قیمت طلا امروز




 سایت خبرفوری / ۱۴۰۵/۰۵/۰۹

سنجش پیشرفت جامعه باید بر اساس «طول سلامت» باشد نه فقط «طول عمر»/ انسان‌ها حالا بیشتر عمر می‌کنند، اما سال‌های بیشتری را با بیماری می‌گذرانند

پژوهش بزرگ و جدیدی نشان می‌دهد که هرچند طول عمر انسان‌ها اکنون بیش از هر زمان دیگری در تاریخ افزایش یافته است، اما بخش زیادی از این سال‌های اضافی در شرایط بیماری و ناخوشی سپری می‌شود.
 سنجش پیشرفت جامعه باید بر اساس «طول سلامت» باشد نه فقط «طول عمر»/ انسان‌ها حالا بیشتر عمر می‌کنند، اما سال‌های بیشتری را با بیماری می‌گذرانند

پژوهش بزرگ و جدیدی نشان می‌دهد که هرچند طول عمر انسان‌ها اکنون بیش از هر زمان دیگری در تاریخ افزایش یافته است، اما بخش زیادی از این سال‌های اضافی در شرایط بیماری و ناخوشی سپری می‌شود.

امید به زندگی در قرن گذشته رشد چشمگیری داشته و به ۷۳.۸ سال رسیده است. این موفقیت عمدتاً حاصل کاهش شدید بیماری‌های واگیردار، کاهش مرگ‌ومیر مادران و کودکان و همچنین پیشرفت در پیشگیری و درمان بیماری‌های مزمن بوده است. با‌این‌حال، سال‌های اضافه‌تر حیات لزوماً با سلامت همراه نیستند.

نویسندگان این پژوهش با تحلیل داده‌های ۲۰۴ کشور و منطقه اعلام کرده‌اند که نظام‌های سلامت در سراسر جهان باید تمرکز خود را از «افزایش طول عمر» به «بهبود کیفیت زندگی» تغییر دهند.

براساس یافته‌های این بررسی، مردم جهان در سال ۲۰۲۳ به‌طور میانگین ۱۴.۵ درصد از طول عمر خود را در وضعیت عدم سلامت سپری کرده‌اند. جالب اینکه در کشورهایی که بالاترین طول عمر را دارند، سال‌های بیشتری نیز در بیماری سپری می‌شود که نشان می‌دهد عمر طولانی‌تر به‌جای به تأخیر انداختن بیماری‌ها، دوره ناتوانی در بزرگسالی را طولانی‌تر کرده است. برای مثال، ساکنان ثروتمندترین کشورها ۱۵.۷ درصد از زندگی خود را در شرایط ناتوانی سپری می‌کنند، درحالی‌که این رقم در برخی مناطق آفریقا کمتر است. عوامل اصلی کاهش کیفیت زندگی در سنین پیری

تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که شرایط غیرکشنده مانند اختلالات اسکلتی-عضلانی (مانند کمردرد)، اختلالات روانی، بیماری‌های مربوط به حواس (مانند کم‌شنوایی سالمندی) و آسیب‌های غیرعمدی، ۵۷.۴ درصد از شکاف میان طول عمر و سلامت را تشکیل می‌دهند. همچنین شاخص توده بدنی بالا (BMI)، سوءتغذیه، مصرف دخانیات، قند خون بالا و آلودگی هوا از عوامل خطرساز اصلی شناسایی شده‌اند.

پژوهشگران بر این باور هستند که سنجش پیشرفت جامعه باید براساس «طول سلامت» باشد نه فقط «طول عمر». مدل‌سازی‌های اقتصادی نیز نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاری بر اصلاح فرایند پیری سالم و پیشگیری از ناتوانی‌ها، سود اقتصادی بسیار بیشتری نسبت به تلاش برای حذف یک بیماری خاص یا صرفاً افزایش طول عمر ارائه می‌دهد.

نتایج این تحقیق در مجله علمی The Lancet Public Health منتشر شده است.



۴۷ ساعت قبل / سایت عصرایران

کدام ورزش محافظت بیشتری در برابر بیماری‌ها ایجاد می‌کند؟

پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و دیگر فعالیت‌هایی که ضربان قلب را افزایش می‌دهند، فعالیت‌های شناخته شده برای حفظ سلامت بدن هستند و نتایج پژوهش جدیدی در استرالیا نشان می‌دهد که افزودن تمرینات قدرتی نیز ممکن است محافظت بیشتری از بدن در برابر چندین بیماری مزمن مهم ایجاد کند.

