قیمت تیرآهن امروز ۱۶ تیر ۱۴۰۵

قيمت بيت ‌ كوين روز گذشته با ادامه روند صعودي خود از مقاومت ۷۷ هزار دلار عبور كرد. پادشاه ارزهاي ديجيتال با ثبت اين ركورد، ارزش بازار خود را به بيش از ۱.۵۳ تريليون دلار رساند و بار ديگر قدرت خريداران را به نمايش گذاشت. اين بازگشت قدرتمند، بار ديگر شعله اميد را در دل سرمايه ‌ گذاران روشن كرده و بحث بر سر اهداف قيمتي شش ‌ رقمي را به صدر اخبار بازگردانده است.

بيت كوين پس از ماه ‌ ها نوسان در محدوده ‌ هاي پايين ‌ تر، سرانجام با جهشي خيره ‌ كننده و رشد بيش از ۸ درصدي در يك شبانه ‌ روز، براي اولين ‌ بار از ماه ژوئن (خرداد) به بالاي مرز ۶۹,۰۰۰ دلار صعود كرد. پس از آن قيمت بيت ‌ كوين روز گذشته با ادامه روند صعودي خود از مقاومت ۷۷ هزار دلار عبور كرد. پادشاه ارزهاي ديجيتال با ثبت اين ركورد، ارزش بازار خود را به بيش از ۱.۵۳ تريليون دلار رساند و بار ديگر قدرت خريداران را به نمايش گذاشت. در همين حال، اتريوم نيز با رشد روزانه ۶ درصدي به بالاي ۲,۳۰۰ دلار رسيده است. بي ‌ ان ‌ بي و ريپل نيز به ترتيب ۷ و ۱۸ درصد رشد را تجربه كردند. هم ‌ زمان با اين صعود چشمگير، آنتوني اسكاراموچي مديرعامل شركت اسكاي ‌ بريج كپيتال، در مصاحبه اخير خود با شبكه سي ‌ ان ‌ بي ‌ سي، چرخه هاوينگ پيش رو و كاهش شديد عرضه را به عنوان محرك ‌ هاي اصلي معرفي كرد كه مي ‌ توانند قيمت بيت ‌ كوين را به بالاي ۱۰۰,۰۰۰ دلار برسانند.

     چرا بيت ‌ كوين درجا مي ‌ زد؟

اسكاراموچي در تحليل خود به سه عامل كليدي اشاره كرد كه تا پيش از اين مانع حركت صعودي و پرقدرت بيت ‌ كوين شده بودند: مهاجرت ماينرها به دنياي هوش مصنوعي: برخي از ماينرهاي بيت ‌ كوين بخشي از قدرت پردازشي خود را به سمت فعاليت ‌ هاي مرتبط با هوش مصنوعي هدايت كرده ‌ اند. اين تصميم بر نرخ هش ريت يا همان توان پردازشي شبكه تأثير گذاشته و نوسانات بازار را كاهش داده است. جذابيت بازار هوش مصنوعي براي سرمايه ‌ گذاران: بخش عمده ‌ اي از جريان نقدينگي كه پيش از اين به سمت بازار ارزهاي ديجيتال سرازير مي ‌ شد، اكنون جذب بخش پررونق هوش مصنوعي شده است. اين موضوع حجم نقدينگي ورودي به بيت ‌ كوين و ساير دارايي ‌ هاي ديجيتال را كاهش داد. سازوكار چرخه چهار ساله بيت ‌ كوين: بازار اكنون بيش از دو سال از چرخه فعلي خود را پشت سر گذاشته است و تقريباً ۱۸ تا ۱۹ ماه تا هاوينگ بعدي فاصله دارد. اين زمان ‌ بندي طبيعي چرخه، بر رفتار معامله ‌ گران تأثيرگذار بوده است.

