بعد از دهه ۸۰ در ایران از قتلهای سریالی خبری نبوده است تا اینکه سال ۱۴۰۲ رسانهها از دستگیری زنی ۵۶ساله خبر میدهند و مینویسند که دومین قاتل سریالی زن ایران دستگیر شده است.
کلثوم اکبری مدتی بعد از انتشار این اخبار مقابل دوربین قرار میگیرد و خود را معرفی و به قتل ۱۰ همسر دیگر خود اعتراف میکند.
وکیل یکی از شکات در پاسخ به اینکه رسیدگی به این پرونده در چه مرحلهای قرار دارد، میگوید: «در حال حاضر پرونده در دیوان عالی کشور است. طبق مندرجات دادنامه بدوی پرونده؛ در مورد قتل مرحوم «محمدعلی. ح» قید شده که تمام ورثه تقاضای دیه کردهاند. همچنین در مورد قتل مرحوم «میراحمد. ع» نیز قرار موقوفی تعقیب صادر شده و یکی از اولیای دم مقتول، گذشت کرده است. »
تابستان سال ۱۴۰۴، کلثوم اکبری در دادگاه حاضر و از خود دفاع میکند. طبق گفته همین وکیل؛ «کلثوم اکبری در جلسه اول دادگاه به سوالات قاضی جواب نمیداد و وقتی قاضی صراحتا از کلثوم اکبری پرسیده که از کجا میدانسته چه میزان از این قرصها را باید استفاده کند؟ او فقط میگفته؛ دچار جنون شده است؛ کلثوم اکبری از همان ابتدا تا انتها با هر سوال قاضی همین جواب را میداد. او به نوعی به سوالات جواب نمیداد یا هر چه قاضی از او میپرسید را تایید میکرد.»
با این حال وکیل کلثوم اکبری معتقد است که موکلش دچار اختلالات روانی عدیده است و از نظر روانی ثبات یک انسان عادی را ندارد.
بر اساس برخی روایتها؛ کلثوم اکبری هنگام حضور در جایگاه متهم با خونسردی و بدون ابراز ناراحتی اعلام کرده است: «به قرآن قسم اگر بیرون بیایم دیگر کارهایم را تکرار نمیکنم.»
ارتکاب قتلها در محیط خانه و خانواده بوده و این موضوع پرونده را کمی حساس کرده است
«علی نعمتی»، وکیل یکی از شکات به نام «مسیح. ن» است که توانسته بود از دست کلثوم اکبری فرار و جان سالم به در ببرد. نعمتی در مورد این پرونده میگوید: «نظر بنده این است که سیاست کیفری در ایران بیشتر مبتنی بر جلوگیری از انتشار یا وسعت انتشار چنین اخباری است، چراکه بعد از سالها قتلهای سریالی رخ داده است. دهههای ۷۰ و ۸۰ در ایران قاتلان سریالی وجود داشتهاند؛ خفاش شب، بیجه، مهین قدیری، سعید حنایی، مهدی فرجی، امید برک و… اما از دهه ۹۰ تاکنون قتلهایی با چنین وسعتی وجود نداشته است.
معمولا …
