ناسا به دنبال ۴ داوطلب برای زندگی در قرنطینه به مدت یک سال است

همشهری آنلاین -یکتا فراهانی: ناسا اکنون تصویری از شهاب‌های برساوشی را به‌عنوان تصویر روز نجومی خود منتشر کرده است.

بارش شهابی برساوشی یکی از مشهورترین بارش‌های شهابی سالانه است؛ اما امسال یک اتفاق کیهانی دیگر به کمک آن آمد. در نزدیکی زمان اوج برساوشی‌ها، ماه به‌جای اینکه با نور خود آسمان شب را روشن کند، در حال عبور از مقابل خورشید بود و خورشیدگرفتگی کامل ایجاد کرد.

نتیجه ساده اما جالب بود: آسمان تاریک‌تر شد و شهاب‌های بیشتری فرصت پیدا کردند خودشان را نشان دهند. ناسا در تصویر روز ۱۸ اوت ۲۰۲۶، شهاب‌های برساوشی را بر فراز آسمان به تصویر کشیده و به همین هم‌زمانی اشاره کرده است.

ماه در زمان بارش شهابی کجا بود؟

به گزارش NASA – Perseids from Perseus برای دیدن شهاب‌ها، یکی از مهم‌ترین عوامل تاریکی آسمان است. هرچه آسمان تاریک‌تر باشد، شهاب‌های کم‌نورتر نیز راحت‌تر دیده می‌شوند. ماه کامل یا تقریباً کامل می‌تواند آسمان را روشن کند و بخشی از شهاب‌های کم‌نور را از دید خارج کند. اما امسال وضعیت متفاوت بود.

ماه در نزدیکی اوج بارش برساوشی‌ها، در مقابل خورشید قرار گرفت و خورشیدگرفتگی کامل را رقم زد؛ رویدادی که در بخش‌هایی از گرینلند و اسپانیا قابل‌مشاهده بود.

بیشتر بخوانید : امشب سرتان را بالا بگیرید | آسمان ایران به تماشای «باران ستاره‌ها» می‌رود

ثبت لحظات کوتاه خورشیدگرفتگی از ارتفاع ۵۰ هزار پایی توسط ناسا با ده‌ها هواپیما و بالن تحقیقاتی

چرا تاریکی آسمان برای دیدن شهاب‌ها مهم است؟

شهاب‌ها همیشه فقط همان ستاره‌های درخشان و پرنور نیستند که در عکس‌ها می‌بینیم. بسیاری از آنها بسیار کم‌نورند و اگر آسمان به دلیل نور ماه یا آلودگی نوری روشن باشد، چشم انسان آنها را از دست می‌دهد؛ بنابراین نبود نور ماه در زمان مناسب، شرایط را برای تماشای شهاب‌های بیشتر بهتر کرد. به زبان ساده، ماه امسال به‌جای اینکه مزاحم تماشای برساوشی‌ها باشد، مشغول یک نمایش دیگر بود. بارش شهابی برساوشی از کجا می‌آید؟

برساوشی‌ها زمانی ایجاد می‌شوند که زمین از میان ذرات باقی‌مانده از دنباله‌دار Swift-Tuttle عبور می‌کند. این ذرات هنگام ورود به جو زمین با سرعت بسیار زیاد می‌سوزند و رگه‌های نورانی معروفی را در آسمان ایجاد می‌کنند. به همین دلیل است که در یک بازه مشخص از سال، ناگهان تعداد شهاب‌های قابل‌مشاهده افزایش پیدا می‌کند.

یک هم‌زمانی جذاب در آسمان

از نظر علمی، خورشیدگرفتگی باعث ایجاد شهاب‌های بیشتر نمی‌شود؛ این دو پدیده علت مشترکی ندارند. اتفاق جالب این است که زمان‌بندی آنها به شکلی قرار گرفت که شرایط مشاهده شهاب‌ها بهتر شد.

