جام جهانی ۲۰۲۶ فوتبال با قهرمانی اسپانیا به پایان رسید. این رویداد، در سطح جامعه شناختی، متنی فشرده از مناسبات هویت، رسانه، حافظه جمعی، قدرت نمادین و نابرابری بود؛ متنی که در آن، فوتبال به عرصه ای برای بازنمایی جهان معاصر تبدیل شد. در سطح نخست، جام جهانی را می توان نوعی آیین جمعی جهانی دانست. مسابقات بزرگ ورزشی، لحظه هایی از همزمانی عاطفی می آفرینند که در آن افراد پراکنده در نقاط مختلف جهان، در تجربه ای مشترک سهیم می شوند. فینال اسپانیا و آرژانتین نیز چنین وضعیتی داشت که در آن میلیون ها نفر در یک زمان واحد درگیر هیجان، اضطراب و انتظار شدند. با این حال، این همبستگی ظاهرا فراگیر، یکنواخت نبود؛ برای اسپانیا نشانه تثبیت برتری بود، برای آرژانتین تجربه فقدان و پایان و برای دیگر جوامع، فرصتی برای بازخوانی مسائل خود از خلال یک رویداد جهانی. از منظر هویت ملی، فوتبال در جام جهانی صحنه ای برای نمایش …
