تداوم گرمای شدید در مرزهای اربعین | جهان نیوز

صفحه سیاست-

جدول قطعی برق کرمان شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ یکی از پرجستجوترین موضوعات امروز میان شهروندان کرمانی است. همزمان با افزایش مصرف برق در فصل تابستان، اطلاع از برنامه خاموشی برای بسیاری از خانوارها، واحدهای تجاری و ادارات اهمیت زیادی پیدا کرده و کاربران به دنبال مشاهده جدول قطعی برق امروز هستند.

جدول قطعی برق کرمان شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ بر اساس برنامه های احتمالی منتشر شده، ممکن است در برخی مناطق کرمان اجرا شود، اما شرکت توزیع نیروی برق تاکید کرده است که برنامه دقیق هر اشتراک تنها از طریق شناسه قبض و سامانه های رسمی قابل مشاهده است و زمان های اعلام شده ممکن است با توجه به شرایط شبکه تغییر کند. جدول قطعی برق کرمان شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵

جدول قطعی برق کرمان شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ در آستانه آغاز یک روز گرم تابستانی بار دیگر به یکی از مهم ترین موضوعات مورد توجه شهروندان کرمان تبدیل شده است. بسیاری از مشترکان به دنبال اطلاع از قطعی برق امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ و همچنین جدول قطعی برق شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ هستند تا بتوانند برنامه های روزانه، فعالیت های کاری و استفاده از وسایل برقی خود را بر اساس زمان بندی احتمالی خاموشی ها تنظیم کنند.

افزایش مصرف برق در روزهای گرم سال، فشار بیشتری بر شبکه توزیع وارد کرده و احتمال اعمال خاموشی های مدیریت شده را افزایش داده است. به همین دلیل اطلاع از جدول قطعی برق امروز و بررسی برنامه خاموشی هر منطقه اهمیت زیادی دارد. البته شهروندان باید توجه داشته باشند که زمان های اعلام شده ممکن است با توجه به شرایط شبکه، میزان مصرف و وضعیت تولید برق تغییر کند و ملاک نهایی، اطلاعات سامانه های رسمی شرکت توزیع برق است.

در روزهای اخیر جداول مختلفی درباره خاموشی های کرمان در فضای مجازی منتشر شده اما وزارت نیرو تاکنون صحت این برنامه های منتشر شده را به صورت رسمی تایید نکرده است. از این رو، اطلاعات موجود صرفا به عنوان برنامه احتمالی قابل استناد بوده و مشترکان باید برای اطلاع دقیق از وضعیت اشتراک خود، از سامانه های رسمی استفاده کنند. جدول قطعی برق شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ برای مناطق کرمان

بر اساس برنامه احتمالی منتشر شده، خاموشی ها ممکن است از ساعت ۸ صبح آغاز شده و تا ساعت ۱۲ شب ادامه داشته باشند. این زمان بندی با توجه به شرایط شبکه برق، میزان مصرف مشترکان و وضعیت تامین انرژی ممکن است تغییر کند. گروه منطقه ساعت شروع خاموشی ساعت پایان خاموشی مدت زمان خاموشی (ساعت) گروه A ۱۰:۰۰ ۱۲:۰۰ ۲ گروه B ۱۰:۰۰ ۱۲:۰۰ ۲ گروه C ۱۲:۰۰ ۱۴:۰۰ ۲ گروه D ۱۲:۰۰ ۱۴:۰۰ ۲ گروه E ۱۴:۰۰ ۱۶:۰۰ ۲ گروه F ۱۴:۰۰ ۱۶:۰۰ ۲ گروه G ۱۶:۰۰ ۱۸:۰۰ ۲ گروه H ۱۶:۰۰ ۱۸:۰۰ ۲

لازم به ذکر است این جدول صرفا یک برنامه احتمالی است و ممکن است در برخی مناطق خاموشی زودتر یا دیرتر از زمان اعلام شده اعمال شود یا اساسا خاموشی اجرا نشود. جدول قطعی برق امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ تا چه اندازه معتبر است؟

در روزهای گذشته نسخه های مختلفی از جدول قطعی برق ۱۴۰۵ در رسانه ها و شبکه های اجتماعی منتشر شده است. با این حال، بررسی ها نشان می دهد وزارت نیرو و شرکت توزیع نیروی برق کرمان بزرگ تا زمان انتشار این گزارش، هیچ جدول عمومی و سراسری را به صورت رسمی تایید نکرده اند.