ناسا نیز در توضیح تصویر خود دقیقاً روی همین نکته تأکید کرده است: ماه در نزدیکی اوج برساوشی‌ها به سراغ خورشید رفت و آسمان شب را از نور ماه خالی‌تر گذاشت.

کد خبر 1061956

باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - به گفته سرویس مطبوعاتی دانشگاه برن در سوئیس، برخورد یک سیارک بسیار بزرگ با یکی از قمر‌های مریخ، دیموس، در گذشته‌های دور، قمر مریخ را نابود نکرده، اما باعث تغییر شکل کامل ویژگی‌های آن شد.

مارتین جوتسی، محقق ارشد دانشگاه برن، در بیانیه‌ای که توسط سرویس مطبوعاتی دانشگاه منتشر شد، گفت: محاسبات ما نشان می‌دهد که شکل فعلی دیموس می‌توانسته تنها با یک برخورد فاجعه‌بار این قمر مریخ با یک سیارک بزرگ، دوباره ایجاد شده باشد. این رویداد فاجعه‌بار دیموس را نابود نکرد، اما به اندازه کافی قدرتمند بود که مواد را در داخل قمر مریخ توزیع مجدد کند.

دو قمر مریخ، فوبوس و دیموس، در مدار‌های تقریباً دایره‌ای کامل به دور مریخ می‌چرخند. دانشمندان مدت‌هاست که به چگونگی شکل‌گیری این دو جرم آسمانی و چگونگی قرارگیری آنها در مدارهایشان علاقه‌مند بوده‌اند، که در آینده‌ای نسبتاً نزدیک منجر به نابودی فوبوس و فرار دیموس از کشش گرانشی مریخ خواهد شد.

ستاره‌شناسان اروپا، ژاپن و ایالات متحده با مطالعه تصاویر جدید دیموس که توسط فضاپیمای اروپایی هرا در مسیر خود به سمت سیارک دوتایی دیدیموس گرفته شده است، گامی مهم در جهت پاسخ به این سؤالات برداشته‌اند. در مارس ۲۰۲۵، هرا از فاصله ۳۰۰ کیلومتری سطح دیموس عبور کرد و به دانشمندان این امکان را داد تا دهانه عظیم ده کیلومتری را در قطب جنوب آن مطالعه کنند و قطعات سنگی متعددی را در مجاورت آن کشف کنند.

دانشمندان سیاره‌ای با استفاده از یک مدل رایانه‌ای که توسعه داده بودند، شکل این دهانه را بازسازی کردند و به این نتیجه رسیدند که این برخورد توسط یک سیارک بزرگ با قطر تقریبی ۳۲۰ متر ایجاد شده است. این سیارک به صورت مماس با دیموس که تنها ۱۲ کیلومتر قطر دارد، برخورد کرد و بخش جنوبی این قمر مریخ را خرد کرد و فضای داخلی آن را کاملاً به هم ریخت.

به لطف ساختار نرم فضای داخلی دیموس، این برخورد فاجعه‌بار آن را به طور کامل نابود نکرد. تنها ۱٪ از مواد آن به فضا پرتاب شد و بسیاری از دهانه‌های باستانی روی سطح آن تنها با آسیب جزئی باقی ماندند.

به گفته یوتسی و همکارانش، مطالعه آتی دیموس توسط ماموریت MMX ژاپن که قرار است در ماه نوامبر پرتاب شود، به تأیید این محاسبات کمک خواهد کرد.

منبع: TASS

به گزارش ایسنا، «مدارگرد شناسایی ماه»(Lunar Reconnaissance Orbiter) ناسا بین ۱۱ و ۱۲ اوت، مجموعه‌ عکس‌هایی را از یک دهانه جدید روی ماه ثبت کرد.

به نقل از ناسا، این دهانه در روز پنجم اوت زمانی تشکیل شد که مرحله بالایی یک موشک «فالکون ۹»(Falcon 9) شرکت «اسپیس‌ایکس»(SpaceX) پس از پرتاب ماموریت «بلو گوست ۱»(Blue Ghost 1) شرکت «فایرفلای»(Firefly) در ژانویه ۲۰۲۵ به سطح ماه برخورد کرد.

