صفحه اقتصاد -
این صنعت که وابستگی بالایی به واردات روغن خام، دانههای روغنی و سایر نهادههای تولید دارد، اکنون با چالشهای تازهای در حوزه تأمین مواد اولیه، سرمایه در گردش و حفظ ثبات تولید روبهرو است. سرمایه در گردش، نخستین قربانی افزایش هزینهها
با افزایش بهای مواد اولیه، بستهبندی، حملونقل، انرژی و قطعات یدکی، نیاز واحدهای تولیدی به سرمایه در گردش چندین برابر شده است. در شرایطی که تأمین منابع مالی متناسب با رشد هزینهها انجام نشده، بسیاری از کارخانهها برای حفظ ظرفیت تولید ناچار به استفاده از تسهیلات بانکی و تحمل هزینههای مالی سنگین شدهاند. نوسان اقتصادی برنامهریزی تولید را مختل کرده است
فعالان این صنعت معتقدند: مهمترین دغدغه امروز تنها افزایش هزینهها نیست، بلکه نبود ثبات در سیاستهای اقتصادی و ارزی است. نوسان نرخ ارز، تغییر قیمتهای جهانی روغن خام و افزایش هزینههای جانبی، امکان برنامهریزی بلندمدت و تصمیمگیری برای توسعه سرمایهگذاری را محدود کرده است. تأمین ارز و واردات مواد اولیه همچنان چالشآفرین است
تأخیر در تخصیص ارز و ترخیص مواد اولیه، از مهمترین مشکلاتی است که روند تولید را تحت تأثیر قرار میدهد. هرگونه وقفه در این فرآیند، علاوه بر افزایش هزینهها، میتواند برنامه تولید کارخانهها و عرضه مستمر کالا به بازار را با اختلال مواجه کند. ثبات مقررات، شرط پایداری تولید
کارشناسان صنعت روغن تأکید دارند ثبات در سیاستهای ارزی، شفافیت مقررات واردات، کاهش بروکراسی اداری و دسترسی مناسب به سرمایه در گردش، مهمترین پیشنیازهای حفظ تولید و سرمایهگذاری در این صنعت است. تغییرات مکرر دستورالعملها و تصمیمات مقطعی، ریسک فعالیت اقتصادی را افزایش داده و امکان برنامهریزی بلندمدت را کاهش میدهد. توسعه کشت دانههای روغنی، راهکار کاهش وابستگی
یکی از مهمترین راهکارهای تقویت صنعت روغن، توسعه کشت دانههای روغنی در داخل کشور است. افزایش تولید داخلی این محصولات میتواند وابستگی به واردات را کاهش دهد، امنیت غذایی را تقویت کند و از تأثیرپذیری بازار داخلی نسبت به نوسانات جهانی بکاهد.
کارشناسان معتقدند آینده صنعت روغن بیش از هر زمان دیگری به ثبات سیاستهای اقتصادی، تأمین پایدار …
