ده‌ نمکی: اکبر پیگیر ساخت اخراجی‌های ۴ بود

عبدالله اسکندری، گریمور، که سابقه ۲۰ سال همکاری با زنده‌یاد اکبرعبدی را دارد، در مراسم بدرقه اکبر عبدی با گفت: اکبر عبدی دیگر نیست که روی صندلی بنشیند و با هم نقشی را خلق کنیم. من این دو روز را خیلی سخت گذراندم، اما فقط میتوانم بگویم که اکبر مرد خانواده بود و خود را وقف خانواده و نیز مردم کرد.

در بخشی دیگر از این مراسم، محمد سلوکی پیام‌هایی که از طرف مسئولان سیاسی و هنری و سینمایی ارسال شده بود را فهرست وار نام برد.

المیرا عبدی، دختر اکبر عبدی، گفت: سه ماه است که بابام نمی‌تواند نفس بکشد و یک دهم محبت‌هایش را نتوانستیم جبران کنیم. بابای من در نقش‌هایش زندگی می‌کرد. او زود رفت، چون زیاد می‌فهمید و قلبش خیلی مهربان بود. دیگر کسی مثل بابا نمی‌آید، به همین دلیل به من تسلیت نگویید، به سینمای ایران تسلیت بگویید.

همسر اکبر عبدی (معصومه قاسمی) نیز گفت: ما هنوز هم کمدین داریم و از این به بعد قدر آنها را بدانید. اکبر همیشه برای سرزمین ایران زنده است.

در بخش دیگری از این مراسم علیرضا خمسه، بازیگر پیشکسوت سینما، با ابراز همدردی با خانواده و دوستان زنده‌یاد اکبر عبدی، سخنانی تأثیرگذار درباره ابعاد ناشناخته شخصیت این بازیگر محبوب بیان کرد.

خمسه با اشاره به ویژگی منحصربه‌فرد هنرپیشه‌ها گفت: همه انسان‌ها یکبار زندگی و یکبار مرگ را تجربه می‌کنند، اما بازیگران به تعداد نقش‌های‌شان زندگی می‌کنند. دیشب وقتی برای تسلیت به خانه اکبر رفتم، حس کردم او در حال بازی در سکانسی از یک فیلم جدید است. حتی من خودم همین حالا فیلمی روی پرده دارم که در آن صحنه تشییع جنازه‌ام را بازی می‌کنم؛ این صحنه‌ها برای ما بازیگران آنقدر طبیعی شده است که گاهی حقیقت مرگ را باور نمی‌کنیم.

او افزود: اکبر عبدی فقط یک بازیگر خلاق و بی‌نظیر نبود؛ او منشوری چندوجهی بود. همه از هنر او می‌گویند، اما کمتر کسی از انسان بزرگ پشت این چهره هنری آگاه است. یادم می‌آید وقتی همسرش چند سال پیش به بیماری سخت مبتلا شد، اکبر با وفاداری مثال‌زدنی در کنارش ماند و در هر جمعی می‌گفت: «برای سلامتی مصی خانم دعا کنید.» این وجه مهربان و انسانی او کمتر دیده شد.

خمسه با تأکید بر روحیه بخشندگی عبدی خاطرنشان کرد: اکبر کسی بود که اگر ستمی می‌دید، فراموش نمی‌کرد اما می‌بخشید. او در نقش پسر، برادر، همسایه و همکار، بی‌مانند بود. مرگ چنین انسان‌هایی که برای شادی و زندگی خلق شده‌اند، برای ما غیرقابل باور است، انگار سکانسی از یک فیلم کمدی است که قرار است ۱۰ دقیقه دیگر بلند شوند و بخندند.

این هنرمند در پایان گفت: اکبر عبدی جزو لشکریان شادی این کشور بود و روح بزرگش همواره در یادها خواهد ماند.

مسعود ده‌نمکی، کارگردان سینما در بخشی از مراسم ترحیم اکبر عبدی با اشاره به جایگاه مردمی این هنرمند فقید، گفت: اکبر عبدی از تاریخ سینمای ایران حذف‌شدنی نیست. در ۳۰، ۴۰ سال اخیر هیچ هنرپیشه‌ای را سراغ نداریم که مردم تا این اندازه برایش تولید محتوا کنند، آن هم نه به خاطر سیمرغ یا جوایز، بلکه به خاطر عشقی که در دل‌ها داشت.