به گزارش ایسنا، پژوهشگران به سرپرستی دانشگاه کوئینزلند، بیش از ۸۰۰۰ بزرگسال ساکن بریزبن را به مدت ۹ سال پیگیری کردند. آنان بررسی کردند افرادی که به‌طور منظم فعالیت‌های هوازی و فعالیت‌های تقویت‌کننده عضلات انجام می‌دهند، کمتر به مشکلات بلندمدت سلامت مبتلا می‌شوند یا خیر.

شرکت‌کنندگان بین ۴۰ تا ۶۴ سال داشتند و در فاصله سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶، پنج بار در نظرسنجی‌های سلامت شرکت کردند. فعالیت هوازی ازجمله پیاده‌روی سریع، دویدن، شنا و دوچرخه‌سواری شامل فعالیت‌هایی محسوب می‌شوند که ضربان قلب را افزایش می‌دهند و موجب سریع‌تر شدن تنفس می‌شوند. این فعالیت‌ها آمادگی قلب و ریه‌ها را بهبود می‌بخشند و مدت‌هاست یکی از محورهای اصلی توصیه‌های بهداشت عمومی بوده‌اند.

تمرینات قدرتی به شیوه‌ای متفاوت بدن را به چالش می‌کشند. در این تمرینات، عضلات در برابر مقاومت فعالیت می‌کنند و می‌توانند شامل وزنه‌برداری، استفاده از نوارهای مقاومتی یا حرکات با وزن بدن مانند اسکات، لانج، شنا و درازونشست باشند.

دستورالعمل‌های فعالیت بدنی استرالیا به بزرگسالان توصیه کرد در بیشتر روزهای هفته، دست‌کم ۳۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا شدید داشته باشند. این دستورالعمل‌ها همچنین انجام تمرینات تقویت‌کننده عضلات را دست‌کم دو روز در هفته توصیه می‌کنند.

با وجود این توصیه‌ها، تمرینات قدرتی در برنامه‌های سلامت عمومی اغلب کمتر از پیاده‌روی، دویدن و دیگر فعالیت‌های هوازی مورد توجه قرار می‌گیرند. نتایج پژوهش جدید نشان می‌دهد این بخش از توصیه‌های ورزشی نیازمند توجه بیشتری است.

حدود نیمی از افراد شرکت‌کننده در این پژوهش، میزان توصیه‌شده فعالیت هوازی را انجام می‌دادند. تنها ۲۴ درصد هر دو توصیه مربوط به فعالیت هوازی و تمرینات تقویت‌کننده عضلات را رعایت می‌کردند، در حالی که حدود ۳۰ درصد هیچ‌یک از این دو دستورالعمل را رعایت نمی‌کردند.

تفاوت در وضعیت سلامت افراد در سال‌های بعد قابل‌توجه بود. افرادی که به‌طور مداوم هر دو توصیه ورزشی را رعایت می‌کردند، در مقایسه با افرادی که هیچ‌یک از توصیه‌ها را رعایت نمی‌کردند، کمتر به دیابت نوع ۲ و فشار خون بالا مبتلا شدند.

در میان بزرگسالانی که هر دو نوع ورزش را انجام می‌دادند، پژوهشگران ۵۰ درصد خطر کمتر ابتلا به دیابت نوع ۲ و ۲۴ درصد خطر کمتر ابتلا به فشار خون بالا را گزارش کردند. همچنین خطر ابتلا به سرطان در این افراد ۲۳ درصد کمتر بود.

نتایج همچنین حاکی از آن بود که فعالیت بدنی ممکن است برای بیماری قلبی و برخی انواع سرطان نیز فوایدی داشته باشد. با این حال، قدرت شواهد درباره بیماری‌های مختلف یکسان نبود بنابراین این یافته‌ها نباید به‌عنوان اثبات این موضوع تفسیر شوند که ورزش از بروز تمام موارد این بیماری‌ها پیشگیری می‌کند.

گرگور میلکه از دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه کوئینزلند گفت: به نظر می‌رسد فعالیت‌های تقویت‌کننده عضلات، فراتر از فعالیت هوازی به‌تنهایی، فوایدی برای سلامت دارند. برنامه‌های بهداشت عمومی باید بزرگسالان را تشویق کنند تمرینات قدرتی را به‌طور منظم در برنامه هفتگی خود بگنجانند.

تمرینات قدرتی ممکن است به دلایل مختلفی مفید باشند. حفظ عضلات از توانایی بدن برای استفاده از قند خون حمایت می‌کند که به‌ویژه برای کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ اهمیت دارد.

عضلات قوی‌تر همچنین می‌توانند به افراد کمک کنند با افزایش سن فعال بمانند. توده عضلانی به‌طور طبیعی با گذشت زمان کاهش می‌یابد و حفظ قدرت عضلات می‌تواند انجام فعالیت‌های روزمره را آسان‌تر کند و در عین حال از تعادل، تحرک و استقلال فرد حمایت کند.