به همین دلیل کارشناسان تاکید می کنند شهروندان نباید تنها به جدول های منتشر شده در فضای مجازی اکتفا کنند. بهترین راه برای اطلاع از وضعیت واقعی هر اشتراک، بررسی برنامه خاموشی از طریق شناسه قبض در سامانه های رسمی است. جدول قطعی برق کرمان امروز چگونه استعلام می شود؟

اگر می خواهید از جدول قطعی برق کرمان امروز یا برنامه خاموشی محل سکونت خود مطلع شوید، باید شناسه قبض برق را در سامانه های رسمی وارد کنید. اطلاعات ارائه شده در این سامانه ها بر اساس موقعیت جغرافیایی هر اشتراک نمایش داده می شود و نسبت به جدول های عمومی دقت بیشتری دارد.

از آنجا که شرایط شبکه برق در محله های مختلف یکسان نیست، امکان دارد دو خیابان مجاور نیز برنامه خاموشی متفاوتی داشته باشند. به همین دلیل استعلام اختصاصی بهترین روش برای اطلاع از زمان قطعی برق است. روش های رسمی اطلاع از برنامه خاموشی کرمان

شهروندان کرمانی می توانند از چند روش رسمی برای اطلاع از برنامه خاموشی استفاده کنند.

تماس با شماره ۱۲۱

مراجعه به سایت شرکت توزیع نیروی برق کرمان بزرگ

استفاده از اپلیکیشن برق من

وارد کردن شناسه قبض برای مشاهده برنامه خاموشی

ثبت گزارش قطعی برق در سامانه خدمات غیرحضوری

استفاده از این روش ها موجب می شود اطلاعات دقیق تر و به روزتری درباره وضعیت اشتراک در اختیار مشترکان قرار گیرد. استعلام برنامه قطعی برق از طریق سامانه برق من

یکی از دقیق ترین روش های مشاهده جدول قطعی برق امروز استفاده از سامانه و اپلیکیشن برق من است. در این سامانه ابتدا شماره تلفن همراه ثبت می شود و پس از دریافت کد تایید، کاربر وارد حساب کاربری خود خواهد شد.

سپس با وارد کردن شناسه قبض ۱۳ رقمی، برنامه خاموشی اختصاصی نمایش داده می شود. این اطلاعات بر اساس وضعیت واقعی شبکه و محل اشتراک تنظیم شده و نسبت به جدول های عمومی دقت بسیار بیشتری دارد.

علاوه بر مشاهده برنامه خاموشی، امکان پرداخت قبض، مشاهده سوابق مصرف، ثبت درخواست خدمات و اعلام مشکلات شبکه نیز در این سامانه فراهم شده است. اطلاع از قطعی برق از طریق سامانه ۱۲۱

سامانه ۱۲۱ یکی از مهم ترین راه های پاسخگویی به مشترکان برق در سراسر کرمان محسوب می شود. این سامانه به صورت شبانه روزی فعال است و اطلاعات مربوط به خاموشی های احتمالی را در اختیار شهروندان قرار می دهد.

برای استفاده از این خدمت کافی است با شماره ۱۲۱ تماس گرفته و پس از انتخاب گزینه مربوط به اطلاع از خاموشی، شناسه قبض خود را وارد کنید تا در صورت وجود برنامه خاموشی، اطلاعات لازم نمایش داده شود.

در صورتی که خاموشی خارج از برنامه اتفاق افتاده باشد نیز امکان ثبت گزارش و پیگیری از طریق همین سامانه وجود دارد. مشاهده جدول قطعی برق کرمان از طریق کد دستوری

برای افرادی که دسترسی دائمی به اینترنت ندارند، امکان دریافت اطلاعات خاموشی از طریق کد دستوری نیز فراهم شده است.

کاربران می توانند با شماره گیری کد دستوری مربوط به خدمات برق، شناسه قبض خود را وارد کرده و برنامه احتمالی خاموشی را مشاهده کنند. این روش سریع بوده و بدون نیاز به اینترنت قابل استفاده است. اطلاع رسانی پیامکی خاموشی برق

یکی دیگر از روش های اطلاع رسانی، ارسال پیامک برای مشترکان است. در بسیاری از ساختمان های چند واحدی، پیامک برنامه خاموشی تنها برای اشتراک عمومی ساختمان ارسال می شود.

به همین دلیل مدیران ساختمان ها باید شماره تلفن همراه خود را در سامانه شرکت برق ثبت و به روز رسانی کنند تا اطلاع رسانی ها بدون مشکل انجام شود.

همچنین امکان ثبت یا حذف شناسه قبض از طریق سامانه پیامکی نیز برای مشترکان فراهم شده است. چرا جدول قطعی برق ۱۴۰۵ به صورت عمومی منتشر نمی شود؟

یکی از سوالات پرتکرار شهروندان این است که چرا مانند برخی سال های گذشته، جدول واحدی برای همه مناطق کرمان منتشر نمی شود.

