یک چهارم نفت استراتژیک آمریکا از کار افتاد

به گزارش تجارت نیوز، به نقل از شبکه الجزیره، کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا مدعی شد که ارتش این کشور روز سه‌شنبه به انتقال بیش از ۱۵ میلیون بشکه نفت از طریق تنگه هرمز کمک کرده است.

وی با دست‌آورد سازی برای ارتش ایالات متحده ادعا کرد: به لطف نیروی دریایی آمریکا، نفت از طریق تنگه هرمز در جریان است.

وزیر انرژی آمریکا همچنین افزود که اگر مقادیر نفت منتقل‌شده از طریق خطوط لوله را نیز به حساب آوریم، مجموع نفتی که از منطقه خارج می‌شود، نزدیک به حدود ۲۰ میلیون بشکه می‌شود.

ادعای رایت درحالی مطرح می شود که مرکز عملیات تجارت دریایی انگلیس دیروز اعلام کرد: تردد کشتی‌ها از مبدأ و به مقصد خلیج فارس به چهار درصد سطح پیش از درگیری کاهش یافته است.

بر اساس گزارش این نهاد انگلیسی، مسیر جنوبی تنگه هرمز که از عمان می گذرد، پرخطرترین گذرگاه است و از ابتدای سال جاری تا ۶ اوت، ۷۴ حادثه گزارش شده است.

مرکز عملیات تجارت دریایی انگلیس اذعان کرد که کشتی‌ها به دلیل حملات و نگرانی‌های امنیتی مستمر، بیش از پیش به مسیر شمالی در تنگه هرمز روی می‌آورند.

از سوی دیگر طبق تازه ترین داده های شرکت کپلر (Kpler) که در زمینه ردیابی حرکت کشتی ها فعالیت می کند، تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز به شدت کاهش پیدا کرده است.

طبق این داده‌ها، طی روز پنج شنبه گذشته تنها ۷ شناور از تنگه هرمز عبور کرده اند.

نشریه پولیتیکو آمریکا نیز پیشتر در گزارشی نوشته بود که دولت ترامپ مدعی است که تنگه هرمز برای تجارت باز است و عبور و مرور نفتکش‌ها در جریان است، اما ردیاب‌های بازار تصویر چندان خوش‌ بینانه‌ای در این خصوص ندارند.

منبع: مهر

«ممکن است بدمن دولت شوم، اما باید به هرکس که پول خواست بگویم شرمنده نداریم»؛ این جملاتی است که عبدالناصر همتی، رئیس بانک مرکزی، در یک گفت‌وگوی صریح و کم‌سابقه در تلویزیون به زبان آورد و شفاف گفت که دولت در تنگنای مالی پیچیده‌ای به سر می‌برد. او از توقف صادرات نفت گفت و ابراز امیدواری کرد که مسائل سیاست خارجی کشور با مذاکرات حل شود و سایه جنگ و تحریم از سر کشور برداشته شود. جملات رئیس بانک مرکزی گرچه تلخ بود، اما گزارش شفافی بود از وضعیت دشوار تأمین مالی که دولت با آن دست و پنجه نرم می‌کند و چشم‌انداز آینده اقتصاد کشور را مبهم‌تر از همیشه ترسیم می‌کند.

شرمنده پول نداریم!

عبدالناصر همتی، رئیس بانک مرکزی در یک گفت‌وگوی تلویزیونی از توقف صادرات نفت ایران خبر داد و گفت که «در حال حاضر صادرات نفت ایران قطع شده و نفت صادر نمی‌کنیم و این دیگر یک واقعیت است».

به گزارش روز نو او در ادامه افزود که صادرات کشور‌هایی مانند قطر و عراق هم صفر شده، اما تفاوت در این است که ایران به دلیل تحریم‌های آمریکا به منابع مالی خود دسترسی ندارد و آن کشور‌ها به ذخایر مالی خود دسترسی دارند. هرچند همتی تأکید کرد که ایران برای واردات کالا‌های اساسی و دارو مشکل خاصی ندارد، اما از تنگنای مالی کشور به‌صراحت سخن گفت و توضیح داد که کاهش درآمد‌های نفتی، مالیاتی و بیمه تمام بخش‌های اقتصاد کشور را تحت تأثیر قرار داده است.

رئیس بانک مرکزی در گفت‌وگوی تلویزیونی خود قاطعانه از دست خالی دولت گفت؛ آن هم با جملاتی که لحن شوخی داشت. همتی گفت که «شاید من بشوم «بدمن» دولت نه بتمن... هرکس پول می‌خواهد، بگویم شرمنده، نداریم!».