مهندسان ناسا برای ثبت تصاویر برخورد، مدارگرد را کج کردند تا هر بار که با سرعت یک مایل در ثانیه از حدود ۶۰ مایلی ماه عبور می‌کند، دوربین‌های آن به سمت دهانه نشانه بروند. این مدارگرد هر دو ساعت یک بار از قطبی به قطب دیگر ماه می‌چرخد؛ در حالی که ماه به آرامی در زیر آن می‌چرخد. برای عکاسی از یک نقطه خاص، فضاپیما باید منتظر بماند تا آن مکان در دیدرس قرار بگیرد که در این مورد ۶ روز طول کشید. نشانه‌گیری درست فقط نیمی از چالش بود؛ زمان‌بندی نیز به دقت نیاز داشت. اگر دوربین حتی ۱۰ ثانیه زودتر یا دیرتر از موعد مقرر عکس می‌گرفت، هدف ۱۰ مایل از مرکز منحرف می‌شد. این یک نمای متحرک پیش و پس از دهانه‌ای است که پس از برخورد مرحله بالایی موشک فالکون ۹ به سطح ماه تشکیل شد.

به دلیل تنوع زوایای دید، دانشمندان توانستند دهانه را در شرایط نوری متفاوت ببینند که ویژگی‌های منحصربه‌فردی را نشان می‌داد. در تصاویری که لبه دهانه را به طور مشخص نشان می‌دادند، دانشمندان عرض آن را ۶۰ فوت اندازه‌گیری کردند. همچنین، آنها براساس طول سایه دهانه، عمق آن را کمتر از ۱۰ فوت تعیین کردند.

برای ثبت این جزئیات، مدارگرد شناسایی ماه از دوربین زاویه بسته خود استفاده کرد که می‌تواند ویژگی‌هایی به کوچکی سه فوت (حدود یک متر) را تشخیص دهد.

تصاویر بالا، پرتوهای روشن و تاریکی را نشان می‌دهند که از دهانه امتداد یافته‌اند. رگه‌های تیره‌تر از غبار روی سطح و سنگ‌هایی ساخته شده‌اند که در طول زمان توسط باد خورشیدی، پرتوهای کیهانی و برخوردهای ریزشهاب‌سنگ‌ها تغییر یافته‌اند. این ماده هوازده در اثر برخورد از عمق ۱.۵ فوتی سطح ماه به بیرون پرتاب شده است. رگه‌های روشن‌تر نزدیک لبه دهانه از مواد تازه‌ای ساخته شده‌اند که از اعماق زمین بیرون کشیده شده‌اند.

یافتن محل برخورد نیازمند هماهنگی جهانی بین متخصصان و علاقه‌مندان بود. ستاره‌شناسان مستقل ابتدا مسیر موشک را با استفاده از داده‌های عمومی موجود شناسایی کردند. «مرکز مطالعات اجرام نزدیک زمین» ناسا که اجرام طبیعی خطرناک برای برنامه دفاع سیاره‌ای این آژانس را ردیابی می‌کند، از این فرصت برای آزمایش و اعتبارسنجی ابزارها و روش‌های پیش‌بینی برخوردها استفاده کرد. این تصویر از مدارگرد شناسایی ماه، دو ناحیه بیضی‌شکل را نشان می‌دهد که احتمالاً محل برخورد مرحله بالایی موشک فالکون ۹ است.

این مرکز به تدریج مسیر حرکت را اصلاح کرد تا این که محل برخورد را تشخیص داد و آن را در اختیار گروه «مدارگرد قمری رهیاب کره جنوبی» یا «دانوری»(Danuri) قرار داد. این گروه چند ساعت بعد از دوربین «LUTI» با وضوح بالا در دانوری برای تصویربرداری از دهانه استفاده کردند و دریافتند که پیش‌بینی با دقت حدود ۰.۶ مایل انجام شده است.

