وقتی آمریکا ماهیگیران ایرانی را تهدید می‌بیند | جهان نیوز

به گزارش مشرق ، شبکه سی بی اس گزارش داد، مقامات وزارت جنگ آمریکا در حال بررسی برکناری مکس لدرر، ناشر روزنامه نظامی استارز اند استرایپس، پیش از موعد بازنشستگی وی هستند. این اقدام پس از انتشار گزارش‌هایی درباره بحران ناو هواپیمابر لینکلن مطرح شده است.

بر اساس این گزارش مقامات آمریکایی گفته‌اند، مسئولان پنتاگون درباره برکناری لدرر پیش از بازنشستگی برنامه‌ریزی‌شده او گفت‌وگو کرده‌اند. هم‌زمان دولت دونالد ترامپ در حال تدوین طرحی برای بازسازی گسترده ساختار رسانه نظامی استارز اند استرایپس است که بخشی از بودجه آن از سوی مالیات‌دهندگان آمریکایی تأمین می‌شود.

لدرر که ۱۹ سال ریاست این روزنامه را بر عهده داشته، این هفته به همکارانش اعلام کرد که قصد دارد در ۳۰ سپتامبر بازنشسته شود. او دلیل این تصمیم را اختلافات اساسی با دولت ترامپ عنوان کرده است.

استارز اند استرایپس در سال‌های گذشته نیز گزارش‌هایی درباره مشکلات داخلی ارتش آمریکا منتشر کرده و از برخی سیاست‌ها و عملکرد فرماندهی نظامی این کشور انتقاد کرد.

این روزنامه اخیرا نیز گزارش‌هایی درباره جنگ در خاورمیانه و تأثیر آن بر نیروهای آمریکایی منتشر کرده است.

این رسانه از نخستین منابعی بود که درباره اعتراض خانواده‌های ملوانان ناو آبراهام لینکلن به مقامات نیروی دریایی آمریکا گزارش داد. خانواده‌ها از طولانی‌شدن مأموریت این ناو و ماه ها حضور مستمر در منطقه ابراز نگرانی کرده بودند.

طبق گزارش استارز اند استرایپس، این ناو حدود ۲۵۰ روز متوالی بدون پهلوگیری در بندر در دریا بوده و گزارش‌هایی درباره کمبود برخی تجهیزات و تدارکات، وخامت شرایط، فشارهای روانی و تضعیف روحیه خدمه منتشر شده است.

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه واشنگتن پست گزارش داد که ترامپ نزدیک به یک دهه است که خود را «پادشاه‌ساز» حزب جمهوریخواه می‌داند. او از صدها نامزد مورد نظرش حمایت کرده و معمولاً شاهد پیروزی آسان آنها بوده است.

اما سه‌شنبه سه نامزد مورد حمایت ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوریخواهان شکست خوردند؛ از جمله دو نفر در ایالت محل زندگی او، فلوریدا: کاتالینا لاف و کوری میلز.

تاکنون 10 نامزد مورد حمایت ترامپ در انتخابات‌های 2026 شکست خورده‌اند؛ رقمی که تقریباً به بدترین عملکرد او در سال 2022 نزدیک می‌شود؛ زمانی که 11 نامزد مورد حمایت او شکست خوردند. ادعای باز بودن تنگه موجب تمسخر ترامپ شده است ناامیدی ترامپ؛ پشت پرده تهدیدهای مکرر علیه ایران اوج استیصال ترامپ در برابر ایران با ادعای مضحک درباره هرمز

انتهای پیام/  

به گزارش تابناک به نقل از الجزیره، نخست وزیر و وزیر امور خارجه قطر گفت: تلاش‌های قطر در حال حاضر بر ادامه میانجیگری میان واشنگتن و تهران متمرکز است.

بر اساس این گزارش،‌ محمد بن عبدالرحمن آل ثانی در نشست خبری مشترک با همتای مصری خود افزود: آزادی فعالیت ناوبری دریایی باید بدون دخالت هیچ کشوری تضمین شود.

وی بدون اشاره به بدعهدی‌های آمریکا در مسیر مذاکرات با ایران و همچنین نادیده گرفتن همکاری کشورش و سایر کشورهای عربی با متجاوزان در حمله به ایران اظهار داشت: انتظار داریم طرف ایرانی به مسئولیت‌های خود عمل و با کشورهای منطقه همکاری کند.

وزیر خارجه قطر همچنین تصریح کرد: اگر اروپا علاقه ‌ای به کاهش تنش‌ها در منطقه نداشته باشد، پیامدهای آن بر همه تاثیر خواهد گذاشت.