کاهش صادرات نفت ایران

خبر توقف صادرات نفت ایران در شرایطی از زبان رئیس کل بانک مرکزی مطرح شد که از دوشنبه هفته گذشته مدت‌زمان تفاهم‌نامه ۶۰ روزه بین ایران و آمریکا به سر رسید و منجر به توافق‌نامه نشد. البته پیش از پایان این مهلت تنش‌ها در خلیج فارس بالا گرفت و محاصره دریایی ایران برگشت. جدیدترین داده‌های مؤسسه کپلر نشان می‌دهد که پس از برگشت دوباره محاصره دریایی، هیچ عبور مشخصی از سوپرتانکر‌های حامل نفت خام ایران در تنگه هرمز مشاهده نشده است. اگرچه بسیاری از شناور‌ها دستگاه‌های فرستنده موقعیت خود را خاموش می‌کنند و این مسئله ردیابی آنها را دشوار می‌سازد. با این حال ذخایر نفت ایران در خارج از تنگه هرمز هم رو به کاهش است.

داده‌های کپلر نشان می‌دهد نفت خام ایران که در ذخایر شناور خارج از منطقه محاصره آمریکا نگهداری می‌شود، از حدود ۱۰۵ میلیون بشکه قبل از اعمال دوباره محاصره، به حدود ۸۰ میلیون بشکه کاهش یافته که از این میان فقط حدود ۳۰ میلیون بشکه از نفت خام ایران در آب‌های آسیا باقی مانده که نصف سطح معمول است.

مو یو شو (Muyu Xu) تحلیلگر ارشد نفت خام در کپلر می‌گوید که بیشتر این ذخایر نفت از قبل به خریداران فروخته شده است.

او روز جمعه در پستی در لینکدین نوشت: «این مسئله نشان می‌دهد خریداران ممکن است از اواخر سپتامبر به بعد عملا با هیچ عرضه جدیدی از سوی ایران مواجه نشوند، زیرا تاکنون هیچ نفتکش بارگیری‌شده ایرانی نتوانسته است از محاصره آمریکا عبور کند». اگر از سهم ناچیز سایر مشتریان ایران چشم‌پوشی کنیم، در سال‌های تحریم چین تقریبا تنها خریدار نفت ایران بوده است. داده‌های کپلر حاکی از آن است که سال گذشته چین به طور میانگین روزانه حدود ۱.۴ میلیون بشکه نفت از ایران خریداری می‌کرد، اما در حال حاضر میانگین خرید نفت چین از ایران به حدود ۵۳۴ هزار بشکه کاهش یافته است. خرید‌هایی که البته از ذخایر نفت ایران در خارج از محدوده محاصره انجام شده است.

این اتفاقات در شرایطی رخ می‌دهد که با پایان مهلت ۶۰ روزه تفاهم‌نامه ایران و آمریکا، مذاکرات تاکنون به جایی نرسیده و تحریم‌های نفتی و محاصره دریایی پابرجاست و آمریکا تهدید کرده است که تحریم‌های سختگیرانه‌تری علیه ایران وضع می‌کند. موضوعی که حالا عبدالناصر همتی، رئیس بانک مرکزی، در مصاحبه خود به آن اشاره کرده و از امیدواری خود برای ازسرگیری مذاکرات گفته است.

درآمد‌های مالیاتی آب رفت

نکته مهم دیگری که رئیس بانک مرکزی در گفت‌وگوی تلویزیونی خود به آن اشاره کرده، کاهش درآمد‌های مالیاتی است. آن هم در شرایطی که دولت در قانون بودجه سال ۱۴۰۵ پیش‌بینی کرده است که سهم درآمد‌های مالیاتی از هزینه‌های جاری دولت ۷۴ درصد باشد. به عبارت دیگر باید تقریبا سه‌چهارم هزینه‌های جاری کشور از محل مالیات‌ها پوشش داده شود که این رقم بالاترین مقدار در چندین سال اخیر است.

با این حال گزارش سازمان امور مالیاتی در انتهای بهار امسال حاکی از آن بود که وضعیت درآمد‌های مالیاتی کشور در دو ماه ابتدای سال نگران‌کننده بوده و نه‌تنها رشد نکرده که پس از تعدیل اثر تورم، حدود ۶۰ درصد نسبت به مدت مشابه سال گذشته کاهش یافته است. بررسی جزئیات آمار‌ها نشان می‌دهد درآمد حاصل از مالیات اشخاص حقوقی یا همان شرکت‌ها که بزرگ‌ترین منبع مالیاتی دولت محسوب می‌شود، در دو ماه ابتدایی امسال به ۶۸ هزار میلیارد تومان رسیده که نسبت به سال گذشته کاهش قابل توجهی را تجربه کرده است. مالیات بر کالا و خدمات هم که دومین منبع مهم درآمد مالیاتی دولت به شمار می‌رود، افت محسوسی داشته و در کنار آن، مالیات بر درآمد و مالیات بر ثروت هم روندی نزولی را ثبت کرده‌اند.

