نقدی حقوقی بر تفاهمنامه اسلام آباد
در حقوق بین الملل، تفاهمنامه ها فقط مجموعه ای از واژه ها نیستند؛ آنها ابزارهایی برای مهار بحران، تنظیم رفتار دولت ها و تبدیل تعهد سیاسی به نظم حقوقی اند. از همین رو، هر تفاهمی که برای توقف درگیری شکل می گیرد، باید بتواند میان واقعیت میدان و الزام حقوقی پیوندی پایدار برقرار کند. در پی جنگ ۴۰ روزه اخیر و حمله امریکا و اسراییل به ایران، تفاهمنامه اسلام آباد به عنوان ساز و کاری برای کاهش تنش مطرح شد؛ اما برهم خوردن آن نشان داد که نقض چنین تفاهمی فقط یک شکست سیاسی نیست، بلکه پیامدهای حقوقی مهمی دارد: از مسوولیت بین المللی دولت ها گرفته تا تضعیف اعتماد به میانجیگری ها و فرسایش نظم حقوقی منطقه ای. پرسش نخست این است که تفاهمنامه اسلام آباد از نظر حقوقی چه ماهیتی داشت؟ آیا یک توافق الزام آور بود یا صرفا تفاهمی سیاسی؟ در حقوق بین الملل، همه اسناد میان دولت …