مهندسان ماموریت دانوری پس از ثبت تصاویر دهانه، مختصات را برای گروه مدارگرد شناسایی ماه ناسا فرستادند تا به اصلاح توالی تصویربرداری بعدی آنها کمک کنند. گروه مدارگرد شناسایی ماه با مقایسه تصاویر جدید دهانه با تصاویر پیش از برخورد، مختصات مرکز دهانه را به‌روزرسانی کردند و ارتفاع آن را ۵۱۱ متر تخمین زدند.

انتهای پیام

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، در آستانه برگزاری «هشتمین همایش سراسری کانون‌های دانشجویی همیاران سلامت روان و جسم»، نخستین جلسه هماهنگی با کارشناسان نماینده ۳۱ استان در این رویداد ملی با حضور دکتر حسن‌آبادی مدیرکل دفتر مشاوره و سلامت سازمان امور دانشجویان، کارشناسان این دفتر، نمایندگان مراکز مشاوره و بهداشت دانشگاه فردوسی مشهد و کارشناسان از ۳۱ استان کشور برگزار شد.

در این نشست ضمن بررسی ابعاد مختلف همایش پیش‌رو، بر ضرورت ایفای نقش فعال کارشناسان استانی در رهبری و مدیریت کانون‌های دانشجویی تأکید شد.

دکتر حسن‌آبادی در این جلسه با تشریح اهداف کلان همایش، تبیین دقیق وظایف کارشناسان را در مسیر توانمندسازی دانشجویان کلیدی دانست و اظهار داشت: این همایش فرصتی مغتنم برای ارتقای دانش علمی و مهارتی همیاران سلامت است و کارشناسان باید با رویکردی راهبردی، زمینه بهره‌گیری حداکثری همیاران از آموزش‌های این دوره را فراهم کنند.

هدف اصلی از برگزاری این نشست، هماهنگی بیشتر برای اجرای بهتر همایش و قواعد استفاده از کارگاه‌های آموزشی همایش به عنوان «مربی همیاران» توسط کارشناسان و همچنین برنامه‌ریزی برای انتقال دانش و تجربیات به بدنه دانشجویی کانون‌های همیاران سلامت در سراسر کشور بود.

در پایان این نشست، پرسش‌های تخصصی کارشناسان پیرامون فرآیند‌های اجرایی و آموزشی همایش پاسخ داده شد و تبادل‌نظر در خصوص سازوکار‌های عملیاتی‌سازی اهداف همایش در سطوح استانی صورت گرفت.

به گزارش گروه علمی ایرنا، پارک علم و فناوری دانشگاه تهران روز سه‌شنبه در اطلاعیه‌ای از اعضای هیئت علمی و دانشجویان دانشگاه تهران دعوت کرد با ارائه ایده و تشکیل تیم‌های مستعد، در این برنامه مشارکت کنند.

بازه زمانی فراخوان از ۳۱ مرداد تا ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ تعیین شده است.

مدارک مورد نیاز:

• کاربرگ ثبت ایده

• تصویر کارت ملی اعضای تیم

• گواهی اشتغال به تحصیل برای دانشجویان عضو تیم

• مستندات ایده شامل عکس، فیلم، گواهی ثبت اختراع، کاتالوگ و سایر مستندات مرتبط

متقاضیان می‌توانند کاربرگ تکمیل‌شده و مستندات مورد نیاز را صرفاً در بازه فراخوان به نشانی

[ie.utstp@ut.ac.ir] ارسال کنند.

درخواست‌های خارج از بازه زمانی فراخوان یا پرونده‌های ناقص، وارد فرآیند ارزیابی نخواهند شد.

متقاضیان می‌توانند برای کسب اطلاعات بیشتر، در روزهای کاری با شماره تلفن ۰۲۱۸۸۲۰۰۷۰۰ الی ۴، داخلی ۱۹۲ تماس بگیرند و برای ثبت‌نام به لینک https://utstpark.ir/industry-innovators/ مراجعه کنند.