دلیل این موضوع تفاوت شرایط شبکه برق در مناطق مختلف است. بار مصرف، وضعیت پست های برق، میزان مصرف مشترکان و شرایط فنی شبکه در هر منطقه با منطقه دیگر تفاوت دارد. به همین علت برنامه خاموشی برای هر اشتراک به صورت اختصاصی تنظیم می شود.

به همین دلیل ممکن است در یک محله خاموشی اعمال شود اما خیابان مجاور هیچ گونه قطعی برق نداشته باشد. زمان قطعی برق کرمان چگونه تعیین می شود؟

در صورت نیاز به مدیریت مصرف، خاموشی ها معمولا در بازه های حدود دو ساعته برنامه ریزی می شوند. البته این زمان بندی قطعی نیست و ممکن است با توجه به شرایط شبکه کاهش یا افزایش پیدا کند.

در برخی روزها نیز با وجود قرار داشتن نام یک منطقه در جدول، به دلیل کاهش مصرف یا بهبود شرایط تولید برق، خاموشی اجرا نمی شود. بنابراین توصیه می شود مشترکان هر روز وضعیت اشتراک خود را از طریق سامانه های رسمی بررسی کنند. راهکارهای کاهش مصرف برق برای جلوگیری از خاموشی

کارشناسان صنعت برق معتقدند همکاری مردم نقش مهمی در کاهش خاموشی ها دارد. هرچه مصرف برق در ساعات اوج کمتر باشد، احتمال اعمال خاموشی نیز کاهش پیدا می کند.

برخی از مهم ترین راهکارهای مدیریت مصرف عبارتند از:

تنظیم دمای کولر روی دمای استاندارد

خاموش کردن وسایل برقی غیرضروری

استفاده از لامپ های کم مصرف

انتقال استفاده از وسایل پرمصرف به ساعات غیر اوج

خاموش کردن روشنایی های اضافی

استفاده بهینه از وسایل سرمایشی

اجرای همین اقدامات ساده می تواند تاثیر قابل توجهی در پایداری شبکه برق داشته باشد. توصیه مهم به شهروندان درباره جدول قطعی برق کرمان امروز

با توجه به انتشار گسترده اخبار و جدول های مختلف در فضای مجازی، توصیه می شود شهروندان اخبار مربوط به جدول قطعی برق کرمان امروز و جدول قطعی برق شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ را تنها از منابع رسمی دنبال کنند.

اطلاعات منتشر شده در شبکه های اجتماعی ممکن است مربوط به روزهای گذشته یا مناطق دیگر باشد و موجب سردرگمی مشترکان شود. بنابراین بهترین راه، استعلام مستقیم برنامه خاموشی از طریق شناسه قبض، سامانه برق من، سایت شرکت توزیع نیروی برق کرمان بزرگ و تماس با شماره ۱۲۱ است.

در نهایت رعایت الگوی صحیح مصرف برق، همکاری شهروندان و کاهش مصرف در ساعات اوج می تواند به حفظ پایداری شبکه برق کشور کمک کرده و احتمال اعمال خاموشی های گسترده را کاهش دهد. همچنین توصیه می شود شهروندان برای جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی، پیش از آغاز فعالیت های مهم، وضعیت قطعی برق امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ و آخرین جدول قطعی برق ۱۴۰۵ را از طریق سامانه های رسمی بررسی کنند.

جوان آنلاین: جهان امروز، جهان محاسبه است. از وال‌استریت تا کوچه‌پس‌کوچه‌های بازار‌های سنتی، همه چیز با معیار سود و زیان سنجیده می‌شود. انسان مدرن در چنان هندسه‌ای تربیت یافته که کنش رایگان و بی‌منطق اقتصادی برایش نه تنها نامفهوم که گاهی خطرناک و بیمارگونه تلقی می‌شود. در این میانه، پدیده‌های شگرفی در قاموس شیعه وجود دارد که گویی از جهانی دیگر آمده‌اند؛ فارغ از جامعه مهدوی به مثابه آرمانشهری موعود که در ادبیات اسلامی عصر عدالت کامل و رفع فقر جهانی تعبیر شده و در آن، مؤمنان از جیب یکدیگر بی‌حساب و کتاب خرج می‌کنند، راهپیمایی اربعین که هر ساله در گرمای طاقت‌فرسای عراق، پرده از نمایش عملی همان آرمانشهر برمی‌دارد.

داستانی که از یک جیب آغاز می‌شود

در روایات مربوط به عصر ظهور امام زمان (عج)، تصویری ترسیم شده که ذهن اقتصاددانان کلاسیک را به سرگیجه می‌اندازد. گفته می‌شود در آن دوران، مؤمن چنان احساس مالکیت مشاعی نسبت به دارایی برادر دینی خود دارد که محتاج، دست در جیب برادر مؤمنش می‌کند و به اندازه نیازش برمی‌دارد، بدون آنکه آن دیگری ناراحت شود یا مانع گردد. نکته شگفت‌انگیزتر آنکه در این تصویر، موضوع قرض یا بازپرداخت اساساً منتفی است. این فقط یک تعارف اخلاقی یا توصیه به انفاق نیست؛ این یک نظام اقتصادی جایگزین است که در آن، مفهوم مال من به مال ما تبدیل شده است.