فعالیت هوازی نیز فواید خاص خود را دارد و با بهبود گردش خون همراه است بنابراین، ترکیب این دو نوع فعالیت ممکن است از طریق چندین مسیر متفاوت به حفظ سلامت کمک کند، نه اینکه فرد تنها به یک نوع ورزش متکی باشد. این یافته‌ها به‌ویژه برای دوران میانسالی اهمیت دارند، دوره‌ای که بیماری‌های مزمن به‌طور فزاینده‌ای شایع می‌شوند.

یکی از نقاط قوت مهم این پژوهش، پیگیری گروه بزرگی از افراد جامعه برای چندین سال است. این موضوع به پژوهشگران اجازه داد عادات ورزشی افراد را پیش از آنکه بسیاری از آنان به بیماری‌های مورد بررسی مبتلا شوند، ارزیابی کنند.

با این حال، این پژوهش از نوع مشاهده‌ای بود بنابراین نمی‌تواند ثابت کند که ورزش به‌تنهایی باعث کاهش میزان ابتلا به بیماری‌ها شده است. افرادی که به‌طور منظم ورزش می‌کنند ممکن است از نظر رژیم غذایی، استعمال دخانیات، درآمد، دسترسی به مراقبت‌های پزشکی و دیگر عادات موثر بر سلامت نیز با سایر افراد تفاوت داشته باشند.

فعالیت بدنی همچنین توسط خود شرکت‌کنندگان گزارش شد و به‌طور مستمر با دستگاه اندازه‌گیری نشد. عادات افراد ممکن است در طول زمان تغییر کند و گزارش فعالیت بدنی توسط خود فرد نیز همیشه کاملا دقیق نیست.

ساینس گزارش کرد، با وجود این محدودیت‌ها، این پژوهش از توصیه‌های موجود مبنی بر اینکه برنامه ورزشی سالم نباید فقط شامل فعالیت‌های هوازی باشد، حمایت می‌کند. برای بسیاری از بزرگسالان میانسال، افزودن دو جلسه تمرین قدرتی منظم در هفته به فعالیت‌های هوازی می‌تواند راهکاری عملی برای حمایت از سلامت بلندمدت و سالمندی سالم باشد.

نتایج این پژوهش در نشریه Science and Medicine in Sport منتشر شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر مرگ ۱۸ زن موتورسوار در اصفهان نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : چرا پس‌سوز جنگنده‌ها «الماس‌های ماخ» درخشان ایجاد می‌کند؟ بیشتر بخوانید: تاثیر دمای محیط در طول ورزش بر دریافت انرژی عادت ساده‌ای که از مرگ پیشگیری می‌کند تماشاخانه حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / گرگان چه چیزی را از دست داد؟ موتورسیکلت هست، زن موتورسوار هست؛ پس چه چیزی کم است؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران


۲ روز قبل / ۱۴۰۵/۰۵/۲۸ / سایت خبرفوری

درمان جدید حمله خواب، امید تازه‌ای برای مبتلایان

اوایل ماه جاری، سازمان غذا و داروی آمریکا نخستین دارویی را که برای درمان علت اصلی حمله خواب طراحی شده است، تایید کرد. این بیماری‌ میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و باعث خواب‌آلودگی شدید در طول روز و بیداری در شب می‌شود.

به نقل از نیچر، موفقیت این دارو که اووِپورکستون (oveporexton) نام دارد و با نام تجاری Orzeyful عرضه می‌شود، از سوی افرادی که با حمله خواب یا نارکولپسی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، با استقبال روبه‌رو شده است.

اما پژوهشگران نیز با اشتیاق این دارو را دنبال می‌کنند؛ زیرا آن را نخستین عضو از مجموعه‌ای از درمان‌های اختلالات خواب می‌دانند که احتمالا طی سال‌های آینده تایید خواهند شد.

این درمان‌های نوظهور که به‌عنوان آگونیست‌های اورکسین شناخته می‌شوند، هیجان‌انگیز هستند؛ زیرا نه ‌تنها نوید کاهش علائم بیماری را می‌دهند، بلکه علت زیستی بیماری را نیز هدف قرار می‌دهند و حتی ممکن است برای سایر اختلالات عصبی‌ روانی نیز کاربرد داشته باشند. فرصتی برای تجربه یک زندگی عادی

برای چپمن، دانشجوی ۱۹ ساله دانشگاه تنسی در ناکسویل، این دستاورد تغییری اساسی در زندگی او بوده است.

