خشونتگرایی از جمله مواردی است که همواره معاندین در زمان اغتشاشات ترویج میکنند و متاسفانه با همین تبلیغات سیاسی شاهد حوادث تلخی در بستر التهابات هستیم که با جنایات مختلفی از سوی عناصر اغتشاشگر همراه است.
در ماجرای اجرای احکام مجرمانی که با قساوت تمام ۴ مامور پلیس (محمد همتی، حسین رمضانی، ولی الله صفری و سیدعلی خشوعی) را با انواع و اقسام روشهای داعشی وار از ضربات چاقو و قمه بر سر و گردن و بدن گرفته تا قطع دستوپا، میله کردن در چشمان، بستن طناب دور گردن و کشیدن روی زمین، سوزاندن پیکر نیمهجان و بریدن سر سلاخی کرده و به شهادت رساندند، این هشتگ نه به اعدام بیشتر از پیش داغ شد.
روزگاری همین افراد خبر خوبشان این بود که اغتشاشگران مسلح هستند و قرار است به ماموران رحم نکنند.
جالب است که هر چقدر این قساوتها با خشونت بیشتری همراه شده این هشتگ نیز بیشتر داغ شده و سلبریتیهای داخلی و لس آنجلسی برای دیده شدن آن بیشتر دست به کار شدند.
این درحالی بود که در زمان اغتشاشات همین سلبریتیهای خارج نشین همچون «اشکان خطیبی» در چند توییت با خشونت تمام اغتشاشگران را توصیه میکرد که به ماموران نیروی انتظامی رحم نکنند و حاصل همین تشویقها نیز جنایتهای تروریستی داعشی در وسط خیابانها بود.
دورویی سیاسی ضدانقلاب البته پنهان نمیماند و در همین حین نیز این افراد با توصیه به «دونالد ترامپ» رییسجمهور آمریکا از وی میخواهند که به کشورمان بازهم حمله کند و بازهم از لفظ رحم نکنید این درخواست شوم و خائنانه را مطرح میکنند.
آنچه این دوگانه رفتاری را آشکار میکند، نه دغدغه حقوق بشر، بلکه استفاده ابزاری از احساسات انسانی از خشم تا دلسوزی برای پیشبرد اهداف سیاسی است.
جریانی که در مقطعی با ادبیات «رحم نکنید» به تشدید خشونت و رویارویی خیابانی دامن میزند، نمیتواند در مقطع دیگر با پرچم «اعدام نکنید» مدعی دفاع از جان انسانها باشد.
از این منظر، تغییر هشتگها بیش از آنکه نشانه باورها باشد، بیانگر تغییر تاکتیک رسانهای متناسب با شرایط روز است.
تجربه سالهای اخیر نشان داده است که بخشی از جریان ضدانقلاب، مفاهیمی مانند خشونت، حقوق بشر و مجازات را نه بر اساس یک اصل ثابت، بلکه بر مبنای منفعت سیاسی خود تعریف میکند.
هر جا آشوب و ناامنی به سود پروژه رسانهای آنها باشد، ادبیات تحریک آمیز و خشونت طلبانه در اولویت قرار میگیرد و هر جا عاملان همان خشونت با حکم قانون مواجه شوند، روایت مظلومنمایی و هشتگسازی آغاز میشود.
از این رو، تبدیل «رحم نکنید» به «اعدام نکنید» را میتوان بیش از هر چیز، تغییر یک تاکتیک رسانهای دانست.
هر چند که با همین افراد در خارج از کشور و کشورهای غربی با هر اقدام غیرقانونی به طور جدی برخورد میشود و به یکدیگر توصیه میکنند که حتی با پلیس در آمریکا و اروپا مخالفت نکنند و آنان را لمس نکنند، چون بلافاصله به طور قانونی دستگیر میشوند چه برسد به اینکه بخواهند اغتشاشات به راه بیندازند، اما درباره پلیس ایران تشویق میکنند که به آنان رحم نکنید!
منبع: فارس