در نگاه اول، منتقدان با پوزخندی آشنا می‌پرسند خب، در این صورت دیگر چه کسی کار خواهد کرد؟ موتور محرک اقتصاد بشری، طبق تعریف آدام اسمیت و تمام اخلافش، نفع شخصی است. اگر قرار باشد هر کس بتواند از جیب دیگری بردارد، انگیزه برای تولید، پس‌انداز و تلاش از بین می‌رود. این همان نقد کلاسیکی است که کمونیسم را نیز از پای درآورد. اما درست در اینجاست که معجزه اربعین سربرمی‌آورد تا ثابت کند این معادله، یک مجهول بزرگ‌تر به نام انگیزه الهی دارد.

آن کشاورز عراقی و موتور برق یک موکب

برای لمس این حقیقت، کافی است در مسیر نجف تا کربلا قدم بزنید. مردی تنومند با چهره‌ای آفتاب‌سوخته را تصور کنید که در طول سال، زیر باد و باران و آفتاب سوزان خوزستان ایران یا میسان عراق، کشاورزی می‌کند. درآمدش شاید به سختی کفاف زندگی‌اش را بدهد. اما او یک سال تمام قناعت می‌کند، از خورد و خوراک خود می‌زند، نه برای آنکه ماشین بهتری بخرد یا خانه‌اش را تعمیر کند، بلکه برای آنکه بتواند یک موتور برق برای فلان موکب در عمود ۸۵۰ بخرد. او این کار را هر سال تکرار می‌کند. از او بپرسی چرا، با چشمانی اشک‌آلود می‌گوید: «این برای امام حسین (ع) است، برای زائران آقا.»

این کشاورز کیست! او همان شهروند جامعه مهدوی است که فعلاً در زمانه غیبت زندگی می‌کند، اما تمرین خداگونه زیستن را در اربعین انجام می‌دهد. در منطق بازار، عمل او غیرعقلانی است. او پولش را خرج کسانی می‌کند که نمی‌شناسد، اما در منطق مهدوی، او با این کار، خود را آماده هدف متعالی می‌کند و لذتی می‌برد که هیچ کالای مصرفی‌ای توان رقابت با آن را ندارد.

زیربنای اقتصاد مهدوی

برای درک عمیق‌تر از اینکه چرا چنین الگویی در جامعه مهدوی نه تنها موجب فروپاشی اقتصادی نمی‌شود که رکن اصلی آن است، باید به سراغ معیار‌های این جامعه رفت. در ادبیات اسلامی، عصر ظهور امام مهدی (عج) به عصر عدالت کامل و رفع فقر جهانی تعبیر شده است. کارشناسان مهدوی تأکید می‌کنند جامعه مهدوی در همه سطوح سیاسی، اجتماعی و اقتصادی آکنده از عدالت است و هیچ‌کس در آن محروم نمی‌ماند.

از منظر روایات، در زمان ظهور حضرت مهدی (عج) نظام قرض‌الحسنه و کمک متقابل همه‌جانبه برقرار می‌شود؛ به‌گونه‌ای که هیچ بدهکاری نمی‌ماند مگر اینکه امام عصر قرض او را ادا می‌کند و هیچ دینی به گردن مردم نیست مگر اینکه امام آن را برمی‌گرداند. به عبارتی خودِ امامت حضرت مهدی (عج) تضمین‌کننده پرداخت همه دیون و رفع نیاز‌های مالی مؤمنان خواهد بود. افزون بر آن، در آموزه‌های مهدوی آمده است که فقرزدایی به معنای عام آن از شاخص‌های اصلی عدالت در آن دوره است و ثروت و امکانات جامعه به طور عادلانه توزیع می‌شود.

نکته قابل توجه در ساختار مدیریتی آن دوران، رابطه معکوس شأن و مقام با تمتع مالی است. یعنی هرچه مقام حاکمان در دولت جهانی حضرت مهدی (عج) بالاتر می‌رود، زهد اجتماعی و کم‌توقعی آنها بیشتر می‌شود؛ پوشش و خوراک ایشان ساده و عاری از تجمل خواهد بود. این یعنی نظامی که در آن، نخبگان سیاسی نه تنها در رفاه شخصی غوطه‌ور نیستند، بلکه پرچمدار ساده‌زیستی‌اند. در چنین بستری، مردم در یک خانواده بزرگ اسلامی همگی نسبت به اموال یکدیگر احساس مسئولیت می‌کنند و پیوسته در راه خدمت به همنوعان گام برمی‌دارند. اینجاست که برداشتن پول از جیب برادر مؤمن، نه یک عمل سوسیالیستی اجباری که میوه طبیعی درختی است که ریشه در ایمان دارد و آبیاری آن محبت و ولایت است.