بدرعبد العاطی وزیر امور خارجه مصر هم اعلام کرد: امنیت قطر و کشورهای برادر خلیج فارس بخش جدایی‌ناپذیر از امنیت ملی مصر و امنیت ملی منطقه عربی است.

وزیر امور خارجه مصر با بیان اینکه هماهنگی مستمر بین مصر و قطر برای کاهش تنش‌ها و تقویت دیپلماسی وجود دارد، افزود: ما بر لزوم پایبندی به قوانین بین‌المللی در زمینه ناوبری دریایی تأکید می‌کنیم.

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، آنها نه به‌طور جدی در حال مذاکره‌اند و نه به سوی یکدیگر آتش می‌گشایند. در عوض، ایران و آمریکا در وضعیتی ناآرام و بینابینی گرفتار شده‌اند؛ وضعیتی که خطر بازگشت به درگیری یا عمیق‌تر شدن یک بن‌بست فرسایشی را در پی دارد.

در مرکز این وضعیت حل‌نشده، محاسبات و شاید حساب‌وکتاب اشتباه هر یک از دو طرف قرار دارد.

تحلیلگران می‌گویند مقام‌های ایرانی بر این باورند که ایستادگی در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، دستاوردهای بیشتری برای آنها خواهد داشت تا اینکه در یک میز مذاکره امتیازات عمده‌ای بدهند. در مقابل، به نظر می‌رسد ایالات متحده روی این حساب باز کرده که وارد کردن فشار اقتصادی شدیدتر بر ایران، به موفقیت ختم خواهد شد در حالی‌که حملات نظامی دستاوردی نداشته‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه متعهد شد که علیه کشورهایی که با ایران تجارت می‌کنند، «پیامدهای اقتصادی عظیمی» اعمال کند.

وقتی دو کشور دو ماه پیش بر سر آتش‌بس توافق کردند، قرار بود این یادداشت تفاهم آنها را در مسیر دستیابی به یک توافق گسترده‌تر ظرف ۶۰ روز قرار دهد؛ توافقی که برنامه هسته‌ای ایران و لغو تحریم‌های آمریکا را در بر می‌گرفت. این مهلت همین هفته به پایان رسید و ترامپ روز سه‌شنبه در شبکه‌های اجتماعی گفت که «هیچ مذاکره یا گفت‌وگویی» در جریان نیست و هیچ برنامه‌ریزی نیز نشده است.

نیکول گراژفسکی، استادیار مرکز مطالعات بین‌المللی در دانشگاه علوم سیاسی پاریس، گفت «در عوض، دو کشور در وضعیت بلاتکلیفی دائمی قرار دارند».

«در چند ماه گذشته، به جز تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاش‌های مکرر و تاکنون ناموفق ایالات متحده آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج، تغییر اساسی چندانی رخ نداده است.»

تهران در این ماه فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن را برای بازگشایی تنگه هرمز منتشر کرد؛ آبراهی که یکی از مسیرهای اصلی ترانزیت بخش قابل‌توجهی از نفت جهان است.

این مطالبات شامل لغو تحریم‌ها، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده و پرداخت غرامت‌های جنگی بود. پیش‌تر نیز شرایط مشابهی به‌عنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان دو طرف مطرح شده بود؛ تفاهم‌نامه‌ای که در ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت، اما خیلی زود از هم فروپاشید.

ایران برای هفته‌ها با عمان درباره مدیریت آینده این کریدور دریایی مذاکره کرده است، اما فهرست مطالبات نشان می‌داد که حتی در صورت دستیابی به توافق، نیروهای ایرانی همچنان کنترل مسیر را بر عهده خواهند داشت.

مهرزاد بروجردی، رئیس دانشکده هنرها، علوم و آموزش در دانشگاه علم و فناوری میسوری، گفت: تهران پس از پشت سر گذاشتن شوک اولیه جنگ، اکنون مصمم است قدرت خود را به نمایش بگذارد.

«تسلیح تنگه هرمز و چانه‌زنی سخت‌گیرانه در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب درک کرد.»

در چند ماه گذشته، مواضع و اظهارات ترامپ میان تهدید به نابودی و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است.

اگر هدف این رویکرد، ترساندن مقام‌های ایرانی برای وادار کردن آنها به اعطای امتیاز بوده، به نظر می‌رسد نتیجه معکوس داشته است. به نظر می‌رسد مقام‌های ایرانی به این باور رسیده‌اند که ترامپ تمایلی ندارد جنگی را که خطر افزایش قیمت نفت را به همراه دارد و در میان افکار عمومی آمریکا، به‌ویژه در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، نامحبوب بوده است، به‌طور کامل از سر بگیرد.

