بر اساس آمارها، نهاوند با تأمین حدود ۷۰ درصد بذر و دانه گشنیز کشور، جایگاهی ویژه در سطح ملی دارد و بهعنوان قطب طلایی تولید گیاهان دارویی ایران شناخته میشود.
با وجود این ظرفیت کمنظیر، نبود سرمایهگذاری، کمبود صنایع بستهبندی و فرآوری، ضعف در توسعه صادرات و بهرهگیری محدود از فناوریهای نوین، همچنان از مهمترین چالشهای پیشروی این شهرستان بهعنوان بزرگترین قطب تولید گیاهان دارویی استان همدان است؛ چالشهایی که در زنجیره تولید و عرضه گشنیز بیش از سایر محصولات خود را نشان میدهد.
نبود زیرساختهای صنایع تبدیلی و فرآوری موجب شده است گشنیزکاران نهاوند و دیگر مناطق استان، بخش قابل توجهی از محصول خود را بهصورت خام و از طریق واسطهها و دلالان به فروش برسانند و سهم اندکی از ارزش افزوده آن نصیبشان شود. از سوی دیگر، نام و هویت گشنیز نهاوند در فرآیند صادرات کمتر دیده میشود؛ بهگونهای که برخی کشورها با خرید فلهای این محصول، پس از فرآوری و بستهبندی، آن را با برند خود روانه بازارهای جهانی میکنند. موضوعی که ضرورت ثبت ملی و جهانی گشنیز نهاوند را بیش از پیش آشکار میسازد.
اکنون این پرسشها مطرح است که وضعیت تولید گشنیز در همدان و بهویژه نهاوند در سالجاری چگونه است؟ ثبت ملی و جهانی این محصول در چه مرحلهای قرار دارد؟ بهرهگیری از فناوریهای نوین، از جمله فروش اینترنتی و بازاریابی دیجیتال، تا چه اندازه به توسعه بازار آن کمک کرده است؟ و مهمترین چالشهای پیشروی تولیدکنندگان چیست؟ ایسنا در گفتوگو با مسئولان و کارشناسان، به بررسی این موضوعات پرداخته است.
پیشبینی برداشت بیش از ۱۳ هزار و ۴۴۶ تُن گشنیز
بهروز فروزانفر، مدیر باغبانی سازمان جهاد کشاورزی استان همدان از پیشبینی برداشت بیش از ۱۳ هزار و ۴۴۶ تُن گشنیز از سطح مزارع این استان خبر داد و گفت: در سالجاری سطحی افزونبر ۶۱۲۷ هکتار از اراضی کشاورزی استان به کشت گیاه دارویی گشنیز اختصاص دارد که بر اساس پیشبینی از این میزان سطح ۱۳ هزار و ۴۴۶.۵ تن محصول قابل برداشت خواهد بود.
وی میانگین برداشت هر هکتار گشنیز را بیش از دو تُن دانست و خاطرنشان کرد: شهرستان نهاوند با تولید سالانه ۱۳ هزار تُن گشنیز، به عنوان قطب تولید گشنیز کشور بهشمار میرود و ۷۰ درصد گشنیز کشور و ۹۰ درصد …
