پریسا ارجمندی در گفتوگو با ایسنا، درباره چگونگی حفظ هویت مستقل دوقلوها در کنار یکدیگر، گفت: اصل مهم این است که آنها دو کودکاند، نه یک واحد. والدین باید از همان سالهای نخست، علایق، دوستان، وسایل و حتی ویژگیهای شخصیتی هر کودک را جداگانه به رسمیت بشناسند. بهتر است از عبارتهایی مانند «دوقلوها همیشه با هم ...» کمتر استفاده شود و هر کودک با نام خودش خطاب قرار گیرد.
جداسازی در مدرسه لازم است یا خیر؟
وی در خصوص ضرورت جداسازی دوقلوها در محیطهای آموزشی، اظهار کرد: یک نسخه برای همه دوقلوها وجود ندارد. اگر کنار هم بودن باعث آرامش و عملکرد بهتر هر دو کودک شود، جداسازی ضرورتی ندارد؛ اما اگر یکی دائما به دیگری وابسته باشد، مقایسه شوند، رقابت شدید میان آنها شکل بگیرد یا یکی در سایه دیگری قرار گیرد، جدا بودن کلاس یا بخشی از فعالیتها میتواند مفید باشد. تصمیم بهتر است براساس نیاز هر کودک و با مشارکت مدرسه و والدین گرفته شود.
این روانشناس با اشاره به مقایسههای مداوم اطرافیان و ضرورت حفظ حریم خصوصی دوقلوها، گفت: والدین باید محترمانه،اما قاطعانه جلوی مقایسه را بگیرند و بگویند که ترجیح میدهند هر کودک با مسیر رشد خودش مقایسه شود. مسائل درسی، عاطفی، رفتاری یا نقاط ضعف یکی از کودکان نباید در حضور دیگری یا دیگر اعضای خانواده مطرح شود. حتی شوخیهایی مانند «این یکی باهوشتر است» میتواند در ذهن کودک به یک هویت ثابت تبدیل شود.
این روانشناس تاکید کرد: تصمیمگیری در این زمینه بهتر است براساس نیاز هر کودک و با مشارکت والدین و مدرسه انجام شود.
راهکارهای کاهش حسادت میان دوقلوها
ارجمندی درباره راهکارهای کاهش حسادت میان دوقلوها بیان کرد: به جای تلاش برای اینکه آنها هیچگاه حسادت نکنند، باید به آنها یاد داد که این احساس را مدیریت کنند. والدین میتوانند احساس هر کودک را بدون قضاوت نامگذاری کنند، برای دریافت توجه والدین نوبت مشخص داشته باشند و موفقیت یکی را جشن بگیرند، بدون اینکه دیگری بازنده تلقی شود.
وی ادامه داد: استفاده کمتر از رقابت مستقیم و اختصاصدادن زمان جداگانه برای هر کودک، از دیگر راهکارهای موثر در کاهش حسادت میان دوقلوهاست.
این روانشناس به بهترین تکنیک برای «زمان اختصاصی» با هر دوقلو اشاره کرد و گفت: لازم نیست …