وقتی لجستیک عشق بر ریاضیات غلبه می‌کند

حال اگر این تصویر آرمانی را با واقعیت میدانی اربعین مقایسه کنیم، شباهت‌ها حیرت‌انگیز است. راهپیمایی اربعین حسینی در عراق، با حضور ده‌ها میلیون زائر از کشور‌های مختلف از سوی بسیاری رسانه‌ها و ناظران به عنوان بزرگ‌ترین نمایش سالانه همدلی و خدمت بی‌منت شناخته می‌شود. طی این مناسک عظیم، هزاران موکب مردمی از عراق و دیگر کشور‌های جهان در طول مسیر نجف تا کربلا خدمات رایگانی از پذیرایی غذا، آب، چای و ... گرفته تا اسکان را ارائه می‌دهند.

صد‌ها هزار داوطلب به‌طور شبانه‌روزی در کنار موکب‌ها حضور دارند و به طور رایگان غذا، نوشیدنی، امکانات بهداشتی و حتی خدمات دندانپزشکی در اختیار زائران قرار می‌دهند. در سال‌های اخیر بیش از ۱۰هزار موکب مردمی از عراق و کشور‌های خارجی برای خدمت‌رسانی ثبت‌نام کرده‌اند که هر روز ده‌ها میلیون پرس غذا و آب و خدمات درمانی را در اختیار پیاده‌روی‌کنندگان قرار می‌دهند. عملاً این سفر شامل خدمات غذای رایگان و تأمین اسکان ازسوی داوطلبان است و ده‌ها هزار موکب خدمات‌رسان، در مسیر‌ها هر چیزی را که زائر نیاز دارد به رایگان فراهم می‌کنند. همین سخاوت میلیونی است که دلیل شهرت اصلی اربعین است؛ هر سال ده‌ها میلیون انسان با نذورات و پس‌انداز خود، نه‌تنها به زیارت می‌آیند بلکه در طول مسیر، هزینه و تلاش بسیاری را صرف می‌کنند تا شیوه پذیرایی از زائران را به حد کمال برسانند.

این مشاهدات جلوه‌ای از همان الگوی مهدوی را در راهپیمایی اربعین به تصویر می‌کشند. مردم عادی از طبقات مختلف، از کارگر و کشاورز تا آموزگار و استاد دانشگاه، سال‌ها پس‌انداز می‌کنند تا بتوانند هر سال مبلغ قابل توجهی را هزینه کنند؛ نه برای رفاه شخصی خود که برای خدمت به زائران حسین (ع). زن و مرد، پیر و جوان، گرسنگی و تشنگی را به جان می‌خرند، اما قدم‌های استوار خود را تا آخر ادامه می‌دهند و هرچه در توان دارند از پخت غذا تا تهیه دارو به‌طور رایگان به برادران و خواهران خود هدیه می‌کنند. این گذشت از منافع دنیایی، نشانه‌ای است از تمایل به رضایت الهی و تأثیرپذیری از آرمان مهدوی. این قوانین دنیاست که در اربعین رنگ می‌بازند؛ در این اجتماع شورآفرین، عشق و فداکاری حرف اول را می‌زند و افق‌های فردگرایی محدود می‌شوند.

از کمونیسم تا اومانیسم؛ ا‌لگو‌های شکست‌خورده

برای درک بهتر این پدیده، باید مروری بر تاریخ تفکر بشری داشت. تفکر کمونیستی قرن بیستم نیز دقیقاً همین وعده را می‌داد که از هرکس به اندازه توانش، به هرکس به اندازه نیازش. این شعار زیبا، در عمل به کابوسی از گرسنگی، تنبلی جمعی و سرکوب بدل شد. چراکه عامل محرک را حذف کرده بود، بدون آنکه بتواند جایگزینی معنوی برایش بسازد. انسان شوروی، نفع شخصی‌اش را در کار نمی‌دید، چون مزرعه مال همه بود، پس عملاً مال هیچ‌کس نبود. نتیجه آن شد که نظام کمونیستی با آن همه ادعا، به زباله‌دان تاریخ پیوست.

