ، در جدید ترین مصاحبه‌ با یکی از رسانه های اصلاح طلب اظهارات قابل تاملی داشته که عصاره آن به تأسی از مسلک هم‌جناحی او یعنی محمدجواد ظریف، ساختن دوگانه‌ای کاذب است؛ دوگانه‌سازی بین «زندگی» و «مقاومت».

اکنون یک استدلال که هم در سخنان رسمی و هم در سخنان افراد غیرمسئول مانند رئیس‌جمهور اصلاحات تکرار می‌شود این است که «بیایید حالا که همه به پیروزی ایران اذعان دارند جنگ را پایان دهیم»! پرسش ساده و بشدت نیازمند پاسخ واقع‌بینانه آن است که اگر اساساً طرف مقابل ما یعنی امریکا دنبال «پایان جنگ» نباشد، چه باید کرد؟!