ده‌نمکی با تأکید بر نقش اجتماعی اکبر عبدی افزود: یکی از وجوه نادیده شخصیت او، حضور بدون دوربین و تشریفات در زندان‌ها بود. برای زندانیان، حتی محکومان به اعدام، برنامه اجرا می‌کرد و می‌گفت این آدم که می‌خواهد اعدام شود و بمیرد، بگذارید بخندد بعد برود. این عمو اکبر بود؛ محبوب دل مردم، نه جایزه‌ها.

کارگردان «اخراجی‌ها» با اشاره به همکاری ۲۰ساله خود با عبدی خاطرنشان کرد: همسرش بارها می‌گفت که اکبر پیگیر زمان ساخت «اخراجی‌های ۴» بود، حتی در روزهای بیماری. حیف که نشد، و داغش را بر دل ما گذاشت.

ده‌نمکی در ادامه به خانواده این بازیگر ادای احترام کرد و خطاب به همسر و دختر او گفت: سرتان را بالا بگیرید. شما در این ۲۰ سال، به‌ویژه در دوران سخت بیماری، تمام قد کنارش بودید. اگر اکبر برای همه ما عزیز است، خانواده‌اش هم برای ما محترمند.

او در پایان با انتقاد از نگاهِ صرفاً فنی به آثار عبدی اظهار کرد: بعضی‌ها می‌گویند فلان فیلم سطحش پایین یا بالا بود، اما اکبر بود که با بازی‌اش به فیلم‌ها ارزش می‌داد. محبوبیت او مرهون نگاه کارشناس‌هایی نیست که امروز پشت تابوتش از او تعریف می‌کنند. مردم سالها پیش با لبخندهایش به او جایزه داده بودند.

در بخش دیگری از این‌ مراسم، مسعود جعفری جوزانی، کارگردان پیشکسوت سینما با اشاره به استعداد ذاتی این هنرمند فقید گفت: اکبر عبدی با جوهر بازیگری به دنیا آمده بود. استعداد در وجود آدم‌ها نهادینه شده است و ما با آموزش و تجربه فقط می‌توانیم آن را تعالی ببخشیم، نه اینکه ایجاد کنیم. اکبر نیازی به تعریف نداشت، هرجا می‌نشست، مثل تابستان بود؛ گرم، متعادل و لبخندزا.

این کارگردان سینما با بیان خاطره‌ای از همکاری‌اش با عبدی افزود: نخستین‌بار که خواستم با او کار کنم در فیلم «ناصرالدین شاه آکتور سینما»، گفتند اکبر پول زیادی می‌خواهد. اما وقتی آمد، سفید امضا کرد و رفت، درست مثل زنده‌یاد عزت‌الله انتظامی یا آقای علی نصیریان. بعدها به او گفتم که برخی شایعه کرده بودند «تا پول نگیری کار نمی‌کنی»، اما خودش ثابت کرد که این حرف‌ها دروغی بیش نبود.

جعفری جوزانی با اشاره به وسواس و شناخت عمیق عبدی از نقش‌هایش خاطرنشان کرد: اکبر هر قدمی که برمی‌داشت، حساب شده بود. او حتی پیش از بازی در فیلمی، تیپ‌های مختلف را با مشاوره گریمور عبدالله اسکندری امتحان می‌کرد که گاه عکس‌هایش را هم به من نشان می‌داد. از جمله نقشی که دوست داشت، بازی در نقش زن بود که سالها قبل از «آدم برفی» برایش گریم شده بود.

این کارگردان در ادامه به ویژگی‌های انسانی عبدی پرداخت و با تأکید بر وابستگی متقابل هنرمندان به یکدیگر گفت: اکبر عبدی متولد تابستان بود و در تابستان هم از دنیا رفت، اما گرمای وجودش برای همه ماندگار است. او اهل اردبیل بود اما هیچ تعصب منطقه‌ای نداشت؛ به همه عشق می‌ورزید و متعلق به تمام مردم ایران بود، فارغ از هر گرایش سیاسی.

جعفری جوزانی در بخش دیگری از سخنانش به آسیب‌های فضای هنری کشور اشاره کرد و گفت: متأسفانه هنرمند در ایران مظلوم واقع شده است؛ هر گروهی سعی دارد او را به سمت خود بکشد. این دوگانگی‌ها و نبود تشکیلات منسجم، مانع از شکوفایی کامل هنرمندان شده است. اکبر عبدی اما فراتر از این حاشیه‌ها، با لبخند و نگاه طنزآمیزش، تلخی‌ها را به شیرینی تبدیل می‌کرد.