به گزارش ایسنا، نوزدهم مرداد سال ۱۴۰۱ بود که امیرهوشنگ تنها پسر «آقاخان» ابتهاج و «فاطمه رفعت»، با هفتهزارسالگان سر به سر شد و امروز چهارمین سالی است که این شاعر به دنیای «سایه»ها کوچ کرده است.
به همین مناسبت فیض شریفی، شاعر و منتقد ادبی در یادداشتی که برای انتشار در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است:
«چون سایه مرا ز خاک برگیر
کاین جا سر و آستانه از توست
(آنتولوژی یا منبع الهام هوشنگ ابتهاج)
برای شناختن هوشنگ ابتهاج، باید سعدی و مولوی و به خصوص حافظ را ژرفکاوانه تحقیق و بررسی کرد.
به بیت زیرین نگاه کنید:
«پیش تو جامه در تنم، نعره زند که بر درم
آمدمت که بنگرم گریه امان نمیدهد.»
حافظ همین مضمون را بارها در شعر خود مستحیل کرده است سایه، آنتولوژی سعدی، مولوی، حافظ و نیما یوشیج است.
مصراع اول این بیت، حالتی مولویوار دارد و در مصراع دوم، سایه، بدون آن که متوجه باشد از سعدی وام گرفته است.
سعدی میگوید:
«آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم
سیر نمیشود نظر بس که لطیف منظری». …
