وی با اشاره به نقش شهرت در شکلگیری اعتماد، بیان کرد: شهرت، حاصل انباشته شدن تجربههای گذشته درباره یک فرد یا یک مجموعه است. ممکن است فردی تجربه مستقیمی از یک شخص یا موسسه نداشته باشد، اما تجربههای دیگران میتواند مبنای قضاوت و تصمیمگیری قرار گیرد. به همین دلیل، اگر درباره فرد یا مجموعهای بیان شود که قابل اعتماد نیست، حتی بدون تجربه مستقیم نیز احتمال دارد دیگران نسبت به آن بیاعتماد شوند. در مقابل، شهرت مثبت نیز میتواند زمینه اعتماد عمومی را فراهم کند.
اصغرپورماسوله با بیان اینکه تجربههای منفی، مهمترین عامل کاهش اعتماد به برخی کالاهای ایرانی است، گفت: اگر مصرفکننده محصولی از یک شرکت خریداری کند اما کالا کیفیت لازم را نداشته باشد یا مشخصات اعلامشده با واقعیت تفاوت داشته باشد، طبیعی است که اعتماد نسبت به آن شرکت کاهش پیدا کند.
وی افزود: برای نمونه، اگر شرکتی درباره توان یک محصول مانند جاروبرقی اطلاعاتی ارائه کند، اما مصرفکننده پس از خرید متوجه شود عملکرد واقعی کالا با آنچه اعلام شده تفاوت دارد، یا شرکتی وعده خدمات پس از فروش بدهد اما در زمان مراجعه مشتری پاسخگو نباشد، در واقع سرمایه اعتماد خود را از بین برده است. حتی افرادی که تجربه مستقیمی از خرید یک محصول ندارند نیز ممکن است تحت تاثیر تجربههای منفی دیگران نسبت به برخی تولیدکنندگان داخلی، نگاه مثبتی به آن کالا نداشته باشند.
این جامعهشناس خاطرنشان کرد: در مقابل، برخی کالاهای خارجی مانند محصولات آلمانی یا ژاپنی به دلیل شهرتی که در طول سالها در زمینه کیفیت پیدا کردهاند، حتی بدون شناخت دقیق از شرکت تولیدکننده، از سوی مصرفکنندگان قابل اعتمادتر تلقی میشوند.
تبلیغات بدون کیفیت، اعتماد ایجاد نمیکند
اصغرپورماسوله با اشاره به نقش تبلیغات در ایجاد اعتماد اظهار کرد: تبلیغات میتواند موثر باشد، اما تنها زمانی که بر واقعیت استوار باشد. اگر کیفیت واقعی یک محصول با تبلیغات انجامشده همخوانی نداشته باشد، تجربه منفی مصرفکننده میتواند اثر تبلیغات را از بین ببرد. تنها با تبلیغ، اعتماد ایجاد نمیشود؛ بلکه ابتدا باید محصول از کیفیت مطلوب برخوردار باشد و سپس برای معرفی آن تبلیغ صورت گیرد.
این جامعهشناس با اشاره به رقابت کالاهای داخلی با محصولات خارجی، تصریح کرد: یکی از عوامل مهم در این رقابت، قیمت کالاهای خارجی است. برای مثال، عرضه برخی کالاهای چینی با قیمت پایینتر موضوعی است که باید از منظر اقتصادی بررسی شود. در کنار قیمت، مسئله کیفیت نیز اهمیت دارد که به فرهنگ سازمانی، فرهنگ کار و میزان تعهد شرکتها مرتبط است.
وی افزود: زمانی که نام کالای ژاپنی مطرح میشود، معمولا کیفیت بالا در ذهن مصرفکننده تداعی میشود، اما درباره بسیاری از کالاهای ایرانی چنین تصویری وجود ندارد. این مسئله به کیفیت تولید، میزان تعهد شرکتها و فرهنگ کاری حاکم بر مجموعههای تولیدی بازمیگردد.
حمایت از تولید داخلی بدون نظارت، نتیجه مطلوبی ندارد
اصغرپورماسوله با اشاره به حمایت از تولید داخلی اظهار کرد: اصل حمایت از تولید داخلی اقدامی نادرست نیست، زیرا بسیاری از کشورها از تولیدات خود حمایت میکنند، اما این حمایت نباید به گونهای باشد که تولیدکنندگان انگیزهای برای افزایش کیفیت نداشته باشند. اگر حمایت از تولید داخلی بدون نظارت دقیق بر کیفیت انجام شود، ممکن است برخی شرکتها احساس کنند نیازی به اصلاح فرآیند تولید و ارتقای محصولات خود ندارند.
این جامعهشناس تاکید کرد: در کنار حمایت از تولید داخلی باید مقررات سختگیرانهای برای کنترل کیفیت وجود داشته باشد تا تولیدکنندگان ملزم به افزایش کیفیت محصولات خود شوند. حمایت از تولید داخلی زمانی نتیجهبخش خواهد بود که همراه با الزام به ارتقای کیفیت باشد.
ارتقای کیفیت مهمترین راه جلب اعتماد به کالای ایرانی
اصغرپورماسوله با بیان اینکه ارتقای کیفیت مهمترین راه جلب اعتماد مردم است، گفت: شرکتهای ایرانی وجود دارند که مردم با اطمینان محصولات آنها را خریداری میکنند. شاید تعداد این شرکتها زیاد نباشد، اما همین نمونهها نشان میدهد هرگاه مصرفکننده محصولی باکیفیت دریافت کند و از آن رضایت داشته باشد، در خریدهای بعدی نیز به همان برند اعتماد خواهد کرد. بنابراین، اساس جلب اعتماد مصرفکنندگان، افزایش کیفیت تولید و پایبندی تولیدکنندگان به تعهدات خود است.
انتهای پیام
