انصافنیوز: یکی از کسبهی خیابانهای شلوغ تهران که مغازهاش در جریان برخوردهای پس از جنگ پلمب شده بود در این گفتوگو داستان بازداشتش در پی برگزاری یک ایونت را تعریف کرده است.
این مصاحبه در دفتر انصاف نیوز انجام شده اما فیلم و عکسی از او تهیه نشده و نام او هم درج نشده است.
او با وثیقهی ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شده است. ماموران دادسرای امنیت اخلاقی به او گفتهاند که ممکن است بین ۲ تا ۶ سال حبس یا جزای نقدی در انتظار او باشد.
این مغازهدار مدعی شد که تعدادی مغازه در تهران هستند که همه میدانند که الکل سرو میکنند اما احتمالا به دلیل صاحبان یا مشتریهای خاصشان هیچ برخوردی با آنها نمیشود.
او داستانش را اینطور شروع کرد: اوایل خردادماه، بعد از دو، سه ماه تعطیلی و دقیقا روز امضای تفاهمنامه ایونتی برگزار کردیم تا دوباره مشتریهایمان برگردند. من با شخصی قرارداد بستم که کارش برگزاری ایونت است. از جزئیات هم خبر نداشتم فقط قرار بود یک دیجی بیاید. خیلی شلوغ شد طوریکه نهایتا من خودم ساعت ۹:۳۰ مراسم را جمع کردم.
بعد از اینکه کلا ایونت تمام شد کلانتری آمد و گفت که «چه خبر است؟» نهایتا گفتند «مدرک شناسایی بده و فردا بیا کلانتری». نیم ساعت بعد اماکن به مغازهی ما آمد. ده، پانزده نفره آمده بودند. دنبال الکل بودند. ما هم که چیزی نداشتیم. رفتند اما هشت صبح فهمیدم آمده بودند و پلمب کرده بودند.
چند روزی من دنبال برگه پلمب بودم. برگهی پلمب را به من نمیدادند و میگفتند برو یک ماه دیگر بیا. بالاخره به هر شکلی بود یک نفر را راضی کردیم توانستیم برگه را بگیریم. بعد دیگر مراحل اداری بود. بعد از ده روز فک پلمب شدیم.
در همین گیر و دار بود که برای من پیامک آمد که در دادسرای امنیت اخلاقی برای من پرونده تشکیل شده و اگر نیازی باشد احضاریه برای من می فرستند.
یک ماه گذشته بود و من اصلا تهران نبودم که ظهر باز آمدند مغازهی ما را زیر و رو کردند. بچههای ما را به دیوار چسبانده بودند و جیبهایشان را گشته بودند. تمام سوراخ سنبههای مغازه را ریخته بودند بیرون و هیچ چیزی پیدا نکرده بودند.
بعد به من زنگ زدند و گفتند ظرف ۴۸ ساعت مدارک صنفی را بفرست و در اینستاگرام هم هرچه پست داری پاک کن. من همان جا هم گفتم که اصلا پست این چنینی نداریم. مدارک را که فرستادم دیگر جواب تلفن من را نداد. اداره اماکن که رفتم هم تقریبا همین حرف را به من زدند و گفتند که پستها و هایلایتها را پاک کنم.
بعد برای من احضاریه آمد. گفته بودند پنج روز فرصت دارم که به دادسرا بروم. آنجا هم تفهیم اتهام کردند. حجم زیادی اسکرین شات و پرونده قطوری جلوی من گذاشتند. تصاویری که اصلا برای صفحه اینستاگرام من نبود. کسانی که به آن ایونت آمده بودند آن عکسها را در صفحات خودشان منتشر کرده بودند.
گفتند اتهامت انتشار محتوای خلاف امنیت و عفت عمومی است، بازداشت هستی و باید وثیقه بگذاری. گفتم آن مبلغ را ندارم. دستبند زدند و مرا به بازداشتگاه بردند. بحث هم شد چون گفتم اصلا این رفتار شما غیرقانونیست. مقدار وثیقه را پایینتر آوردند که به شکلی جور کردم. ۲۰۰ میلیون تومان وثیقه گذاشتم.