     بلوغ بي ‌ سابقه هولدرهاي بيت ‌ كوين

جان دارسي، مديرعامل موسسه سالت، معتقد است كه ساختار مالكان بيت ‌ كوين در حال تغيير و تكامل است. در شرايطي كه سرمايه ‌ گذاران قديمي و زودهنگام در حال فروش دارايي ‌ هاي خود هستند، موسسات مالي بزرگ، مشاوران سرمايه ‌ گذاري، دفاتر خانوادگي و صندوق ‌ هاي ثروت ملي در حال افزايش انباشت بيت ‌ كوين خود هستند. اين جابه ‌ جايي بزرگ مي ‌ تواند نوسانات شديد بازار را مهار كند و جايگاه بيت ‌ كوين را به عنوان ابزاري مطمئن براي حفظ ارزش دارايي مستحكم ‌ تر سازد. با وجود دوره ‌ هاي طولاني حركت رنج و فرسايشي بازار، اسكاراموچي همچنان به ‌ شدت نسبت به آينده اين ارز ديجيتال خوش ‌ بين است. او انتظار دارد كه رويداد هاوينگ بعدي عرضه كوين ‌ هاي جديد به بازار را به ‌ شدت كاهش دهد و اين اتفاق به يك بحران جدي در بخش عرضه منجر شود. بر اساس تحليل او، با نزديك شدن به اين رويداد و كاهش توليد سكه ‌ هاي جديد، برتري تقاضا بر عرضه تاثير مستقيم و بسيار عميق ‌ تري روي قيمت خواهد گذاشت. اسكاراموچي در خصوص چشم ‌ انداز آينده قيمت مي ‌ گويد: شاهد حركت مجدد اين دارايي به سمت سطوح بالاي ۱۰۰,۰۰۰ دلار خواهيد بود.

     سطوح حياتي كه تريدرها بايد زيرنظر بگيرند

در ميان تحليلگران بازار، نظرات متفاوتي درباره آينده كوتاه ‌ مدت و بلندمدت قيمت وجود دارد. تِد، تحليلگر برجسته ارز ديجيتال، سطح ۷۴,۰۰۰ دلار را مرز سرنوشت ‌ ساز فعلي براي بيت ‌ كوين مي ‌ داند. او معتقد است اگر بيت ‌ كوين بتواند در تايم ‌ فريم هفتگي بالاي مرز ۷۴,۰۰۰ دلار تثبيت شود، احتمال سقوط قيمت به زير ۵۵,۰۰۰ دلار بسيار كم خواهد شد. به زبان ساده، سطح ۷۴,۰۰۰ دلار تاييديه قطعي براي آغاز روند صعودي است، در حالي كه ناكامي در حفظ اين سطح، خطر اصلاح عميق ‌ تر را همچنان فعال نگه مي ‌ دارد. از سوي ديگر، غول ‌ هاي بانكداري سنتي نيز اهداف بسيار جاه ‌ طلبانه ‌ اي را ترسيم كرده ‌ اند. سيتي ‌ بانك در گزارش اخير خود، هدف قيمتي ۱۸۹,۰۰۰ دلاري را براي بيت ‌ كوين تا سال ۲۰۲۶ پيش ‌ بيني كرده كه اين موضوع سوخت جديدي به موتور محرك صعودي موسسات مالي تزريق كرده است. كامرون وينكلواس، از بنيان ‌ گذاران صرافي جميناي، خروج موقت سرمايه به سمت هوش مصنوعي را يك فرصت بي ‌ نظير توصيف كرده است. او معتقد است اين اتفاق مانند ماشين زمان عمل مي ‌ كند و به سرمايه ‌ گذاران شانس دوباره ‌ اي مي ‌ دهد تا بيت ‌ كوين را در محدوده ۶۵,۰۰۰ دلار، يعني پيش از رالي صعودي به سمت ۱۲۶,۰۸۰ دلار خريداري كنند. با اين حال، بازار همچنان دو قطبي است. در حالي كه اسكاراموچي كاهش عرضه را دليلي براي صعود به بالاي ۱۰۰,۰۰۰ دلار مي ‌ داند، برخي ديگر از تحليلگران معتقدند كه احتمال ريزش قيمت تا محدوده ۴۷,۰۰۰ دلار به عنوان كف بازار خرسي همچنان وجود دارد.

