جواد رضاییان در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به نقش مهندسی صنایع در حل مسائل واحدهای تولیدی و خدماتی، اظهار کرد: محدودیت منابعی مانند مواد اولیه، انرژی، ماشینآلات، سرمایه و نیروی انسانی از مهمترین چالشهای جوامع صنعتی است و در چنین شرایطی، نحوه تخصیص و استفاده از این منابع، تاثیر مستقیمی بر بهرهوری و رقابتپذیری سازمانها دارد.
عضو هیات علمی گروه مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون مازندران افزود: با افزایش پیچیدگی فرآیندهای تولید و خدمات و تغییرات مستمر محیط کسبوکار، دیگر نمیتوان صرفاً بر تجربه و روشهای سنتی مدیریتی تکیه کرد؛ بلکه مدیریت بهینه منابع، بهکارگیری روشهای علمی، تحلیل دادهها و استفاده از ابزارهای نوین مدیریتی ضرورتی اجتنابناپذیر است.
وی با بیان اینکه مهندسی صنایع میتواند در این بخش نقش تعیینکنندهای داشته باشد، خاطرنشان کرد: صنایع و سازمانها علاوه بر دانش فنی، به بهینهسازی فرآیندها، افزایش بهرهوری و تصمیمگیری مبتنی بر داده نیاز دارند و مهندسی صنایع میتواند با شناسایی گلوگاهها، حذف اتلافها و طراحی فرآیندهای کارآمدتر، زمینه استفاده بهتر از منابع موجود را فراهم کند.
مسئله صنعت ایران فقط درون کارخانه نیست
رضاییان با تاکید بر اینکه مسئله صنعت کشور نباید صرفاً در سطح بنگاهها مورد بررسی قرار گیرد، تصریح کرد: اگرچه بهبود فرآیندها و افزایش بهرهوری در واحدهای تولیدی اهمیت زیادی دارد، اما چالش اصلی صنعت کشور ابعاد کلانتری دارد و یکی از مسائل اساسی، نبود یک مسیر منسجم و راهبرد ملی برای صنعتیشدن است.
وی ادامه داد: صنعتیشدن باید به عنوان یکی از اولویتهای اصلی سیاستگذاری و برنامهریزی کشور مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه بدون یک راهبرد مشخص، اقدامات پراکنده در سطح بنگاهها نمیتواند به شکلگیری یک نظام صنعتی رقابتپذیر و پایدار منجر شود.
عضو هیات علمی گروه مهندسی صنایع دانشگاه علوم و فنون مازندران گفت: یک راهبرد ملی صنعتی باید بتواند مسیر توسعه صنعتی کشور را مشخص کند، ارتباط میان سیاستهای اقتصادی، فناوری، سرمایهگذاری و نیروی انسانی را سامان دهد و زمینه افزایش رقابتپذیری و رشد پایدار اقتصاد را فراهم آورد.
دانشگاه باید از تولید دانش به حل مسئله برسد …