کاهش قابل توجه درآمد‌های مالیاتی واکنش محمدهادی سبحانیان، رئیس کل سازمان امور مالیاتی را به دنبال داشت و او در خرداد امسال با اشاره به تغییر شرایط اقتصادی کشور و آسیب‌دیدگی برخی صنایع بزرگ در پی جنگ اخیر، خواستار بازنگری در هدف‌گذاری درآمد‌های مالیاتی بودجه ۱۴۰۵ شد و گفت که رقم ۲۹۰۰ هزار میلیارد تومانی پیش‌بینی‌شده برای درآمد‌های مالیاتی باید متناسب با واقعیت‌های جدید اقتصاد اصلاح شود.

او به ایسنا گفته بود «انتظارمان این است که مجلس این عدد را پایین‌تر بیاورد؛ چراکه وقتی مؤدی بزرگ ما در حوزه فولاد و پتروشیمی و سایر مؤدیانی که در این زنجیره قرار می‌گیرند آسیب دیده‌اند می‌بایستی اصلاح متناسب با این شرایط اتفاق بیفتد». این اظهارات در حالی است که پیش از این و در زمان تقدیم لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ به مجلس، کارشناسان انتقاد‌های گسترده‌ای به درآمد‌های مالیاتی بودجه مطرح کردند و گفتند که دولت نباید درآمد مالیاتی را از اقتصادی افزایش دهد که به دلیل تحریم و رکود در حال کوچک‌شدن است و این مسئله می‌تواند فشار به کسب‌و‌کار‌ها و معیشت مردم را افزایش دهد و هم سمت عرضه کالا و خدمات و هم سمت تقاضای آن را کوچک‌تر کند. با این حال به نظر می‌رسید تحریم صادرات نفت کشور، برای دولت انگیزه ایجاد کرده بود که با وجود توصیه کارشناسان درآمد‌های خود را با مالیات جبران کند.

گذشته از این دولت تلاش کرده است بخشی از کسری بودجه خود را با ایجاد بدهی حل کند و در واقع بخشی از کسری بودجه را به آینده منتقل کند. انتشار اوراق مالی اسلامی یکی از راهکار‌های دولت برای آن است که کسری بودجه را با تأمین مالی غیرتورمی و انتقال بار کسری به سال‌های آینده حل کند؛ بنابراین دولت در بودجه سال ۱۴۰۵ تلاش کرد که حجم انتشار اوراق را از ۸۱۰ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۴ به ۹۴۰ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۵ برساند. هرچند حراج این اوراق معمولا با استقبال مواجه نمی‌شود و دولت هر بار عقب‌ماندگی درآمد از این محل را تجربه می‌کند. با تمام این تفاسیر باز هم برآورد‌ها از کسری بودجه سال ۱۴۰۵ قابل توجه بود.

در زمستان سال گذشته و پیش از آغاز جنگ، مرکز پژوهش‌های مجلس میزان کسری عملیاتی بودجه سال ۱۴۰۵ را منفی ۶۱۵ هزار میلیارد تومان و تراز سرمایه‌ای را منفی ۳۲۵ هزار میلیارد تومان ارزیابی کرد که در واقع این ارقام گویای آن بود که بودجه سال ۱۴۰۵ با کسری ۹۴۰ هزار میلیارد تومانی روبه‌رو است؛ رقمی که معادل ۱۸ درصد بودجه سال ۱۴۰۵ است. این شاخص در بودجه سال ۱۴۰۴ حدود ۱۱.۴ درصد بوده است. این بار سنگین تأمین مالی بودجه در حالی است که جنگ از سر گرفته شد و مطابق برآورد دولت خسارتی به بزرگی ۲۷۰ میلیارد دلار به کشور وارد کرده است.

 حالا مجموع این مسائل سبب شده است که عبدالناصر همتی، رئیس بانک مرکزی، به تلویزیون آمده و وضعیت روشن‌تری از شرایط مالی کشور ترسیم کند و بگوید ممکن است «بدمن» شود، اما ناچار است بگوید که پولی نیست و البته ابراز امیدواری کند که مذاکرات از سر گرفته و سایه جنگ و تحریم از سر کشور دور شود.