     چرا سقوط ۵۰ درصدي بيت ‌ كوين   سناريوي بلندمدت بلك ‌ راك را تغيير نداد؟

بيت كوين پس از ثبت سقف تاريخي ۱۲۶ هزار دلاري در اكتبر ۲۰۲۵، وارد يك روند نزولي شد و در ژوئن ۲۰۲۶ قيمت آن براي مدتي به زير ۶۰ هزار دلار سقوط كرد. با وجود شدت اين ريزش، بلك ‌ راك آن را نشانه تغيير در وضعيت بنيادي بيت ‌ كوين نمي ‌ داند و معتقد است افت قيمت بيشتر تحت تأثير نحوه چيدمان موقعيت ‌ هاي معاملاتي و شرايط نقدينگي بازار رخ داده است. اين شركت برآورد مي ‌ كند كه عوامل زير محرك ‌ هاي اصلي اين اصلاح عميق بوده ‌ اند: استفاده بيش از حد از اهرم ‌ هاي معاملاتي در بازار مشتقات، كاهش جريان ورود سرمايه از سوي سرمايه ‌ گذاران نهادي، كاهش سرعت خريد بيت ‌ كوين توسط شركت ‌ هاي داراي خزانه ‌ داري ديجيتال. البته بلك ‌ راك تأكيد مي ‌ كند كه حفظ اين ديدگاه بلندمدت به معناي پيش ‌ بيني بازگشت سريع قيمت بيت ‌ كوين نيست.اين موسسه مالي كه مديريت صندوق IBIT را بر عهده دارد، همچنان بيت ‌ كوين را دارايي پرنوسان و سفته ‌ بازانه ‌ اي مي ‌ داند و هشدار مي ‌ دهد سرمايه ‌ گذاري در آن حتي مي ‌ تواند با از دست رفتن تمام سرمايه همراه باشد.

     اهرم ‌ ها چگونه به سوخت سقوط بيت ‌ كوين تبديل شدند؟

بر اساس داده ‌ هاي بلومبرگ و كوين متريكس كه در گزارش بلك ‌ راك آمده است، بيت ‌ كوين از اواخر سال ۲۰۲۲ كه در محدوده ۱۵,۷۶۵ دلار معامله مي ‌ شد، رالي صعودي خيره ‌ كننده ‌ اي را آغاز كرد و در اكتبر ۲۰۲۵ به ركورد تاريخي ۱۲۶,۱۹۸ دلار رسيد. در نزديكي اين اوج قيمتي، حجم قراردادهاي باز يا همان اوپن اينترست در بازار معاملات آتي از مرز ۹۰ ميليارد دلار فراتر رفت. نكته بحراني اين بود كه تقريباً ۸۰ درصد از اين تعهدات معاملاتي، مربوط به قراردادهاي آتي دايمي در صرافي ‌ هاي خارج از بورس كالاي شيكاگو بود. برخي از اين پلتفرم ‌ ها اهرم ‌ هايي بين ۵۰ تا ۱۲۵ برابر به كاربران ارايه مي ‌ دادند؛ موضوعي كه معامله ‌ گران را در برابر كوچك ‌ ترين حركت ‌ هاي نزولي قيمت، به ‌ شدت آسيب ‌ پذير و در معرض ليكوئيد شدن (تصفيه اجباري) قرار داد. بلك ‌ راك مي ‌ گويد حتي پس از ريزش بيش از ۵۰ درصدي بيت ‌ كوين از سقف اكتبر ۲۰۲۵، ديدگاه سرمايه ‌ گذاري بلندمدت اين شركت نسبت به اين دارايي تغييري نكرده است. از نگاه بزرگ ‌ ترين مدير دارايي جهان، موج فروش اخير بيشتر تحت تأثير كاهش اهرم در بازار ارزهاي ديجيتال و تغيير جريان سرمايه شكل گرفته و نشانه ‌ اي از تغيير در عوامل بنيادي بيت ‌ كوين نيست.