در نقطه مقابل، تفکر اومانیستی- لیبرالیستی غرب، با پذیرش بدبینی نسبت به طبیعت انسان، گفت تنها راه پیشرفت، رها کردن افسار حرص و آز بشری است. نتیجه این تفکر را امروز در آمار‌های تکان‌دهنده اقتصادی می‌بینیم. شاخص‌های اقتصادی جهانی نشان می‌دهد در جوامع سرمایه‌داری، نابرابری عظیمی حاکم است. به‌طور متوسط در کشور‌های OECD (سازمان توسعه و همکاری اقتصادی) دهک بالای ثروت یعنی ۱۰درصد ثروتمند بیش از نیمی از مجموع ثروت همه را در اختیار دارند یعنی ۵۲درصد در کل و تا ۷۹درصد در ایالات متحده، در حالی که بخش بزرگی از جامعه در فقر یا تنگنای معاش روزمره به‌سر می‌برد. هشت مرد به اندازه ۶/۳ میلیارد نفر جمعیت فقیر جهان، ثروت دارند. ثروت‌اندوزی افسانه‌ای در اقلیتی بسیار کوچک، و له‌شدن اکثریت زیر چرخ‌دنده‌های این ثروت‌اندوزی. این سیستم نیز در حل معمای انسان نوعدوست شکست خورده است.

اخیراً سریالی امریکایی به نام پلوریبوس Pluribus به معنای یک از بسیار که یک درام علمی- تخیلی پساآخرالزمانی است، تلاش می‌کند این وحشت غرب از نوعدوستی جمعی را به تصویر بکشد. در این سریال، یک نیروی مرموز مردم را به ذهن واحدی تبدیل می‌کند، طوری که کل بشریت به یک موجود واحد متحد تبدیل می‌شود و تلاش جمعی بدون منافع فردی را در پیش می‌گیرد. جوامعی که در آنها همه مردم به یکباره تصمیم می‌گیرند در مسیر درستی و خوبی عمل کنند و بدون هرگونه جنگ و آسیب حتی به حیوانات و درختان زندگی کنند، به عنوان یک ویروس خطرناک شناسایی می‌شوند که می‌تواند به نابودی نسل بشر بینجامد. از دید خالقان این سریال، انسان بودن بدون خودخواهی در نهایت ویروس است که می‌تواند نسل ما را نابود کند، چراکه غرائز بقا را از کار می‌اندازد!

اما اربعین و تفکر مهدوی پاسخی دندان‌شکن به هر دو پارادایم است. برخلاف کمونیسم که با سرکوب غریزه مالکیت همراه بود، در اربعین، مالکیت هست، اما وابستگی به آن نیست. کشاورز عراقی مالک موتور برق است، نه دولت، و از سر عشق و نه اجبار، همه داراییش را می‌بخشد؛ و برخلاف لیبرالیسم که انسان را گرگ انسان می‌داند و از هر گونه اتحاد جمعی به وحشت می‌افتد، در اینجا انسان برای انسان، بهشت می‌سازد. اسلام می‌گوید همکاری جمعی و ایثار مطلق با حفظ حیات فردی و کرامت انسانی ناسازگار نیست. آموزه‌های دین، بر خلاف روایت هالیوودی، پیروان خود را به ساختن چنین تمدنی فرامی‌خوانند، تمدنی که در آن، فردیت در خدمت جمع شکوفا می‌شود، نه آنکه در آن مستحیل شود.

رمزگشایی از انگیزه‌ای به نام رضایت الهی

سؤال محوری این است که چرا یک استاد دانشگاه عراقی که می‌تواند تعطیلات تابستان را در اروپا بگذراند، عرق‌ریزان در یک موکب می‌ایستد و به زائران چای می‌دهد و کفش‌هایشان را واکس می‌زند! چرا یک بانوی ایرانی زیورآلاتش را می‌فروشد تا هزینه سفر زیارت همسایه‌اش را تأمین کند! چرا یک افغانستانی با پای پیاده از مرز‌های دور می‌آید، در حالی که خودش نیازمند است، اما در مسیر، هر چه دارد با زائران تقسیم می‌کند!

پاسخ این پرسش‌ها را باید در مفهومی جست‌و‌جو کرد که قرآن از آن به «رزقاً من الله» و «ابتغاء مرضات الله» تعبیر می‌کند. قرآن کریم فرمان می‌دهد که «وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى» (و یکدیگر را در نیکی و پرهیزکاری یاری کنید). در اندیشه اسلامی، کار‌های دسته‌جمعی بر کار‌های فردی برتری دارند و شرایط پیشرفت جامعه در همکاری و همافزایی جمعی است. امام صادق (ع) در این زمینه فرموده است که هر کس در پیشبرد کار مسلمانان اهتمام نورزد، در شمار مسلمانان نیست. این سخنان نشان می‌دهد هر فرد مؤمن علاوه بر تلاش برای نفع شخصی، تکلیف شرعی دارد با همسایگان و مؤمنان خود همکاری کند و در انجام فعالیت‌های نیک اجتماعی سهیم باشد.