صاحب مغازه از افراد دیگری که در بازداشتگاه دیده بود نیز گفت: مغازهدارهایی مثل من زیاد بودند. ۵، ۶ نفر بودند که دقیقا مشکل من را داشتند. یکیشان میگفت بخاطر اینکه یکی از مشتریهایش در کیفش عرق بوده مغازهاش را پلمب کردهاند. یک نفر دیگر را به این خاطر گرفته بودند که روی کاغذی مقابل مغازهاش خطاب به مسئولان نظام فحش نوشته بودند. به همین دلیل ممکن است پروانهی کسب آن شخص را باطل کنند یعنی آن فرد دیگر نمیتواند در حوزه کاسبی کند.
کاسبی که حاضر به گفتگو شده بود در مورد بالا گرفتن این قسم برخوردها در ماههای اخیر گفت: قبلا هم پلمب میکردند اما نه به این شکل.
من قبل از جنگ ۱۲ روزه هم هفت، هشت روزی بخاطر حجاب پلمب شده بودم اما برخوردشان این شکلی نبود. چند نفر آمده بودند که دوربین جلوی لباسشان بود. فیلم گرفتند و رفتند. بعد به اداره اماکن رفتیم. آنجا هم پرونده درست کرده بودند اما برخوردشان خوب بود. بعد ده روز هم فک پلمب شدیم. یا اخطار میدادند یا میخواستند که چیزی روی شیشه مغازه بزنیم یا تاکید میکردند که کارکنان باید باحجاب باشند ولی به مشتری کاری نداشتند.
این سری هم میگفتند به مشتری کاری ندارند ولی میگفتند «تو الکل سرو کردی». گفتم آقا مگر سند و مدرکی دارید؟! میگفتند از عکسها مشخص است. عکس مگر بوی الکل میدهد؟! بعد اصلا آن ایونت اسپانسر نوشیدنی داشت. گفتم اگر گیر هم باشد متوجه اسپانسر نوشیدنیست نه من. فضای مغازه هم طوری نیست که جایی برای رقصیدن یا کار دیگری باشد.
این کاسب توضیح داد که صندلیهای خارج از این مغازه هم با هماهنگی مدیریت این مجموعه چیده شدهاند. او در این مورد و در موضوع خیابان سنایی اضافه کرد: قبلا اینقدر مسئله نداشتیم. حتی در شکل خیابان سنایی هم مشکلی نداشتند. اگر مجوز نداشتند میآمدند تذکری میدادند و به شکلهایی حل میشد و برای یک ماه میرفتند و کاری نداشتند. اما الآن هرجا پاتوق شده باشد دنبال اینند که آنجا را ببندند.
در دادسرای امنیت اخلاقی به مصاحبهشوندهی انصاف نیوز گفتهاند که احتمالا جزای نقدی یا بین ۲ تا ۶ سال حبس در انتظار اوست.
این صاحب مغازه از سلیقهای بودن این برخوردها نیز گلایه داشت و میگفت که با تعداد خاصی از کافههای مشهور که همه میدانند سرو مشروبات الکلی و مسائل دیگری دارند هیچ برخوردی نمیشود: همه میدانند که در کافه … در … مشروبات الکلی سرو میشود. تکیلا میدهند. عملا عین کلاب است اما هیچ اتفاقی برایش نمیافتد. ادعای او این بود که صاحبان این رستورانها و کافهها و مشتریانشان افراد خاصی هستند و هزینههای زیادی برای این برخورد نکردن میکنند.
به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، مسعود لطفی، مدیرعامل شرکت بهرهبرداری متروی تهران و حومه، با اشاره به روند تأمین قطعات مورد نیاز مترو اظهار کرد: شرکت بهرهبرداری بهصورت سالانه برای تأمین قطعات اقدام میکند و بخش عمده این نیاز از طریق شرکتهای داخلی تأمین میشود.
وی افزود: چه قطعات تولید داخل باشند و چه وارداتی، خرید آنها از طریق شرکتهای داخلی انجام میشود و شرکت بهرهبرداری بهصورت مستقیم برای خرید از چین یا سایر کشورها اقدام نمیکند.
لطفی درباره آخرین وضعیت اورهال ناوگان مترو گفت: امسال اورهال ۳۰ قطار AC و ۵۰ واگن خط پنج در برنامه قرار دارد و میزان پیشرفت اورهال سالانه نسبت به سال گذشته ۴۰ درصد افزایش یافته است.
وی ادامه داد: در پنج ماه ابتدایی سال، تاکنون ۶۹ واگن متروی تهران اورهال شدهاند.
