به گزارش ایسنا اسماعیل مجللی محقق و پژوهشگر تعزیه یاداشتی در اختیار ایسنا قرار داده که در این یادداشت آمده است: عزاداری برای امام حسین (ع) در بین شیعیان و مسلمانان تبدیل به مناسک شده و توده مردم از طرق مختلف اعم از راهاندازی هیئتهای مختلف زنجیرزنی، روضههای ثابت و خانگی و تعزیهخوانی و درنهایت پیاده رفتن به کربلا نسبت به امام سوم شیعیان ابراز ارادت میکنند.
پیادهروی و سفرهای گروهی زیارتی قدمتی دیرینه دارد و بهنوعی میتوان پیشینه آن را همزمان با مذهب دانست. در بسیاری از مذاهب غیر اسلامی نیز در سراسر جهان شاهد حضور دسته جمعی و به صورت پیاده را شاهد میباشیم در زندگی بزرگانی همچون پیامبران، ائمه، علما و حتی پادشاهان و افراد شاخص نیز طی کردن مسیر بهصورت پیاده را تا اماکن مقدس همچون مکه و کربلا و مشهد دیده میشود. بنابراین سبقه و پیشینه طولانی برای آن میتوان تعریف کرد. حرکتهای جمعی یکی از قدیمیترین شکلهای نمایشی بیرونی است و چون بخش مکمل مناسک مذهبی به شمار میرود، میتوان گفت قدمتی همسان مذهب دارد و از دو منظر نمادین و آموزشی برخوردار است. به طور کلی اجرای نمایشهای سیار و کارناوالی در بسیاری از مناطق جهان از گذشته مرسوم بوده است.
در قرون وسطی در اروپا تئاتر واگن در مصایب حضرت مسیح اجرا میشد. جشنواره دیونوسیای شهر که یادوارهی آمدن دیونوسوس به آتن بود در سده پنجم پیش از میلاد درآتن و در پایان مارس برگزار میشد و پس از نمایش آمدن دیونوسوس به آتن یک راهپیمایی با شرکت مقامات رسمی کوره گوسها و گروهی که هدایایی را در پشت سر حیوانات قفربانی برای دیونوسوس میآوردند شرکت میکردند. این راهپیمایان از میان بسیاری از مناطق آتن عبور میکردند و در بعضی قربانگاهها توقف میکردند و سرانجام با تقدیم هدایای خود و قربانی یک گاو در قربانگاه دیونوسوس مراسم به پایان میرسید. مرگ و رستاخیز موضوع اصلی آیینهای سرزمینهای کهن بود از جمله آیین مصایب آبیدوس در مصر که بر اساس مرگ و رستاخیز رب النوع اوزیریس پسر گب(زمین) و نات(آسمان) است.
امروزه حرکت هیئتهای عزاداری بهصورت گروهی و پیاده و بعضاً با پایبرهنه و به طور معمول مسیر بین دو مکان مقدسی همچون مساجد جامع، صحن امامزادگان و گورستانها را طی مسیر میکنند و در فحوای آن ذکر مصیبت و روضه …
