چند روز پیش خبری منتشر شد که از صدور مجوز اوفک، برای تولید، تحویل و فروش نفت خام، محصولات پتروشیمی و فرآوردههای نفتی با منشأ ایرانی به مدت دو ماه حکایت داشت. این مجوز ۶۰ روزه، صرفاً یک تعلیق محدود تحریمها نیست؛ بلکه نخستین آزمون عملی بازگشت نفت ایران به تجارت رسمی جهانی پس از سالها تحریم به شمار میرود. اهمیت این مجوز بیش از آنکه در امکان صادرات نفت باشد، در مجاز شدن دریافت مستقیم درآمدهای نفتی و کاهش ریسک خریداران نهفته است؛ هرچند کارشناسان معتقدند نظام بانکی بینالمللی هنوز برای بازگشت کامل ایران آماده نیست و بخش مهمی از مبادلات همچنان با سازوکارهای دوران تحریم انجام خواهد شد. با این حال، این فرصت میتواند به کاهش تخفیفهای نفتی ایران، بازگشت بخشی از مشتریان سنتی و تسهیل صادرات منجر شود؛ فرصتهایی که تداوم آنها به سرنوشت مذاکرات و تمدید یا لغو این مجوز موقت گره خورده است.