     نبرد پنهان بيت ‌ كوين و هوش مصنوعي  براي جذب سرمايه

يافته ‌ هاي بلك ‌ راك نشان مي ‌ دهد صندوق ‌ هاي ETF اسپات بيت ‌ كوين از زمان راه ‌ اندازي در ژانويه ۲۰۲۴ تا اكتبر ۲۰۲۵ موفق به جذب حدود ۶۰ ميليارد دلار سرمايه شدند. با اين حال، از آن تاريخ تا ژوئيه ۲۰۲۶، اين محصولات در مجموع با ۵ ميليارد دلار خروج سرمايه مواجه شدند. هم ‌ زمان با اين خروج سرمايه، صندوق ‌ هاي متمركز بر هوش مصنوعي توانستند بيش از ۴۶ ميليارد دلار سرمايه جذب كنند. بلك ‌ راك معتقد است اين چرخش سرمايه احتمالاً براي تصاحب منابع مالي موجود رقابت ايجاد كرده و مانعي براي تخصيص ‌ هاي بيشتر به بيت ‌ كوين شده است. البته اين تفسير بلك ‌ راك است، چرا كه داده ‌ هاي جريان سرمايه به ‌ تنهايي نمي ‌ توانند علت دقيق جابه ‌ جايي پول تك ‌ تك سرمايه ‌ گذاران را مشخص كنند. جذابيت بازار هوش مصنوعي در رفتار سرمايه ‌ گذاران خرد و نهادي نيز مشهود بود. هم ‌ زمان با كاهش علاقه به جست ‌ وجوي عبارات مربوط به ارزهاي ديجيتال در گوگل، توجه بازار به سمت سهام شركت ‌ هاي فعال در حوزه هوش مصنوعي معطوف شد. با وجود اين، داده ‌ هاي اخير صندوق ‌ هاي امريكايي تا حدي اميدواركننده است. بر اساس آمارهاي موسسه فارسايد، اين صندوق ‌ ها در ۱۷ اوت ۲۹۷.۵ ميليون دلار و در ۱۸ اوت ۱۸۹.۳ ميليون دلار خالص ورود سرمايه ثبت كردند كه در مجموع ۴۸۶.۸ ميليون دلار ورودي را پس از خروج ۳۸۵.۲ ميليون دلاري هفته قبل از آن نشان مي ‌ دهد.

     وقتي بزرگ ‌ ترين دارندگان بيت ‌ كوين

دست به فروش مي ‌ زنند

بلك ‌ راك در گزارش خود، فروش دارايي ‌ ها توسط ماينرها، هولدرهاي بزرگ و شركت ‌ هاي مديريت خزانه ‌ داري ديجيتال را به عنوان يكي ديگر از عوامل فشار بر قيمت معرفي كرد. براي نمونه، شركت استخراج مارا در ماه مارس ۱۵,۱۳۳ واحد بيت ‌ كوين را به ارزش تقريبي ۱.۱ ميليارد دلار به فروش رساند. همچنين شركت استراتژي برنامه ‌ اي را براي نقد كردن بيت ‌ كوين ‌ هاي خود جهت تامين هزينه ‌ هايي مانند ذخاير، توزيع سود سهام، پرداخت سود بدهي ‌ ها و بازخريد سهام اتخاذ كرد. اين برنامه تعهدي براي فروش دايمي ايجاد نمي ‌ كند و تاريخ انقضاي مشخصي نيز ندارد. با اين حال، اسناد ثبت ‌ شده در كميسيون بورس و اوراق بهادار امريكا تاييد مي ‌ كند كه اين شركت بين ۳ تا ۹ اوت، تعداد ۱,۶۹۰ واحد بيت ‌ كوين را به ارزش ۱۰۸.۶ ميليون دلار فروخته و از عوايد آن براي بازخريد سهام ممتاز خود استفاده كرده است. اين تراكنش، فرضيه بلك ‌ راك درباره تاثير فروش خزانه ‌ داري شركت ‌ ها بر قيمت بازار را به ‌ طور واقعي تاييد مي ‌ كند. بك ‌ تست ۱۰ ساله بلك ‌ راك نشان مي ‌ دهد كه اختصاص سهم كوچكي از يك سبد سنتي ۶۰/۴۰، شامل ۶۰ درصد سهام و ۴۰ درصد اوراق قرضه، به بيت ‌ كوين مي ‌ توانست بازده سبد را نسبت به ريسك آن بهبود دهد.

مسئله بنزین را نمی‌توان فقط در قیمت آن خلاصه کرد و حتی کارت سوخت نیز به‌تنهایی مسئله اصلی نیست و طبعاً مسئله عمیق‌تر، شیوه‌ای است که دولت برای مدیریت یک واقعیت واحد، یعنی یک خودرو، در طول سال‌ها ایجاد کرده است و مجموعه‌ای از کارت‌ها، شناسه‌ها، سامانه‌ها، پایگاه‌های اطلاعاتی و فرایند‌های جداگانه که هر کدام بخشی از همان واقعیت را مدیریت می‌کنند. 