چپمن مدت‌ها با بیماری خود دست‌وپنجه نرم می‌کرد و گاهی روزانه ۱۶ ساعت می‌خوابید و در مدرسه با مشکل مواجه بود و به ‌شدت به قهوه وابسته بود.

وقتی می‌خندید، گاهی این اتفاق باعث می‌شد بدنش از حرکت بایستد و روی زمین بیفتد، در حالی که کاملا هوشیار باقی می‌ماند؛ این علامت یعنی شل ‌شدن ناگهانی عضلات از علائم این بیماری است.

چپمن می‌گوید به ‌جای اینکه بتواند از تمام چیزهایی که زندگی دانشگاهی ارائه می‌دهد لذت ببرد، به ‌ندرت از خانه بیرون می‌رفت.

این وضعیت تا زمانی ادامه داشت که او اوایل امسال به‌ عنوان داوطلب در یک کارآزمایی بالینی شرکت کرد که برای آزمایش نسل جدیدی از داروهای حمله خواب انجام می‌شد.

او پیش از آن، بیش از ۱۲ دارو از جمله داروهای محرک را امتحان کرده بود، اما اغلب با عوارض روان‌شناختی شدید مواجه می‌شد. اکنون او می‌تواند تمام روز بیدار و هوشیار بماند و شب‌ها خوابی آرام داشته باشد.

او و مادرش حتی در حال برنامه‌ریزی برای سفری به کمپ پایه کوه اورست هستند تا این اتفاق را جشن بگیرند.

مشکلات چپمن در مدیریت علائم بیماری چندان غیرمعمول نیست. نارکولپسی تقریبا سه میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

هر دو نوع این اختلال، یعنی نوع ۱ و نوع ۲ باعث خواب‌آلودگی در طول روز، بیداری در شب، فلج خواب و توهم می‌شوند. نوع ۱، که چپمن به آن مبتلا است، با شل شدن ناگهانی عضلات نیز مشخص می‌شود.

برای مدت طولانی، علت حمله خواب یک معما باقی مانده بود. اما از اواخر دهه ۱۹۹۰، پژوهشگران دریافتند که یک پپتید به نام اورکسین اغلب در مغز افراد مبتلا به حمله خواب نوع ۱ وجود ندارد.

اورکسین توسط حدود ۷۰ هزار نورون در هیپوتالاموس مغز تولید می‌شود. به نظر می‌رسد این سلول‌ها در افراد مبتلا به حمله خواب نوع ۱ از بین می‌روند و بدون اورکسینی که تولید می‌کنند، مغز قادر نیست چرخه خواب و بیداری را تنظیم کند.

به نظر نمی‌رسد حمله خواب نوع ۲ با کمبود اورکسین مرتبط باشد و دانشمندان همچنان در حال بررسی علت آن هستند.

دانشمندان شرکت تاکدا با تکیه بر این دانش مولکولی، پایگاه داده عظیم ترکیبات شیمیایی خود را بررسی کردند و ترکیبی را یافتند که عملکرد اورکسین را شبیه‌سازی می‌کرد.

این ترکیب در مغز به ‌جای اورکسین عمل می‌کند و با فعال کردن گیرنده‌های این پپتید، به پایدار شدن مدارهای بیداری و خواب فرد کمک می‌کند.

پژوهشگران تاکدا نخستین‌ بار این ترکیب را در سال ۲۰۱۱ شناسایی کردند، اما سال‌ها صرف توسعه آن به شکل یک قرص خوراکی و آزمایش آن کردند. فراتر رفتن از خواب

با وجود هیجان ناشی از تایید این دارو، پژوهشگران تاکید می‌کنند که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری درباره حمله خواب و نقش اورکسین در مغز وجود دارد.

معمای نارکولپسی نوع ۲ هنوز حل نشده و از دست رفتن اورکسین نیز در همه مبتلایان به نارکولپسی نوع ۱ دیده نمی‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند از بین رفتن نورون‌های بخش دیگری از مغز به نام «لوکوس سرولئوس» نیز ممکن است در این بیماری نقش داشته باشد؛ بنابراین به گفته پژوهشگران، درمان آینده احتمالا به ترکیبی از داروها برای جبران آسیب به هر دو گروه نورونی نیاز خواهد داشت.

پژوهشگران همچنین در حال بررسی کاربردهای گسترده‌تر آگونیست‌های اورکسین در بیماری‌هایی مانند اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی، ام‌اس و پارکینسون هستند. این هورمون علاوه بر تنظیم خواب، در مسیرهای مرتبط با اشتها، اضطراب و اعتیاد نیز نقش دارد و همین موضوع احتمال استفاده از درمان‌های مبتنی بر اورکسین را در سایر اختلالات افزایش داده است.