جنوب، جایی است که آفتاب، بیشتر می تابد و دیرتر می رود. سرزمینی که دریا، نخل، بادهای سوزناک و شرجی شبانه و خاک گرمش، قرن ها شاهد زندگی مردمانی بوده اند که با همه سختی ها، خم نشده اند. از سیستان و بلوچستان تا هرمزگان، بوشهر و خوزستان.جنوب، خانه مردمانی است که سهم شان از نفت فقط آلودگی بوده و از دیگر ثروت های این سرزمین، بیش از آنکه رفاه باشد، صبوری بوده است. مردمانی که سال هاست با گرمای طاقت فرسا، خشکسالی های پی درپی، کمبود آب، گرد و غبار و محرومیت دست وپنجه نرم می کنند؛ اما هنوز لبخند را از چهره مهمان دریغ نمی کنند. تابستان در جنوب، فقط یک فصل نیست؛ امتحانی است برای تحمل، آزمون تاب و توان. وقتی دماسنج از مرزهای معمول عبور می کند، رطوبت نفس را می برد و شرجی، توان ایستادن را هم می گیرد، قطعی برق دیگر فقط خاموش شدن یک لامپ نیست؛ خاموش شدن کولری است که تنها پناه یک کودک، یک سالمند یا یک بیمار در …
