در جنگ رمضان، می توان گفت که کشور اسپانیا تنها کشور اروپایی بود که در کنار ایران ایستاد. سفارت خودش را در تهران فعال کرد. تاوان تعلیق امریکا و برخی اتهامات ناتو را پذیرفت. اما با شهامت و جسارت تمام از ایران و ایرانی و مردم لبنان و فلسطین و جبهه مقاومت دفاع کرد. اما باید پرسید، چرا همه اینها باید اتفاق می افتادند؟ چرا در جنگ رمضان، اسپانیا باید از یک سری حقوق بین المللی خود، به خاطر ما ایرانی ها می گذشت؟ چرا اسپانیا که می توانست در صف کودک کشان و یاغیان و غارتگران و اشقیا قرار بگیرد، در کنار مردم ایران و فلسطین ایستاد؟ پاسخ آن ساده است. اسپانیا، خود یک کشور دارای فرهنگ و تمدن دیرینه ای است و با ایران و ایرانیان نیز پیوندهای عمیق فرهنگی و تاریخی دارد. او نسبت به تمدن ایرانی به خوبی آگاه است و آن را می شناسد. حضور یک کشور متمدن در کنار کشور بزرگی به نام ایران، پیام بزرگی برای دنیا داشت که …