یک خودرو همزمان کارت خودرو، کارت سوخت و اطلاعات بیمه‌ای دارد و باید معاینه فنی داشته باشد، در سامانه‌های مربوط به تخلفات، عوارض، مالیات، تردد و خدمات شهری ثبت شود و در هر کدام نیز بخشی از اطلاعات آن نگهداری می‌شود و هر یک از این زیرساخت‌ها ممکن است در زمان شکل‌گیری خود توجیه مشخصی داشته باشد، اما مسئله امروز این است که آیا هنوز لازم است برای هر خدمت، هویت و فرایندی جداگانه وجود داشته باشد؟ 

اگر خودرو یک موجودیت واحد است، حکمرانی آن نیز باید تا حد امکان بر یک هویت واحد استوار باشد و این موضوع صرفاً یک بحث فنی یا اداری نیست، چراکه تعدد سامانه‌ها و هویت‌ها برای دولت هزینه ایجاد می‌کند و برای مردم مراجعه و اصطکاک می‌سازد و در سطح کلان، احتمال خطا و ناهماهنگی داده‌ها را افزایش می‌دهد. 

از طرفی هزینه هر سامانه‌ای که ایجاد می‌شود هم فقط هزینه طراحی نرم‌افزار نیست و صدور و تعویض کارت، تجهیزات کارتخوان، شبکه ارتباطی، مراکز داده، نگهداری نرم‌افزار، پشتیبانی، امنیت سایبری، نیروی انسانی و قرارداد‌های پیمانکاری، بخشی از هزینه آشکار این ساختار است و در کنار آن، هزینه‌ای کمتر دیده شده نیز وجود دارد، به طوری که چند دستگاه مختلف برای یک خودرو، اطلاعات مشابهی را دریافت و نگهداری می‌کنند و هرچند مالک یک‌بار اطلاعات خود را در یک فرایند ثبت می‌کند، اما ممکن است همان اطلاعات در فرایند دیگری دوباره دریافت شود و در سامانه‌ای دیگر نسخه‌ای جداگانه از آن شکل بگیرد. 

این تکثیر داده، فراتر از اتلاف منابع است و هر نسخه اضافی از اطلاعات، نیازمند نگهداری، به‌روزرسانی و حفاظت است و اگر اطلاعات یک خودرو در چند پایگاه با وضعیت‌های متفاوت ثبت شده باشد، اختلاف میان آنها می‌تواند به خطا در خدمت‌رسانی منجر شود و از طرف دیگر، هر پایگاه اطلاعاتی و هر مسیر تبادل داده، یک نقطه جدید برای مدیریت و حفاظت ایجاد می‌کند. بنابراین حکمرانی داده وقتی کارآمد است که اطلاعات یک‌بار و در مرجع معتبر تولید شود و سایر دستگاه‌ها، در چارچوب قانون، اطلاعات مورد نیاز خود را از همان مرجع دریافت کنند. 

از این منظر، بحث کارت سوخت نیز باید در جای درست خود قرار گیرد و در دوره‌ای که طراحی و اجرا شد، ابزار مؤثری برای مدیریت مصرف و کنترل بخشی از قاچاق سوخت بود و نمی‌توان نقش آن را در سیاست‌گذاری سوخت نادیده گرفت، اما یک ابزار مدیریتی نباید به هسته دائمی معماری حکمرانی تبدیل شود، چراکه فناوری و نیاز‌های سیاست‌گذاری تغییر کرده‌اند و اکنون می‌توان از زیرساخت‌های موجود برای احراز هویت، پلاک، پرداخت، دوربین، بیمه و خدمات دیجیتال استفاده کرد. 

بنابراین سؤال درست این نیست که «کارت سوخت را حذف کنیم یا نه»، بلکه سؤال این است که آیا کارت باید همچنان هویت اصلی خودرو در نظام توزیع سوخت باشد؟ پاسخ می‌تواند منفی باشد، چراکه کارت می‌تواند به‌عنوان یک ابزار پشتیبان باقی بماند، اما هویت اصلی خودرو باید به یک شناسه دیجیتال معتبر و یکتا منتقل شود. ایده اصلی می‌تواند ایجاد «هویت هوشمند ملی خودرو» باشد، یعنی شناسه‌ای واحد که اطلاعات پایه و معتبر خودرو به آن متصل شود و دستگاه‌های مختلف، خدمات خود را بر مبنای آن ارائه کنند. در چنین ساختاری، مالکیت، بیمه، معاینه فنی، سوخت، عوارض آزادراهی و شهری، مالیات، تخلفات، استاندارد، آلایندگی، اسقاط، پارکینگ و تردد، به جای آنکه هر کدام هویت و فرایند جداگانه‌ای برای خودرو بسازند، از یک شناسه مشترک استفاده می‌کنند. 