مدیرعامل شرکت بهرهبرداری متروی تهران و حومه همچنین درباره وضعیت پلهبرقیهای ایستگاهها گفت: در حال حاضر ۱۳۷۸ پلهبرقی در متروی تهران وجود دارد که میزان آمادهبهکاری آنها به ۹۹.۸ درصد رسیده است.
لطفی خاطرنشان کرد: پلهبرقی یک تجهیز الکتریکی و مکانیکی است و به تعمیرات و اورهال دورهای نیاز دارد؛ بنابراین بخشی از تجهیزات بهصورت موقت برای انجام تعمیرات از مدار خارج میشوند.
وی افزود: وضعیت خرابی یا اورهال پلهبرقیهای ایستگاهها بهصورت روزانه اطلاعرسانی میشود و در صورت خروج محدود تعدادی از تجهیزات از مدار، تلاش میشود در کوتاهترین زمان ممکن دوباره به چرخه خدمت بازگردند.
همشهری: پاریسنژرمن قرار بود یکشنبه در ورزشگاه پارک دو پرنس، دفاع از قهرمانیاش در لیگ فرانسه را مقابل رن آغاز کند، اما موجهای گرمای تابستان چنان بلایی سر زمین چمن آوردند که مسابقه از پاریس به ورزشگاه رن منتقل شد. زمین پارک دو پرنس برای برگزاری مسابقه در شرایط مناسب و ایمن تشخیص داده نشد و PSG مجبور شد افتتاحیه فصل را در خانه حریف برگزار کند. باشگاه گفته برای بازی بعدی خانگی مقابل موناکو در ۴ سپتامبر، چمن جدید آماده خواهد شد.
اما ماجرا فقط یک زمین فوتبال نیست. اروپا امسال یکی از سختترین تابستانهای سالهای اخیرش را تجربه میکند؛ موجهای گرما پشت سر هم آمدهاند، رکوردهای دما شکسته شده، آتشسوزیهای گسترده رخ داده و مرگومیر ناشی از گرما به یک مسئله جدی بهداشت عمومی تبدیل شده است. در اواخر ژوئن، بیش از ۱۰ هزار مرگ اضافی در اروپا ثبت شد، در حالی که در بسیاری از مناطق دما از ۴۰ درجه عبور کرده بود؛ بیش از ۹ هزار نفر از این گروه بالای ۶۵ سال بودند.
همه این اتفاقات در حالی رخ داده که دمای هوا در حوالی ۳۰ تا ۴۰ درجه بوده است؛ چیزی که برای ما خاورمیانهایها شوخی است و ماها در این دما، تازه هوس چای میکنیم.
اما برسیم به اسپانیا؛ همان کشوری که اسمش برای خیلی از ما با آفتاب و ساحل و فوتبال و تعطیلات گره خورده است. اروپاییها هم برای عشق و حال به سواحل این کشور میروند. اما اوضاع اسپانیا هم خراب است. طبق برآورد سامانه پایش مرگومیر اسپانیا، از آغاز برنامه مقابله با گرما تا ۱۵ اوت، ۴۱۹۱ نفر در این کشور بر اثر گرمای شدید جان باختهاند.
البته اینطور نیست که بیش از چهار هزار نفر در اسپانیا با دیدن عدد ۳۰ روی دماسنج مرده باشند! قربانیان گرما الزاما کسانی نیستند که وسط خیابان از گرما نقش زمین شدهاند. بخش بزرگی از مرگها در افراد سالمند و کسانی اتفاق میافتد که بیماری زمینهای دارند. حدود ۸۹ درصد مرگهای ناشی از گرمای تابستانی در گروه سنی بالای ۶۵ سال برآورد شده است. کشورهای جنوبی اروپا، از جمله ایتالیا، اسپانیا و یونان، در میان آسیبپذیرترین کشورها قرار دارند.
حالا سوال اینجاست؛ چرا اروپاییها کولر نمیگذارند؟ چرا در زمستانها هم زورشان میآید از شوفاژ استفاده کنند؟ چرا جی کی رولینگ، کتابهای هری پاتر خودش را در کافه ادینبورو مینوشت تا از گرمای رایگان آن و البته اینترنت استفاده کند؟ چرا اروپاییها که زمانی همه دنیا مستعمره آنها بود، تا این حد در بخش انرژی ضعیف و آسیبپذیرند؟ در اتحادیه اروپا، در ۲۰۲۴ حدود ۶۱.۵ درصد مصرف انرژی خانوارها صرف گرمایش فضا شده و فقط ۰.۸ درصد مربوط به سرمایش بوده است.
