به گزارش ایسنا، داروهای GLP-1 مانند اوزمپیک(Ozempic) یا نسخه ایرانی آن موسوم به «اسپارتینا» در سالهای اخیر، مراقبتهای بهداشتی را متحول کردهاند و نحوه درمان بیماریهایی مانند دیابت نوع 2 و چاقی را به طرز چشمگیری تغییر دادهاند.
البته در حالی که این داروها در درجه اول برای کمک به کاهش قند خون و کاهش اشتها استفاده میشوند، دانشمندان دریافتهاند که اثرات GLP-1 بسیار گستردهتر است و به روشهایی که هرگز انتظار نداشتیم بر سلامت ما تأثیر میگذارد.
اکنون یک مطالعه جدید یک اثر ناخواسته دیگر را کشف کرده است و نشان میدهد که ما هنوز در درک کامل چگونگی تأثیر آگونیستهای گیرنده GLP-1 بر بدن، تنها در مراحل اولیه هستیم.
محققان در مقالهای که در مجله دیابت، چاقی و متابولیسم (Diabetes, Obesity and Metabolism) منتشر شده است، دریافتند که داروهای GLP-1 با کاهش خطر ابتلا به دژنراسیون ماکولا وابسته به سن(AMD) که یک بیماری شایع چشمی است که علت اصلی از دست دادن بینایی برگشتناپذیر در بزرگسالان مسن است، مرتبط هستند.
در این مطالعه، تیمی به رهبری چنگ-سین هونگ(Cheng-Hsien Hung)، محقق داروشناسی بالینی از دانشگاه پزشکی چونگ شان(Chung Shan) در تایوان، دادههای بیش از ۱۵۷ هزار بیمار را تجزیه و تحلیل کردند.
تمام بیماران ۶۰ سال یا بیشتر سن داشتند و همگی چاق بودند، اما هیچکدام دیابت نداشتند.
این افراد به دو گروه تقسیم شدند که هر کدام تقریباً ۷۹ هزار نفر را شامل میشدند. یک گروه شامل افرادی بود که برای مدیریت وزن خود شروع به استفاده از داروهای GLP-1 (لیراگلوتاید، سماگلوتاید یا تیرزپاتاید) کرده بودند، در حالی که افرادی که از انواع دیگر داروهای غیر GLP-1 برای درمان کاهش وزن استفاده میکردند، گروه دوم را تشکیل میدادند.
طی چند سال پیگیری، بیمارانی که از داروهای GLP-1 استفاده میکردند، در مقایسه با گروهی که از انواع دیگر داروهای کاهش وزن استفاده میکردند، میزان ابتلا به دژنراسیون ماکولا وابسته به سن را به طور قابل توجهی کمتر نشان دادند.
در مجموع، مصرف GLP-1 با کاهش تقریبی ۱۸ درصدی خطر ابتلا به AMD در دوره پیگیری همراه بود که در مواردی که نوع AMD در دادهها مشخص نشده بود، به ۳۰ درصد کاهش خطر افزایش یافت.
تحقیقات قبلی شواهدی از اثر …