الکس واتانکا، پژوهشگر ارشد مؤسسه خاورمیانه، یک سازمان پژوهشی مستقر در واشنگتن، گفت: به نظر می‌رسد ایران بر این باور است که ایالات متحده سرانجام از یک رویارویی پرهزینه و بدون چشم‌انداز پایان خسته خواهد شد.

در همین حال، ایالات متحده بر فشار اقتصادی بر ایران تأکید کرده است.

روز سه‌شنبه، ترامپ در شبکه‌های اجتماعی ادعا کرد که محاصره همچنان به‌طور کامل برقرار است. او همچنین مدعی شد این آبراه کاملاً باز است.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اخیراً در مصاحبه‌ای با نیوزمکس گفت وزارتخانه او قصد دارد اقداماتی را اجرا کند که «در تاریخ انزوای اقتصادی یک کشور هرگز دیده نشده است».

ایران پیش از این نیز در برابر فشارهای اقتصادی بین‌المللی مقاومت کرده است.

واتانکا گفت ازسرگیری یک درگیری گسترده احتمالاً زیرساخت‌های انرژی منطقه، پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه و کشتیرانی تجاری را نیز به داخل این درگیری خواهد کشاند.

در حال حاضر، به نظر می‌رسد ادامه بن‌بست، در حالی که مسائل اصلی همچنان حل‌نشده باقی مانده‌اند ــ از جمله برنامه هسته‌ای ایران و تنگه هرمز ــ به همان اندازه محتمل است.

گراژفسکی گفت: هرچه این برزخ به درازا بیانجامد، ریشه‌دارتر می‌شود و ایجاد یک راه خروج از بن‌بست که هر یک از دو طرف بتواند آن را چیزی غیر از یک امتیازدهی معرفی کند، دشوارتر خواهد شد.

بین الملل

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، «امل شبیب» خبرنگار سرویس عربی تسنیم، در ویدئوی تحلیلی خود به بررسی نقادانه سیاست های کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس در میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای خلیج فارس و تاثیر آن بر نبرد رمضان پرداخته است. این گزارش به صورتی مستدل سیاست های دوگانه این کشورها را که همزمان با میزبانی پایگاه‌های نظامی آمریکا در جنگ، بر سیاست «حسن همجواری» با ایران تأکید دارند را نمایان می‌سازد .

 

.

 

***

معروف است که می‌گویند «همسایه بر اهل خانه مقدم‌تر است». اما در سیاست برخی کشورهای خلیج فارس، پایگاه نظامی آمریکا جای همسایگی را گرفته و حملات اسرائیل به ایران به نمادی از این ائتلاف تبدیل شده است. کشورهایی که میزبان پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند و از طریق آنها به همسایه خود، ایران، حمله می‌کنند و سکوهایی برای پرتاب پهپاد به سمت ایران در اختیار دارند، در حالی که به طور همزمان شعار «حسن همجواری» سر می‌دهند.

سوال تحلیل معکوس این نیست که آیا کشورها حق میزبانی از پایگاه‌های خارجی را دارند؟ بلکه این است که چگونه می‌توان استفاده از خاک یک کشور برای هدف قرار دادن همسایه آن را تحت عنوان توافقات دفاعی که حتی در زمان مواجهه با خطر از آنها حمایت نمی‌کند، بلکه آن را گرفتار می‌کند توجیه کرد؟

 حقوق بین‌الملل حاکمیت دولت بر قلمرو خود را به رسمیت می‌شناسد و به آن اجازه می‌دهد با کشورهای دیگر توافقات دفاعی منعقد کند. اما این حاکمیت مطلق نیست، چون نباید اجازه داد خاک یک کشور به بستری برای ارتکاب اقداماتی تبدیل شود که ناقض قواعد آمره حقوق بین‌الملل باشد. توافق‌نامه‌های استقرار نیروهای آمریکایی، حاکمیت را به دولت خارجی منتقل نمی‌کنند، اما حقوق مشخصی را به آن اعطا می‌کنند. مسئولیت بین‌المللی ممکن است زمانی مطرح شود که دولت میزبان از نقش میزبان بی‌طرف فراتر رفته و به تسهیل‌گر یا شریک در عملیات نظامی از طریق اجازه دادن برای استفاده از پایگاه‌ها در اجرای اقدامات نظامی غیرمشروع تبدیل شود. در این مورد چندین تناقض مطرح می‌شود:

