عبدالرضا دادبود روز سهشنبه ۲۷ مرداد در جلسه بررسی «طرح یکپارچه کنترل و هدایت بلندمرتبهسازی» با اشاره به ضرورت نگاه منطقهای به توسعه بلندمرتبهسازی اظهار کرد: اگر در یک محدوده تعداد قابل توجهی ساختمان بلندمرتبه احداث شود، افزایش جمعیت و تردد ناشی از آن، زیرساختهایی مانند راه، آب، برق و سایر خدمات را تحت تأثیر قرار میدهد و نمیتوان این آثار را صرفاً در محدوده همان پروژه یا شهر در نظر گرفت.
وی افزود: باید مدلی طراحی شود که پروژههای بزرگ و خاص، متناسب با ظرفیت و آثار خود، در تأمین زیرساختهای مورد نیاز مشارکت داشته باشند و این موضوع از ابتدا در ضوابط طرح پیشبینی شود.
معاون عمرانی استاندار مازندران با تأکید بر ضرورت خودتأمینی زیرساختها در پروژههای بلندمرتبه تصریح کرد: تا حد امکان باید سازندگان و سرمایهگذاران پروژههای بزرگ ملزم شوند بخشی از نیازهای زیرساختی خود را تأمین کنند؛ بهعنوان نمونه در حوزه انرژی میتوان استفاده از انرژی خورشیدی و تولید برق مورد نیاز پروژه را در ضوابط لحاظ کرد.
دادبود ادامه داد: در حوزه آب نیز باید متناسب با ظرفیت پروژه تصمیمگیری شود؛ بهویژه در مناطقی که منابع تأمین آب وجود دارد اما شبکه انتقال و توزیع با محدودیت مواجه است، پروژههای بزرگ باید در توسعه و تقویت شبکه مورد نیاز خود نقش داشته باشند.
وی همچنین با اشاره به ظرفیتهای متفاوت مناطق مختلف استان در حوزه بلندمرتبهسازی گفت: نمیتوان برای همه مناطق یک نسخه واحد ارائه کرد. ظرفیت شهرهای ساحلی، روستاهای بزرگ و مناطق گردشگری با روستاهای کوچک متفاوت است و ضوابط باید این تفاوتها را به رسمیت بشناسد.
معاون عمرانی استاندار مازندران با بیان اینکه بخش قابل توجهی از تقاضای بلندمرتبهسازی در شهرهای ساحلی متمرکز است، بر ضرورت مدیریت هوشمند این روند تأکید کرد و گفت: در عین رعایت ملاحظات زیستمحیطی، اجتماعی و کالبدی، نباید ضوابط به گونهای باشد که مسیر برای ساختوسازهای غیرمجاز باز شود؛ بنابراین باید برای شرایط خاص و پروژههایی که از ظرفیت مناسب زمین، دسترسی و زیرساخت برخوردارند نیز سازوکار مشخصی پیشبینی شود.
دادبود خاطرنشان کرد: در موارد خاص، لازم است امکان بررسی کارشناسی و تصمیمسازی برای طرح در مراجع بالادستی …