در جامعه مهدوی و ریزنمونه آن یعنی اربعین، رضایت الهی به عنوان یک کالای اقتصادی فوق‌العاده ارزشمند تعریف می‌شود. مردم کار می‌کنند، اما نه صرفاً برای لذت مادی. آنها به دنبال سود هستند، اما این سود در آخرت تعریف می‌شود. این یک مبادله پایاپای نیست که من به تو پول بدهم و تو به من کالا دهی. این یک سرمایه‌گذاری بلندمدت در بانکی است که خدا ضامن آن است. در چنین نظامی، هر کس حق دیگران را حق خود می‌داند.

اربعین، تمرین جامعه مهدوی

واقعیت این است که اربعین فقط یک راهپیمایی مذهبی نیست؛ یک مانور اجتماعی است. در این اجتماع ده‌ها میلیونی، افراد از ده‌ها ملیت عراقی، ایرانی، لبنانی، کویتی، بحرینی، آذربایجانی، یمنی، افغانستانی، پاکستانی و ... کنار هم قرار می‌گیرند. زبان هم را نمی‌فهمند، اما یک نظام توزیع ثروت خودجوش شکل می‌گیرد که در آن:

اولاً تولید هدفمند است یعنی مثلاً کشاورز ترک‌تبار اهل دیالی، با علم به اینکه محصولش در اربعین مصرف می‌شود، با انگیزه بیشتری گندم می‌کارد. راننده تاکسی بغدادی، تمام سال را برای درآمد ایام اربعین نقشه می‌کشد، نه برای آنکه پولش را در بانک بگذارد، بلکه برای آنکه در این ایام، زائران را در منزل خود اسکان دهد. این یعنی انگیزه تولید از بین نرفته، بلکه ارتقا یافته است. این افراد که زندگی عادی دارند از یک سو مشغول کار و تلاشند، اما از سوی دیگر به این باور رسیده‌اند که خیر مؤمنان را باید حتی به قیمت کاهش درآمد و صرفه‌جویی شخصی فراهم کنند.

دوماً مصرف متعالی است یعنی مثلاً فردی که یک سال تمام، چند سال بیشتر کار کرده تا پولش را برای اربعین پس‌انداز کند، حالا این پول را با لذتی وصف‌ناپذیر در طبق اخلاص می‌گذارد و به زائر می‌بخشد. لذت این مصرف ایثارگرانه برای او به مراتب بیشتر از لذت خریدن یک گوشی موبایل جدید است.

سوماً نظام قرض‌الحسنه الهی یعنی در نگاه مهدوی، وقتی تو از جیب برادرت پول برداشتی، نه تو بدهکاری و نه او طلبکار است. این رابطه بر اساس حلال کردم طیب خاطر است. این همان حلقه گمشده اقتصاد مدرن است. در اربعین می‌بینیم که موکبدار عراقی نه تنها از اینکه زائر از او غذا می‌گیرد ناراحت نیست، بلکه التماس می‌کند که برادرجان، نان ما را بخور، آبروی ما را بخر. این یعنی عرضه‌کننده خدمت، خود را مدیون تقاضاکننده می‌داند. این وارونگی شگفت‌انگیز، فقط در سایه ولایت معنا می‌یابد.

الگوی مهدوی ویروس دنیای مدرن

برگردیم به سریال «پلوریبوس». چرا هالیوود، این پیامبر مدرنیته، جامعه‌ای که در آن همه خوب هستند را به عنوان ویروس معرفی می‌کند! چون تمدن مدرن غرب، بر پایه کمیابی Scarcity بنا شده است. اقتصاد مدرن می‌گوید منابع محدود است و انسان‌ها نامحدودالخواسته‌اند. در این میدان نبرد، ما به رقابت نیاز داریم تا زنده بمانیم. اگر ناگهان همگان ایثارگر شوند و منافع شخصی را کنار بگذارند، کل این نظام رقابتی فرو می‌ریزد. از دید یک لیبرال، این یک فاجعه است؛ چون نظم موجود را بر هم می‌زند.

اما اسلام مهدوی، دقیقاً همان چیز را وعده می‌دهد که غرب از آن وحشت دارد و آن زمانی است که «وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ بَرَکاتِهَا» (و زمین برکاتش را بیرون می‌ریزد). در جامعه مهدوی، به برکت عدالت و تقوا، مفهوم کمیابی از بین می‌رود. شاید این حتی به معنای نبود محدودیت فیزیکی نباشد، بلکه به معنای تغییر نگاه انسان به داشته‌ها باشد. وقتی تو بدانی که روزی تنها دست خداست و نه در کیف پول همسایه، و وقتی باور کنی که با انفاق، پولت نه تنها کم که زیاد می‌شود، آنگاه موتور محرکه اقتصاد تغییر می‌کند.