بین کشورهای اروپایی، کشورهای شمالی که چیزی به نام کولر ندارند؛ چون عمر تابستانشان به عوض کردن پوشال کولر قد نمیدهد. اما در جنوب و کشورهای اسپانیا، ایتالیا و یونان و پرتغال کولر و وسایل خنککننده هم دارند و مصرف انرژی آنها در میان کشورهای اتحادیه اروپا بالاست. مصرف انرژی خانوارهای اتحادیه اروپا برای سرمایش از ۴۰.۵ هزار تراژول در سال ۲۰۱۸ به ۸۰.۴ هزار تراژول در ۲۰۲۴ رسیده؛ یعنی در ۶سال تقریبا دو برابر شده است.
در فرانسه اما فقط حدود ۲۴ درصد خانهها در سال ۲۰۲۵ مجهز به سیستم تهویه مطبوع بودهاند؛ هرچند این رقم از ۱۸ درصد در سال ۲۰۲۳ افزایش پیدا کرده است.
اما در بیشتر کشورهای اروپایی، دست زدن به معماری خانههای قدیمی غیرقانونی است و صاحبخانه یا مستاجر نمیتواند سرخود کولر کار بگذارد. بسیاری از خانههای اروپایی اساسا برای آبوهوای گرم طراحی نشدهاند. در بخش بزرگی از اروپا، برای دههها مسئله اصلی این بود که چطور خانه را گرم کنیم، نه چطور خنکش کنیم. عایقکاری، پنجرهها، سیستم گرمایش مرکزی و معماری خانهها عمدتا با زمستان تعریف شدهاند. کولر هم تا همین اواخر برای بسیاری از اروپاییها یک وسیله لوکس یا چیزی مخصوص جنوب اروپا بود، نه یک وسیله ضروری برای زنده ماندن.
از طرف دیگر، نصب و استفاده از کولر هزینه دارد. افزایش قیمت انرژی هم باعث شده خیلی از خانوارها در مصرف انرژی محتاط باشند؛ در فرانسه، مثلا ۳۶ درصد خانوارها در سال ۲۰۲۵ گفتهاند برای پرداخت برخی قبضهای انرژی با مشکل مواجه شدهاند.
از آن طرف، اروپا با یک مشکل دیگر هم روبهروست: جمعیت پیر. مطالعات جدید نشان میدهد افراد بالای ۶۰ سال بسیار بیشتر از آنچه قبلا تصور میشد در برابر گرمای شدید آسیبپذیرند. توانایی بدن برای دفع گرما با افزایش سن کاهش پیدا میکند و بیماریهای قلبی، ریوی، کلیوی و مصرف برخی داروها هم میتوانند خطر را بیشتر کنند. شاید برای همین است که اروپاییها نسبت به بقیه جهان در برابر جنگ اخیر آمریکا با ایران موضع منفعلانه در پیش گرفتهاند. آنها نسبت به انرژی، بسیار آ
سیبپذیرند. البته آسیبپذیری اروپا فقط به کولر محدود نمیشود. جنگ و اختلال در تنگه هرمز نشان داده وابستگی انرژی همچنان یکی از نقاط حساس اقتصاد اروپاست. بریتانیا هم برخلاف تصور، نفت تولید میکند، اما تولید دریای شمال سالهاست روند نزولی دارد و این کشور همچنان واردکننده خالص نفت است و ترامپ هم بارها به آنها طعنه زده که چرا استخراج نمیکنند.
برگردیم به فوتبال؛ جمال موسیالا در دو بازی دوستانه پیاپی برای بایرن مونیخ غش کرد که البته فقط مرتبط با گرمای هوا نبود و او اخیرا دچار یک بیماری نادر شده است.
در جام جهانی وقتی فیفا کولینگبریک یا همان زنگ آبخوری سه دقیقهیا را برای هر نیمه در نظر گرفت، صدای خیلیها در آمد، اما فعلا چارهای جز استفاده از این فرصتها برای آبرسانی به بازیکنان نیست؛ مبادا تلفات گرمازدگی در اروپا به زمینهای فوتبال هم سرایت کند. وقتی گرما میتواند چمن یک ورزشگاه بزرگ را خراب کند، با جان فوتبالیست چه میکند؟ حالا تصور کنید گرما با آدمهایی که نه زمین چمن مجهز دارند، نه ورزشگاه مدرن، نه سیستم خنککننده و نه توان مالی برای فرار از گرما چه میکند.
