به گزارش ایسنا کنترل بخارات سوخت از دهه ۱۹۷۰ میلادی در اروپا و آمریکا جدی شد. در آن زمان شهرهایی مثل لسآنجلس با آلودگی شدید هوا دستوپنجه نرم میکردند. تحقیقات نشان داد ترکیبات آلی فرار (VOC) ناشی از تبخیر بنزین سهم بزرگی در آلودگی دارند. به همین دلیل سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) و اتحادیه اروپا قوانین سختگیرانهای وضع کردند و جایگاهها موظف شدند سیستمهای کاهش بخارات نصب کنند. در ایران نیز با افزایش مصرف سوخت و آلودگی کلانشهرها، پروژه کهاب از اوایل دهه ۱۳۸۰ مطرح شد. ابتدا در چند جایگاه پایلوت اجرا شد و نتایج آن موفقیتآمیز بود. همین باعث شد از سال ۱۳۹۳ اجرای مرحله اول اجباری شود و سپس مراحل دوم و سوم در دستور کار قرار گرفت.
واژه «کهاب» مخفف «کاهش» انتشار بخارات بنزین در محیط جایگاه، «هدایت» بخارات جمعآوریشده به مسیرهای کنترلشده، «انتقال» بخارات از خودرو، مخزن یا نفتکش به سامانه بازیافت، تبدیل بخارات بنزین به مایع و بازگرداندن آن به چرخه سوخت (بازیافت) است. …