البته یکپارچگی به معنای جمع کردن همه اطلاعات در یک پایگاه مرکزی نیست و اتفاقاً چنین رویکردی می‌تواند خود منشأ خطر‌های تازه باشد، بلکه اطلاعات بیمه باید نزد مرجع بیمه‌ای بماند، اطلاعات مالکیت در مرجع قانونی مربوط نگهداری شود و اطلاعات سوخت نیز در اختیار متولی این حوزه باشد. آنچه باید مشترک شود، هویت و استاندارد تبادل اطلاعات است، نه لزوماً محل نگهداری همه داده‌ها. 

حوزه سوخت می‌تواند نقطه شروع چنین تحولی باشد، زیرا در این بخش چند مسئله همزمان به یکدیگر متصلند و شامل یارانه، مصرف، قاچاق، حمل‌ونقل، پرداخت، خودرو و ناترازی انرژی می‌شود و در برنامه هفتم توسعه نیز حرکت به سمت استفاده بیشتر از داده و تخصیص سوخت بر مبنای عملکرد مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین، مسئله فقط نبود قانون یا فناوری نیست؛ بخش مهمی از زیرساخت‌های حقوقی و اجرایی وجود دارد و آنچه کم‌رنگ‌تر است، یک معماری منسجم برای اتصال این اجزاست. 

این تغییر می‌تواند سیاست سوخت را یک گام فراتر نیز ببرد و در وضعیت فعلی، سهمیه عمدتاً به خودرو گره خورده است، اما در بلندمدت می‌توان به سمت مفهوم «حق یا اعتبار انرژی» حرکت کرد، یعنی حمایت انرژی به‌جای آنکه صرفاً در قالب مقدار مشخصی سوخت برای یک خودرو تعریف شود، براساس فرد، خانوار یا فعالیت اقتصادی هدف‌گذاری شود و چنین تغییری می‌تواند امکان سیاست‌گذاری دقیق‌تر درباره یارانه انرژی را فراهم کند و وابستگی حمایت انرژی به داشتن خودرو را کاهش دهد. 

البته در این میان، یک موضوع مهم معمولاً در محاسبات سیاست‌گذاری، یعنی هزینه حکمرانی نادیده گرفته می‌شود و وقتی درباره قیمت بنزین صحبت می‌کنیم، معمولاً هزینه تولید، پالایش، انتقال و توزیع را بررسی می‌کنیم، اما هزینه ایجاد و اداره شبکه‌ای که باید این بنزین را سهمیه‌بندی، ثبت، پرداخت، کنترل و نظارت کند نیز بخشی از اقتصاد واقعی آن است. کارت، دستگاه کارتخوان، شبکه، سامانه، مرکز داده، نیروی انسانی، امنیت، نظارت و مقابله با قاچاق همگی هزینه دارند. 

به همین دلیل، دولت باید علاوه بر هزینه واقعی هر لیتر بنزین، شاخص دیگری با عنوان «هزینه حکمرانی هر لیتر بنزین» داشته باشد. همین منطق را می‌توان به خودرو تعمیم داد و «هزینه حکمرانی هر خودرو در سال» را محاسبه کرد. اگر مشخص شود اداره و ارائه خدمات مرتبط با هر خودرو چه مقدار هزینه مستقیم و غیرمستقیم برای دولت ایجاد می‌کند، آن‌گاه می‌توان درباره ضرورت هر کارت، سامانه و فرایند قضاوت دقیق‌تری داشت. دولت ابتدا باید فهرست کاملی از کارت‌ها، سامانه‌ها، پایگاه‌های داده و فرایند‌های مرتبط با خودرو و سوخت تهیه و هزینه واقعی هر کدام را مشخص کند و پس از آن، شناسه واحد خودرو باید به‌عنوان یک استاندارد ملی تعریف شود و دستگاه‌های مرتبط موظف شوند از آن استفاده کنند. مرحله نهایی نیز باید حذف تدریجی کارت‌ها، مدارک، فرایند‌ها و سامانه‌هایی باشد که پس از ایجاد معماری جدید، کارکرد مستقل و ضروری ندارند. 

