هدف قرارگرفتن پلها، مسیرهای مواصلاتی و برخی تأسیسات خدماتی، از همین منظر قابل ارزیابی است؛ اقدامی که آثار آن فراتر از خسارت فیزیکی بوده و میتواند زنجیره تأمین، جابهجایی کالا و تابآوری اقتصادی را تحت تأثیر قرار دهد. شاید در این مقطع، تهران بیش از آنکه درگیر محاسبه هزینههای واردشده باشد، معطوف به مدیریت الزامات میدان و نحوه پاسخ به تحولات جاری است.
