به گزارش ایسنا، به نقل از بنیاد ملی علم ایران (INSF)، فرناز آزادیخواه در دوره پسادکتری خود با راهنمایی علیرضا کریمی در دانشگاه اراک پژوهشی با عنوان «طراحی و تهیه سامانههای هیدروژلی حساس به نور بر پایه پلیمر زیستی کیتوزان حاوی داروی شیمیدرمانی متوترکسات و بررسی اثربخشی آن در درمان ترکیبی شیمیدرمانی و نورپویادرمانی» انجام داده است.
آزادیخواه با اشاره به اهمیت توسعه روشهای نوین درمان سرطان گفت: در این پژوهش، یک سامانه پیشرفته دارورسانی مبتنی بر هیدروژل طبیعی کیتوزان طراحی و ارزیابی شد که هدف آن افزایش اثربخشی درمان سرطان پستان و کاهش عوارض جانبی ناشی از روشهای متداول شیمیدرمانی است. این سامانه با ترکیب داروی ضدسرطان متوترکسات (MTX) و ماده حساس به نور پریلن دیایمید (PDI) در بستر کیتوزانی، امکان استفاده همزمان از شیمیدرمانی و نورپویادرمانی را فراهم میکند.
وی افزود: کیتوزان بهعنوان یک پلیمر زیستی طبیعی، بهدلیل زیستسازگاری، زیستتخریبپذیری و توانایی بالا در جذب و نگهداری ترکیبات دارویی، بهعنوان ماتریس هیدروژلی این سامانه انتخاب شد. این هیدروژل میتواند دارو را بهصورت کنترلشده و هدفمند در محل مورد نظر آزاد کند و نقش یک حامل پایدار برای انتقال عوامل درمانی را ایفا کند.
این پژوهشگر با اشاره به نقش متوترکسات در این سامانه اظهار کرد: این دارو با مهار آنزیم دیهیدروفولات ردوکتاز، فرآیند سنتز DNA را مختل کرده و مانع تکثیر و رشد سلولهای سرطانی میشود. آزادسازی موضعی متوترکسات از بستر هیدروژلی، ضمن حفظ غلظت درمانی دارو در ناحیه تومور، از توزیع گسترده آن در بدن و بروز عوارض ناخواسته جلوگیری میکند.
وی ادامه داد: ماده پریلندیایمید نیز بهعنوان یک فتوسنسایزر عمل میکند. این ماده پس از قرار گرفتن در معرض تابش نور لیزر با طول موج مناسب، انرژی نور را جذب کرده و با انتقال آن به اکسیژن مولکولی، موجب تولید گونههای فعال اکسیژن بهویژه اکسیژن سینگلت میشود. …
