علیاصغر محمدخانی - دبیر جایزه ابوالحسن نجفی و فعال فرهنگی - در گفتوگو با ایسنا، درباره انتقادی که نسبت به توجه به چند ناشر خاص در این جایزه مطرح است، توضیح داد: هیچ جایزه و انتخابی کامل نیست، مگر ممکن است کاری بیاشکال باشد؟ بنای ما از اولین دوره جایزه نجفی اعلام فراخوان بود تا مترجم یا ناشر، کتاب خود را به دبیرخانه بفرستد. بنای ما این نیست تمام کتابهایی که در طول سال ترجمه شده، جمع کنیم؛ بلکه بر اساس کتابهای رسیده به دبیرخانه داوری میکنیم. داوریمان نیز چند مرحله دارد؛ ابتدا چند داور غربال اولیه دارند و پس از بررسی اولیه یکسری از کتابها از روند داوری کنار میروند. مثلاً ضعف زبان فارسی یا ضعف محتوا دارند و برخی هم به مرحله بعد راه پیدا میکنند که در این مرحله کتابها توسط چند داور خوانده و ارزیابی میشوند. البته نقد کتابها را هم میبینیم. جایزه ابوالحسن نجفی را بیشتر برای مترجمان جوان گذاشتهایم و نگاهمان به آثار مترجمان شناخته شده و پیشکسوت صرفا بررسی کارنامه آنهاست.
او سپس درباره ضوابط داوری نیز گفت: ضوابط ما سه بخش است؛ اول محتوا و اصل رمان است و اینکه ارزشهای نوین و قدرت طرح مسئله را داشته باشد. دوم ترجمه فارسی و فارسینویسی درست است. برخی از داوران به قدری صاحبنظر هستند که زمانی که چند صفحه را میخوانند، میبینند فارسی، فارسی خوبی نیست و اثر را کنار میگذارند. شما صاحبنظرتر از دکتر حسین معصومی همدانی، عبدالله کوثری، دکتر ضیاء موحد و امید طبیبزاده یا مرحوم اسوار میشناسید؟ با یک نگاه متوجه میشوند که فارسی مترجم خوب نیست. البته ممکن است گاه اختلاف سلیقه در انتخاب واژهها وجود داشته باشد.
محمدخانی تأکید کرد: اینکه کتابهای برخی از ناشران در جایزه نیست به این دلیل است که خودشان اثرشان را نمیفرستند و ما هم امکان این را نداریم که همه کتابها را تهیه کنیم.
او با اشاره به اینکه برخی از کتابها از زبانهای واسط ترجمه شده است، بیان کرد: برای برخی از زبانها داوری نداریم که کتاب را با اصل رمان مقایسه کند. مثلاً برای کتابی که از زبان چک به انگلیسی ترجمه شده است، مترجم چکی نداریم اما گاه پیش میآید که مشورتهایی میگیریم.
دبیر جایزه نجفی با توضیح روند داوری، اظهار کرد: زمانی که کتابها به مرحله …