در اربعین، ما این برکت را با گوشت و پوست خود لمس می‌کنیم. آمار‌ها می‌گویند در یک بازه زمانی کوتاه، بیش از ۲۰میلیون نفر در منطقه‌ای نسبتاً محدود اسکان و پذیرایی می‌شوند. از نظر مهندسی تدارکات، این یک غیرممکن است. حتی ارتش‌های پیشرفته جهان برای لجستیک چنین جمعیتی دچار فروپاشی می‌شوند. اما در اربعین، نه تنها کمبودی حس نمی‌شود، بلکه غذا دورریز می‌شود. این از برکت حسین است؛ همان مفهوم گم‌شده‌ای که در محاسبات سرد ریاضی و مهندسی صنایع غرب نمی‌گنجد.

از «جیب» تا «قلب»، تحول مفهوم مالکیت

شاید کلیدی‌ترین مفهوم در این مقایسه، تحولی باشد که در احساس مالکیت رخ می‌دهد. در جامعه مصرفی امروز، من مساوی است با دارایی‌هایم (I am what I have) انسان غربی با ماشین، لباس و خانه‌اش تعریف می‌شود. از دست دادن اینها یعنی از دست دادن هویت، اما در جامعه مهدوی و به تبع آن در اربعین، من مساوی است با ایمانم و خدمتم. انسان اربعینی با موکبش، با عرقی که برای خدمت می‌ریزد و با چایی که در لیوان می‌دهد تعریف می‌شود. وقتی از جیب برادر مؤمن برداشتی، در حقیقت از جیب خودت برداشته‌ای. این جمله فقط یک شعار عاطفی نیست. این یک واقعیت روانشناختی است. در این جامعه، مرز‌های خود و دیگری برداشته می‌شود. جامعه به یک بدن واحد تبدیل می‌شود که اگر عضوی از آن درد کند، سایر اعضا بی‌خوابی می‌کشند. وقتی پای یک زائر خسته از راهپیمایی تاول می‌زند، کسی که در ۵۰۰کیلومتری او پلو می‌پزد، دردی مشترک را حس می‌کند. این گسترش دایره خود تا بی‌نهایت، بزرگ‌ترین دستاورد تمدنی اربعین است.

سخن آخر، سفر از اربعین تا ظهور

راهپیمایی اربعین را باید اتوپیای موقت نامید. یک بهشت چندروزه روی ویرانه‌های دنیای مادی. ما در اربعین، تصویری فشرده و شتاب‌زده از حکومت جهانی مهدوی را می‌بینیم. در واقع می‌توان گفت راهپیمایی اربعین تابلوی کاملاً زنده‌ای از آموزه‌های مهدوی است که در آن، فرد و جمع در کنار هم پیش می‌روند و مفهومی به نام همه‌چیز برای منافع شخصی در فضای معنوی پررنگ دیگری حل می‌شود. کسانی که این روز‌ها در گرمای ۵۰درجه، از جیب خود می‌زنند تا کام زائری را شیرین کنند، همان‌هایی هستند که اگر امامشان بیاید، با جان و دل، دنیا را در خدمت مستضعفان قرار می‌دهند.

آن کشاورز عراقی که یک سال زحمت می‌کشد تا موتور برق بخرد، در حقیقت دارد فریاد «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین در روز عاشورا را پاسخ می‌دهد. او ثابت می‌کند که نسل انسان، هنوز منقرض نشده است. هنوز هستند کسانی که هدفی فراتر از شکم و شهوت دارند. اربعین، رفراندومی جهانی برای اثبات این ادعاست که می‌شود بدون چشم‌داشت مادی و صرفاً بر اساس رضایت الهی زیست؛ و این یعنی، مهدی (عج) تنها نیست. حتی اگر هنوز در پرده غیبت باشد، میلیون‌ها انسان در جهان، همان سبک زندگی‌ای را تمرین می‌کنند که قرار است در دولت کریمه‌اش رسمیت یابد؛ سبک زندگی‌ای که در آن، هر کسی می‌تواند راحت از جیب برادرش پول بردارد و خرج کند، نه به خاطر هرج‌ومرج و تنبلی، بلکه به خاطر عشقی که بزرگ‌تر از تمام ثروت‌های زمین است.

از این منظر، مسیر نجف تا کربلا، نه فقط یک جاده ۸۰کیلومتری که شاهراهی به سوی تمدن موعود است. هر قدم زائر، امضایی بر طومار وفاداری به آن آرمانشهر گمشده است و هر استکان چای موکبداران، جرعه‌ای از نهر‌های جاری در بهشت مهدوی است. اینجا دیگر سؤال از جیب چه کسی برداشتی معنایی ندارد؛ چون در این وادی، همه جیب‌ها یکی است و آن جیب پربرکت امام‌زمان (عج) است.