به گزارش بیبیسی، هانسارد صبح چهارشنبه در تصادف موتورسیکلت در شهر زادگاهش دوبلین کشته شد. این تصادف حدود ساعت ۴:۳۰ صبح به اورژانس گزارش شد و پلیس اکنون در حال احضار شاهدان است.
هانسارد با صدایی خشدار و قوی که در تضاد با ترانهسراییهای اغلب نرم و شاعرانهاش بود، عضو گروه راک ایرلندی «فریمز» و گروه دونفره فولک «سوِل سیزن» بود.
وی سال ۲۰۰۷، در کنار یکی از دیگر اعضای گروهش در «سوِل سیزن»، در درام موسیقیایی مستقل «یکبار» بازی کرد. این فیلم تحسینشده توسط منتقدان، به نویسندگی و کارگردانی جان کارنی، داستان دو نوازنده ناموفق در دوبلین را تصویر میکند. هانسارد و ایرگلووا تمام موسیقیهای اصلی فیلم را آهنگسازی و اجرا کردند.
وی با دوئت موفق فیلم «سقوط آهسته»، در هشتادمین دوره جوایز اسکار، جایزه اسکار بهترین ترانه اصلی را دریافت کرد و اقتباس نمایشی از این فیلم در برادوی ۸ جایزه تونی، از جمله بهترین نمایش موزیکال را از آن خود کرد.
هانسارد که در دوبلین متولد و بزرگ شده بود، در ۱۳ سالگی مدرسه را ترک کرد تا به خوانندگی خیابانی روی آورد و در سال ۱۹۹۰ گروه «فریمز» را تشکیل داد. سال بعد، او به عنوان یک گیتاریست در فیلم موزیکال «تعهدات» که برنده جایزه بفتا شد، در نقش یک نوازنده جوان در شمال دوبلین که یک گروه موسیقی سول از بچههای طبقه کارگر را تشکیل میدهد، توجه بینالمللی را به خود جلب کرد.
هانسارد بر ضبط موسیقی با «فریمز» تمرکز کرد که حاصل آن تولید ۷ آلبوم بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۶ بود. وی با بازی در فیلم «یک بار» در سال ۲۰۰۷ بیش از پیش شناخته شد.
آلبوم «آیا او یاوهگویی نکرد؟» وی در سال ۲۰۱۵ نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم فولک شد و در ادامه ۳ آلبوم انفرادی دیگر منتشر کرد: «بین دو ساحل» (۲۰۱۸)، «این وحشیِ مشتاق» (۲۰۱۹) و «تمام آنچه شرق بود، اکنون غرب من است» (۲۰۲۳). سال ۲۰۲۵، او آلبوم دیگری با عنوان «به پیش» با ایرگلووا منتشر کرد.
هانسارد پس از «یک بار» به کار در تلویزیون و سینما ادامه داد که ساخت موسیقی متن فیلم «روز پرچم» شان پن در سال ۲۰۲۱ از جمله آنهاست. وی به تازگی در جدیدترین فیلم به کارگردانی کارنی با عنوان «تصنیف قدرت»، با بازی پل راد و نیک جوناس که در ماه مه اکران شد، حضوری کوتاه داشت.
آوریل امسال هانسارد در سالن «باوری بالروم» شهر نیویورک، اجرایی داشت که تمام بلیتهایش فروخته شد و در آنجا از ریچل زگلر، بازیگر «سفید برفی» دعوت کرد تا «سقوط آهسته» را بخواند.
از هانسارد، همسر شاعر وی مایر ساریتسا و پسر ۳ سالهشان به یادگار مانده است.