نکته مهم این است که این پروژه نباید به ایجاد یک ستاد بزرگ دیگر منجر شود و قرار نیست برای حل مشکل سامانه‌های متعدد، یک سازمان و چند کارگروه جدید ساخته شود. اگر برنامه هفتم قرار است برنامه بهره‌وری و اصلاح ساختار باشد، نباید به برنامه‌ای برای تولید سامانه‌های بیشتر تبدیل شود و قاعدتاً ناترازی انرژی با اضافه کردن لایه‌های جدید اداری حل نمی‌شود و دولت باید بتواند با سامانه‌های کمتر، داده معتبرتر، فرایند کوتاه‌تر و هزینه پایین‌تر همان خدمات یا خدمات بهتری ارائه کند. 

به هر روی کارت سوخت زمانی یک راه‌حل بود و ممکن است همچنان به‌عنوان ابزار پشتیبان مفید باشد، اما نباید اجازه داد یک ابزار، جای معماری حکمرانی را بگیرد و اصلاح واقعی از جایی آغاز می‌شود که دولت به جای پرسیدن اینکه برای این خدمت چه کارت یا سامانه‌ای بسازیم؟ بپرسد چه هویتی از قبل وجود دارد و چگونه می‌توانیم بدون ساختن یک لایه جدید، خدمت خود را روی همان زیرساخت ارائه کنیم؟

| کارشناس اقتصادی

به گزارش جماران، میدان بزرگ میوه و تره‌بار تهران، قیمت عمده‌فروشی محصولات کشاورزی اعم از انواع میوه، سبزی و صیفی‌جات را برای هفته جاری (۲۶ مرداد تا اول شهریور ۱۴۰۵) اعلام کرد.

 در ادامه قیمت برخی از محصولات در میادین میوه و تره بار می‌آید.

هر کیلوگرم بادمجان دلمه ۴۵، بادمجان قلمی ۷۵، بادمجان لامپی ۷۹، بامیه ۱۴۹، پیاز سفید ۴۲، پیاز زرد ۴۲ ، پیاز قرمز ۴۲، انواع پیاز ریز ۲۲، خیار رسمی ۷۳، خیار سالادی ۳۰، خیار کوتاه بذر اصفهانی ۵۳، خیار گلخانه‌ای ۶۰، ذرت شیرین ۹۸، زنجبیل تازه ۳۶۰، سبزی پاک کرده ۱۱۸، سیب زمینی ۷۲، سیب زمینی ریز ۳۵، سیر تازه بدون برگ ۱۳۹، سیر خشک ۲۲۹ ، غوره آبگیری ۸۹، غوره عسگری ۹۹، انواع فلفل تند ۸۴، فلفل دلمه رنگی ۴۶، فلفل دلمه سبز ۷۵، سایر انواع فلفل شیرین ۱۲۹، فلفل کاپی تند ۸۴، فلفل کاپی شیرین ۱۲۹، کاهو پیچ ۴۷، کاهو رسمی پاک کرده ۴۷ ،کدو مسمایی ۴۹، کرفس ۴۷، کلم (کاهو چینی) ۲۵، کلم بروکلی ۸۷، کلم سفید ۴۲، کلم قرمز ۵۷، گل کلم ۳۵، گوجه فرنگی گلخانه‌ای ۵۵، گوجه فرنگی بوته رس ۴۱، گوجه فرنگی گیلاسی ریز ۸۰، لوبیا سبز قیطونی ۸۸، لیمو ترش سنگی ۲۹۰، لیمو ترش مینابی ۲۲۹ و هویج فرنگی ۷۹ هزار تومان قیمت‌گذاری شده است.

در ادامه جدول قیمت عمده انواع میوه و سبزی می‌آید؛ بر اساس قانون تنظیم بازار، قیمت عمده محصولات با افزایش ۳۰ تا ۳۵ درصدی در خرده‌فروشی‌های سطح شهر عرضه و به فروش می‌رسد.