تناقض اول: کشورهای خلیج فارس که میزبان پایگاه‌های آمریکایی هستند، شعار حسن همجواری سر می‌دهند در حالی که از خاک آن‌ها برای هدف قرار دادن ایران استفاده می‌شود. برای مثال قطر میزبان پایگاه العدید، بحرین میزبان ناوگان پنجم و کویت نیز یک مرکز لجستیک ارتش تروریست آمریکا است. این پایگاه‌ها دیگر صرفاً یک همکاری و مشارکت دفاعی نیستند، بلکه به نوک پیکان جنگ علیه ایران تبدیل شده‌اند.

تحلیلگران نظامی معتقدند کشورهای میزبان اکنون در موقعیت حقوقی حساسی قرار گرفته‌اند، زیرا از یک سو از حق حاکمیتی خود برای انعقاد توافقات دفاعی استفاده می‌کنند؛ اما از سوی دیگر، تعهد بین‌المللی دارند که اجازه ندهند از قلمرو آن‌ها به شکلی استفاده شود که به نقض قواعد حقوق بین‌الملل منجر شود.

اما تناقض دوم از این هم قابل‌توجه‌تر است: واشنگتن از پایگاه‌های خود در خلیج فارس برای حمله به ایران استفاده می‌کند، در حالی که کشورهای میزبان نظاره‌گر هستند و ادعا می‌کنند بخشی از جنگ نیستند، هم‌زمان ایران پایگاه‌های آمریکایی در منطقه را هدف قرار می‌دهد، چون این پایگاه‌ها به سپر انسانی ارتش آمریکا تبدیل شده‌اند.

ایران نسبت به این مسئله هشدار داده و تأکید کرده است که آمریکا از سرمایه، ثروت و زیرساخت‌های راهبردی کشورهای منطقه به عنوان سپر دفاعی برای ارتش ضعیف خود استفاده می‌کند. یعنی کشورهای میزبان هزینه را می‌پردازند و عواقب و پیامدهای آن را متحمل می‌شوند، در حالی که آمریکا به اهداف خود دست پیدا می‌کند.

تحلیل معکوس می‌گوید پایگاه‌های آمریکایی در منطقه نه برای دفاع از کشورهای میزبان، بلکه گروگان هستند. کشورهایی که میزبان این پایگاه‌ها هستند، کنترل خود بر تصمیم‌گیری حاکمیتی را از دست داده‌اند و به بخشی از یک پروژه نظامی تبدیل شده‌اند که در خدمت منافع آن‌ها نیست و هنگامی که جنگ گسترش پیدا کند، آن‌ها نخستین طرفی خواهند بود که در آتش این نبرد می‌سوزند.

حضور نظامی خارجی، صرف‌نظر از توجیهات آن، امنیت واقعی ایجاد نمی‌کند، بلکه تهدیدی دائمی ایجاد کرده و سرزمین میزبان را به میدان رویارویی تبدیل می‌کند و آن را به گروگان اراده ابرقدرت‌ها تبدیل می‌کند.

حسن همجواری بر پایه پایگاه‌های نظامی خارجی بنا نمی‌شود، بلکه بر احترام به حاکمیت و بر عدم تبدیل خاک هیچ کشوری به سکویی برای هدف قرار دادن کشور دیگر، استوار است. بنابراین سؤال واقعی این نیست که آیا یک کشور حق میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی را دارد؛ بلکه سوال این است که چند پایگاه آمریکایی به هدف تبدیل خواهند شد و چند کشور میزبان در آتش جنگ‌هایی که جنگ آن‌ها نیست، خواهند سوخت، پیش از آنکه دریابند حسن همجواری بر پایه پایگاه‌های نظامی خارجی بنا نمی‌شود. ببینید|طوفان فکری افسران پنتاگون برای فرار از مخصمه جنگ با ایران شکست پروژه «خاورمیانه جدید» نتانیاهو؛ ایران معمار نظم نوین غرب آسیا

 

و در نهایت این سؤال همچنان بی‌جواب می‌ماند که آیا این کشورها به شرط‌‌بندی خود روی پایگاه‌های آمریکایی ادامه خواهند داد؟ یا درک خواهند کرد که همسایه واقعی کسی نیست که پایگاه‌های نظامی را برای هدف قرار دادن آن‌ها میزبانی کند، بلکه کسی است که به حاکمیت خود احترام می‌گذارد و اراضی‌اش را به میدان جنگ مبدل نمی‌سازد.

انتهای پیام/