روزنامه خراسان در مطلبی با تیتر " ایزدی ، وقتی جنگ را بازی کامپیوتری می بیند" نوشت: خطر این پیشنهاد آن‌جاست که فقط پرده نخست جنگ را می‌بیند: ما تأسیسات نفتی دیگران را می‌زنیم، اما طرف مقابل ظاهراً نه توان پاسخ دارد، نه اراده انتقام و نه هدفی در ایران.

پرسش حذف‌شده این است: اگر پس از آن، زیرساخت‌های نفت، گاز، پالایش و صادرات ایران هدف قرار گرفت، مرحله بعد چیست؟ چرخه «بزنیم ـ بزنند» کجا متوقف می‌شود و در پایان چه چیزی از اقتصاد منطقه و ایران باقی می‌ماند؟ راهبردی که واکنش دشمن، آسیب‌پذیری خودی و نقطه پایان جنگ را محاسبه نکند، راهبرد نیست؛ خیال‌پردازی با جان و معیشت مردم است. ضمن آن‌که شوک نفتی می‌تواند آمریکا را گرفتار تورم و رکود کند، اما ادعای فروپاشی اقتصادی کشوری با تولید عظیم انرژی، ذخایر راهبردی و ابزارهای متنوع مهار بحران، سندی ندارد.

البته این محاسبات نباید ایران را محافظه‌کار یا منفعل کند؛ گاهی پذیرش خطر ضروری است. اما میان خطر محاسبه‌شده و هیجان‌فروشی، همان فاصله‌ای وجود دارد که عقلانیت انقلابی را از ساده‌سازی کودکانه جنگ جدا می‌کند. تصمیم جسورانه، واکنش دشمن، آسیب‌پذیری خودی و مسیر کنترل بحران را نیز می‌بیند. شجاعت، حذف پیچیدگی‌های واقعیت و ساده سازی مشکلات نیست؛ به‌کارگیری دقیق قدرت در زمان و نقطه درست است.

 خوش‌چشم؛ مین‌گذاری در خیالات

پیشنهاد مصطفی خوش‌چشم برای مین‌گذاری «خلیج فلوریدا» نمونه‌ای کم‌نظیر از ساده‌سازی جنگ دریایی و تبدیل یک عملیات فوق‌پیچیده به گفت‌وگویی دورهمی است. ابتدا باید روشن شود منظور او دقیقاً کدام پهنه آبی است؛ زیرا خلیج فلوریدا نام متعارف یک منطقه راهبردی مشخص نیست. احتمالاً منظور او تنگه فلوریدا، خلیج مکزیک یا آب‌های مجاور این ایالت بوده است. وقتی حتی جغرافیای عملیات به‌درستی تعریف نشده، چگونه می‌توان برای مین‌گذاری آن نسخه صادر کرد؟

ادعای این که آمریکا درمجموع سه مین‌روب دارد نیز گمراه‌کننده است. سه شناوری که احتمالاً مبنای این عدد قرار گرفته‌اند، ناوهای رزمی ساحلی «کانبرا»، «تالسا» و «سانتاباربارا» هستند که در سال ۲۰۲۵ با بسته مأموریتی مقابله با مین در بحرین مستقر شدند؛ نه تمام توان مین‌روبی آمریکا. از آن مهم‌تر، انتقال پنهانی حجم مؤثری از مین به سواحل آمریکا، عبور از شبکه‌های شناسایی و اجرای عملیات در هزاران کیلومتری ایران، خود مستلزم ورود به جنگی تمام‌عیار با پیامدهای نظامی، حقوقی و اقتصادی جهانی است. خوش‌چشم تمام این زنجیره را حذف می کند و مسئله را به «چند مین می‌ریزیم و آمریکا مصیبت می‌کشد» تقلیل می‌دهد. این راهبرد نیست؛ ساده‌سازی یک جنگ تمام‌عیار و تقلیل واقعیت پیچیده میدان به چند گزاره هیجان‌انگیز تلویزیونی است.

خلاصه آن که این افراد با ارائه راه‌حل‌هایی که هرگز معیار سنجش، نقشه اجرا و مسئولیت شکست ندارند، تصمیم‌گیر واقعی را خائن یا ناتوان معرفی می‌کند. ساده‌سازان همیشه پیروزند؛ چون خودشان هیچ‌گاه مسئول اجرای نسخه‌هایشان نیستند. هزینه شعار را مردم، نیروهای مسلح و اقتصاد کشور می‌پردازند؛ اما صاحب شعار فردای شکست، فقط یک نسخه ساده‌تر و پرصداتر ارائه می‌کند